มณีภัทรสร/ สไบนาง นามปากกา
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ความรู้สึกที่เปลี่ยนไป

ชื่อตอน : ความรู้สึกที่เปลี่ยนไป

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.7k

ความคิดเห็น : 26

ปรับปรุงล่าสุด : 13 มี.ค. 2563 21:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ความรู้สึกที่เปลี่ยนไป
แบบอักษร

“ลลนายัยแม่มด ผู้หญิงบ้า ผู้หญิงเสียสติ”เผ่าเพชรเดินบ่นงืมงำไปตลอดทาง ชายหนุ่มไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมถึงได้เผลอใจไปกับผู้หญิงคนนั้นขนาดนี้ เพียงแค่ได้กอด ได้จูบ เขาก็เกือบอดใจไว้ไม่ไหว ดีที่ยังพอมีสติอยู่บ้าง ผู้หญิงคนนั้นเป็นนักแสดง ต้องมีวิธีทำให้เขาหลงเสน่ห์เธออยู่แล้ว 

 

“มารยา หลอกลวง”ก่นด่าหญิงสาวอีกครั้ง ก่อนจะเดินกลับไปยังบ้านของตัวเอง ด้วยอารมณ์ที่ค้างคา การปลุกเร้าแบบไม่เป็นประสีประสานั่น ทำให้เขาร้อนลุ่มได้ขนาดนี้เลยหรือ ยิ่งเวลาที่มือนิ่มๆไต่ไปตามเนื้อตัวของเขา ชายหนุ่มก็แทบระเบิดออกมาเป็นเสี่ยงๆ เผ่าเพชรแปลกใจตัวเอง เพียงแค่ยัยแม่มดนั่น จับตัวเขานิด ถูกตัวเขาหน่อย เขาก็แทบทนไม่ไหว ดีที่ยังยั้งมือไว้ได้ ไม่อย่างนั้นคงพลาดท่าถูกเธอจับทำสามีไปแล้ว

 

ร่างสูงใหญ่เดินเข้าบ้านมาอย่างหัวเสีย ถ้าเป็นเมื่อก่อน เขาคงตามคู่ขาหรือไม่ก็ออกไปเที่ยวปลดปล่อยตามประสาผู้ชาย แต่ตอนนี้เขากลับเลือกทรมานตัวเอง เมื่อนึกถึงตากลมโตที่มองเขาอย่างตื่นกลัว บวกกับความหอมหวานที่ยังติดอยู่ที่ปลายลิ้น ชายหนุ่มก็เลือกที่จะเก็บความหวานนี้ไว้ ไม่อยากให้ใครมาลบรอยของเธอออกไป

 

ลลนายังนอนคลุมโปงนิ่งอยู่แบบนั้น เผ่าเพชรจากไปนานแล้ว แต่เธอยังรู้สึกเหมือนกับว่าเขายังอยู่ตรงนี้ ยังวาบหวามไปกับสัมผัสของเขา ความร้อนยังคงลามเลียอยู่ทั่วผิวเนื้อส่วนไหนที่ถูกปลายลิ้นร้อนและมือหยาบกร้านสัมผัส ยังคงสร้างความเสียวซ่านให้เธอ

 

“พรุ่งนี้จะมองหน้ากันยังไง นังปอเอ้ยทำไมทำแบบนั้น”บ่นให้กับตัวเอง เมื่อนึกถึงสิ่งที่เธอทำไว้กับเขา เธอวิ่งไปกอดเขา แถมยังมาทำท่าทางยั่วยวนอะไรแบบนั้นอีก ยิ่งนึกถึงก็ยิ่งอับอาย ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน เวลาที่ต้องเจอกับเขา แล้วยังมีเหตุการณ์เมื่อตอนกลางวันอีก ไม่รู้ว่าบุษบากับอาคม จะเอาไปพูดต่อหรือเปล่า ยิ่งคิดถึงก็ยิ่งอายจนแทบแทรกแผ่นดิน

 

“หึ! งามหน้าไหมล่ะนังปอ”ก่นด่าตัวเอง เมื่อพยายามข่มตาให้หลับ ก่อนจะหยิบมือถือขึ้นมา แล้วเขียนอะไรบางอย่างลงในบันทึกความทรงจำ 

 

ลลนาเป็นคนชอบจดบันทึก ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ หญิงสาวก็เขียนบันทึกลงมือถือทุกวัน รอให้ถึงวันอาทิตย์ เธอจะไปหาซื้อกระดาษกับปากกา เอามาไว้จดเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้น ระหว่างที่เธออยู่ที่นี่ 

 

อาคมที่ยืนแอบมองเผ่าเพชรอยู่บนระเบียงบ้าน หัวเราะออกมาเบาๆ เมื่อเห็นเจ้านายเดินออกมาจากกระท่อมหลังน้อย ในสภาพที่ไม่เรียบร้อย เสื้อแสงหลุดลุ่ย แถมกระดุมเสื้อยังแกะออกยกแผง ผมเผ้ายุ่งเหยิง ดูก็รู้ว่าต้องมีเหตุการณ์ที่หนุ่มสาวทำร่วมกันในบ้านหลังนั้นแน่ๆ แต่จะถึงขั้นไหนนั้น เขาเองก็ยังไม่แน่ใจ ตำแหน่งนายหญิงของไร่แสงตะวัน คงไม่พ้นเมียสวมรอยคนนี้แน่นอน

 

“คุณเผ่านะคุณเผ่า ปากว่าตาขยิบสิไม่ว่า”อาคาบ่นให้เจ้านายอย่างขำๆ ก่อนจะเดินตรวจความเรียบร้อยบริเวณบ้านอีกครั้ง เพราะตอนนี้บ้านหัวหน้าคนงานหลังเก่า มีสาวสวยระดับนางงามมาอาศัยอยู่ ถึงแม้ที่นี่จะมีกฏเหล็กเรื่องชู้สาว แต่ถ้ามีใครขาดสติขึ้นมา อันตรายก็เกิดขึ้นได้เสมอ นึกโมโหให้เผ่าเพชร รู้ก็รู้ว่าที่นี่อันตราย ยังปล่อยให้ลลนาอยู่ตามลำพังอีก ถ้าเกิดอะไรขึ้นมา อย่ามาเสียใจทีหลังก็แล้วกัน

 

..............................

 

ร่างสูงยืนมองภาพเปล่าเปลือยของตัวเอง ผ่านกระจกบานสูง ก่อนจะยกมือลูบไล้ไปตามแผลเป็นที่กระจายอยู่ตามตัวหลายจุด ก่อนจะมาหยุดที่แก้มข้างซ้าย แล้วค้างมือไว้แบบนั้น อยู่ๆก็รู้สึกว่ารอยพวกนี้น่าเกลียด ทั้งๆที่มันก็อยู่กับเขามานาน อาการตื่นตกใจของคนตัวเล็ก ที่เห็นหน้าเขาครั้งแรก ยังติดอยู่ในหัว

 

มือถือเครื่องบางถูกปาลงที่นอนเต็มแรง เมื่อเจ้าของเผลอกดค้นหาชื่อคลีนิกเสริมความงามแห่งหนึ่ง

 

“แม่งเอ้ย! เป็นไปใหญ่แล้วกู!”ด่าตัวเอง ที่อยู่ๆก็อยากหล่อขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ

 

.....................................

 

เสียงไก่ขันเจื้อยแจ้วที่ลอยมาตามลม ปลุกให้คนที่เพิ่งจะข่มตาหลับได้สองชั่วโมงให้ตื่นขึ้น ร่างบางขยับตัวอย่างเกียจคร้าน ก่อนจะจุ๊ปากเบาๆ เมื่อถูกความปวดร้าวเล่นงานไปทั่วทั้งตัว มือทั้งสองข้างเจ็บจนกำเข้าหากันไม่ได้ หัวไหล่ก็ปวดเหมือนจะหลุดออกจากบ่า ขาทั้งสองข้างก็หนักอึ่งจนแทบจะยกไม่ไหว

 

ตากลมโตกระพริบถี่ๆ เมื่อไล่เลียงเรื่องราวที่เกิดขึ้น เมื่อวานเธอถูกใช้แรงงานอย่างหนัก อาการปวดพวกนี้ คงได้มาจากการทำงานนั่นเอง

 

“หึ! ลุกขึ้นมาทำงานได้แล้วนังเย็น เดี๋ยวหล่อนก็ถูกเฆี่ยนอีกหรอก”หญิงสาวคุยกับตัวเอง เมื่อนึกว่ากำลังสวมบทบาท เป็นนางเอกละครดังเรื่องหนึ่ง

 

“ปอเอ้ยปอ เล่นเป็นนางเอกสักเรื่องจะเป็นไรไป”ปลอบใจตัวเอง เมื่อพยุงร่างที่เมื่อยล้า เดินเข้าห้องน้ำไปอย่างทุลักทุเล

 

ความมืดยังปกคลุมไปทั่วบริเวณ แถมอากาศก็หนาวจนจับขั่วหัวใจ ลลนายืนมองควันที่ลอยขึ้นมาจากน้ำที่รองไว้จนเต็มโอ่ง ก่อนจะโดดหนี เมื่อใช้มือจุ่มลงไปวัดอุณหภูมิ เมื่อวานเป็นเพราะความรีบเธอจึงหลับหูหลับตาอาบให้มันเสร็จๆไป แต่วันนี้เธอมีเวลาเหลือ จึงโอ้เอ้อยู่ได้ ภาพเครื่องทำน้ำอุ่นลอยเข้าในหัว ตอนนี้เธออยากได้มันมากที่สุด 

 

ยืนรอจนเวลาผ่านไปสักพัก เมื่อไม่มีทางเลือก หญิงสาวจึงตัดสินใจตักน้ำมาล้างหน้าแปลงฟัน ก่อนจะกลั้นใจอีกครั้ง แล้วตัดสินใจ ยังไงเธอก็ต้องอาบ จะช้าจะเร็วก็ต้องอาบอยู่ดี ขืนยังช้าเวลาจะหมดไปเปล่าๆ ยังมีอะไรที่ต้องทำอีกหลายอย่าง เธอจะเอาเวลามาทิ้งในห้องน้ำไม่ได้

 

“อ่อนแอไม่ได้โว้ย! สู้ๆ”ร้องบอกตัวเองดังๆ ก่อนจะตักน้ำราดลงมาบนตัวเร็วๆ ระหว่างที่อาบน้ำไป ลลนาก็ร้องโวยวายไปเรื่อย จนทำให้ใครบางคนที่กำลังจะเดินผ่านบริเวณนี้ต้องหยุดฟังให้แน่ใจ ว่าไม่ได้มีเหตุการณ์ร้ายๆเกิดขึ้นกับเธอ ก่อนจะส่ายหัวแล้วเดินผ่านไป

 

“ท่าจะบ้า! ร้องยังกับถูกเชือด”เผ่าเพชรบ่นกับตัวเอง เมื่อลลนายังคงกรีดร้องไม่เลิก

 

......................................

 

ช่วงนี้เฮียกำลังสับสน อยู่ๆก็อยากหล่อซะงั้น😁

 

วัดใจเลยเฮีย ถ้าน้องรักจริง ต้องรับได้สิ 

 

เอาใจช่วยเฮีย ให้เจอคลีนิกศัลยกรรมเร็วๆ😂😂😂😂

 

ฝากเฮียด้วยน๊า

 

 

 

ความคิดเห็น