ปารารินทร์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

P5 - ขอนอนด้วยคนนะ

ชื่อตอน : P5 - ขอนอนด้วยคนนะ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.2k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 12 มี.ค. 2563 18:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
P5 - ขอนอนด้วยคนนะ
แบบอักษร

หลังจากเหตุการณ์วันนั้นก็ทำให้ผมระวังตัวยิ่งขึ้น ผมไม่กล้าแม้แต่จะไปรับเจด้า เพราะหลังเหตุการณ์วันนั้น ผมก็ให้แต่ลูกน้องคอยติดตามดูเธอห่างๆ ส่วนผมก็บอกเหตุผลกับเจเจมันไป มันก็ไม่ว่าอะไร ที่ให้คนติดตามเจด้า เพราะผมคิดว่ามันเห็นไปไหนมาไหนกับเจด้า มันคงคิดว่าเธอเป็นแฟนผม ผมเลยต้องคุยกับเจเจเพื่อหาทางออกที่ดีที่สุด ผมจะเจอเธอเฉพาะตอนที่เธอไปที่ผับผมทุกคืนเท่านั้น และตั้งแต่วันที่ผมทำรอยคิสมาร์กไว้บนอกเธอ เธอก็เอาแต่หลบผม อยากแกล้งดีนัก เอาคืนนี่คือหงอยเลย

“ว่าไงวิตเตอร์ลมอะไรหอบมึงมาเรียนได้”นี่คือเสียงเพื่อนอีกคนของผม หลังจากที่ผมเดินเข้าห้องเรียนมามันก็ถามผมทันที หลายอาทิตย์แล้วที่ผมไม่ได้มาเรียน มั่วสะสางพวกที่มันตามผมวันนั้น ไหนจะบินไปดูงานให้ป๊าที่ต่างประเทศอีก

ผมเดินเข้ามาแต่ไม่ตอบมันก่อนไปนั่งลงข้างๆเจเจ ก่อนผมจะสังเกตดูมันทำไมทำหน้าเคร่งเครียดแบบนั้น

“เป็นไรว่ะ”ผมถามเจเจออกไป

“ก็ป๊านะสิ จะให้ฉันไปดูงานที่ต่างประเทศให้อาทิตย์หนึ่ง”มันตอบออกมา แล้วทำไมต้องเครียด ทำอย่างกะไม่เคยไป

“แล้วทำไมแกทำหน้าแบบนั้น”ไอ้นี่แปลกคน

“ก็ช่วงนี้แกก็ไม่ขอเข้าใกล้เจด้า แล้วฉันก็จะไม่อยู่เป็นอาทิตย์ ไหนจะตรงกับวันไปรับน้องอีก คือใครจะดูน้องให้กูว่ะ”นี่ห่วงน้องหรือหวงน้องว่ะไอ้นี่ จริงจังไปไหม เจด้า 19 จะ 20 อยู่แล้ว “หรือจะเอามันไปด้วยว่ะ”และมันก็หันมาถามผม

“แล้วแต่แกสิ” ผมตอบออกไปก่อนจะก้มหน้ามองโทรศัพท์

“งั้นเอางี้ ไอ้วิตเตอร์!!!!!” จู่ๆมันก็หันมาตบไหล่ผม อะไรของมัน “ให้เจด้าไปอยู่กับมึงอาทิตย์นึง และมึงต้องดูน้องกูวันไปรับน้องบนดอยด้วย ก็กลับมากูจัดให้ชุดใหญ่เลย โอเครตามนี้”

“เฮ้ยยยไม่โว๊ย มึงไม่คิดจะถามกูก่อนเหรอ”ผมปฏิเสธออกไปทันที

“ไม่ถามหรอกกูรู้ว่ามึงรักเพื่อน ก็ต้องรักน้องของเพื่อนด้วย ตามนั้นเพื่อน แม่ปลื้มจบ!!!”และมันก็ตัดบทไปผมกำลังจะเอ่ยค้าน อาจารย์ก็เข้ามาพอดี อะไรว่ะพูดเองสรุปเอง ตกลงเองคนเดียว ลำบากผมเนี่ยนะ

หลังจากที่ผมทนเรียนมา 1 วันเต็มและก็เลิกเรียนเป็นที่เรียบร้อย ไม่ใช่ไรหรอก ใกล้จะจบล่ะ ถึงมันจะไม่มีประโยชน์ก็ตามเหอะ เพราะทุกวันนี้ผมก็ดูแลธุรกิจของป๊าได้อยู่แล้ว

“ไปไหนต่อดีว่ะ”ผมเอ่ยถามเพื่อนขึ้น เมื่อพวกผมเดินออกมานอกห้องเรียน

“ไปหาอะไรกระแทกดีกว่าป่ะ”เจเจพูดขึ้น

“อะไรกระแทกมันคืออะไร”ผมถามมันออกไป

“เอาน๊า มึงกูรู้ เด็กร้านมึงเยอะไปร้านมึงดีกว่า จะไปดูเจด้ามันด้วย”เจเจมันไม่เคยถามอะไรผมนะมันลากผมไปอย่างเดียว ไม่มีการถามความสมัครใจผมเลยสักนิด ก่อนผมกับมันจะขับรถออกไปคนละคน และมันขอแยกตัวกลับบ้านก่อน เพราะมันบอกว่าจะไปเอาของใช้ให้เจด้า ให้เจด้าไปอยู่วันนี้เลย ไหนมันบอกว่าหวงน้องว่ะ ไม่บอกน้องด้วยซ้ำ

 

“ห๊า!!!!! เฮียจะบ้าเหรอให้หนูไปอยู่กับใครก็ไม่รู้”และก็เป็นอย่างที่ผมคิดเมื่อผมต้องมานั่งดูพี่น้องเถียงกัน ทำไมผมรู้สึกวุ่นวายแบบนี้ตั้งแต่สองพี่น้องนี้เข้ามาในชีวิตผม

“ก็เฮียไม่อยู่ตั้ง 1 อาทิตย์ เฮียเป็นห่วงแก”เจเจยังคงยืนยันที่จะให้เจด้ามาอยู่กับผม

“ทำไมเฮียไม่บอกก่อน หนูจะได้ชวนเพื่อนมาอยู่ด้วย”

“แล้วเพื่อนแกช่วยอะไรได้ ถ้ามีคนบุกมาจะทำไง”เจเจก็สรรหาเหตุผลมาซะเหลือเกิน

“แต่หนูไม่สนิทกับเฮียวิตเตอร์เขานี่”เจด้ายังคงง้อแง้ต่อไป เออ เอาเข้าไป

“นี่แกไม่สนิท แต่เรียกกันเฮียวิตเตอร์เนี่ย ไอ้วิตเตอร์มึงทำอะไรน้องกู!!!!!!”และมันก็หันมาเล่นงานผม

“เกี่ยวอะไรกับฉัน แค่บอกเด็กมันเรียกเฉยๆ”ผมแก้ตัวออกไป ขืนบอกมันไปว่าดูดอกน้องมัน มันก็แหกอกผมนะสิ

“อย่าให้รู้นะมึง”แนะยังมาชี้หน้าผมอีก ผมเลยใช้เท้าเตะไปที่มือมันเบาๆ

“เพื่อนเล่นมึงเหรอ”

“ออ พอแล้วเจด้า ทำตามที่เฮียบอก อย่าดื้อ”ผมบอกแล้วไอ้นี้ไม่ฟังใครมันสรุปเอง เออเองหมด

“เฮียอ่ะ ไม่แฟร์กับหนูเลย”เจด้านั่งทำหน้าง้ออยู่ข้างผมหลังจากพี่มันไปแล้ว มันบอกจะไปอเมริกาอาทิตย์หนึ่งเดียวลงแดง ต้องไปหาอะไรกระแทกสักหน่อย เหตุผลดีเหลือเกิน ไอ้เพื่อนเวร

“ทำหน้าให้มันดีๆหน่อยสิ”ผมเอ่ยออกไปก่อนคนข้างๆจะหันมาทำหน้าบึ้งใส่ผม

“ก็หนูไม่อยากไม่อยู่กับเฮีย”เจด้าตอบผมออกมาเอ้าเด็กคนนี้

“ทำไมอยู่กับเฮียมันทำไม”ผมจับเธอขึ้นมานั่งบนตักก่อนจะกอดเอวเธอไว้และถามเธอออกไป

“เฮียหื่นไม่น่าไว้ใจ”โหกล้าตอบ หื่นตรงไหน

“ใครบอก”ผมถามเธอกลับ จะว่าไปตั้งแต่มีเธอมาเป็นเด็กนั่งดริ้งผมก็ไม่มีสาวมาแวะเวียนเหมือนแต่ก่อนนะ

“อิเจ๊พอลล่าบอก มันบอกว่าเฮียวิตเตอร์หื่น เย็นชา”เจด้าตอบผมออกมา ใครว่ะเจ๊พอลล่า

“ลองดูไหมล่ะ”ผมถามเจด้ากลับไปก่อนเธอจะรีบส่ายหัว หึ

“เฮียวิต เจด้าถามจริง ทำงานอะไร ทำไมมีคนตามฆ่า”จู่ๆเจด้าก็ถามเรื่องนี้ผมออกมา

“ไม่ใช่เรื่องของเด็ก”ผมไม่ตอบก่อนจับเธอลุกขึ้นยื่น

“คำก็เด็ก สองคำก็เด็ก ลองกินเด็กดูไหม”เจด้าเอ่ยออกมาอย่างคนน้อยใจ

“คิดไหมที่พูด”

“คิด ชิ”เธอเดินหน้าง้ำหน้างอไปเดินอีกฝั่งตรงข้ามผม

“จำไว้นะเจด้า........อย่ามารักคนอย่างเฮีย”ผมเอ่ยออกมาก่อนก้มไปหยิบแก้วไวน์มาดื่ม ชีวิตผมมันอันตรายเกินไปที่จะมีใครๆมาอยู่ข้างๆ

“ใครจะรักลง ชิ เป็นแค่เด็กนั่งดริ้ง 1 เดือนค่ะ” เจด้าตอบสวนกลับมา ให้มันจริงเหรอเหอะ ผมได้แต่คิดในใจ แต่ไม่ได้ตอบโต้อะไรเธอออกไปอีก

 

หลังจากที่ผับปิดตอนนี้ฉันก็เดินลากกระเป๋าหนีตามผู้ชาย 55555 ไม่ใช่อะไรหรอก จู่ๆก็ได้ย้ายบ้าน 1 อาทิตย์ ฉันงงใจพี่ชายฉันมากมันทำอะไรไม่เคยบอกฉันสักนิด ฉันเดินตามร่างหนาเข้ามาในคฤหาส กว้างแบบนี้อยู่คนเดียวคงเหงาแหย่ ก่อนฉันจะมานั่งลงที่โซฟาห้องรับแขก ก่อนจะมองเฮียวิตเตอร์เดินไปมา พรางให้ฉันนึกถึงคำที่เขาบอกตอนอยู่ผับ

อย่าไปรักคนอย่างเขางั้นเหรอ ทำไมพอเขาบอกออกมาแบบนี้มันรู้สึกหวิวยังไงไม่รู้ ทำไมคนอย่างเขามันเป็นไง แล้วทำไมถึงรักไม่ได้ ชิ ถึงไม่บอกก็ไม่รักหรอก ร้ายจะตาย

“ห้องเรียบร้อยแล้วค่ะ”จู่ๆก็มีเมดเดินมาก่อนจะเอ่ยขึ้น

“อืม”เขาตอบรับก่อนเมดจะเดินออกไป ขนาดเมดยังเงียบขรึมได้ขนาดนี้เหรอ โห “ไปพักผ่อนเถอะดึกแล้ว”เขาเอ่ยขึ้นก่อนเดือนมาลากกระเป๋าฉันเดินนำไป ก่อนจะมาหยุดที่หน้าห้องห้องหนึ่ง

“............”

“พักที่ห้องนี้นะ มีอะไรเรียกเฮียได้ เฮียอยู่ห้องถัดไป”

“ขอบคุณค่ะ”ฉันเอ่ยขอบคุณก่อนจะรับกระเป๋าและเดินเข้าห้องไป ทำไมเขาดูมีอะไรในใจตลอดเวลา ดูลึกลับ ดูมีความลับเยอะจัง ผู้ชายคนนี้มีอะไรหลายอย่างที่คนนอกอย่างฉันไม่รู้ เห้ยยช่างเขาเถอะไม่ใช่แฟนฉันนี่

ฉันนอนกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่หลายรอบนี่ปาไปตีสองแล้ว ทำไมไม่ง่วงว่ะ นอนไม่หลับ ห้องก็ดูวังเวงชิบ หรือไม่ชินที่ชินทางหรือเปล่า โอ๊ยทำไมต้องนึกถึงแต่คำที่เขาพูดเมื่อตอนหัวค่ำนะ คิดอะไรของแกอยู่เจด้า เอาใหม่กลับไปเป็นเจด้าผู้กล้าและรักสนุกคนเดิมสิ ฉันลุกขึ้นนั่งตบหน้าตัวเองสองสามที ก่อนจะเดินไปที่ระเบียง

“แต่งตัวแบบนี้ยังกล้าออกมายืนที่ระเบียงเนาะ”จู่ๆก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นก่อนจะหันไปเห็นเฮียวิตเตอร์ เออลืมไปห้องอยู่ติดกันนี่

“ทำไมแต่งตัวแบบนี้มันไม่ดีเหรอ”ฉันก็ใส่ปกตินี่

“ก็ไม่ใช่ไม่ดี แต่ไม่ควรแต่งแบบนี้อยู่กับผู้ชายสองต่อสอง”เขาเอ่ยออกมาก่อนจะมองต่ำลง ก่อนฉันจะรีบยกมือขึ้นปิดหน้าอกฉันไว้

“คิดอะไรเฮีย”ฉันถามออกไป โรคจิต

“เปล่าคิดนี่ เธอต่างหากคิดอะไร”เขายืนพิงพนังพูดอย่างสบายใจ คนอะไรแค่ยืนเฉยๆยังหล่อ

“ไม่ได้คิด แล้วทำไมเฮียยังไม่นอน”ฉันเอ่ยถามออกไปอีกครั้งนี่จะตีสามแล้วนะ

“นอนไม่หลับ แล้วเราล่ะ”

“ต่างที่มั้งค่ะ เลยนอนไม่หลับ เออคิดออกแล้ว”พูดจบฉันก็รีบวิ่งเข้าห้องไปเอาตุ๊กตาที่เฮียเจเจอุสาห์เอามาให้ด้วย คงกลัวฉันนอนไม่หลับและหยิบเสื้อคลุมมาใส่ และมายืนอยู่หน้าห้องเฮียวิตเตอร์

ก๊อกๆ ก๊อกๆ

“อะไร”ฉันไม่ตอบก่อนถือวิสาสะเดินเข้าไป และวิ่งไปนอนที่เตียงเหมือนเด็กก่อนจัดการยัดตัวเองลงในผ้าห่มผื่นใหญ่ของเขา

“ขอนอนด้วยคนนะเฮีย หนูนอนไม่หลับ”

“เธอจะบ้าเหรอ ลุกเลย”วิตเตอร์เดินมาดึงฉันลุกขึ้นทันที ก็มันนอนไม่หลับ

“น๊าเฮีย”

“ไม่กลัวเฮียปล้ำเหรอ”ผมถามออกไปตรงๆ จะบ้าเหรอมานอนกับผม ผมยังไม่เคยไว้ใจตัวเองเหรอ

“ไม่อ่ะ นอนนะ”พูดจบฉันก็ล้มตัวนอนอีกครั้งและคลุมโปงเลยจ้า ฉันได้ยินเสียงถอนหายใจเขาเฮือกใหญ่ ก่อนจะรู้สึกเหมือนที่นอนมันยุบ ฉันจึงรีบหันหลังให้เขา คิดถูกไหมฉัน>< เอาว่ะอย่างน้อยก็มีเพื่อนนอนล่ะว่ะ

 

หลังจากที่เจด้าหลับไปผมก็เลยรีบลุกขึ้นห่มผ้าให้ตัวเธอ เพื่อให้เธอปลอดภัยจากผม สรุปไอ้เจเจเอาน้องมันมาเป็นภาระให้ผมใช่ม่ะ ทำตัวอย่างกับเด็กไม่รู้จักโต แต่เด็กอะไรหน้าอกหน้าใจใหญ่แบบนี้ คิดดูว่าผู้ชายอย่างผมต้องทนแค่ไหนที่มีผู้หญิงใส่ชุดนอนบางๆมานอนข้างๆแบบนี้ ผมรู้สึกปวดหนึบไปหมด

“ฝากไว้ก่อนเหอะเจด้า”

 

****

อร๊ายยยยเจด้าหนูทำแบบนี้ไม่ได้นะ

เฮียวิตเตอร์ก็อดไว้นะ เฮียเจเจเขาหวงน้องนะ

ฝากติดตาม รอลุ้นกันต่อนะคะ

ฝากเมนด้วยนะคะ

ความคิดเห็น