นิยา เบรานี่

มาอัพทุกวันจ้า รอติดตามกันได้เลยนะคะ ฮิฮิ

ชื่อตอน : ตอนที่ 7

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 15 มี.ค. 2563 03:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 7
แบบอักษร

นอกเหนือจากนี้แล้ว เธอยังได้ยินข่าวลือมาว่า ตอนที่เขาอยู่อเมริกา คาร์ลอสเนื้อหอมมาก มีผู้หญิงมาติดพันเขามากมาย แต่เขาก็ไม่เคยจริงจังกับใคร ควงไปควงมาไม่กี่ครั้งก็เลิกรากันไป เรียกได้ว่าแทบจะเปลี่ยนหน้าทุกอาทิตย์เลยก็ว่าได้ หากบรรดาสาวๆ ทั้งหลายก็ยังเดินเข้าไปหาเขา ยินยอมพร้อมใจที่ตกเป็นเพียงของเล่นชิ้นหนึ่ง ขอเพียงแค่ได้ครอบครองเขาก็พอ 

มาริสาคิดว่าเรื่องแบบนี้คงตบมือข้างเดียวไม่ดังแน่ เธอไม่เชื่อหรอกว่าสาวๆ พวกนั้นจะเข้าไปหาเขาโดยที่เขาไม่ได้ทำอะไรเลย เธอคิดว่าเขาต้องทอดสะพานกลับให้พวกหล่อนบ้างล่ะ ในสายตาของเธอเขาจึงเป็นผู้ชายมักมาก เห็นแก่ได้ และเลือดเย็น  

และอย่าคิดว่าเขาจะมีอิทธิพลเหนือเธอได้อีก ความเจ็บช้ำในอดีตเปรียบเสมือนกำแพงชั้นดีที่ปิดกั้นไม่ให้เขาเข้าถึงเธอ  

“ว่ายังไงล่ะ ตอบมาสิ ถ้าไม่ตอบ...” 

“ผมมีสติดีทุกอย่าง!” 

“ฮึ! ถ้ามีสติแล้วจะมาจับฉันทำไม เดี๋ยวริชาร์ดก็สงสัยเอาหรอก อย่าลืม ฉันบอกเขาว่าคุณเป็นคนขับรถของฉันนะ” 

“ปล่อยแน่ แต่สัญญามาก่อน จะกลับบ้านพร้อมผม” 

“นี่คุณ ฉันไม่ใช่เด็กแล้วนะ ฉันโตแล้ว”

“เพราะรู้ว่าโตแล้วนี่ไง ถึงได้อยากให้กลับพร้อมกัน ผมอยากมั่นใจว่าคุณจะไม่ไปพลาดท่าไอ้หมอนั่นที่ไหน บอกตามตรง หากมันได้แล้วทิ้ง ไม่ใช่ผมหรอกหรือที่จะต้องรับเซ้งต่อ” 

มาริสาหน้าชา

“ไม่ต้องห่วง ต่อให้เหลือคุณเป็นคนสุดท้ายบนโลกใบนี้ ฉันก็จะไม่ชายตาแล และแน่นอน ฉันจะยอมครองตัวเป็นโสดตลอดชีวิต ดีกว่าที่จะได้แต่งงานกับคนอย่างคุณ” 

“มีใครเคยบอกคุณไหมฮึริสาว่าคุณนะปากดี” 

“แล้วมีใครเคยบอกคุณหรือเปล่า ว่าคุณนะปากร้าย ผู้ชายอะไร ปากคมยิ่งว่ากรรไกรเสียอีก คุณกล้ามาพูดกับฉันว่าฉันจะเป็นของเหลือได้ยังไง และถึงฉันจะเหลือจริงๆ ฉันก็ไม่ยอมสยบแทบเท้าให้กับคนที่ไม่เห็นค่าของฉันหรอก ฉันจะเลือกด้วยตัวของฉันเอง ฉันจะเลือกคนที่พร้อมจะยอมรับในสิ่งที่ฉันเป็นให้ได้ ไม่ว่าฉันจะบุบสลายมากแค่ไหนก็ตาม” 

เขามองเธออย่างดูถูก 

“คิดว่ายังมีอยู่อีกหรือพ่อพระแบบนั้น!” 

“ฮึ! ถึงคุณจะไม่ใช่ ก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีนี่” 

เขามองเธอเหมือนกับจะกินเลือดกินเนื้อ มือบีบต้นแขนของเธออย่างแรง จนมาริสาต้องหยีหน้า 

“ทำไม โกรธมากรึไง จะตบจะตีฉันก็เชิญ คุณพ่อจะได้รู้สักที ว่าท่านมองคนผิด” 

เขาคงได้สติกระมัง ว่ากำลังทำให้เธอเจ็บ คงกลัวว่าเธอจะเอาหลักฐานไปฟ้องบิดาเป็นแน่แท้ แล้วคราวนี้ก็จะไม่เหลือภาพว่าที่ลูกเขยผู้แสนดีอีก เขาจึงปล่อยมือออกจากแขนของเธอทันที  เปิดโอกาสให้มาริสาเป็นอิสระ และรีบก้าวลงจากรถเบนท์ลีย์คันงามโดยทันที

ความคิดเห็น