นิยา เบรานี่

มาอัพทุกวันจ้า รอติดตามกันได้เลยนะคะ ฮิฮิ

ชื่อตอน : ตอนที่ 5

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.9k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 10 มี.ค. 2563 16:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5
แบบอักษร

         “ไว้ผมจะพยายามถามเพื่อนๆ ให้นะครับ ว่าที่ไหนกำลังต้องการคนบ้าง คุณพิมฝีมือดี หาไม่ยากหรอกครับ” วิบูลย์พยายามหาทางออกให้อดีตลูกน้องของตน

         พิมณาราขอบคุณอดีตเจ้านาย ก่อนวางสายไป คนที่ไร้วุฒิการศึกษาเช่นเธอ ใครเขาจะอยากรับเข้าทำงาน

         พิมณาราเคยเรียนออกแบบก็จริง แต่เธอเรียนไม่จบหรอก เพราะต้องออกทำงานหาเลี้ยงลูกชาย

...น้องพฤกษ์!

         เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อหกปีก่อน...

         พิมณาราจ้องมองดูภาพพาดหัวข่าว ตำรวจบุกจับสถานพยาบาลที่รับทำแท้งเถื่อน หนึ่งในหญิงสาวที่ถูกจับมีหน้าตาเหมือนเธอราวกับแกะออกมาจากพิมเดียวกัน นาทีนั้นเอง เธอจึงได้รู้ว่า พี่สาวฝาแฝดที่หายไปนั้นอยู่ที่ไหน  

       ในอดีตสองพี่น้องเคยต้องอาศัยใบบุญของสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าอยู่ช่วงหนึ่ง เนื่องจากพ่อแม่แท้ๆ เสียชีวิตในอุบัติเหตุรถชนอย่างกะทันหัน และพวกเธอก็ไม่มีญาติพี่น้องที่ไหนอีกแล้ว 

       ไม่นานนักหลังจากนั้น มีครอบครัวอุปถัมภ์อยากจะอุปการะพี่สาวของเธอ 

       ‘ยินดีด้วยนะคะพี่พิม’ พัตนารินทร์บอกพี่สาว ร้องไห้น้ำหูน้ำตาไหล 

       ‘ยินดีแล้วทำไมต้องร้องไห้ด้วย’ 

       พัตนารินทร์แหงนหน้าขึ้นสบมองพี่สาว บอกทั้งน้ำตา 

       ‘ก็พัตไม่อยากจะแยกจากพี่พิมนี่ พัตคงต้องคิดถึงพี่พิมน่าดูเลย’ 

       ‘ไม่มีใครเขาอยากจะรับเราไปเลี้ยงพร้อมๆ กันหรอก ที่นี่...แค่มีคนมารับเลี้ยง ก็ถือว่าโชคดีมากแล้ว’ 

       พัตนารินทร์ก้มหน้า เธอเองก็รู้ความจริงข้อนี้ดีทีเดียว 

       ‘พี่พิมอย่าลืมเขียนจดหมายมาหาพัตบ้างนะคะ’ 

       ‘บอกตัวเองดีกว่า’ 

       ‘คะ?’ 

       ‘เธอน่ะอ่อนแอ ไม่สู้คน ขืนให้อยู่ที่นี่ต่อไป คงต้องถูกคนอื่นๆ แกล้งไม่รู้จักจบจักสิ้นกันพอดี ต่อไปนี้ จำเอาไว้ เธอคือพิมณารา ไม่ใช่พัตนารินทร์อีกต่อไปแล้ว’ 

       ‘พี่พิมหมายความว่าอย่างไร’ 

       ‘เราต้องสลับตัวกัน เราหน้าเหมือนกันมาก ไม่มีใครรู้เรื่องนี้หรอก’ 

       ‘พัตจะทำอย่างนั้นได้อย่างไร ในเมื่อ เขาต้องการตัวพี่พิม ไม่ใช่พัต’ 

       ‘เธอจะเสียงดังไปทำไม’ พิมณาราเอ็ดน้องสาว ‘อยากให้คนอื่นๆ รู้เรื่องที่เราพูดกันรึไง บอกแล้วไง เราหน้าเหมือนกัน ถ้าเธอไม่บอก และพี่ก็ไม่บอก ใครหน้าไหนจะรู้ จำเอาไว้ เธอคือพิมณารา ถ้ายังรักพี่ เเละเชื่อฟังพี่ ก็ต้องออกไป ที่นี่ไม่เหมาะสำหรับคนอ่อนแออย่างเธอหรอก’ 

       สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าแห่งนี้มีความรักให้กับเด็กทุกคนก็จริง แต่ก็ยังไม่มากพอ ความอิจฉาริษยา และแบ่งพรรคพวกยังมี เธอในฐานะเด็กใหม่จึงถูกกลั่นแกล้งอยู่เสมอ แต่งดีที่ได้พี่สาวคอยช่วยเหลือ ยังคิดไม่ออกเลย ถ้าขาดพิมณาราไปแล้วเธอจะเป็นเช่นไร 

       ‘ไม่ต้องห่วงพี่ อีกไม่นานก็จะมีคนรับพี่ออกไป’ 

       ‘แล้วเราจะเจอกันอีกไหม’ 

       ‘แน่นอน เราต้องเจอกันอีกแน่นอน’ 

       ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เธอจึงกลายเป็นพิมณารา ในขณะที่พี่สาว ก็กลายเป็นพัตนารินทร์ไปโดยปริยาย 

ความคิดเห็น