นิยา เบรานี่

มาอัพทุกวันจ้า รอติดตามกันได้เลยนะคะ ฮิฮิ

ชื่อตอน : ตอนที่ 5

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.9k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 15 มี.ค. 2563 03:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5
แบบอักษร

  

  

ตอนที่1 จูบแรก 

6 เดือนต่อมา... 

มาริสาเรียนจบปริญญาตรีด้านการออกแบบสมความตั้งใจ สร้างความดีใจให้บิดาและพี่ชายทั้งสามเป็นอันมาก จัดงานเลี้ยงฉลองเรียนจบให้เธอกันใหญ่โต พร้อมทั้งให้ของขวัญ ไม่ว่าจะเป็นเงินสด สร้อยเพชร หรือกระเป๋าสั่งตัดจากแบรนด์ดัง สร้างเสียงกรี๊ดกร๊าดให้กับเพื่อนๆ ที่ทราบข่าวกันยกใหญ่ 

แต่นั่น... กลับไม่ใช่สิ่งที่เธอต้องการ! 

สิ่งที่เธอต้องการคือสิ่งที่เงินไม่สามารถซื้อหาได้ และคือสิ่งที่เธอปรารถนามาตลอดช่วงหกเดือนที่ผ่านมา นั่นก็คืออิสระจากผู้ชายที่ชื่อคาร์ลอส!

“คุณคาร์ลอสมาถึงแล้วค่ะ” เด็กรับใช้ขึ้นมารายงาน

มาริสาชะงักมือที่กำลังง่วนอยู่กับการตกแต่งเครื่องสำอางบนเครื่องหน้าแล้วกล่าวสั้นๆ ว่า

“ลงไปบอกเขาด้วยนะ ว่าฉันใกล้เสร็จแล้ว รออีกนิด” 

เธอเคยบอกเขาหลายครั้งแล้ว ไม่จำเป็นต้องมาก่อน เธอไม่ชอบให้ใครมารอเธอ หากก็ไม่เคยได้ผล เขามารอเธอก่อนเวลานัดเสมอ  

วันนี้เป็นวันดี เธอไม่อยากจะอารมณ์เสียด้วยเรื่องที่ไม่เป็นเรื่อง จึงพยายามไม่ใส่ใจ ทันทีที่เด็กรับใช้ออกจากห้องไป เธอก็กลับมาแต่งหน้าที่แต่งค้างไว้ให้เสร็จสิ้น ไหนๆ เขาก็มาแล้วนี่ เธอไม่อยากให้เขารอ ดีเหมือนกัน จะได้เป็นการย่นระยะเวลาของค่ำคืนนี้ให้สั้นลงด้วย 

จนกระทั่งแต่งหน้าเสร็จสิ้น มาริสาไม่ลืมที่จะสำรวจดูตัวเองในกระจกอีกครั้ง ตั้งแต่หัวจรดเท้า เพื่อให้มั่นใจว่าเธอดูดีพอสำหรับโอกาสพิเศษคืนนี้  จากนั้นจึงเดินลงไปยังชั้นล่าง พบว่าคาร์ลอสกำลังพูดคุยอะไรบางอย่างอยู่กับบิดา คงจะเป็นหัวข้อที่บิดาสนใจเช่นเคย เพราะดวงหน้าของท่านมีรอยยิ้มระบายอยู่โดยตลอด เป็นเช่นนี้เสมอในยามที่ท่านพูดคุยกับเขา ทำให้มาริสาอดที่จะหมั่นไส้ขึ้นมาไม่ได้ 

เธอขัดจังหวะพวกเขา โดยการพูดขึ้นว่า 

“หวังว่าฉันคงไม่ได้ลงมาสายจนเกินไปหรอกนะคะคาร์ลอส”   

คาร์ลอสแหงนขึ้นมามองเธอ ที่ยังหยุดอยู่ที่บันไดขั้นที่สาม สายตาของเขาแสดงความชื่นชมจนออกนอกหน้า พร้อมกับกล่าวว่า

“ไม่เลยที่รัก ผมมาก่อนเวลาเอง และต่อให้คุณมาช้ากว่านี้อีกสักชั่วโมงหรือมากกว่านั้น ผมก็เต็มใจที่จะรอ” ไม่พูดเปล่า เขายังเดินขึ้นมารับเธอ และประคองโอบเธอไว้อย่างเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ “คุณรู้ตัวไหมริสา คืนนี้คุณดูสวยมาก... สวยจนหัวใจผมแทบจะหยุดเต้นเลยทีเดียว”  

คำพูดของเขายังคงหวานเลี่ยนจนกองทัพมดต้องกรูกันเข้ามาหาเหมือนเคย! 

‘ส่วนคุณ...คุณก็ยังเป็นนักบริหารเสน่ห์ตัวฉกาจ!’ เธอต่อว่าเขาอยู่ในใจ

เขาคงจะพูดแบบนี้กับสาวๆ ที่ผ่านมาในชีวิตจนนับครั้งไม่ถ้วนกระมัง เขาจึงได้พูดออกมาเป็นธรรมชาติมาก ราวกับออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ 

หรืออีกนัยหนึ่ง... เขาก็อาจจะเป็นนักแสดงฝีมือเยี่ยม จนหาตัวจับยากนั่นเอง!

ความชิดใกล้ที่เขากำลังแสดงออกทำให้เธอได้กลิ่นน้ำหอมหลังโกนหนวดที่มีเสน่ห์เย้ายวนใจเป็นเอกลักษณ์ ลอยกรุ่นออกมามาร์คกับมาร์คัสก็เคยใช้น้ำหอมกลิ่นนี้เหมือนกัน แต่ไม่เข้าใจ ทำไมถึงไม่หอมเท่าเขา จนอดที่จะคิดไม่ได้ว่า ทางแบรนด์คงจะปรับปรุงกลิ่นให้หอมขึ้น  

อย่างไรก็ดี เธอคิดว่ากลิ่นนี้ช่างเหมาะกับเขา และทำให้เขาน่าค้นหายิ่งกว่าเดิม รวมถึง... มีเสน่ห์มากกว่าเดิมด้วย ส่งให้หัวใจของเธอเต้นผิดจังหวะขึ้นมา เธอยังไม่ชินกับการถึงเนื้อถึงตัวกันแบบนี้ แม้ว่าเขาและเธอจะทำมาตลอดหกเดือนเลยก็ตามที

ไม่เลย...แม้สักครั้งเดียว! 

หากก็ดีใจที่การกระทำของเขาสามารถเรียกรอยยิ้มบนสีหน้าของบิดาได้อีก ท่านยิ้มจนแก้มแทบปริ ทั้งๆ ที่ปกติแล้วหวงเธออย่างกับอะไรดี ไม่เคยเปิดโอกาสให้ผู้ชายคนไหนเข้าใกล้  

...จนกระทั่งเขาได้กลับเข้ามาในชีวิตเธออีกครั้ง! 

เขาสามารถทำให้บิดาและพี่ๆ ของเธอเชื่ออย่างสนิทใจว่า เขารักเธอจริงๆ   มีเพียงเธอเท่านั้นที่รู้ดีว่า ไม่ใช่เลย! 

“คราวหลังไม่ต้องพูดอะไรชวนอ้วกแบบนี้ก็ได้ เงียบเอาไว้ก็ไม่มีใครว่าคุณเป็นใบ้หรอกนะ” เธออดที่จะแขวะเขาไม่ได้ ขณะที่นั่งเคียงคู่กันมาในรถแล้ว 

เขาไม่ได้ตอบโต้ใดๆ ดวงหน้าหล่อเหลายังคงนิ่ง สายตาเพ่งมองไปที่ถนนเบื้องหน้า ทำราวกับเธอเป็นอากาศธาตุ และสิ่งที่เธอพูดกับเขาก็เหมือนสายลม ที่ผ่านหูซ้ายทะลุหูขวา เป็นเช่นนี้เสมอในขณะที่อยู่ด้วยกันตามลำพัง ต่างจากยามที่มีบิดาและพี่ชายของเธอรายรอบ เขาจะกลายเป็นผู้ชายที่ช่างพูด และช่างเอาอกเอาใจ

ความคิดเห็น