หอหมื่นอักษร
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ด้วยอุบัติเหตุเพียงครั้งเดียวทำให้เธอต้องร่วงหล่นสู่จุดต่ำสุดของชีวิต วันนี้เมื่อความทรงจำฟื้นกลับมา ก็ถึงเวลาที่เธอจะทวงทุกอย่างคืน!

ตอนที่ 101 คนสำคัญ

ชื่อตอน : ตอนที่ 101 คนสำคัญ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.4k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 11 มี.ค. 2563 15:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 101 คนสำคัญ
แบบอักษร

ในจังหวะนั้นเอง ประตูก็เปิดออกด้วยลูกถีบ “หยุดนะ!” ฉังอันผู้เห็นสิ่งที่อู๋ซวงกำลังทำรีบวิ่งเข้าไปผลักเธอออกไป 

อู๋ซวงกระเด็นไปติดผนังจนแทบเห็นดาว 

“ทุกคนหยุดเดี๋ยวนี้ มันเกิดบ้าอะไรขึ้นที่นี่” หัวหน้าตำรวจเดินตามฉังอันเข้ามาภายในห้องก่อนมองอย่างถี่ถ้วนและถามอย่างวางอำนาจ 

เมื่อนายตำรวจสองคนที่อยู่ในห้องก่อนหน้านี้เห็นกลุ่มคนที่เข้ามาภายในโดยเฉพาะหัวหน้าตำรวจ สีหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนไปทันที ทั้งคู่รีบปล่อยมือแล้วเขยิบตัวออกห่างจากซิงเหอ 

เมื่อปราศจากแรงของชายที่ดึงตัวเธอเอาไว้ ร่างอันอ่อนแรงของซิงเหอทรุดลงกับพื้น 

“คุณเซี่ย!” โชคดีที่ฉังอันคว้าตัวเธอเอาไว้ได้ทันและถามอย่างเป็นกังวล “เป็นอะไรไหมครับ” 

ซิงเหอพยายามหายใจอย่างสงบ พยายามประคองตัวเองขึ้นยืนโดยมีฉังอันคอยช่วยอยู่ข้างๆ ก่อนตอบอย่างใจเย็น “ฉันไม่เป็นไรค่ะ” 

เมื่อเป็นเช่นนั้น ทั้งอู๋ซวงและอู๋หรงต่างรู้สึกว่าพวกเธอนั่นแหละที่กำลังจะเจอปัญหา! 

เมื่อมีคนรู้เห็นมากขนาดนี้ พวกเธอต้องรีบเปลี่ยนแผน 

“ดีจริงที่พวกคุณมา เซี่ยซิงเหอใส่ความพวกเราโดยไม่มีหลักฐาน ทำให้ชุยคอร์เปอเรชันต้องเสียหาย รีบจับตัวเธอเดี๋ยวนี้เลย พวกเราในฐานะตัวแทนชุยคอร์เปอเรชันจะทำทุกวิถีทางเพื่อจับเธอข้อหาหมิ่นประมาท!” 

หลังจากพูดจบ เธอรู้สึกได้ถึงแรงฝ่ามือที่กระทบแก้มของเธอ 

อู๋ซวงนิ่งอึ้ง ใบหน้าแสบชา 

มือยกขึ้นมานาบแก้มที่เพิ่งถูกตบ อู๋ซวงมองซิงเหออย่างงุนงง 

“นังชั่ว! กล้าดียังไงมาทำกับฉันแบบนี้! ฉันจะฆ่าแก!” 

อู๋ซวงพุ่งตัวเข้าใส่ซิงเหออย่างบ้าคลั่งแต่ซิงเหอคว้าแขนของเธอได้และผลักมันออกอย่างแรงจนอู๋ซวงร่วงลงไปกองกับพื้น ข้อเท้าของเธอพลิกเนื่องจากใส่ส้นสูงที่สูงเกินไป อู๋ซวงร้องเสียงหลงอย่างทุกข์ทรมาน 

“อู๋ซวง!” อู๋หรงรีบยื่นมือเข้าไปช่วยลูกสาวและถามด้วยความเป็นห่วงอย่างมาก “ลูกรัก เป็นอะไรไหมลูก” 

“แม่คะ หนูอยากฆ่ามัน หนูต้องฆ่ามันให้ได้...” อู๋ซวงพยายามจะลุกขึ้นยืนแต่ความเจ็บปวดราวถูกเข็มทิ่มแทงที่ข้อเท้าทำให้เธอได้แต่นั่งอยู่ในอ้อมแขนของอู๋หรง 

หัวหน้าตำรวจเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นจึงตะโกนสั่งให้ทุกคนหยุดด้วยเสียงดังก้อง “ที่นี่สถานีตำรวจ ใครก็ตามที่ทำผิดจะถูกลงโทษตามกฎหมาย!” 

“คุณไม่เห็นเหรอว่าผู้หญิงคนนั้นทำร้ายลูกสาวฉัน คุณจะปล่อยมันไปเฉยๆ อย่างนี้เหรอ” อู๋ซวงกรีดร้องราวกับคนบ้า 

“แล้วสิ่งที่พวกคุณทำกับคุณเซี่ยล่ะ” หัวหน้าตำรวจสวนกลับด้วยน้ำเสียงดุดัน ตามจริงแล้วหัวหน้าตำรวจไม่ได้อยู่ข้างซิงเหอ เป็นเขาด้วยซ้ำที่อนุญาตให้คนของเขาทำแบบนั้น 

กระนั้นเขาเกือบจะอึรดกางเกงเมื่อเห็นฉังอันปรากฏตัวที่โรงพัก เขาไม่คิดว่าสีมู่ไป๋จะส่งคนมาประกันตัวซิงเหอและกดดันให้เขาปล่อยตัวเธอออกมา 

เขาไม่เคยรู้เลยว่าท่านประธานสีจะให้ความสำคัญกับผู้หญิงไร้ชื่อเสียงคนนี้ถึงเพียงนี้ ถ้าหากมีอะไรเกิดขึ้นกับซิงเหอ เขาคงได้แต่นับถอยหลังวันถูกปลดจากตำแหน่งหัวหน้าตำรวจแน่ 

อย่างไรก็ตามอู๋ซวงและอู๋หรงไม่รู้ถึงสาเหตุความความกังวลของผู้กำกับเลย 

พวกเธอคิดว่าสถานีตำรวจแห่งนี้ยังคงอยู่ในการควบคุมของพวกเธอ 

ในที่สุดอู๋ซวงก็ลุกขึ้นยืนได้สำเร็จ เธอใช้พลังทั้งหมดที่เหลืออยู่พุ่งตัวเข้าใส่ซิงเหอ เธอไม่อาจยอมรับความน่าอับยศนี้ได้! 

ซิงเหอเห็นดังนั้นก็เอี้ยวตัวหลบออกด้านข้างจนอู๋ซวงพลาดเป้าและพุ่งชนเข้ากับกำแพง 

“อู๋ซวง...” อู๋หรงรีบวิ่งไปอยู่ข้างลูกสาว ใบหน้าของเธอซีดขาวราวกับกระดาษ 

“ไม่ได้ยินที่ฉันพูดหรือไง พวกแก เข้าไปแยกพวกนั้นซะ! ใครที่ขัดขืนให้จับใส่กุญแจมือให้หมด!” หัวหน้าตำรวจออกคำสั่ง ห้องกลับคืนสู่ความสงบอีกครั้งหลังจากเจ้าหนาที่ตำรวจแยกทั้งสองฝ่ายออกจากกัน 

อู๋ซวงสงบลง ในที่สุดเธอก็ยืนขึ้นได้ด้วยการพยุงของอู๋หรง เธอจ้องซิงเหอด้วยสายตาอาฆาตมาดร้าย  

  

ความคิดเห็น