มณีภัทรสร/ สไบนาง นามปากกา
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : สงสาร(โจร)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.1k

ความคิดเห็น : 34

ปรับปรุงล่าสุด : 09 มี.ค. 2563 21:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สงสาร(โจร)
แบบอักษร

 

ลลนาแทบจะกัดลิ้นตัวเองตาย เมื่อเผ่าเพชรพูดประโยคนั้นออกมา ทำให้เขาพอใจก่อน เขาถึงจะยอมปล่อยเธอไป อยากจะกรอกตาเป็นเลขเจ็ดไทยสักแปดตลบ นี่เขาคิดว่าเขากำลังทำอะไรอยู่ สิ่งที่กำลังทำกันตอนนี้มันห่างจากคำว่าเพศสัมพันธ์แค่กางเกงกั้น ถ้าเธอไม่มีกางเกงขวางไว้ เผ่าเพชรคงทำแบบนั้นกับเธอไปแล้ว

 

คนจะหื่นทำยังไงเขาก็หื่น นาทีนี้เธอต้องใช้สมองเท่านั้น เพราะดิ้นก็แล้ว ต่อสู้ก็แล้ว เธอก็แพ้เขาราบคาบ 

 

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ ลลนาก็กลั้นใจ ข่มความอายไปจนหมดสิ้น ไหนๆเขาก็เห็นของเธอไปหมดแล้วนี่ จะเห็นอีกครั้งจะเป็นไรไป ขืนมัวชักช้า คนบ้านี่เกิดเปลี่ยนใจไม่ยอมปล่อยเธอขึ้นมา เธอคงได้เสียตัวจริงๆ

 

เมื่อตัดสินใจได้แบบนั้น หญิงสาวก็กลั้นใจ คิดเสียว่ากำลังถ่ายละครฉากหนึ่งเท่านั้น เธอเป็นมืออาชีพอยู่แล้ว ส่วนเขาก็แค่ตัวประกอบ หญิงสาวนับหนึ่งถึงสามในใจ ก่อนจะค่อยๆหยัดกายลุกขึ้นช้าๆ ตากลมโตมองไปยังใบหน้าของคนที่นอนหนุนหมอนรอ อย่างมีจริต เธอเห็นเผ่าเพชรขมวดคิ้วนิดหนึ่ง ก่อนมันจะคลายออกอย่างเร็ว ร่างบางสะบัดผมไปมา ก่อนจะรัดเป็นห่างม้าลวกๆไว้ด้านหลัง ตาคมสวยยังมองสบกับตาคมเข้มนิ่ง

 

“คุณเผ่าขาาาา...”เสียงที่หวานอยู่แล้ว พอถูกบีบออกมาพร้อมมารยา มันก็ยิ่งหวานไปกันใหญ่

 

ร่างสูงนอนนิ่ง เมื่อมือเล็กๆไต่มาบนเสื้อเชิ้ตของเขา ชายหนุ่มเองก็ตกใจกับการกระทำของเธอเช่นกัน จากที่คิดว่าเธอจะต้องโวยวาย แล้วทำร้ายร่างกายเขา แต่พอมาเจอไม้นี้ เผ่าเพชรก็ไปไม่เป็น แล้วยิ่งตอนที่แม่ตัวดียกตัวขึ้นจากแผงอกเขา สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าก็แทบทำให้เผ่าเพชรข่มอารมณ์ไว้ไม่ไหว

 

มือบางไต่ไปบนแผงออกกว้างเบาๆ ก่อนจะค่อยๆแกะกระดุมเสื้อเขาออกทีละเม็ด ตากลมโตยังมองที่ใบหน้าเขานิ่งๆ กระดุมหลุดออกจากรังดุมไปจนสุดทาง เผยให้เห็นแผงอกสีคร้ามแดดที่อุดมไปด้วยมัดกล้าม อย่างคนที่ออกกำลังกายสม่ำเสมอ หญิงสาวลอบกลืนน้ำลายลงคอ เมื่อเผ่าเพชรยังนิ่ง มาถึงตอนนี้เธอก็ไม่รู้จะไปทางไหนดี ถ้าเป็นถ่ายละครพอได้ภาพสวยตามต้องการ เดี๋ยวผู้กำกับก็สั่งคัตไปเอง แต่นี่เธอกำลังเล่นกับคนที่กำลังจะจับเธอกลืนลงท้องจริงๆ จะต้องทำขนาดไหนเขาถึงจะพอใจ

 

เผ่าเพชรยังนิ่ง เมื่อคนตัวเล็กยังเล่นกับร่างกายของเขา แอบพอใจลึกๆที่แกล้งเธอได้ แต่ก็นึกโมโหตัวเอง ทั้งๆที่รู้ว่าเธอก็แกล้งทำแบบนี้ แต่เขากับเคลิ้มไปกับสัมผัสของเธอ และทุกครั้งที่หน้าอกอวบอิ่มขยับไปตามการเคลื่อนไหวของเจ้าของ เผ่าเพชรก็แทบห้ามใจตัวเองไม่ไหว ยิ่งรู้รสชาติแล้วว่า ยอดอกสีชมพูที่กวัดแกว่งอยู่เหนือร่างนั่น หอมหวานเพียงใด ก็อยากจะตักตวงเอาความหวานจากมันอีกครั้ง

 

และก่อนที่ชายหนุ่มจะเตลิดไปมากกว่านี้ ก็ต้องตกใจ เมื่อยัยตัวเล็กกำลังวุ่นวายอยู่กับเอวกางเกงยีนส์ของเขา

 

“จะทำอะไร!”เผ่าเพชรดุเสียงดัง เมื่อหญิงสาวพยายามปลดหัวเข็มขัดของเขา

 

“ฉันก็จะทำให้คุณพอใจไงคะ”ไม่พูดเปล่า ตาคู่สวยยังส่งสายตาหยาดเยิ้มมาให้เขา กัดปากตัวเองอย่างยั่วยวน มือก็ยังวนเวียนอยู่แถวๆหัวเข็มขัดของเขา

 

เผ่าเพชรรู้ว่าหญิงสาวไม่ได้ตั้งใจจะแกะเข็มขัดเขาออกจริงๆ เธอทำเพื่อจะยั่วเขาแค่นั้น เพราะถ้าเธอตั้งใจทำจริงๆเข็มขัดของเขาต้องหลุดไปแล้ว นี่ดูก็รู้ว่าเธอแกล้ง

 

ลลนาเริ่มเหงื่อตก เมื่อเวลาผ่านไปนานเผ่าเพชรก็ยังนิ่ง ความอายเริ่มเข้าครอบงำ เมื่อนึกขึ้นได้ว่าเธอเปลือยอกต่อหน้าเขานานเกินไปแล้ว ผู้ชายคนนี้ก็ยังไม่อะไรสักอย่าง นิ่งจนเธอดูไม่ออก

 

ร่างบางละมือจากเข็มขัดของเขา ก่อนจะปีนลงจากอกกว้าง แล้วลงมานอนข้างๆเขาแทน เผ่าเพชรเองก็งงกับการกระทำของเธอ จนกระทั่งยัยตัวเล็กพูดบางอย่าง เขาจึงเข้าใจทุกอย่างชัดเจน

 

“เชิญเลยค่ะ ฉันยอมแล้ว”ร่างบางนอนตัวแข็งทื่อ พร้อมกับหอบหายใจหนักๆ นาทีนี้เธอยอมเขาทุกอย่าง เขาจะทำอะไรก็เชิญ ถ้าเลือกระหว่างให้เธอยั่วยวนเขาต่อ กับยอมจำนนง่ายๆ ลลนาเลือกอย่างหลัง เพราะเธอยังมียางอายเหลืออยู่

 

ร่างสูงพลิกกลับมานอนตะแคงข้าง ใช้แขนค้ำศีรษะ เพื่อจะมองคนข้างๆได้ถนัดตา

 

“ไม่ยั่วต่อแล้วหรอ”เผ่าเพชรเอ่ยล้อเลียน เมื่อเห็นดาวยั่วนอนนิ่งๆ แต่หายใจแรง แถมใบหน้ายังแดงก่ำ เธอคงอายที่เขาเฉยเมยต่อการกระทำของเธอ

 

“ไม่ค่ะ เชิญคุณเลย จะทำเลยไหมคะ ถ้าคุณไม่รีบ รบกวนลุกขึ้นไปปิดประตูก่อน แล้วก็ผูกมุ้งด้วยนะคะ ยุงกัดค่ะแสบไปหมดทั้งหลังแล้วเนี่ย”ลลนาพูดพร้อมกับหันหลังให้ชายหนุ่มดู เธออายจนแทบแทรกแผ่นดินที่ต้องทำอะไรแบบนั้น แถมยุงยังมารุมกัดเธออีก เลยเอาเรื่องยุงมาอ้าง จะได้หันหลังหนีเขา

 

ตาดุมองไปตามแผ่นหลังบอบบาง ก่อนจะอมยิ้ม เมื่อเห็นผื่นแดงบนหลังขาวเนียนนั่น เธอถูกยุงกัดจนแดงไปหมด แต่ก็ยังฝืนทำท่าทางยั่วยวนใส่เขา มือหยาบกร้านลูบไปบนแผ่นหลังเนียน ตรงไหนมีผื่นแดง เขาก็ใช้ปลายนิ้วเกาให้เบาๆ ลลนาตัวแข็งทื่อ เมื่อชายหนุ่มทำแบบนี้

 

“วันหลังจะไปไหนบอกผมก่อนนะ ไปไหนมืดๆค่ำๆ มันอันตรายรู้ไหม”เสียงแหบพร่าเอ่ยชิดใบหูบางอย่างนุ่มนวล

 

“ถ้าเกิดอะไรขึ้นมา แตงก็ช่วยคุณไม่ได้รู้ไหม ดีไม่ดีโดนลากเข้าป่าทั้งคู่จะทำยังไง”เผ่าเพชรพูดต่อ มือยังเกาหลังบางไปเรื่อย ลลนาตัวชา เมื่อเขาพูดมาแบบนี้ ที่นี่อันตรายขนาดนั้นเลยหรือ หญิงสาวคิดตาม

 

“ที่นี่ติดกับประเทศเพื่อนบ้าน เราไม่รู้หรอกว่าจะเกิดอะไรขึ้นวันไหน คุณเป็นผู้หญิงแถมหน้าตาดี ออกไปแบบนั้นมันอันตรายมากนะรู้ไหม”เผ่าเพชรยังเตือนด้วยความหวังดี หัวใจหญิงสาวพองคับอก เมื่อได้รับการปฏิบัติที่นุ่มนวลและอ่อนโยนแบบนี้ กำแพงที่สร้างขึ้นมากั้นเขาพังครื้นลงมาอย่างไม่เป็นท่า ร่างบางหมุนตัวกลับมาหาเขา ก่อนจะมองสบไปในดวงตาสีเข้ม ที่มองนิ่งมาที่เธอเช่นกัน

 

“คุณห่วงฉันหรอคะ”ลลนาถามด้วยน้ำเสียงเบาจนแทบจะเป็นกระซิบ อดตื้นตันไม่ได้ที่เขายังห่วงใยเธอ เผ่าเพชรมองใบหน้าสวยนิ่ง ตาคมเข้มกระพริบถี่ๆ เมื่อนึกขึ้นได้ว่าเผลอพูดและแสดงอะไรออกไปให้เธอเห็น

 

ร่างสูงหยัดกายลุกขึ้นเร็วๆ ก่อนจะเสยผมลวกๆ แล้วสั่นศีรษะไปมาแรงๆ เมื่อได้สติ

 

“เปล่า แค่เสียดายของเฉยๆ”

 

“...”

 

“เสียดายของ...ของฉันหรอคะ!”ลลนายังถามต่อ อดตกใจกับการกระทำของเขาไม่ได้ ที่อยู่ๆก็ลุกขึ้นมานั่งอย่างเร็ว มือบางหยิบผ้าห่มมาห่อตัว เมื่อรู้สึกว่าถูกมองหน้าอกอีกครั้ง

 

“สงสารโจร กลับไปคงต้องตัดทิ้ง ที่เผลอมาข่มขืนคุณเข้า”เผ่าเพชรพูดดังๆ พร้อมกับลุกออกจากที่นอนเร็วๆ ก่อนจะเดินออกประตูไป 

 

ลลนาคิดตามคำพูดของเขา ก่อนจะแหวตามหลัง เมื่อรู้ว่าเขาหลอกด่าเธออีกแล้ว

 

“ไอ้คุณเผ่า ไอ้ๆบ้า ไอ้คนปากเสีย”

 

.......................................

เฮียเผ่าเป็นสุภาพบุรุษค่ะ สุภาพแบบหลุดลุย555 

 

รักเฮีย รักน้อง คอมเม้นให้กำลังใจพี่บ้างน๊า

 

ฝากเฮียด้วยนะคะ😘

 

 

 

 

ความคิดเห็น