หอหมื่นอักษร
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ด้วยอุบัติเหตุเพียงครั้งเดียวทำให้เธอต้องร่วงหล่นสู่จุดต่ำสุดของชีวิต วันนี้เมื่อความทรงจำฟื้นกลับมา ก็ถึงเวลาที่เธอจะทวงทุกอย่างคืน!

ตอนที่ 98 เอาตัวเซี่ยซิงเหอออกมา

ชื่อตอน : ตอนที่ 98 เอาตัวเซี่ยซิงเหอออกมา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 5k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 10 มี.ค. 2563 15:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 98 เอาตัวเซี่ยซิงเหอออกมา
แบบอักษร

เมื่อสัมผัสได้ถึงแผ่นซีดีแบบเป็นๆ ในมือ เซียวมั่วก็รู้สึกสบายใจขึ้นทันที 

เขาลุกขึ้นยืนอย่างทุลักทุเลและเมื่อยืนได้ เขาถึงเพิ่งรู้สึกตัวว่ามีรสคาวปะแล่มในปาก 

เลือดไหลซึมออกมาจากเหงือกของเขาเพราะเขากัดฟันแน่นจนเกินไป 

เซียวมั่วสูดหายใจลึกและมองจ้องไปยังทิศที่ชุยหมิงเดินจากไป จากนั้นเขาจึงรีบเร่งเดินไปจุดหมาย 

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เขาจะต้องเอาซอฟต์แวร์ของพวกเขาไปลงทะเบียนก่อนที่โต๊ะลงทะเบียนจะปิด... 

เขานึกสงสัยว่าทางฝั่งเซี่ยจื้อเป็นอย่างไรบ้าง เขาจะหาตัวสีมู่ไป๋เจอหรือไม่ 

ดูเหมือนว่าทางฝั่งของเซี่ยจื้อจะราบรื่นกว่า 

เขาโทรหาจวิ้นถิงซึ่งเป็นรุ่นพี่โดยตรงเป็นสิบๆ สายอย่างสิ้นหวังเพื่อขอเบอร์ติดต่อมู่ไป๋  

เมื่อเขารับสายโทรศัพท์ มู่ไป๋ส่งคนมาพาตัวเซี่ยจื้อไปหาเขาทันที 

เซี่ยจื้อเดินตามฉังอันไปยังห้องพักที่ตกแต่งไว้อย่างหรูหรา มู่ไป๋นั่งรอเขาอยู่ในนั้น 

นี่เป็นครั้งแรกที่เซี่ยจื้อได้เผชิญหน้ากับมู่ไป๋แบบตัวต่อตัว 

ชายหนุ่มนั่งสบายๆ อยู่บนโซฟา ท่าทีของเขาอ่านไม่ออก แม้ว่าเขาจะรู้ว่าเซี่ยจื้อเป็นลูกพี่ลูกน้องของซิงเหอ แต่การแสดงออกของเขาก็ไม่ได้เปลี่ยนไป 

ราวกับว่าคนที่ยืนอยู่ต่อหน้าเขานั้นเป็นเพียงคนที่ทำงานให้เขาหรือเป็นเพียงคนแปลกหน้าเท่านั้น 

เซี่ยจื้อรู้สึกวางตัวลำบากเพราะเขาและพี่สาวเคยปฏิเสธเช็คที่มู่ไป๋เคยเสนอให้อย่างไม่แยแสที่โรงพยาบาล 

เขาไม่รู้ว่ามู่ไป๋จะยังฝังใจกับเหตุการณ์ในครั้งนั้นและปฏิเสธที่จะช่วยเหลือเขาในครั้งนี้หรือไม่ 

เซี่ยจื้อเริ่มรู้สึกลังเลขณะยืนอยู่ตรงนั้น พี่สาวเขาไม่เคยแม้แต่จะคิดที่ขอความช่วยเหลือจากมู่ไปสักครั้ง บางทีเขาอาจจะกำลังก้าวล้ำเส้นนั้นอยู่ก็ได้ 

สุดท้ายแล้วพวกเขาก็หย่ากันแล้ว มู่ไป๋ไม่มีความจำเป็นใดๆ ที่จะต้องมาช่วยพวกเขา นี่ดีแล้วด้วยซ้ำที่เขาไม่มาสร้างปัญหาให้กับพวกเขาเหมือนคนอื่นๆ ที่เซี่ยจื้อรู้ 

แต่สายเกินไปแล้วสำหรับตอนนี้ 

“ว่ามาสิ เรื่องสำคัญที่นายถึงขนาดต้องตามหาตัวฉันผ่านจวิ้นถิง” มู่ไป๋ถาม 

เซี่ยจื้อตอบกลับด้วยเสียงแผ่วเบา “คุณสี ผมรู้ว่าผมไม่ควรมารบกวนคุณแต่คุณเป็นคนเดียวที่จะช่วยพี่สาวผมได้ ช่วยฟังผมหน่อยนะครับ” 

แววตาของมู่ไป๋เปลี่ยนไป “เซี่ยซิงเหอ? เกิดอะไรขึ้นกับเธอ” 

“ชุยหมิงกับพวกฟ้องเธอเรื่องหมิ่นประมาท ตอนนี้เธอถูกตำรวจกักตัวไว้แต่วันนี้พี่สาวผมมีเรื่องสำคัญต้องทำ เราต้องเอาตัวเธอออกมา! โชคไม่ดีที่เราไม่มีอำนาจพอจะช่วยเธอออกมาได้” เซี่ยจื้อพูดรัวในคราวเดียวและรอท่าทีตอบรับของมู่ไป๋ 

เขากลัวว่ามู่ไป๋จะปฏิเสธเขาอย่างไม่คิด 

กระนั้นท่าทีของมู่ไป๋ยังคงเหมือนเดิม “เซี่ยซิงเหอเป็นคนขอให้นายมาหาฉันงั้นเหรอ” 

“เปล่า ผมตัดสินใจมาที่นี่เอง” 

เซี่ยจื้อไม่รู้ว่าเขาคิดไปเองหรือเปล่าที่ครู่หนึ่งเขาเห็นแววตาผิดหวังสะท้อนออกมาบนสีหน้าของมู่ไป๋ 

มู่ไป๋ยังคงปิดปากเงียบ เซี่ยจื้อรู้สึกว่าเขาคงไม่ได้รับความช่วยเหลืออย่างที่เขาต้องการแน่ 

เซี่ยจื้อผิดหวังแต่มันก็ช่วยไม่ได้ เพราะไม่มีความจำเป็นอะไรสำหรับมู่ไป๋เลยที่จะต้องมาช่วยพวกเขา 

“พูดจบหรือยัง” มู่ไป๋ถามขึ้นอย่างกะทันหัน 

เซี่ยจื้ออ้าปากแต่ไม่มีคำพูดใดหลุดออกมา หัวใจของเขาหล่นไปอยู่กับพื้น 

มู่ไป๋กล่าวเป็นนัยให้เขาออกไปได้แล้ว 

มู่ไป๋ไม่ได้ถามรายละเอียดใดๆ จนดูเหมือนว่าเขาจะไม่เอาตัวเองเข้าไปมีส่วนพัวพันกับเรื่องในครั้งนี้... 

“ผมขอโทษที่มารบกวน!” เซี่ยจื้อหันหลังกลับ เขาไม่คิดว่าการตื๊อและอ้อนวอนจะเปลี่ยนใจมู่ไป๋ได้ 

แต่พี่สาวของเขาล่ะ 

ดูเหมือนจะต้องเป็นเขากับเซียวมั่วที่ต้องรับมือกับการแข่งขันแฮกเกอร์ในครั้งนี้เสียแล้ว 

ทว่าเซี่ยจื้อไม่รู้ว่าหลังจากที่เขาเดินออกจากห้องไปแล้ว มู่ไป๋กลับออกคำสั่งกับฉังอัน “ติดต่อทนายจินและพาเขาไปที่โรงพัก เอาตัวเซี่ยซิงเหอออกมาให้ได้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น” 

ความคิดเห็น