หอหมื่นอักษร
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ด้วยอุบัติเหตุเพียงครั้งเดียวทำให้เธอต้องร่วงหล่นสู่จุดต่ำสุดของชีวิต วันนี้เมื่อความทรงจำฟื้นกลับมา ก็ถึงเวลาที่เธอจะทวงทุกอย่างคืน!

ตอนที่ 94 ถูกแยก

ชื่อตอน : ตอนที่ 94 ถูกแยก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.2k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 09 มี.ค. 2563 15:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 94 ถูกแยก
แบบอักษร

ถ้าพวกเขาแพ้ ทุกสิ่งทุกอย่างที่ทุ่มเทมาก็จะสูญเปล่า 

ประเด็นอยู่ที่ถ้าพวกเขาพลาดโอกาสนี้ ไม่เพียงแต่พวกเขาจะสูญเสียโอกาสสำคัญในการท้าทายชุยคอร์เปอเรชัน แต่ยังเป็นการเปิดเผยแผนทั้งหมดให้ชุยหมิงรู้โดยไม่จำเป็น ซึ่งไม่เป็นผลดีกับพวกเขาทั้งขึ้นทั้งล่อง 

อนาคตของพวกเขาแขวนไว้กับการแข่งขันแฮกเกอร์นี้ 

เซียวมั่วเข้าใจเรื่องนี้ดี คิ้วของเขาขมวดจนเห็นเป็นร่องและพูดอย่างเคร่งเครียด 

“คุณเซี่ย คุณต้องหาทางสลัดเรื่องนี้ให้หลุด!” 

เธอจะไม่เข้าร่วมการแข่งขันครั้งนี้ไม่ได้ 

“คุณเจ้าหน้าที่ตำรวจครับ พี่สาวผมไม่ได้พูดอะไรที่เป็นการหมิ่นประมาทคนพวกนั้นเลย เราค่อยไปโรงพักพรุ่งนี้ได้ไหม” เซี่ยจื้อพยายามโน้มน้าวตำรวจแต่กลับถูกปฏิเสธอย่างชัดเจน 

“ไม่ได้ เซี่ยซิงเหอจะต้องตามเราไปโรงพักเพื่อทำการสอบสวนในวันนี้ ไม่อย่างนั้นเราจะจับกุมเธอโทษฐานขัดขวางกระบวนการยุติธรรม!” 

“แต่...” 

“จื้อ” ซิงเหอบอกเขาด้วยน้ำเสียงนิ่ง “ฟังพี่ ไปเข้าร่วมการแข่งขันกับเซียวมั่ว แล้วพี่จะไปกับคุณสุภาพบุรุษพวกนี้” 

เซี่ยจื้อส่ายหน้า “ไม่ พี่ พี่ไปไม่ได้...” 

“พี่ต้องไป เชื่อพี่สิ พี่เชื่อมั่นในตัวพวกเธอทั้งสองคน” จากนั้นซิงเหอก็เดินตามเจ้าหน้าที่ไปยังรถตำรวจและจากไป 

เซี่ยจื้อมองรถเคลื่อนตัวออกไปด้วยความรวดเร็ว เขาเตะยางรถยนต์ของตัวเองอย่างเกรี้ยวกราด “ฉันจะไม่มีวันให้อภัยไอ้พวกเฮงซวยนั่น!” 

เซียวมั่วที่ดูเหมือนจะสงบนิ่งกว่าพูดขึ้นหลังจากตัดสินใจบางอย่าง “กระบวนการยุติธรรมที่พวกนั้นใช้เล่นงานพี่นายไม่ใช่เรื่องน่ากังวล เราไปประกันตัวเธอออกมาได้” 

“เป็นไปไม่ได้ ไม่เห็นเหรอว่าตำรวจพวกนั้นออกตัวชัดขนาดไหนว่าอยู่ข้างใคร ชุยหมิงต้องวางกับดักไว้ที่โรงพักเพื่อไม่ให้พี่ได้ออกมาได้ง่ายๆ แน่” ยิ่งเขาคิดเช่นนั้น จิตใจก็ยิ่งปั่นป่วน “ทำไงดี ทำไงดี เราต้องจบสิ้นแค่นี้งั้นเหรอ พวกมันชนะแล้วเหรอ” 

เซียวมั่วกำมือแน่น เขารู้สึกโกรธตัวเอง 

เขารู้สึกไร้ค่าที่ไม่สามารถช่วยคนผู้มีบุญคุณที่ครั้งหนึ่งเคยช่วยชีวิตเขาไว้ได้ 

“รู้แล้ว!” อยู่ๆ เซี่ยจื้อก็ตะโกนขึ้น เขาเปิดประตูขึ้นนั่งบนรถอย่างรวดเร็ว “ขึ้นมา เราต้องรีบไปที่งานแข่งขันเดี๋ยวนี้!” 

เซียวมั่วรู้สึกสับสนแต่ก็รีบตามขึ้นรถอย่างไม่รอชา “นายคิดจะทำอะไร” 

เซี่ยจื้อมองเขาด้วยสีหน้าตลก “ถ้าเป็นไปได้ ผมก็ไม่อยากจะไปเจอหน้าคนคนนั้นนักหรอก แต่ตอนนี้มีแต่เขาเท่านั้นที่จะช่วยเราได้” 

“ใคร” 

แววตาของเซี่ยจื้อหรี่ลง “สีมู่ไป๋” 

เซียวมั่วประหลาดใจมากเมื่อได้ยินชื่อดังกล่าว 

สีมู่ไป๋เป็นคนที่มีอิทธิพลอย่างมากในธุรกิจคอมพิวเตอร์และอินเทอร์เน็ตของประเทศจีน ทุกคนในวงการนี้ต้องรู้จักเขา 

ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเขาได้รับเชิญมาในงานแข่งขันนี้เช่นกัน 

ถึงอย่างนั้นเซี่ยจื้อก็มองโลกในแง่ดีเกินไปกับแผนของเขา มันเป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะขอพบมู่ไป๋เป็นการส่วนตัวแม้ว่าจะอยู่ในงานเดียวกันก็ตาม 

เพราะมู่ไป๋เป็นแขกวีวีไอพี เขาไม่มีทางมาอยู่รวมกับกลุ่มคนทั่วไปอยู่แล้ว 

“ฉันจะไปรันซอฟต์แวร์เอง ส่วนนายก็ลองหาตำแหน่งของมู่ไป๋ ฉันรู้ว่าเราต้องช่วยคุณเซี่ยแต่อย่าลืมว่าที่จริงแล้วเราไปที่นั่นเพื่ออะไร” เซียวมั่วพูดเมื่อพวกเขามาถึงที่จัดงาน 

เซี่ยจื้อไม่มีปัญหา เขาพยักหน้าตอบรับ “ได้เลย งั้นเราแบ่งหน้าที่กันตามนี้ พี่เซียวโทรเรียกผมได้เลยนะถ้ามีอะไร” 

“ได้ โชคดี” 

พวกเขาพยายามอย่างดีที่สุดเพื่อช่วยซิงเหอ หากไม่มีเธอ พวกเขาไม่มีทางชนะงานนี้ 

กระนั้นเมื่อเซียวมั่วเดินเข้าไปในพื้นที่ทดสอบ เขาก็บังเอิญเดินไปเจอชุยหมิงและลูกทีมเข้า 

อย่างที่เขาว่ากันว่าหนีศัตรูยังไงก็ไม่พ้น ห้องทดสอบนั้นค่อนข้างกว้างขวางแต่พวกเขาก็ยังบังเอิญมาเจอกัน 

เซียวมั่วอยากจะหมุนตัวกลับแต่ช้าไปเสียแล้ว ชุยหมิงเห็นเขาเข้าแล้วเช่นกัน 

ทั้งสองฝ่ายต่างตกใจ 

ไม่กี่ปีก่อน หลังจากเซียวมั่วโดนชุยหมิงผลักจนชิดขอบเหวแห่งความสิ้นหวัง เขาเฝ้าฝันอยากจะแทงอีกฝ่ายให้ตายคามือถ้ามีโอกาสได้เจอกันอีก 

ความคิดเห็น