มณีภัทรสร/ สไบนาง นามปากกา
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : แค่กอดคุณ!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.2k

ความคิดเห็น : 23

ปรับปรุงล่าสุด : 08 มี.ค. 2563 11:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แค่กอดคุณ!
แบบอักษร

 

ลลนาร้องลั่น เมื่อถูกโยนลงมาบนพื้นอย่างแรง ดีที่เขายังเลือกเพราะยังมีที่นอนรองอยู่อีกชั้น แต่นั่นก็ไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้น เพราะที่นอนยางพารามันบางจนแทบติดแผ่น กระดาน โยนลงมาแบบนี้มีแต่เจ็บกับเจ็บ

 

“โอ้ย!เจ็บ”ร่างบางเจ็บจนตัวงอ 

 

“สำออย เมื่อกี้ทำอะไร”

 

“จุกค่ะ”ลลนาตอบไปอีกทาง ร่างบางนอนตัวงออยู่บนที่นอน 

 

“หึ!”ชายหนุ่มคำรามในลำคอ ก่อนจะยืนดูคนที่นอนตัวงอนิ่งๆ หรือเธอจะเจ็บจริง จำได้ว่าตอนที่ตกน้ำ เขานึกว่าเธอแกล้ง แต่ที่ไหนได้ เธอว่ายน้ำไม่เป็นจริงๆ

 

“จุกจริงหรอ ไหนดูสิ”ร่างสูงเดินเข้ามาใกล้ๆ ก่อนจะย่อเข่าลงดู มือแกร่งเอื้อมไปข้างหน้า หวังจะจับร่างบางให้หันหน้ามาหา ก่อนที่มือจะสัมผัสโดนตัว คนที่นอนตัวงอก็หันกลับมา แล้วใช้หมอนฟาดไปบนหน้าชายหนุ่มแรงๆ มือบางฟาดไม่ยั้งโดนส่วนไหนบ้างเธอไม่สนใจ

 

“นี่แนะๆๆๆ”ลลนาหลับหูหลับตาฟาดหมอนใส่เผ่าเพชรรัวๆ 

 

“โอ้ย!”เผ่าเพชรร้องลั่น ร่างสูงเบี่ยงหลบ แต่คนตัวเล็กยังฟาดไม่หยุด

 

“ว้าย!”ลลนากรีดร้อง เมื่อถูกร่างหนาโถมเข้าใส่ ชายหนุ่มทับหญิงสาวไว้ทั้งตัว ก่อนจะแย่งหมอนออก แล้วรวบมือที่ทำร้ายเขาทั้งสองข้างไว้บนหัวด้วยมือเพียงข้างเดียว 

 

“ปล่อยนะ!”ลลนาดิ้นหนี ตากลมโตเบิกกว้าง เมื่อถูกทับจนแทบจะจมไปกับที่นอน เผ่าเพชรใช้ช่วงขากดทับขาของลลนาเอาไว้ ตาคมเข้มกวาดมองไปบนใบหน้าสวย ด้วยสายตาที่ลลนาอ่านไม่ออก

 

“คุณเผ่า ฉันหายใจไม่ออก!”ร่างบางดิ้นขลุกขลักอยู่ใต้อกกว้าง มือทั้งสองข้างถูกรวบไปไว้บนหัวแบบนี้ ก็ยิ่งอันตราย ยิ่งออกแรงดิ้นมากเท่าไร อกอวบอิ่มก็สัมผัสไปกับอกกว้าง มากเท่านั้น เผ่าเพชรกลืนน้ำลายลงคอ เมื่อก้อนเนื้อนุ่มหยุ่นถูไถไปกับอกเขาเต็มๆ

 

“เมื่อกี้ทำอะไร!”เผ่าเพชรถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ตอนนี้อารมณ์ของเขาเริ่มกระเจิดกระเจิง เมื่อได้กลิ่นหอมๆของคนใต้ร่าง

 

“เอาหมอนตีหน้าคุณ ฉันขอโทษนะ”ลลนาเอ่ยขอโทษ รู้สึกกลัวที่ตกอยู่ในสภาพนี้

 

“ก่อนหน้านั้น!”เผ่าเพชรถามต่อ เพราะลลนาตอบไม่ตรงคำถาม

 

“ฉันจุกค่ะ”

 

“ลลนา!”เผ่าเพชรดุ เมื่อคนใต้ร่างยังแถไปเรื่อย เธอรู้ว่าเขาจะถามเรื่องกอด แต่ยังพูดวนไปมา

 

“ฉะ...ฉัน”

 

“นับหนึ่ง”เผ่าเพชรเริ่มนับ

 

“ฉัน...”หญิงสาวเลิ่กลั่ก ที่อยู่ๆชายหนุ่มก็กำหนดเวลาในการตอบซะงั้น ถ้าเธอไม่ตอบเขาจะทำอะไร แล้วจะให้เธอตอบเขายังไงล่ะ ตอนนั้นมันฉุกละหุก เธอกลัวเขาโกรธ จนลืมตัว เผลอทำอะไรบ้าบอลงไป ลลนาเองก็ยังไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ว่าทำแบบนั้นทำไม

 

“นับสอง”ชายหนุ่มนับครั้งที่สอง ก่อนจะกลั้นขำ เมื่อรู้สึกว่าหัวใจของคนใต้ร่างเต้นเร็วจนผิดจังหวะ หัวใจเขาก็เช่นกัน ตอนนี้มันก็เต้นแรงจนน่ากลัว ยิ่งได้สัมผัสเนื้อนุ่มๆ กลิ่นหอมๆ เลือดลมเขาก็ยิ่งสูบฉีดดี

 

“นับ สะ...”ไม่รอให้ชายหนุ่มลงสาม หญิงสาวก็รีบตะโกนตอบ

 

“กอดคุณค่ะ ฉันวิ่งไปกอดคุณ!”ร่างบางหลับหูหลับตากลั้นใจตอบ เธอไม่รู้ว่าทำไมต้องรีบตอบ ทั้งๆที่ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขานับทำไม แต่เธอก็กลัวจนลนลานไปหมด

 

“กอด...ผมทำไม”

 

“...”

 

“ฉะ...ฉันไม่อยากให้คุณเข้าใจฉันผิด ฉันแค่ต้องการจะอธิบายให้คุณเข้าใจ ฉัน...ฉันไม่เคยรังเกียจคุณเลยนะคะ ฉันพูดจริงนะ แผลเป็นนี่ฉันก็ไม่ได้เกลียด แค่...แค่รู้สึกกลัวเวลาที่คุณโกรธ แค่นั้นเอง คุณ...คุณเชื่อฉันนะคะ”เมื่อมีโอกาสอธิบาย ลลนาก็ใส่มาเป็นชุด ทั้งๆที่ไม่เข้าใจตัวเอง ว่าทำไมถึงกลัวเขาโกรธ อันที่จริงทำให้เขาโกรธ ให้เขาเกลียดได้ เธอต้องสบายใจสิ เพราะเขาจะได้เบื่อหน่ายจะได้ไล่เธอไปไกลๆ

 

ไม่มีเสียงตอบจากคนที่อยู่เหนือร่าง มีเพียงตาดุคู่นั้น ที่ยังมองนิ่งมาที่เธอ จนลลนาขนลุก

 

“คือ...ฉัน...ฉัน...อื้อ”คำพูดถูกกลืนหายเมื่อปากหยักประกบลงมาบนปาก ที่กำลังพูดแก้ตัวหนักๆ ลลนาตกใจ ไม่คิดว่าเขาจะทำแบบนี้ ร่างบางดิ้นหนี ร่างสูงตามติด หญิงสาวดิ้นมากเท่าไร เผ่าเพชรก็ยิ่งออกแรงกับเธอมากขึ้นเท่านั้น

 

ที่นอน หมอน ผ้าห่ม กระจุยกระจายจากแรงต่อสู้ มุ้งที่กางทิ้งไว้สายขาดร่วงลงมาพัน จนทั้งเขาและเธอขาวเหมือนมัมมี่ แต่เผ่าเพชรไม่สนใจ เขายังกอบโกยความหวานจากบางปางอย่างเอาแต่ใจ ด้วยประสบการณ์ที่ชำชอง บวกกับกำลังที่เหนือกว่า ไม่นานคนที่ดิ้นเอาเป็นเอาตายก็เริ่มหมดแรง จังหวะการจูบที่หนักหน่วงในตอนแรก ค่อยๆเปลี่ยนเป็นความนุ่มนวล ชายหนุ่มยิ้มในใจ เมื่อคนใต้ร่างตอบสนองเขาแบบสะเปสะปะ จูบของผู้หญิงที่มีข่าวคาวรายวัน กลับดูไร้เดียงสา เหมือนกับสาวน้อยที่เพิ่งถูกขโมยจูบ เผ่าเพชรแปลกใจตั้งแต่ตอนที่เขาปล้ำจูบเธอในห้องทำงาน แต่ก็เข้าใจเธอเป็นดารานี่ เป็นนักแสดง คงรู้ว่าต้องแสดงแบบไหน ถึงจะทำให้ตัวเองดูน่าสงสาร และน่าค้นหาในเวลาเดียวกัน

 

เผ่าเพชรถอนปากออก เมื่อคนใต้ร่างขาดอากาศหายใจ ตาดุมองใบหน้าสวยที่เห่อแดง มองปากอิ่มที่บวมเจ่อ ก่อนจะจูบหนักๆบนปากบางอีกครั้ง แต่ยังไม่ลุกไปไหน

 

ลลนารีบโกยอาการเข้าปอด  เมื่อปากเป็นอิสระ กลิ่นบุหรี่กับรสชาติของแอลกอฮอล์ยังติดอยู่ในปาก กลิ่นเหงื่อเจือกลิ่นบุหรี่ กลับทำให้ร่างกายเธอตอบสนองเขา น่าแปลกที่เธอไม่รังเกียจสิ่งนี้

 

ตาสองคู่สบกัน ก่อนที่ลลนาจะได้พูดอะไร เผ่าเพชรก็จูบลงมาอีกครั้ง มือหนาคลายพันธการออกจากข้อมือบาง ก่อนจะลูบไล้ไปตามสีข้าง มือข้างที่ว่างสอดเข้าไปในเสื้อยืดผ้าเนื้อนิ่ม ก่อนจะไปหยุดที่หน้าอกอวบคู่งาม ร่างสูงหายใจติดขัด เพียงแค่สัมผัสมือไปบนอกอิ่ม ร่างกายเขาก็ปวดร้าว 

 

มือบางยกขึ้นค้ำยันอกแกร่ง เมื่อรู้ว่าเผ่าเพชรจะทำอะไร ใบหน้าสวยส่ายหนี เมื่อชายหนุ่มใช้มืออีกข้าง ถกเสื้อยืดของเธอขึ้นไปจนถึงชายโครง

 

“คะ...คุณ จะทำอะไร ปะ...ปล่อยนะ”เอ่ยถามเสียงกระเสา เมื่อเริ่มคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้เช่นกัน

 

ไม่มีเสียงตอบ มีเพียงสัมผัสทางกายที่ชายหนุ่มยังคงเดินหน้าต่อไป มือหนาเคลื่อนไปด้านหลัง ก่อนจะใช้ปลายนิ้วสะกิดตะขอเสื้อในออกจากกัน มือข้างที่กุมอยู่บนบัวคู่งาม สัมผัสกับเนื้อแท้เต็มๆ เมื่อบราที่ห่อหุ้มอยู่คลายออก

 

เสื้อยืดที่คาอยู่ชายโครงเลื่อนออกทางศีรษะ ก่อนจะตามด้วยบราลูกไม้สีดำ เมื่อชายหนุ่มใช้กำลังกับคนตัวเล็กอีกครั้ง 

 

“คุณ...”มือเล็กยกปิดอกอวบ รู้สึกอายที่ถูกตาดุกวาดมองอย่างจาบจ้วง

 

เผ่าเพชรแกะมือเธอออก ก่อนจะรวบกลับไปไว้บนศีรษะตามเดิม ตาดุมองหน้าอกที่เกินขนาดของเธอ ก่อนจะกลืนน้ำลายลงคอ 

 

“คะ...คุณ...คุณเผ่า ปล่อยนะ...อื้อ”ร่างบางดิ้นพล่าน เมื่อปากร้อนก้มหาหน้าอกของเธอ ลิ้นร้อนดูดดุนไปบนยอดอกสีหวานอย่างเอาแต่ใจ ลลนาตัวชาเหมือนถูกแช่แข็ง เมื่อถูกจู่โจมอย่างไม่ทันให้ตั้งตัว ถึงแม้จะดิ้นหนีและรู้สึกกลัว แต่ร่างกายกลับตอบสนองเขาอย่างน่าอาย

 

เมื่อหาความหวานจากอกอวบจนพอใจ ใบหน้าชายหนุ่มก็เคลื่อนต่ำไปตามสีข้างและชายโครง ลิ้นร้อนไล้ไปทั่วผิวเนื้อขาวเนียน 

 

“คะ...คุณเผ่า”หญิงสาวเรียกเขาได้เท่านี้ เมื่อไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรต่อ ห้ามก็แล้ว ดิ้นหนีก็แล้ว แต่ก็ยังหยุดเขาไม่ได้

 

“ยะ...อย่าค่ะ”ลลนาร้องห้าม เมื่อมือหนาป้วนเปี้ยนอยู่เเถวๆเอวคอด แล้วลูบเลื่อยไปยังกระดุมกางเกงยีนส์ทรงสูงของเธอ

 

“อยู่เฉยๆได้ไหม...”เสียงแหบพร่าดุขึ้น เมื่อเริ่มหงุดหงิดกับแรงดิ้นของคนตัวเล็ก

 

“คุณเผ่า...หยุดก่อนนะ”

 

“เฉยเถอะน่า”เผ่าเพชรตอบกลับ เหมือนสิ่งที่เขากำลังทำเป็นเรื่องธรรมดาทั่วไป

 

“ไม่ค่ะ ไม่เฉย คุณจะทำแบบนี้ไม่ได้นะ หยุดคุยกันก่อนนะ”

 

“จะคุยอะไร ไว้ทีหลัง ตอนนี้ไม่ใช่เวลาคุย”

 

“ไม่ค่ะ ไม่ เราต้องคุยกันก่อน ฉันรู้ว่าฉันถูกส่งมาบำเรอคุณ ยังไงคุณต้องทำแบบนี้กับฉันสักวัน แต่ว่า มันเร็วเกินไป คุณให้เวลาฉันสักนิดนะคะ”

 

“ไหนว่าไม่ได้รังเกียจผม”ร่างสูงยกตัวขึ้น ก่อนจะเลื่อนขึ้นไปจนใบหน้าเสมอกับคนใต้ร่าง

 

ลลนาถอนหายใจกับคำพูดของเขา ใช่เธอไม่ได้รังเกียจเขา และก็เข้าใจสถานะตัวเองดี ยังไงเธอก็ต้องมีลูกให้เขา แต่ตอนนี้มันเร็วไป เธอยังไม่พร้อมจริงๆ

 

“เอาที่ล่ะอย่างก่อนนะคะ ฉันไม่ได้รังเกียจคุณ และรู้ว่าคุณมีสิทธิ์ในตัวฉัน คุณทำอะไรกับฉันก็ได้ แต่ขอเวลาหน่อยได้ไหมคะ เราเพิ่งเจอกันแค่ไม่กี่วันเอง คุณ...คุณตัดใจทำเรื่องแบบนั้นกับฉันได้จริงๆหรอคะ ฉัน...ฉันน่ารังเกียจ แล้ว...แล้วตอนนี้ตัวฉันก็เหม็นมากด้วย เมื่อกี้ฉันไปเล่นกับหมามา เนี่ยตัวฉันยังมีกลิ่นหมาอยู่เลย คุณดมดูก็ได้”ลลนารีบตอบเพื่อเอาตัวรอด แต่คำตอบของเธอกลับทำให้ใครอีกคนหัวเราะลั่น

 

เผ่าเพชรมองหน้าคนช่างพูดอย่างนึกเอ็นดู ผู้หญิงคนนี้ฉลาดเป็นกรด พูดเอาตัวรอดเก่ง เขารู้ว่าไม่จำเป็นต้องบังคับ แค่เขาบอกเธอก็ยอมเขาทุกอย่าง เพราะเธอมาอยู่ที่นี่ในฐานะเมียของเขา มีแต่เขานี่แหละที่ผลักไสเธอ แล้ววันนี้มันเกิดอะไรขึ้น เขาถึงได้เผลอไปขนาดนี้ เพียงแค่ได้จับได้จูบกันแค่ไม่กี่ครั้ง แล้วดูเถอะเธอบอกให้เขาดมว่าตัวเธอเหม็น เธอลืมไปแล้วหรอว่าเขาทั้งดูดทั้งเลียเธอไปทั่วทั้งตัว ถ้าจะเหม็นก็คงเป็นกลิ่นน้ำลายเขา ไม่ใช่กลิ่นหมาแน่นอน

 

ร่างสูงพลิกกลับโดยหมุนเอาคนตัวเล็ก ขึ้นมาเกยบนอกแทน

 

“จะให้หยุดหรอ”ชายหนุ่มถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

 

“ค่ะ”ลลนาตอบรับเร็วๆ ต้องหยุด นาทีนี้เธอต้องหยุดเขาก่อน เวลาแค่สามวันมันยังน้อยเกินไปกับการที่ต้องเสียตัว อย่างน้อยๆสักครึ่งปี หรือไม่สักสามปีกำลังดี ลลนาคิด

 

“อืม...หยุดก็ได้”เผ่าเพชรตอบอย่างใจดี แต่มือยังลูบเรื่อยไปตามบั้นท้ายและช่วงเอวคอด

 

“ขอบคุณค่ะ”ลลนายิ้มหวานประจบ ก่อนจะใช้มือยันอกเขา เพื่อจะลุกออกไปจากตรงนี้ สถานการณ์แบบนี้ แถมช่วงบนยังเปล่าเปลือย อยู่ในสภาพนี้ต่อไป เธอรู้สึกไม่ปลอดภัย ทันทีที่ขยับตัวช่วงเอวกลับถูกรัดแน่นด้วยแขนแกร่งทั้งสองข้าง

 

“ทำให้พอใจก่อน แล้วผมจะหยุด”

 

“คุณเผ่า!”

 

........................................

 

เฮียจะให้น้องทำอะไร แล้วแค่ไหนเฮียถึงจะพอใจ จะหื่นเกินไปแล้วนะ เฮีย😂😂😂😂

 

ฝากเฮียด้วยน๊า รักเฮียชอบเฮียก็เม้นให้กำลังใจพี่บ้างนะคะ

 

รอดหรือไม่ 🤔🤔🤔🤔

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น