หอหมื่นอักษร
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ด้วยอุบัติเหตุเพียงครั้งเดียวทำให้เธอต้องร่วงหล่นสู่จุดต่ำสุดของชีวิต วันนี้เมื่อความทรงจำฟื้นกลับมา ก็ถึงเวลาที่เธอจะทวงทุกอย่างคืน!

ตอนที่ 88 ผลประโยชน์ (จบตอนผู้สร้างที่แท้จริง)

ชื่อตอน : ตอนที่ 88 ผลประโยชน์ (จบตอนผู้สร้างที่แท้จริง)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.7k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 08 มี.ค. 2563 14:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 88 ผลประโยชน์ (จบตอนผู้สร้างที่แท้จริง)
แบบอักษร

อันที่จริงซิงเหอรู้สึกประหลาดใจที่เซียวมั่วตอบรับข้อเสนอของเธอด้วยความรวดเร็ว 

เธอประเมินความเกลียดชังที่ชายคนนี้มีต่อชุยหมิงต่ำไป... 

“คุณแน่ใจนะ ฉันจะบอกคุณว่าคุณหันหลังกลับไม่ได้แล้วนะคะถ้าคุณยอมรับข้อเสนอของฉัน” 

เซียวมั่วหัวเราะอย่างชั่วร้ายอีกครั้ง “คุณรู้ไหมว่าผมอยากฆ่าชุยหมิงแค่ไหน ไม่ต้องห่วงหรอก นี่เป็นการตัดสินใจเดียวที่ผมไม่มีทางเสียใจ!” 

“ดีค่ะ ฉันนับถือความกล้าของคุณ” ซิงเหอพยักหน้าอย่างพึงพอใจ สิ่งที่เธอต้องการคือความมุ่งมั่นที่จะฆ่าชุยหมิงของเขา 

เซียวมั่วสงบลง “คุณต้องการให้ผมเริ่มลงมือเมื่อไหร่ แต่ก่อนอื่น คุณต้องหาอะไรมายืนยันกับผมก่อนว่าคุณจะไม่กลับคำพูด” 

“เราจะเริ่มพรุ่งนี้” ซิงเหอยื่นกระดาษแผ่นหนึ่งให้อีกฝ่าย “มาตามที่อยู่นี้พรุ่งนี้แล้วพาพี่สาวคุณมาด้วยล่ะ” 

เซียวมั่วรับกระดาษใบนั้นและอ่านที่อยู่ที่ระบุก่อนพยักหน้า “โอเค ไม่มีปัญหา” 

เซี่ยจื้อบังเอิญเดินกลับมาได้ยินสิ่งที่เซียวมั่วพูดประโยคสุดท้ายพอดีจึงถามอย่างร่าเริง “พี่ คุยเสร็จแล้วเหรอ” 

ซิงเหอลุกขึ้นแล้วถามกลับ “จัดการเสร็จแล้วงั้นเหรอ” 

เซี่ยจื้อขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางครุ่นคิดถึงคู่สามีภรรยาหัวสูงเมื่อครู่ “ช่าย ผมเอาเงินให้พวกเขาไปแล้ว แล้วก็เพิ่มให้ไปอีกหมื่นหยวนตามที่พี่สั่ง” 

ซิงเหอหยิบเงินออกมาจากกระเป๋าแล้ววางลงบนโต๊ะอย่างนุ่มนวลก่อนหันไปพูดกับเซียวมั่ว “นี่ของคุณค่ะ เราจะรอคุณมาพรุ่งนี้” 

เซียวมั่วลุกขึ้นเช่นกัน จากนั้นจึงตอบรับอย่างยินดี “ผมจะไป คุณเชื่อผมได้” 

เซี่ยจื้อไม่รู้เลยว่าพวกเขาคุยเรื่องอะไรกันบ้าง แต่เมื่อเขาเห็นสีหน้าซีดเซียวของอีกฝ่าย เขาก็เลือกที่จะตีแขนเซียวมั่วเป็นเชิงหยอกล้อและพูดพร้อมรอยยิ้มกว้างบนใบหน้า “พี่ชาย ทำไมสีหน้าไม่ดีเลย ทำใจให้สบายน่า เรามาทำเรื่องดีๆ ด้วยกันดีกว่า” 

ทำใจให้สบายเหรอ พูดน่ะมันง่าย 

แล้วการฆ่าใครสักคนนี่มันเป็นเรื่องดีๆ ตั้งแต่เมื่อไหร่ เซียวมั่วต้องฟังอะไรผิดไปแน่ 

เซี่ยจื้อพูดต่ออย่างภูมิใจ “ฉันจะบอกอะไรให้ ทำงานกับพี่สาวฉันน่ะมีข้อดีเยอะแยะ” 

อย่างติดคุกหรือโดนแขวนคอ? เซียวมั่วคิดอย่างขมขื่น 

เซี่ยจื้อเห็นสีหน้าเคร่งเครียดของอีกฝ่ายถึงกับข้องใจ เขาไม่อยากร่วมงานกับเราขนาดนั้นเลยเหรอ 

เรากำลังทำเรื่องดีๆ จริงๆ นะ 

ซิงเหอรู้สึกขบขันขณะเตรียมตัวจะเดินจากไป เธอทิ้งท้ายคำพูดที่ฟังดูกำกวมให้เซียวมั่ว 

“คุณเชื่อทุกอย่างที่ผู้หญิงคนหนึ่งบอกคุณไหมคะ หลับฝันดีนะคืนนี้ อนาคตของคุณกำลังเปิดกว้างแล้ว คุณไม่ได้ต้องเข้าคุกหรอก” 

เซียวมั่วยืนอึ้งนิ่งมองอีกฝ่ายเดินจากไป 

หลังจากเสียงเครื่องยนต์รถเฟอร์รารีห่างออกไปเรื่อยๆ จนไม่ได้ยินอะไร ริมฝีปากบูดบึ้งโค้งขึ้นกลายเป็นรอยยิ้มขบขัน 

เขายังไม่ค่อยเข้าใจว่าเพิ่งเอาตัวเองเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับอะไรมา แต่บางสิ่งบางอย่างทำให้เขารู้สึกได้ว่ามันไม่ใช่เรื่องเลวร้าย เหมือนอย่างที่ผู้ชายคนนั้นพูดว่าพวกเขากำลังจะทำเรื่องดีๆ ด้วยกัน 

เซียวมั่วมองเงินที่ถูกวางทิ้งไว้บนโต๊ะพร้อมกับหัวใจที่ว้าวุ่นสับสนอย่างบอกไม่ถูก 

เขานั่งลงบนเตียงแล้วพูดกับเซียวหลินที่ผอมซูบ “พี่ ดูเหมือนโชคของเรากำลังจะเปลี่ยนไปแล้วนะ ผมสัญญา ผมจะรักษาอาการป่วยของพี่และทำให้พี่มีชีวิตที่ดีที่สุดเท่าที่พี่จะนึกออก ยิ่งไปกว่านั้นชุยหมิงจะต้องชดใช้!” 

เมื่อได้ยินคำว่าชุยหมิง แววตาเหม่อลอยของเซียวหลินฉายแววโกรธแค้นขึ้นมาทันที 

เช้าวันต่อมา เซียวมั่วมาปรากฏตัวที่บ้านตระกูลเซี่ยพร้อมจูงมือเซียวหลินมาด้วย พวกเขานำสัมภาระติดตัวจำนวนน้อยนิดเท่าที่เขามีมาด้วย 

เซี่ยจื้อผู้มีอัธยาศัยดีต้อนรับพวกเซียวมั่วอย่างอบอุ่น 

เฉิงอู่เองก็อยากมีเพื่อนร่วมบ้านเพิ่มอยู่แล้วจึงอ้าแขนต้อนรับพวกเขาด้วยความยินดี 

เฉิงอู่พอรู้มาบ้างว่าพวกเขากำลังตั้งใจจะทำการใหญ่บางอย่างแต่ก็ไม่แน่ใจว่าคืออะไร เขาตัดสินใจที่จะไม่เข้าไปยุ่งและปล่อยให้เป็นเรื่องของคนหนุ่มสาว 

ซิงเหอจัดเตรียมห้องพักไว้ให้พวกเขาเรียบร้อยแล้ว ยังไงเสียบ้านหลังนี้ก็ใหญ่โตเกินพอสำหรับคนสามคน ดังนั้นจึงมีห้องพักว่างเหลืออยู่อีกมากมายให้เลือก 

ความคิดเห็น