หอหมื่นอักษร
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ด้วยอุบัติเหตุเพียงครั้งเดียวทำให้เธอต้องร่วงหล่นสู่จุดต่ำสุดของชีวิต วันนี้เมื่อความทรงจำฟื้นกลับมา ก็ถึงเวลาที่เธอจะทวงทุกอย่างคืน!

ตอนที่ 86 ฉันต้องการให้คุณช่วยฆ่าใครบางคน

ชื่อตอน : ตอนที่ 86 ฉันต้องการให้คุณช่วยฆ่าใครบางคน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.1k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 07 มี.ค. 2563 15:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 86 ฉันต้องการให้คุณช่วยฆ่าใครบางคน
แบบอักษร

ซิงเหอนั่งลงบนเก้าอี้ไม้เก่าใกล้พังตัวหนึ่ง แววตาของเธออ่อนโยนและดูผ่อนคลาย 

ราวกับเธอไม่ได้อยู่ในบ้านที่ดูท่าจะพังแหล่มิพังแหล่เช่นนี้แต่เป็นบ้านหลังอื่น 

เซียวมั่วสัมผัสได้ถึงความใจเย็นจากแววตาของเธอและเริ่มรู้สึกสงบขึ้น 

เขาเอ่ยปากถามคำถามที่ค้างอยู่ในใจ “คุณเป็นใคร แล้วมาช่วยผมทำไม” 

เขาไม่ได้อ่อนต่อโลกเสียจนเชื่อว่าจะได้รับความช่วยเหลือโดยที่อีกฝ่ายไม่มีเงื่อนไขอะไร 

ยิ่งไปกว่านั้น เงินสองหมื่นหยวนเองก็ไม่ใช่เงินจำนวนน้อยๆ ไม่ใช่ทุกคนที่จะโยนเงินขนาดนี้ทิ้งๆ ขว้างๆ ได้เว้นเสียแต่คนคนนั้นจะรวยค้ำฟ้า 

แต่ถึงจะรวยจริง พวกเศรษฐีก็ไม่ทำการกุศลฟรีๆ หรอก 

พวกเขาไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกัน ดังนั้นจึงเป็นไปได้ยากมากที่เธอจะมาช่วยเขาโดยไม่มีเหตุผล 

ซิงเหอไม่ได้คิดจะปกปิดเจตนาของเธอตั้งแต่ต้นอยู่แล้ว “ฉันชื่อเซี่ยซิงเหอ ฉันช่วยคุณเพราะฉันต้องการความร่วมมือจากคุณ” 

“ความร่วมมือจากผมเหรอ” เซียวมั่วประหลาดใจแต่ก็พอเข้าใจสถานการณ์ “เรื่องอะไรครับ” 

เขาหัวเราะขื่นกับตัวเองแล้วกล่าวต่อ “คุณแน่ใจเหรอว่ามาหาถูกคน ผมไม่คิดว่าผมมีค่าพอจะช่วยอะไรใครได้หรอกนะ” 

เขาหมายความว่าอย่างนั้นจริงๆ เพราะในแง่คุณสมบัติ ตัวเขามีค่าเป็นศูนย์ 

ซิงเหอจ้องมองเขาด้วยแววตาแน่วแน่ “เชื่อมั่นในตัวเองหน่อยสิ คุณคือคนที่ฉันกำลังตามหา ฉันมาเสนอขอความร่วมมือจากคุณเพราะคุณเป็นคนเดียวที่มีความสามารถที่ฉันต้องการ” 

เซียวมั่วรู้สึกสับสน “ผมไม่ค่อยเข้าใจสิ่งที่คุณพูดเท่าไหร่ ช่วยอธิบายให้ชัดๆ ได้ไหมครับ ผมสัญญาว่าผมจะช่วยถ้ามันไม่เกินความสามารถของผม” เขาว่า 

“ฉันชอบคนตรงไปตรงมา” ซิงเหอชื่นชมอีกฝ่ายพร้อมรอยยิ้ม 

เซียวมั่วตอบ เขาเม้มปากเล็กน้อย “ชีวิตผมมันถึงทางตันแล้ว ผมไม่มีแรงจะเล่นเกมอะไรกับใครแล้ว ผมว่าคุณเข้าเรื่องเลยดีกว่า ไม่ต้องห่วง ผมยินดีที่จะช่วยสุดๆ ถ้ามีข้อเสนอที่สมเหตุสมผล” 

“แต่เหนือสิ่งอื่นใด ผมไม่ทำอะไรที่ขัดกับศีลธรรมมนุษย์นะ” เซียวมั่วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง นั่นคือเส้นที่เขากำหนดไว้ว่าจะไม่มีวันก้าวข้ามเด็ดขาด 

ซิงเหอเลิกคิ้วขึ้น “ชีวิตของคุณถูกแขวนไว้บนเส้นด้ายแล้วแท้ๆ ทำไมถึงยังมาใส่ใจเรื่องศีลธรรมอยู่ล่ะ” 

เซียวมั่วขมวดคิ้วย่น หรือความร่วมมือที่เธอกำลังพูดถึงเป็นเรื่องผิดศีลธรรมจริงๆ 

หรือเป็นเพราะเขาสิ้นหวังกับชีวิตจนเสียเธอหมายตาจะใช้ความอับจนหนทางนั้นเป็นเครื่องมือ 

อย่างที่เขาว่า คนที่สิ้นหวังคือคนที่อันตรายที่สุด 

ถึงอย่างนั้นเซียวมั่วก็ยังรู้สึกว่าผู้หญิงไม่ธรรมดาที่นั่งอยู่ตรงหน้าเขาไม่น่าจะพาไปยุ่งเกี่ยวกับงานที่ไม่มีศีลธรรม 

แต่ก็อีกนั่นแหละ เขาไม่มีข้อพิสูจน์อะไรนอกจากสัญชาตญาณล้วนๆ... 

“ถ้าเป็นอย่างนั้น ผมคงต้องขอให้คุณกลับไป จริงของคุณที่ชีวิตผมแขวนอยู่บนเส้นด้ายแต่ผมยอมแขวนตัวเองไว้บนนั้นดีกว่าต้องมาทำเรื่องไร้มนุษยธรรม” เซียวมั่วพูดอย่างแน่วแน่ราวกับว่าไม่มีอะไรมาเปลี่ยนใจของเขาได้ 

ซิงเหอเมินเฉยและมองสำรวจไปรอบๆ 

และในที่สุดสายตาของเธอไปสบเข้ากับเตียงไม้ที่ถูกตั้งชิดผนังไหม้ดำ 

เตียงนั้นผุพังแยกเป็นส่วนๆ จากรอยไหม้ที่เห็นได้อย่างชัดเจนแต่ถูกประกอบขึ้นใหม่ด้วยเศษไม้เกรดต่ำ ความสนใจของซิงเหอหยุดอยู่ที่หญิงสาวที่นั่งขดตัวอยู่ที่มุมห้องราวกับจะฝังตัวเองเข้าไปอยู่ในผนัง 

ซิงเหอเข้ามาในห้องนี้ได้พักหนึ่งแล้ว แต่ผู้หญิงคนนี้กลับเมินเฉยเหมือนเธอไม่มีตัวตนในห้อง ไม่ว่าพวกเธอจะพูดคุยกันเรื่องอะไร เธอก็เอาแต่เอนตัวอิงผนังราวกับตัวเองเป็นหุ่นกระบอกที่ขาดคนเชิด 

ซิงเหอมองไปยังหญิงสาวมุมห้องก่อนจะเอ่ยถาม “ถ้าฉันตกลงมอบชีวิตที่หรูหราให้กับพี่สาวคุณโดยแลกกับการให้คุณช่วยฆ่าใครสักคนให้ฉัน ข้อเสนอนี้ฟังดูเป็นไง” 

เซียวมั่วจ้องซิงเหอตาแทบถลนด้วยความประหลาดใจ... 

ความคิดเห็น