รักเอ๋ยรัก

เมื่อยื้อจนสุดแรง การจากไปไม่ใช่เพราะหมดรัก แต่เพราะหัวใจมันล้าเกินกว่าสู้ต่อไปไหว รู้ว่าเขาไม่รักรั้งไว้ก็มีแต่เจ็บปวด สู้อวยพรเหมือนครั้งหนึ่งที่เขาเคยอวยพรให้เธอแล้วจากไป ความทรงจำคงสวยงามกว่า รู้ว่าตัวเองเห็นแก่ตัวแค่ไหน แต่เธอขอชีวิตน้อยๆ เป็นตัวแทนของเขายามที่เธอตัดสินใจเดินจากไป

ชื่อตอน : แหวน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 99

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 06 มี.ค. 2563 07:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แหวน
แบบอักษร

“แหม คุณกันภัยลำเอียงหรือเปล่าคะ ตักให้แต่ยัยฝน ปล่อยให้วิวแห้งเหี่ยวอยู่คนเดียว” วาสนาแกล้งตัดพ้อ เพราะถ้าชายหนุ่มตรงหน้าสนใจเธอบ้างก็น่าจะตักอาหารให้เธอเมื่อเธอพูดเปิดทางให้ขนาดนี้ 

“ตักอะไรไม่ถึงบอกฝนก็ได้ เดี๋ยวฝนตักให้” เธอรู้ว่าเมฆาไม่ตักอาหารให้ใคร แม้แต่เพื่อนในกลุ่มเขาก็ไม่เคยทำให้ 

“คุณสองคนนี่เป็นเพื่อนกันมานานหรือยังครับ” กันภัยถามขึ้น 

“ก็ตอนเล็กๆ เคยเจอกันบ้างค่ะ แต่วิวย้ายไปอยู่อเมริกาก็เลยห่างๆ กันไป จนกระทั่งยัยฝนไปต่อตรีและโทที่อเมริกาถึงได้เจอกันอีกรอบ ถึงจะเรียนคนละคณะแต่ก็ไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆ ค่ะ รวมๆ แล้วก็น่าจะเป็นสิบปี” คนคุยเก่งตอบก่อน 

เมฆาประหลาดใจเพราะเขาไม่เคยได้ยินวรุณาพูดถึงวาสนาแต่เขารู้จักเธอตอนอยู่มหาวิทยาลัย  

“คุณฝนเรียนอะไรครับ” กันภัยที่นานๆ ได้คุยเรื่องส่วนตัวทีถาม 

“ตรีเรียนสถาปัตย์ค่ะ แต่ตอนต่อโทเรียนอินทีเรียดีไซน์ค่ะ”  

“อ้าวแล้วมาเป็นครีเอทีฟ บริษัทอีเว้นท์น่ะเหรอครับ”  

“ก็ตอนเรียนได้ทำงานที่โน่น เห็นว่าสนุกดีก็เลยอยากทำค่ะ”  

“คุณเมฆาล่ะครับ เรียนอะไรจบที่ไหนครับ”  

“ผมเรียนการเงินที่มหาวิทยาลัย .......” เขาบอกชื่อมหาวิทยาลัยของรัฐที่เป็นที่ใฝ่ปองของคนส่วนใหญ่”  

“เอ๊ะ งั้นก็เคยเรียนที่เดียวกับคุณฝนสิครับถ้าผมจำไม่ผิด แต่น่าจะห่างกันหลายปีเหมือนกันนะครับ” กันภัยพูดเองเออเอง 

วรุณาเกือบสะดุ้งอีกครั้งตอนที่กันภัยทัก นึกในใจว่าเขาช่างความจำดี 

“ดิฉันเรียนไม่จบหรอกค่ะ ต้องย้ายไปอเมริกาเสียก่อน” วรุณารีบบอกเพื่อไม่ให้เขาปะติปะต่ออะไรได้  

แล้วกันภัยก็หันไปถามวาสนาต่อ แต่วาสนาเรียนที่อเมริกาตั้งแต่เล็กเลยไม่ได้เป็นรุ่นพี่รุ่นน้องใคร  

หลังจากทานอาหารเสร็จ กันภัยชวนไปนั่งดื่มกันต่อ แต่วรุณาขอตัวเพราะอยากกลับไปพักเต็มที เธอเหนื่อยมากกับโปรเจคและเหนื่อยกว่าที่เจอเขาโดยไม่คาดฝัน ถึงพี่เมฆจะเป็นคนที่เธอชอบแต่เธอเป็นคนทิ้งเขาไปแต่งงาน เจอกันอีกทีก็เขาก็ไม่อยากสนิทสนมกับเธอเหมือนเก่ากลายเป็นคนเพิ่งรู้จักกัน ในใจของเธอเขาเป็นกำลังใจให้เธอตลอดมา นี่เป็นเหตุผลที่ว่าทำไมเธอถึงไม่กล้าไปเจอเขา เพราะกลัวว่าหลังจากเจอจะได้รับรู้สิ่งที่ไม่อยากรู้ พรุ่งนี้ต้องตื่นเช้าพาเมลานีไปทำบุญที่วัดตามที่นัดกันไว้ ดังนั้นเลยมีแค่สามคนที่ไปต่อ ถึงตอนนี้ไม่มี วรุณาแต่กันภัยก็อยากทำความรู้จักเมฆาให้มากขึ้น แล้วอาจได้ถามอะไรดีๆ จากวาสนาด้วยเมื่อเธอเรียนด้วยกันที่อเมริกา 

เมื่อมานั่งดื่มต่อกันที่ผับของโรงแรมเพราะเสียงไม่ดังจนเกินไป กันภัยก็ได้โอกาสถามเรื่องวรุณา 

“คุณวิวเป็นเพื่อนคุณฝนตั้งแต่สมัยอยู่อเมริกา อย่างนี้ก็ต้องได้เจอสามีคุณฝนด้วยสิครับ” เขาเลียบเคียงถาม 

“ค่ะ ก็ได้เจอกันบ่อยๆ ค่ะ พี่วีทั้งหล่อ ทั้งน่ารัก รักยัยฝนมาก ดูแลไม่ห่างเลยค่ะ” วาสนาไม่ได้โกหกวีรวัฒน์รักวรุณาคอยห่วงใยดูแลดีจริงๆ และรู้ว่าวรุณาต้องแต่งงานกับเขาเพราะเรื่องที่บ้านก็ยิ่งเห็นใจ เพราะเจ้าสัวอาจช่วยครอบครัววรุณาฟรีๆ ก็ได้ถ้าเขาไม่เป็นแบบนั้น 

“แล้วหลังจากสามีเสีย เอ่อ คุณฝนมีใครบ้างหรือยังครับ” กันภัยถามทุกอย่างที่เกี่ยวกับเธอ 

“ก็แหม สาวสวย ถึงจะเป็นแม่ม่ายก็มีผึ้งมารุมตอมล่ะค่ะ แต่ฝนเขามีแฟนแล้วนะคะ” คำตอบนั้นทำให้หนุ่มหนึ่งที่หมายมั่นปั้นมือหน้าเสียทันตาเห็น ในขณะที่เมฆายังคงรักษาท่าที ไม่แสดงออกอะไร ทำให้อีกสองคนสบายใจว่าเขาไม่ได้สนใจวรุณา 

วาสนาหัวเราะ “ไม่ต้องตกใจหรอกค่ะ แฟนจริงๆ น่ะไม่มี ฝนเป็นคนรักมั่น แฟนที่วิวว่าหมายถึงงานค่ะ” เมฆายิ้มเหยียดในใจ 'รักมั่น' จากเขาไม่นานก็สามารถยิ้มร่าถ่ายรูปลงไอจีกับสามีได้ ถ้าผู้หญิงอย่างนี้เรียก รักมั่นอย่างไหนกันเรียก รักง่ายหน่ายเร็ว

“ตอนทำงานที่อเมริกาก็ว่าทุ่มเทแล้ว ตอนนี้มีบริษัทเป็นของตัวเองยิ่งทำงานหนักเข้าไปใหญ่ ถ้าอยากใกล้ชิดครีเอทีฟคนเก่งของเราก็ต้องป้อนงานเยอะๆ ค่ะ” วาสนาหยอดตามประสาเซลส์ 

“โห ตอบทีแรกทำเอาใจผมไปอยู่ตาตุ่ม เรื่องงานไม่ต้องห่วงครับ ตอนนี้ผูกขาดที่นี่ที่เดียวอยู่แล้ว” กันภัยบ่นทีเล่นทีจริง 

“อ้าวก็จริงนี่คะ ไม่รู้จะทำอะไรนักหนา เงินทองก็ไม่ได้เดือดร้อน คุณป๋าก็รักเหมือนลูก” เธอเชียร์เพื่อนให้กันภัย เพราะเขาเองก็เป็นคนหน้าตาดี ไม่มีเรื่องเสียหาย มีหลักมีฐาน แถมยังทำท่าสนใจออกนอกหน้าทีเดียว แต่ลืมไปว่าตัวเองยังไม่อยากให้ใครรู้ว่าเป็นลูกเจ้าสัวเพราะกลัวผู้ชายพวกนั้นจะเข้าหาเพราะสมบัติ แต่ตอนนี้เชียร์เพื่อนพร้อมบอกว่าเธอรวยเผื่อผู้ชายจะได้ตัดสินใจง่ายขึ้น 

“คุณเมฆาล่ะครับ มีแฟนหรือยังครับ” กันภัยดูออกว่าวาสนาน่าจะสนใจในตัวชายหนุ่มเลยถามให้ 

“เรื่องผม ไม่มีอะไรน่าสนใจหรอกครับ” วาสนาที่แอบลุ้นก็เลยอดรู้ไปด้วย ถึงเพื่อนที่แนะนำให้รู้จักเขาเคยบอกว่ายังไม่มีแต่ก็อยากได้ยินจากชายหนุ่มตรงๆ แต่ตอบแบบนี้ไม่รู้เขาไม่อยากเปิดตัวว่ามีแฟน หรือเพราะไม่อยากให้เธอมีความหวังก็ไม่รู้ 

“ผมถามอีกเรื่องได้ไหมครับ ผมเห็นคุณฝนยังสวมแหวนแต่งงานอยู่ แต่ที่สร้อยที่สวมประจำก็มีแหวนอีกวง ไม่ทราบคุณวิวทราบไหมครับว่าอะไรยังไง” กันภัยคนช่างสังเกตถาม 

“โอ้โห ถามละเอียดอย่างนี้ ถ้ายัยฝนรู้ว่าวิวแฉอะไรบ้างนี่ วิวตายแน่” เธอทำหน้าสยองแต่ตากลับยิ้มแย้ม 

“แหมก็ผมอยากทราบนี่ครับ ว่าในใจคุณฝนมีใครอีกหรือเปล่า คุณเมฆาคงไม่เบื่อผมนะครับ ผมบอกตรงๆ ว่าสนใจคุณฝนแต่เธอดูเหมือนยังไม่ยอมเปิดรับใคร แล้วตกลงเรื่องแหวนว่าไงครับ” เขากลัววาสนาลืมคำถามจึงต้องย้ำ 

“แหวนที่ห้อยคอนี่ไม่ทราบค่ะ แต่เห็นใส่มาตั้งแต่เจอกันครั้งแรกที่อเมริกาแล้วก็ไม่เคยถอด หวงมากๆ ด้วย บอกว่าเป็นของแทนใจของคนที่เธอรัก แต่ก็ไม่บอกว่าใคร ขอดูก็ไม่ให้ดู แต่แหวนที่นิ้วนางเป็นแหวนแต่งงานค่ะ ถึงพี่วีเสียไปแล้วก็ไม่ยอมถอดเหมือนกัน บอกว่าเอาไว้ระลึกถึงพี่วีน่ะค่ะ อีกอย่างคุณนายเธอกลัวคนมาจีบ เลยใส่แหวนไว้”  

******************************************* 

รักมั่น มั่นในรัก พี่เมฆไม่เชื่อ ใครเชื่อบ้างยกมือขึ้น 

ความคิดเห็น