หอหมื่นอักษร
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ด้วยอุบัติเหตุเพียงครั้งเดียวทำให้เธอต้องร่วงหล่นสู่จุดต่ำสุดของชีวิต วันนี้เมื่อความทรงจำฟื้นกลับมา ก็ถึงเวลาที่เธอจะทวงทุกอย่างคืน!

ตอนที่ 81 สวยเกินจะเทียบ (จบเรื่องงานเลี้ยงวันเกิด)

ชื่อตอน : ตอนที่ 81 สวยเกินจะเทียบ (จบเรื่องงานเลี้ยงวันเกิด)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.8k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 06 มี.ค. 2563 15:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 81 สวยเกินจะเทียบ (จบเรื่องงานเลี้ยงวันเกิด)
แบบอักษร

ช่างเป็นการแสดงออกทีเปิดเผยอะไรเช่นนี้ 

ผู้หญิงบางคนในบรรดาแขกเหรื่อถึงกับน้ำตาซึมเมื่อชุยหมิงแสดงออกถึงความรักของเขา 

ความประทับใจที่มีต่ออู๋ซวงคืนกลับมาเล็กน้อย 

แน่นอนว่าการแสดงของชุยหมิงไม่สามารถตบตาได้ทุกคน 

ซิงเหอไม่รู้สึกอะไรกับการกระทำของเหล่าแมลงน่ารำคาญพวกนี้ ดังนั้นไม่ว่าอู๋ซวงจะร้องห่มร้องไห้อย่างไรหรือชุยหมิงจะพรรณนาถึงความรักของพวกเขามากแค่ไหน เธอก็ไม่เปลี่ยนใจ 

อู๋ซวงรู้ว่านี้เป็นจังหวะดีที่สุดที่เธอจะหลุดออกจากสถานการณ์นี้ได้ 

ถึงเวลาต้องถอยแล้ว ขืนอยู่ต่อไปก็มีแต่จะยิ่งอับอายมากกว่าเดิม 

แผนเดิมที่จะทำลายซิงเหอให้พังพินาศในวันนี้ของพวกเขาถูกนังสารเลวนัjนสวนกลับจนสิ้นท่า 

อู๋ซวงหน้าแตกยับ! 

หน้าตาในสังคมของเธอป่นปี้ อาจต้องใช้เวลาเป็นปีๆ กว่าเธอจะสามารถสร้างความน่าเชื่อถือขึ้นมาได้อีกครั้ง ถ้ามันยังเป็นไปได้น่ะนะ 

สิ่งที่เธอสั่งสมมาตลอดหลายปีแหลกละเอียดอยู่กับพื้น สิ่งที่อู๋ซวงต้องการเหนือสิ่งอื่นใดคือการกำจัดซิงเหอไปจากโลกนี้ 

ขณะถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจควบคุมตัว เธอมองซิงเหออย่างมุ่งร้าย ก่นด่าคำพูดชั่วช้าที่เธอไม่สามารถพูดได้ทางสายตา 

ชุยหมิงเองก็เหล่มองซิงเหอด้วยสายตาน่ารังเกียจไม่แพ้กัน 

เสียงแตรประกาศสงครามดังขึ้นอย่างเป็นทางการ 

เรื่องนี้จะจบก็ต่อเมื่อฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งตายไปเท่านั้น! 

ซิงเหอไม่สะทกสะท้าน เธอล้มพวกเขาได้ในคืนนี้และเธอก็ปรารถนาที่จะล้มพวกเขาให้ได้อีกครั้ง 

หลังชุยหมิงจากไป ซิงเหอจึงเตรียมตัวกลับเช่นกัน 

“ซิงเหอ” มู่ไป๋เรียกชื่อเธอทันทีด้วยน้ำเสียงเป็นกังวล “ผมอยากจะเตือนคุณให้ระวังตัวด้วย ชุยหมิงไม่ใช่คนธรรมดา” 

เธออาจได้รับชัยชนะในครั้งนี้แต่สงครามยังไม่จบ 

และนี่ไม่ใช่สิ่งที่ซิงเหอชอบแน่เพราะเธอไม่มีสิ่งสำคัญอย่างหนึ่งที่ชุยหมิงมี นั่นก็คือเงินหนุนหลัง 

“ฉันรู้” ซิงเหอตอบตัดบทก่อนจะขอตัวกลับด้วยท่าทีไม่รีบร้อนอะไร 

มู่ไป๋เฝ้ามองเธอกลับหลังและเดินจากไปช้าๆ จนลับสายตา และในตอนนั้นเองที่เขาก็รู้สึกว่าซิงเหอสวยจนน่าเหลือเชื่อ 

เธอแสดงออกให้เห็นถึงความสง่างามและทระนงในเวลาเดียวกัน 

ความงดงามของเธอเจิดจ้าและตรึงใจ 

มู่ไป๋ไม่ใช่เพียงคนเดียวที่รู้สึกเช่นนั้น ลู่ฉีและแขกคนอื่นก็คิดเช่นกัน 

เมื่อนึกถึงงานเลี้ยงวันเกิด ภาพของหญิงสาวในชุดสีแดงราวกับเปลวเพลิงก็ผุดขึ้นมาในความคิดของพวกเขา... 

นี่เป็นครั้งแรกนับจากวันที่พวกเธอเผชิญหน้ากันครั้งก่อนที่เทียนซินรู้สึกเหมือนถูกคุกคามจากการปรากฏตัวของซิงเหอ 

เธอเดินไปอยู่ข้างๆ มู่ไป๋และกระซิบด้วยน้ำเสียงหวาดกลัวราวกับเสียงหนู “มู่ไป๋ น่ากลัวจังเลย ซิงเหอเกือบจะถูกใส่ร้ายจนต้องเข้าคุกแล้ว โชคดีจังที่ตอนสุดท้ายเธอพิสูจน์ตัวเองได้ว่าบริสุทธิ์ ว่าแต่ทำไมเธอต้องเอาปากกาบันทึกเสียงมาในงานเลี้ยงวันเกิดลูกชายตัวเองด้วยล่ะคะ” 

เทียนซินปล่อยคำถามให้ค้างคาใจ 

คำอธิบายที่ดูจะเป็นไปได้คือซิงเหอตั้งใจวางกับดักไว้เอง 

จากผู้ถูกล่ากลายเป็นผู้ล่า กลยุทธ์ที่ต้องใช้ทั้งไหวพริบและความเจ้าเล่ห์อย่างสูง 

เทียนซินต้องการทำให้มู่ไป๋คิดว่าซิงเหอเป็นผู้หญิงเจ้าเล่ห์ 

เพราะเธอเชื่อว่าผู้ชายทุกคนต้องการผู้หญิงที่มีจิตใจดีและอ่อนแอ หญิงสาวที่ดูน่าสงสารและน่าปกป้อง... 

มู่ไป๋หันมามองเธอและพูดอย่างไม่สนใจ “มันไม่เกี่ยวกับผม” 

ถ้าซิงเหอตั้งใจจะวางกับดักอู๋ซวงจริงแล้วมันยังไง เขาไม่สนใจเลยสักนิด อันที่จริงเขารู้สึกประทับใจกับสิ่งที่เธอทำด้วยซ้ำ 

เทียนซินแอบรู้สึกดีใจอยู่ลึกๆ เพราะเธอคิดว่า ‘มัน’ ที่มู่ไป๋พูดถึงนั้นหมายถึงเซี่ยซิงเหอ นั่นหมายความว่า เซี่ยซิงเหอไม่มีความสำคัญอะไรกับเขา 

เธอมั่นใจว่ามู่ไป๋ไม่คิดจะชายตาแลเซี่ยซิงเหอเพราะเธอรู้ดีว่าเขาไม่เคยนึกสนใจผู้หญิงคนไหนเลย 

ความคิดเห็น