หอหมื่นอักษร
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ด้วยอุบัติเหตุเพียงครั้งเดียวทำให้เธอต้องร่วงหล่นสู่จุดต่ำสุดของชีวิต วันนี้เมื่อความทรงจำฟื้นกลับมา ก็ถึงเวลาที่เธอจะทวงทุกอย่างคืน!

ตอนที่ 80 การแสดง

ชื่อตอน : ตอนที่ 80 การแสดง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 4k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 06 มี.ค. 2563 15:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 80 การแสดง
แบบอักษร

“แน่นอน แน่นอน...” ไม่น่าแปลกใจที่ไม่มีใครคัดค้าน 

แม้แต่ชุยหมิงหรืออู๋ซวงเองก็ไม่กล้าคัดค้านเช่นกัน 

ถ้าเรื่องเป็นไปตามบทละครน้ำเน่าในโทรทัศน์ อู๋ซวงควรแกล้งหมดสติไปเสียตั้งแต่ตอนนี้และปล่อยให้ความจริงถูกเปิดเผย เธอมีความคิดเช่นนี้อยู่วูบหนึ่งแต่เธอรู้ดีว่ามันไม่ได้ผลเพราะลู่ฉีอยู่ที่นี่ 

เซี่ยซิงเหอ นังสารเลวนั่นปิดประตูทางออกทั้งหมดไปแล้ว! 

อู๋ซวงมองไปที่ซิงเหอ หัวใจของเธอร่ำร้องไปด้วยแรงอธิษฐานที่อยากจะพุ่งตัวไปฉีกมันทิ้งเป็นชิ้นๆ! 

ถ้าไม่ใช่เพราะมัน เธอคงไม่ต้องตกอยู่ในสถานการณ์จนตรอกแบบนี้ 

“ไม่ต้องรบกวนคุณหมอลู่หรอกครับ ผมขอถามภรรยาผมอย่างเดียว” ชุยหมิงพูดพร้อมมองไปที่อู๋ซวงอย่างเข้าอกเข้าใจ “อู๋ซวง บอกความจริงกับผม คุณใส่ร้ายซิงเหอจริงหรอ” 

อู๋ซวงรู้ดีว่าสามีของเธอกำลังจัดฉากให้เธอรับผิดทั้งหมด 

นี่เป็นทางเดียวที่เขาจะรอดพ้นจากสถานการณ์นี้ไปได้ 

และเธอไม่มีทางเลือกนอกจากยอมรับการจัดฉากนี้เพราะเธอเป็นคนวางแผนเรื่องทุกอย่างเองตั้งแต่ต้น... 

น้ำตาไหลรินออกจากดวงตาของอู๋ซวงทันทีขณะที่เธอเริ่มสะอึกสะอื้นด้วยความรู้สึกผิด “ที่รัก ฉันขอโทษ ฉันไม่คิดว่ามันจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ขนาดนี้ ฉันรู้สึกอิจฉาที่พ่อมีแต่พี่อยู่ในสายตา ฉันแค่อยากจะสั่งสอนบทเรียนเล็กๆ น้อยๆ ให้พี่เท่านั้น ฉันไม่เคยคิดจะทำร้ายพี่เลยจริงๆ ฉันแค่อยากให้ใครสักคนเห็นฉันอยู่ในสายตาบ้าง...” 

“คุณทำอะไรนะ” ชุยหมิงต้องเธอด้วยอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเองราวกับไม่เคยรู้เรื่องอะไรมาก่อน 

มันเป็นการแสดง... 

ซิงเหออยากจะปรบมือช้าๆ ให้พวกเขาอีกครั้งจริงๆ 

“ที่รัก ฉันขอโทษ พี่คะ ฉันขอโทษ เป็นความผิดของฉันเอง ฉันขอโทษจริงๆ ได้โปรดยกโทษให้ฉันได้ไหม...” อู๋ซวงเปลี่ยนท่าทีและเริ่มพูดวกไปวนมา หวังจะได้รับความเห็นใจ 

ในขณะที่ซิงเหอไม่คิดจะแสดงท่าทีสงสารคนที่ตั้งใจจะทำร้ายเธอและคนในครอบครัวของเธอ 

“ตอนนี้เธอได้สารภาพผิดแล้ว คุณเจ้าหน้าที่ตำรวจคะ พวกคุณจับกุมตัวเธอไปได้เลยนะคะ” เธอพูดอย่างไร้เยื่อใย อู๋ซวงเงยหน้าขึ้นอ้อนวอนซิงเหอด้วยใบหน้าที่เปรอะเปื้อนไปด้วยเครื่องสำอางที่หลุดลอกเพราะน้ำตา “พี่คะ ฉันสำนึกผิดแล้ว ได้โปรด ยกโทษให้ฉันได้ไหม ถือว่าเห็นแก่คุณพ่อ...” 

“หุบปาก!” ซิงเหอพูดขัดอย่างเกรี้ยวกราด “เซี่ยอู๋ซวง ข้อแรก เธอไม่ใช่ลูกของพ่อฉัน แต่ถึงอย่างนั้นท่านก็รักเธอเหมือนกับเธอเป็นลูกแท้ๆ ดังนั้นอย่าแม้แต่คิดจะอ้างชื่อของท่าน เพราะจนถึงวันนี้ฉันก็ยังสงสัยเกี่ยวกับการตายอย่างกะทันหันของพ่อและการที่มรดกของท่านตกไปอยู่ในมือเธอและแม่ของเธอ” 

นี่เป็นระเบิดอีกลูกที่สะเทือนคนทั้งห้อง 

ซิงเหอเพิ่งจะเปิดโปงความจริงเบื้องหลังการ ‘ท้อง’ ของอู๋ซวง ซึ่งนั้นช่วยเพิ่มความน่าเชื่อถือให้กับเธอมากยิ่งขึ้น แต่อู๋ซวงจะชั่วร้ายมากพอที่จะฆ่าพ่อของตัวเองได้ลงคอเชียวหรือ 

ทันใดนั้นสายตาหวาดระแวงของคนทั้งห้องก็พุ่งตรงไปที่อู๋ซวงทันที 

ไม่ว่าความจริงจะเป็นอย่างไร ข้อกล่าวหานั้นจะตามหลอกหลอนชื่อเสียงของเธอไปตลอดชีวิต 

อู๋ซวงถลึงตามองซิงเหอ สีหน้าของเธอตอนนี้ซีดขาวจนแทบจะไร้สีเลือด 

เธอไม่คิดว่าซิงเหอจะเปิดประเด็นเรื่องนี้ในที่สาธารณะ 

เธอกลายเป็นคนโหดเหี้ยมอำมหิตขนาดนี้ไปตั้งแต่เมื่อไหร่ 

“เซี่ยซิงเหอ กล้าดียังไงถึงมาลากฉันไปเกี่ยวด้วย ฉันไม่มีส่วนรู้เห็นอะไรกับการตายของพ่อทั้งนั้น ฉันเป็นผู้บริสุทธิ์!” 

“แล้วฉันพูดหรอว่าเธอเกี่ยว” ซิงเหอตอบด้วยรอยยิ้ม เธอหันไปมองเจ้าหน้าที่ตำรวจ “คุณเจ้าหน้าที่คะ ช่วยพาคนผิดนี่ออกไปได้ไหมคะ” 

ตำรวจงุนงงอยู่ชั่วครู่แต่ในท้ายที่สุด พวกเขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากออกคำสั่ง “คุณเซี่ยครับ ช่วยตามเราไปทางนี้ด้วยครับ” 

อู๋ซวงอยากจะดิ้นรนอีกสักหน่อยแต่ชุยหมิงขวางไว้ “ที่รัก ผมไม่สนหรอกว่าคุณจะถูกหรือผิด ผมจะจ้างทนายความที่ดีที่สุดไปช่วยคุณ ไม่ต้องกังวลนะ ไม่ว่าใครจะมองคุณยังไง คุณจะเป็นผู้หญิงที่ดีที่สุดในใจผม ผมรักคุณนะ” 

ความคิดเห็น