มณีภัทรสร/ สไบนาง นามปากกา
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : อีกาคาบข่าว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.6k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 03 มี.ค. 2563 20:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อีกาคาบข่าว
แบบอักษร

วันนี้อาคมกลับเข้าไร่เร็วกว่าปกติ เพราะเคลียร์งานเสร็จเร็ว และมีเอกสารบางอย่างต้องให้เผ่าเพชรเซนต์ เขาจึงขับรถกลับไร่ก่อนเวลา ระหว่างทางอาคมสวนกับแสง ที่ขับรถมาส่งหมอวาสินีที่โรงพยาบาล หนุ่มสาวกล่าวทักทายกันนิดหน่อย เมื่อแสงจอดรถ ร่างสูงเหลือบดูกระจกมองหลัง มองไปที่รถเอสยูวีสีดำคันใหญ่ที่ค่อยๆเคลื่อนตัวห่างออกไป เป็นอีกครั้งที่เขาเห็นแสงมาส่งหมอวา คุณเผ่าคงมีธุระด่วน หรือไม่ก็คงมีเรื่องให้ต้องจัดการทันที จึงออกมาส่งหมอไม่ได้ ดูจากหน้าหมอก็รู้ว่าเธอเสียใจ ถึงแม้ใบหน้าจะมีรอยยิ้ม แต่ดวงตาของวาสินีกลับไม่ยิ้มไปด้วย

 

อาคมถอนใจ เมื่อเห็นวาสินีเศร้า เธอคงได้เจอกับลลนาแล้ว เพราะมาตรวจสุขภาพคนงาน จะเป็นยังไงนะ ถ้าเธอรู้ว่า แท้จริงแล้วลลนาไม่ได้เป็นแค่คนงานในไร่ แต่เธอเป็นถึงคู่หมั้นสวมรอยของเผ่าเพชร ที่อนาคตอาจจะได้เป็นภรรยาของเจ้าของไร่อีกด้วย ใบหน้าหล่อเหลาเผลอยิ้ม เมื่อนึกถึงลลนา โตขนาดนั้นยังทำตัวเหมือนเด็ก วิ่งซนไปทั่วไร่ ก็ดีคุณเผ่าของเขาจะได้มีอย่างอื่นที่ไม่ใช่งานให้ทำ

 

นอกจากรถของแสง อาคมยังสวนกับรถอีกคัน เห็นแค่โลโก้ที่ติดข้างรถ อาคมก็ปวดหัวแทนเจ้าของไร่

 

‘รถจากไร่พ่อเลี้ยงธงชัย’ ขับออกมาจากทางเข้าไร่ของเผ่าเพชร แสดงว่าที่คุณเผ่าไปส่งหมอวาไม่ได้ ที่ไร่น่าจะมีเรื่องเกิดขึ้น รถของไร่พ่อเลี้ยงธงชัยมาเวลานี้ ในรถนั่นคงมีคนในไร่นั่งออกไปแน่นอน 

 

“อีกาคาบข่าว”อาคมพูดกับตัวเอง เมื่อตบไฟทักทายกับรถคันนั้น ถึงจะมองไม่เห็นคนที่นั่งในรถ แต่อาคมก็เดาได้ว่าใครนั่งอยู่ในนั้น 

 

“ไปถึงไร่ก็รู้”

 

อาคมจอดรถที่โรงอาหาร เพราะขนของสดจากโรงแรมกลับมาด้วย ส่วนมากเป็นของทะเล ทุกครั้งที่ท่าเรือเอาของทะเลมาส่งที่โรงแรม เผ่าเพชรก็จะสั่งของทะเลมาที่ไร่ด้วย เพราะที่นี่ห่างไกลจากตลาด การทำอาหารดีๆเลี้ยงคนงาน ก็ถือเป็นสวัสดิ์การอย่างหนึ่งที่ทางไร่มีให้คนงาน 

 

อาคมรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นในไร่ ผ่านปากของบรรดาแม่ครัว ที่แย่งกันเล่าให้เขาฟัง คนหูเขาแทบเป็นน้ำหนวก เพราะไม่รู้จะฟังใครก่อนดี

 

ร่างสูงเดินอมยิ้มไปที่ออฟฟิศ และก่อนที่จะเปิดประตูเข้าไป ภาพในนั้นก็ทำให้เขายืนตะลึง ก่อนจะฉีกยิ้มจนหน้าบาน คุณเผ่าของเขานั่งอยู่บนเก้าอี้ทำงาน บนตักมีคนตัวเล็กนั่งหน้าบึ้งอยู่บนนั้น อาคมยกมือขยี้ตา ก่อนจะหัวเราะ เมื่อเห็นคุณเผ่าขโมยหอมแก้มหญิงสาวฟอดใหญ่  แล้วไหนจะปลายจมูก ที่คลอเคลียอยู่แถวๆซอกคอขาวๆนั่นอีก เห็นแล้วขนลุกแทนคนบนตัก

 

ร่างสูงถอยหลังกลับ พร้อมกับพลิกป้ายห้ามเข้าไว้ที่หน้าประตู ก่อนจะเดินตัวปลิวไปทางอื่น สงสัยคนในห้องทำงานไปรวมกันที่ห้องพยาบาล เพราะต้องไปเก็บประวัติคนงาน อาคมจึงเดินไปทางนั้น มิน่าล่ะเผ่าเพชรถึงได้เอาว่าที่เมียไปนั่งกอดได้สะดวก เพราะไล่คนอื่นออกมาข้างนอกนี่เอง

 

“กลืนไม่ลง หรือว่าเพิ่งจะคายออกมากันแน่ คุณเผ่า”อาคมผิวปากอย่างอารมณ์ดี เมื่อเดินไปห้องพยาบาล 

 

ไม่นานอาคมก็รับรู้ถึงสาเหตุ ที่รถจากไร่พ่อเลี้ยงธงชัยมาที่นี่ สามสาวนั่นคงเอาข่าวของลลนาไปรายงาน 'นวลแพร' ลูกสาวของพ่อเลี้ยง ที่ชอบเผ่าเพชรมานาน แถมสามสาวยังได้ค่ารักษาพยาบาลไปด้วย คงเป็นคำสั่งเผ่าเพชร คุณเผ่าคงเอาคู่หมั้นสวมรอยไปทำโทษ เดี๋ยวจูบ เดี๋ยวหอม เป็นการทำโทษที่ออกจะแปลกไปสักหน่อย แต่อาคมกลับรู้สึกชอบใจไม่น้อย

 

“คุณคมจะไปออฟฟิศเลยไหมคะ บุษมีเรื่องจะปรึกษาค่ะ”บุษ หรือบุษบา เลขาของเผ่าเพชรหันมาถาม เมื่อเก็บแฟ้มประวัติคนงาน ที่ได้จากพยาบาลมาถือไว้

 

“มีอะไรครับพี่บุษ”

 

“ก็เรื่องงานเลี้ยงปีใหม่ที่จะจัดคนงานนั่นแหละค่ะ ปีนี้จะจัดแบบไหนคะ”

 

“แล้วคุณเผ่าว่าไงครับ”อาคมถาม บุษบาขมวดคิ้มมุ่น 

 

“ให้บุษถามคุณเผ่าหรอคะ”บุษบาถามกลับมาอย่างไม่เชื่อหู เธอทำงานที่นี่มาหลายปี เผ่าเพชรไม่เคยพูดถึงงานเลี้ยงปีใหม่เลยสักครั้ง มีแต่อาคมที่เป็นคนจัดการทุกปี แล้วอยู่ๆจะให้เธอไปถามเผ่าเพชรเนี่ยนะ คิดแล้วสยอง

 

“ครับ เผื่อคุณเผ่ามีความคิดอะไรจะเสนอ”

 

“ไม่ค่ะ บุษไม่กล้า คุณเผ่าดุยังกับเสือ”บุษบาทำท่าทางสยองตาม นอกจากเรื่องงานแล้ว เธอก็แทบจะไม่ได้คุยอะไรกับเผ่าเพชร ต้องนั่งทำงานในห้องเดียวกัน บุษบาก็แทบจะกลั้นใจตายวันละสามเวลา ดีที่เผ่าเพชรไม่ค่อยอยู่ติดห้อง ไม่งั้นเธอคงตายไปแล้วแน่นอน ที่ทำงานมาได้เป็นสิบๆปี ก็เพราะที่นี่เงินดี และใกล้กับบ้านของเธอนั่นเอง

 

“บางทีเสือ อาจจะกำลังกลายร่างเป็นแมวก็ได้นะครับ มาทางนี้ดีกว่า ไปดูองุ่นกัน”อาคมพูด พร้อมกับดึงแขนบุษบาให้เดินไปอีกทาง

 

“ดูองุ่นหรอคะ ดูทำไม บุษมีงานค่ะ ต้องไปทำบัญชีต่อ เงินเดือนพนักงานจะออกแล้ว เดี๋ยวบุษทำไม่ทันค่ะ”บุษบาแกะมืออาคาออกจากแขน มุ่งหน้าจะเดินกลับไปที่ออฟฟิศ แต่อาคมวิ่งมาขวางหน้าไว้ บุษบางงกับการกระทำของเด็กรุ่นน้อง ที่วันนี้มีท่าทางแปลกๆ

 

“มาเถอะน่าพี่บุษ อย่ากลับไปเป็น ก.ข.ค.เลยครับ คนรักเขาจะจู๋จี๋กัน”

 

“คะ”

 

“เออ...ครับไปครับ โน้นครับต้นองุ่น”

 

“คุณคม อะไรกันคะ เดี๋ยวบุษล้ม”บุษบาโวยวาย เมื่อถูกอาคมลากออกมากลางแดด สาวแก่ยืนเกาหัวแกรกๆ งงกับคำพูดของอาคมใครจู๋จี๋กับใคร ก็หมอวากลับไปตั้งนานแล้วนี่ ยิ่งฟังยิ่งปวดหัว

 

..............................

 

“พี่ว่าคุณคมจะเห็นเราไหม”อัญชันถาม หลังจากเข้ามานั่งรอในบ้านหลังใหญ่ของพ่อเลี้ยงธงธัย

 

“ไม่เห็นก็เหมือนเห็น รถพ่อเลี้ยงวิ่งสวนมาขนาดนั้น คุณคมคงรู้ว่าพวกเราอยู่ในนั้น”ทับทิมตอบกลับ 

 

“พวกมึงจะกลัวอะไรวะ คุณเผ่าอนุญาตเราให้หยุดงานแล้วนี่ เราจะไปไหนก็ได้ แล้วจะกลัวไอ้คมทำไม มันก็คนงานเหมือนเรา”สายใจตอบ เมื่อละมือจากของกินตรงหน้า ถึงอาคมจะมีอำนาจพอๆกับเผ่าเพชร แต่เธอไม่กลัว เพราะเห็นอาคมมาตั้งแต่เด็กๆ ก็แค่เด็กกำพร้า ที่บังเอิญได้ดีกว่าคนอื่น ก็แค่นั้น สายใจหันมาสนใจกับของกินต่อ ที่นี่ต้อนรับพวกเธออย่างดี แถมมีของกินดีๆให้กินอีกด้วย ถึงแม้เธอจะไม่ชอบนวลแพร แต่มาที่นี่ทีไร เธอก็ได้กินอิ่มแถมยังได้เงินก้อนโตกลับไปอีกด้วย

 

“คุณเผ่าอนุญาตให้พี่หยุดคนเดียว ส่วนพวกฉัน...”อัญชันพูดแค่นั้น เมื่อเห็นนวลแพรกำลังเดินมาทางนี้

 

สายใจยิ้มหวานประจบ ก่อนจะยกมือไหว้เมื่อนวลแพรเดินมาถึง

 

“มีอะไรมารายงาน รีบๆพูดนะ ฉันมีประชุมต่อ”นวลแพรไม่อ้อมค้อม เธอรู้การมาของสามสาวดี

 

“คุณแพรดูเอาเองเถอะค่ะ”สายใจพูด เมื่อส่งมือถือให้นวลแพร

 

“อะไรของเธอ”นวลแพรรับมือถือไปดู ก่อนจะนึกโมโห เมื่อสายใจเอารูปดารามาให้เธอดู

 

“รูปปอ ลลนาเนี่ยนะ เธอเอามาให้ฉันดูทำไม”นวลแพรส่งมือถือคืนด้วยความหงุดหงิด

 

สายใจกับเพื่อนๆหน้าเสีย ข่าวนี้ต้องทำให้นวลแพรพอใจสิ ไม่ใช่ทำท่าทางไม่สบอารมณ์แบบนี้

 

“พวกเธอกลับกันไปเถอะ เสียเวลาจริงๆ”นวลแพรพูด พร้อมกับทำท่าจะเดินจากไป พวกสายใจมึนงงและร้อนรน เธออุตส่าห์ดั้นด้นมาถึงที่นี่ ยังไม่ได้รับค่าตอบแทนเลย จู่ๆมาโดนไล่กลับแบบนี้ ไม่เท่ากับเสียเวลาไปเปล่าๆหรอ

 

“อะไรคะคุณแพร สายใจอุตส่าห์มาส่งข่าว ทำไมไล่กันแบบนี้ล่ะคะ”สายใจโวยวาย

 

“ไร้สาระ รูปดารานั่นเกี่ยวอะไรกับคุณเผ่า”

 

“ก็นั่งนี่แหละค่ะที่มันมาเป็นคนงานใหม่ในไร่ หน้าเหมือนดาราค่ะ แต่ไม่ใช่ แค่คล้ายๆค่ะ”

 

“หึ!”นวลแพรหันกลับมาหยิบมือถือไปดูอีกครั้ง

 

“นังปอคะ มันเพิ่งมาเมื่อวาน ไม่ใช่ดารา แค่หน้าคล้ายๆ สายใจเพิ่งตบกับมันมาหมาดๆ คุณแพรดูหน้าสายใจสิคะ ยังมีรอยนิ้วมันอยู่เลย สายใจเห็นมันเดินกอดแขนคุณเผ่า เลยกะว่าจะเตือนมันดีๆว่าไม่เหมาะสม แต่มันกลับเล่นงานสายใจกับพวกจนยับเลยค่ะ”สายใจพูดพร้อมกับทำท่าทางน่าสงสาร พวกอีกสองคนก็เป็นลูกคู่ชั้นดี คอยรับส่งกันตลอดเวลา

 

นวลแพรยังจ้องมองรูปในมือนิ่ง ไม่ใช่จริงๆแค่หน้าคล้ายดาราเท่านั้น นี่เธอไม่ได้ไปไร่แสงตะวันแค่ไม่กี่วัน ทำไมมันถึงมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้นะ แค่วาสินีคนเดียว ก็ทำเอาเธอแทบจะไม่เป็นอันทำงานทำการอยู่แล้ว ยังมีนังคนนี้มาเพิ่มอีก แล้วเธอจะทำยังไงดี ช่วงนี้งานก็ล้นมือ จนปลีกตัวไปไหนไม่ได้เลย

 

“อะนี่ค่าเสียเวลาพวกเธอ จะกลับตอนไหนก็บอกคนรถให้ไปส่งแล้วกัน อยากกินอะไรก็บอกแม่บ้านเอานะ ขอบใจมากที่เป็นหูเป็นตาให้ฉัน แล้วยังเสียเวลามาส่งข่าวอีก ที่จริงโทรมาก็ได้ จะได้ไม่เสียงานพวกเธอ”

 

“ไม่เป็นไรเลยค่ะคุณแพร แค่นี้เรื่องเล็กน้อยค่ะ สายใจอยากได้คุณแพรเป็นนายหญิงของไร่นี่ค่ะ”สายใจประจบประแจง จีบปากจีบคอพูดเพื่อให้นวลแพรพอใจ

 

“มีพวกเธออยู่ที่นั่นฉันก็สบายใจ อีกวันสองวันฉันจะเข้าไปดู ระหว่างนี้ถ้าพวกเธอทำอะไรได้ก็ลงมือเลย”นวลแพรพูดกับพวกสายใจ เมื่อแน่ใจว่าคนพวกนี้ไม่ได้โกหก ก่อนจะวางเงินไว้บนโต๊ะแล้วเดินกลับเข้าไปในบ้าน

 

“โอโห้! ตั้งห้าพันน่ะพี่”ทับทิมร้องบอก เมื่อหยิบเงินขึ้นมานับ 

 

“เบาๆสิทับทิม เดี๋ยวใครมาได้ยินเข้า จะหาว่าเราทำเพราะอยากได้เงิน”อัญชันร้องเตือนเพื่อน 

 

“ไหนดูสิ”สายใจแย่งเงินไปจากมือของทับทิม ก่อนจะนับ แล้วหยิบแบงค์พันส่งให้ทับทิมกับอัญชันคนละใบ แล้วเก็บส่วนที่เหลือยัดลงเสื้อชั้นใน อัญชันกับทับทิมมองตาม ก่อนจะกลืนน้ำลายลงคอ เพราะเสียดาย สายใจน่าจะแบ่งให้เธอสองคนมากกว่านี้อีกนิด อุตส่าห์เสี่ยงออกมาด้วย

 

“ไม่พอใจหรอวะ”สายใจถามเมื่อจับสายตาเพื่อนๆได้

 

“เปล่าจ้ะพี่ๆ”สองสาวรีบตอบพร้อมกัน

 

“อย่าให้กูรู้นะว่ามึงสองคนแอบว่ากูทีหลัง แล้วอย่าคิดจะลักลอบ แอบกูรายงานนังแพรกันเองนะ กูจับได้มึงโดนแน่”สายใจขู่ สองสาวกลืนน้ำลายลงคอ

 

“พวกฉันไม่ทำแบบนั้นหรอกพี่ รอให้พี่เป็นเมียคุณเผ่าเมื่อไร พวกฉันก็จะสบายไปด้วย”ทับทิมรีบประจบ เพราะรู้ว่าสายใจอยากเป็นนายหญิงของไร่จนตัวสั่นเช่นกัน

 

“เออ! เอาไว้กูได้เป็นเมียคุณเผ่าเมื่อไร พวกมึงจะสบายไปทั้งชาติ ตอนนี้เราก็หลอกแดกจากนังแพรมันไปก่อน โง่ๆแบบนี้เรายังหลอกได้อีกนาน เอาไว้กูได้คุณเผ่าเมื่อไร กูจะหัวเราะให้ฟันร่วงเลย”สายใจพูดอย่างมีความหวัง

 

“แล้วเมื่อไรพี่จะได้คุณเผ่าล่ะพี่ ดูๆแล้วคุณเผ่าก็...”

 

“อัญชัญ!”ทับทิมรีบเอ่ยขัดเพื่อน อัญชันเป็นคนซื่อ คำพูดคำจาบางครั้งก็ตรงเกินไป 

 

“กูก็ดูจังหวะอยู่ แต่อีกไม่นานหรอก”

 

“รีบๆก็ดีนะพี่ บอกตรงๆฉันไม่ไว้ใจอีปอมันเลย มันสวยจนฉันกลัว”ทับทิมยังยุต่อ

 

“เออ!กูรู้ว่ามันสวย มึงจะย้ำทำไมวะ”

 

“โทษทีพี่ มันก็แค่สวย แต่ใครจะมีเสน่ห์เท่าพี่สายใจได้ล่ะ ดูสิทุกวันนี้หนุ่มน้อย หนุ่มใหญ่ มองกันทั้งไร่เลย”

 

สายใจบิดปากเมื่อทับทิมพูดถูกใจ จริงของมัน คนงานใหม่สวยจนน่าตกใจ จนผู้ชายอื่นยังมองเหลียวหลัง เผ่าเพชรก็ต้องมองมันบ้างล่ะ และดูเถอะ เรียกไปทำโทษท่าไหน ระหว่างที่นั่งรอรถจากไร่พ่อเลี้ยงธงชัย คุณเผ่ายังไม่ยอมปล่อยมันออกมาจากออฟฟิศอีก สงสัยโดนด่ายาว สายใจนึกสะใจ ภาวนาให้เผ่าเพชรโมโห แล้วไล่มันออกจากไร่ไปเลยยิ่งดี

 

ภาพเผ่าเพชรนั่งเมาในงานเลี้ยงปีใหม่ลอยเข้ามาในหัว เผ่าเพชรเมาแทบไม่มีสติทุกปี ถ้าปีนี้ได้อะไรบางอย่างไปช่วยกระตุ้นเลือดลม งานนี้สายใจน่าจะได้เป็นนายหญิงเร็วขึ้น

 

.......................................

 

ขนาดเฮียหน้าผี เฮียไม่หล่อ ทำไมสาวๆยังแย่งกันมาขายขนมจีบ ^ ^

 

สายใจนี่ต้องทำไงดีคะ ตบอย่างเดียวคงไม่พอ :(

 

ฝากเฮียด้วยน๊า

 

 

 

ความคิดเห็น