หอหมื่นอักษร
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ด้วยอุบัติเหตุเพียงครั้งเดียวทำให้เธอต้องร่วงหล่นสู่จุดต่ำสุดของชีวิต วันนี้เมื่อความทรงจำฟื้นกลับมา ก็ถึงเวลาที่เธอจะทวงทุกอย่างคืน!

ตอนที่ 67 สามคนพ่อแม่ลูก

ชื่อตอน : ตอนที่ 67 สามคนพ่อแม่ลูก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.4k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 03 มี.ค. 2563 15:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 67 สามคนพ่อแม่ลูก
แบบอักษร

โชคร้ายที่เทียนซินไม่สามารถห้ามให้คนทั้งโลกหยุดพูดได้ 

“นั่นใครน่ะ ทำไมเราไม่เคยเห็นเธอมาก่อน” 

“เธอดูคุ้นๆ ตาอยู่นะ...” 

“นั่นน่ะ... ฉันว่าเธอน่าจะเป็นภรรยาเก่าของท่านประธานสี...” 

“อา ใช่! ไม่อย่างงั้นคุณชายน้อยสีจะไปจับมืออยู่อย่างนั้นหรอ ก็นั่นมันแม่ของเขา...” 

“งั้น นั่นก็ภรรยาเก่าของท่านประธานสีจริงๆ น่ะสิ!” 

“แต่ฉันเคยได้ยินมาว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นแค่แม่บ้านธรรมดานี่ จะกลายเป็นคนที่น่าทึ่งขนาดนี้ได้ยังไง” 

ใบหน้าของเทียนซินซีดลงขณะได้ยินเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของแขกคนอื่นๆ 

เธอกำมือแน่นด้วยความโกรธจนเล็บแทบจะทะลุเข้าไปในอุ้งมือ 

เธอจำเป็นต้องยอมรับความจริง ผู้หญิงที่สีหลินพาเดินช้าๆ เข้ามาในห้องบอลรูมนั่นคือเซี่ยซิงเหอจริงๆ 

เซี่ยซิงเหอคนที่เธอตั้งใจจะทำให้ขายหน้าในคืนนี้ เซี่ยซิงเหอคนที่เธอเฝ้ารอให้ปรากฏตัวอย่างใจจดใจจ่อ 

ตอนนี้ผู้หญิงคนนั้นอยู่ที่นี่แล้ว แต่ทำไมทุกอย่างถึงได้ต่างไปจากที่เธอจินตนาการไว้ตอนแรกลิบลับ 

เซี่ยซิงเหอ นังแพศยา คนอย่างแกไม่ควรมาในสภาพดูดีแบบนี้ได้ แล้วยังชุดที่หรูหราท่าจะแพงหูฉี่นั่นอีก! 

ต้องมีอะไรผิดพลาด! นี่มันไม่ใช่ความตื่นเต้นแบบที่ฉันอยากจะเห็น! 

ในระยะเวลาสองวันที่ผ่านมา เทียนซินซักซ้อมคำพูดที่เตรียมมาเหยียดหยามซิงเหออย่างเต็มที่จนถึงกระทั่งเก็บเอาไปฝันว่าเธอกำลังป้ายสีใส่ซิงเหออย่างสนุกสนาน 

แล้วตอนนี้ล่ะ ความจริงตอนนี้มันเลวร้ายยิ่งกว่าฝันร้ายที่สุดที่เธอเคยฝันมาเสียอีก! 

ซิงเหอทั้งสวยสง่า สงบนิ่งและเพียบพร้อม ยิ่งกว่านั้นยังมีสีหลินลูกชายตัวแสบคอยจูงมือพาเข้ามาในห้องบอลรูมอีก การที่มีสีหลินอยู่ข้างๆ ทำให้เธอกลายเป็นเป้าสายตาของทุกคนอัตโนมัติ 

แม้แต่มู่ไป๋เองยังจ้องตาไม่กระพริบ 

เทียนซินหน้าซีดลงหลายเท่าเมื่อเห็นอาการของมู่ไป๋ 

วาจาถากถางและคำพูดป้ายสีที่เธอท่องจำมากลับกลายเป็นความหวาดวิตก 

เธอนิ่งค้างพร้อมความรู้สึกถึงลางร้ายที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน 

เธอมองเห็นแผนเตรียมมาพังลงต่อหน้าต่อตา 

เพียงแค่การมาถึงของซิงเหอกลับทำให้เธอล้มไม่เป็นท่า 

หากซิงเหอได้รับอนุญาตให้อยู่ในงานนานยิ่งกว่านี้ เกมจะพลิกกลับไปที่มันและคนที่จะกลายเป็นตัวตลกคือตัวเธอเอง 

ไม่ เธอจะไม่ยอมปล่อยให้มันเป็นแบบนั้น การแสดงวันนี้คือ ‘ความอับอายขายขี้หน้าของซิงเหอ’ เทียนซินจะไม่ยอมให้อะไรมาเปลี่ยนแผนของเธอได้แม้แต่ในนาทีสุดท้าย อย่างที่เขาพูดกันว่าการแสดงต้องดำเนินต่อไปไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น! 

เทียนซินรวบรวมสติอย่างรวดเร็ว ฝืนยิ้มและมองไปที่สีหลินด้วยรอยยิ้มอบอุ่นราวคุณแม่พร้อมพูดด้วยคำพูดเน้นย้ำการกระทำผิดของเด็กชาย “หลินหลิน หายไปไหนมาจ๊ะ รู้ไหมว่าการที่หนูหายไปแบบไม่มีความรับผิดชอบนี้ทำให้พวกเราวุ่นวายกันไปหมด โดยเฉพาะคุณพ่อกับน้าเป็นห่วงหนูมากเลยนะ” 

เทียนซินทำลายความเงียบด้วยการใช้คำพูดของเธอเรียกสติทุกคนกลับมาอยู่ในเรื่องการหายตัวไปของสีหลิน 

เธอตั้งใจพูดโยงตัวเองเข้ากับมู่ไป๋เพื่อให้ทุกคนตระหนักได้ว่าเธอต่างหากที่เป็นคนที่ถูกเลือก เธอต่างหากที่จะเป็นคุณนายสีในอนาคต 

แต่กระนั้น เธอกลับลืมไปว่าเด็กชายสีหลินวัยสี่ขวบคนนี้ไม่เคยชอบขี้หน้าเธอมาตั้งแต่แรกเจอ 

สีหลินเมินใส่เธออย่างเห็นได้ชัด 

เด็กชายตัวน้อยเดินผ่านเธอไปอยู่ข้างมู่ไป๋และยื่นมืออีกข้างไปจับมือของมู่ไป๋เอาไว้ 

ทั้งมู่ไป๋และซิงเหอถึงกับสะดุ้งเพราะการกระทำของเด็กน้อย 

เช่นเดียวกับแขกทั้งหมดที่อยู่ในห้อง 

มือข้างหนึ่งของเด็กชายมีมือของคุณแม่ และมืออีกข้างหนึ่งมีมือของคุณพ่อ... ปรากฏให้เห็นเป็นภาพครอบครัวอบอุ่นในอุดมคติ 

ความสง่างามและนุ่มนวลของซิงเหอสอดประสานเข้ากับมาดห้าวหาญดูดีของมู่ไป๋ ซึ่งลูกชายของทั้งคู่ได้รับส่วนดีๆ ของพ่อและแม่มาอย่างครบถ้วน ภาพของครอบครัวสามคนพ่อแม่ลูกนี้ดูสมบูรณ์แบบเสียจนยากที่จะหาข้อตำหนิได้ 

ช่างดูราวกับว่าพวกเขาถูกสร้างมาเพื่อกันและกัน 

ราวกับจิ๊กซอว์ที่ต่อกันได้พอดิบพอดี หากขาดคนใดคนหนึ่งไปคงกลายเป็นสายรุ้งที่ปราศจากสีใดสีหนึ่งไป 

ที่บ้ายิ่งกว่านั้นคือแม้แต่เทียนซินเองยังตะลึงกับภาพที่เห็นว่าพวกเขาเหมาะสมกันแค่ไหน... 

ความคิดนี้กำลังจะทำให้เธอเป็นบ้า 

ความคิดเห็น