หอหมื่นอักษร
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ด้วยอุบัติเหตุเพียงครั้งเดียวทำให้เธอต้องร่วงหล่นสู่จุดต่ำสุดของชีวิต วันนี้เมื่อความทรงจำฟื้นกลับมา ก็ถึงเวลาที่เธอจะทวงทุกอย่างคืน!

ตอนที่ 66 ตะลึงงัน

ชื่อตอน : ตอนที่ 66 ตะลึงงัน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.6k

ความคิดเห็น : 23

ปรับปรุงล่าสุด : 02 มี.ค. 2563 15:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 66 ตะลึงงัน
แบบอักษร

เด็กชายไม่อยากให้คุณแม่ต้องไปเจอกับเรื่องประหลาดใจแย่ๆ แบบนั้น 

แต่มันสายเกินไปเสียแล้วเพราะตอนนี้ซิงเหอเดินไปถึงหน้าทางเข้าห้องบอลรูม และเริ่มมีคนสังเกตเห็นเธอหลายคน 

ขณะนั้นเอง สีหลินนึกอะไรดีๆ ขึ้นมาได้ เขารีบวิ่งเข้าไปจับมือซิงเหอ 

ซิงเหอตกใจและก้มลงมองดูมือที่มาจับอย่างกะทันหัน ดวงตาที่ดูคล้ายคลึงกันสองคู่สบกันพอดี 

นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้พบกันนับจากวันที่แยกจากกันเมื่อสามปีก่อน 

และเป็นครั้งแรกในความทรงจำของสีหลิน ครั้งแรกที่ได้เจอคุณแม่ 

ครั้งแรกที่เขาและเซี่ยซิงเหอได้พบกันหลังจากที่เขาโต… 

ถึงอย่างนั้นสายสัมพันธ์ระหว่างแม่ลูกนั้นก็เป็นไปโดยสัญชาตญาณ ซิงเหอจำเขาได้ทันทีตั้งแต่แรกเห็น 

เธอจ้องไปที่ลูกชายของเธอที่กำลังกุมมือเธออยู่อย่างประหลาดใจและน้ำตาเริ่มเอ่อขึ้นรอบดวงตาคู่สวย 

จิตใจที่สงบนิ่งของเธอกำลังสั่นคลอน 

เธอไม่ได้คาดการณ์และไม่กล้าคาดหวังกว่าเรื่องจะเกิดแบบนี้ มีเด็กชายพุ่งตัวเข้ามาจับมือเธอ และเด็กคนนั้นคือหลินหลิน 

ลูกชายสุดที่รักของเธอ หลินหลิน! 

“คุณชายสี เรายังระบุตำแหน่งของคุณชายน้อยไม่ได้ครับ!” บอดี้การ์ดคนหนึ่งเดินเข้ามาหามู่ไป๋และกระซิบบอกเขา พวกเขาออกตามหาจนทั่วโรงแรมแต่กลับยังไม่พบสีหลิน 

คิ้วคมได้รูปของมู่ไป๋ขมวดย่นอย่างเห็นได้ชัด น้ำเสียงเปลี่ยนเป็นน่ากลัว “ไปเปิดดูกล้องวงจรปิดแล้วหาเขาให้เจอ!” 

“ครับ...” บอดี้การ์ดรีบขยับตัวทันที 

คุณนายสีรู้สึกกังวลเป็นอย่างมาก “หลินหลินหายไปไหนกัน มีอะไรเกิดขึ้นกับเขาหรือเปล่า” 

“คุณน้าคะ อย่ากังวลเลยค่ะ หนูมั่นใจว่าหลินหลินต้องไม่เป็นอะไร เขาน่าจะแค่เดินเตร็ดเตร่เล่นสนุกอยู่ที่ไหนสักแห่ง แต่เดี๋ยวเขาก็น่าจะกลับมาเร็วๆ นี้แหละค่ะ” เทียนซินปลอบโยนเธออย่างอ่อนโยนแต่แน่ใจว่าคำพูดของเธอจะเป็นเชื้อไฟอย่างดี 

ทุกคนเป็นห่วงสีหลินมาก 

ถ้าความวุ่นวายทั้งหมดนี้เกิดขึ้นเพราะเขาต้องการจะเล่นสนุกแล้วละก็ เตรียมตัวถูกดุชุดใหญ่ได้เลย 

ด้วยคำพูดปลุกปั่นของเทียนซินทำให้คุณนายสีรู้สึกโมโหขึ้นมาทันที “ถ้าเขาตั้งใจทำตัวแบบนี้ละก็เขาต้องถูกอบรมอย่างจริงจังสักหน่อยแล้วละ” 

“หาเขาให้เจอก่อนเถอะ” คุณปู่สีที่กังวลไม่แพ้กันกล่าวขึ้นอย่างมีชั้นเชิง 

คนที่เป็นกังวลมากที่สุดตอนนี้ แน่นอนว่าคือมู่ไป๋ 

หลินหลินเป็นลูกชายเพียงคนเดียวของเขา เขาจะไม่ยอมให้อะไรไม่ดีเกิดขึ้นกับลูกชายแน่! 

ความหวาดกลัวเกาะกุมหัวใจเขา ในขณะที่เขากำลังจะเดินออกไปตามหาหลินหลินอีกครั้ง เขาได้ยินบอดี้การ์ดร้องตะโกนด้วยความตื่นเต้น 

“พบแล้วครับ! พบตัวคุณชายน้อยแล้วครับ!” 

มู่ไป๋หันหน้าไปตามเสียงนั้นทันที เขาประหลาดใจเมื่อภาพที่เห็นไม่ได้มีเพียงหลินหลิน แต่ซิงเหอเองก็อยู่ด้วย! 

ซิงเหอดูเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิงในชุดราตรีสีแดงเลือดหมูนี้ 

เธอสะกดสายตาทุกคนไว้ได้อย่างอยู่หมัด 

สายตาของพวกเขาบ่งบอกความประหลาดใจและความฉงนสนเท่ห์ 

ราวกับพวกเขาถูกสะกดด้วยความสวยเหนือธรรมชาติและสง่างาม 

พวกเขายังถูกบดบังด้วยรัศมีดึงดูดของเธอ ทุกย่างก้าวของเธอราวกับป่าวประกาศว่าราชินีได้มาถึงแล้ว 

ซิงเหอเมินเฉยกับสายตามากมายที่จ้องมองมาอย่างไม่สะทกสะท้าน 

เธอปฏิบัติต่อพวกเขาราวกับพวกเขาเป็นวัตถุไร้ชีวิต 

ในขณะที่เธอทำให้พวกเขาตาพร่ามัวหรือฝ้าฟางดด้วยความขุ่นเคือง 

มีใครคนหนึ่งที่เกือบจะตาบอด และคนนั้นคือฉู่เทียนซิน 

เธอได้แต่ตะลึงงันและจ้องไปที่เซี่ยซิงเหอตาไม่กระพริบ เธอคิดว่าเธอกำลังเห็นภาพหลอน 

นั่นน่ะนะเซี่ยซิงเหอ ตาฉันต้องมีอะไรผิดปกติแน่ๆ 

เป็นไปไม่ได้ ผู้หญิงคนนั้นไม่มีทางเป็นเซี่ยซิงเหอที่ทั้งแก่หงำเหงือกและน่าเกลียดไปได้ 

ฉันต้องเข้าใจผิด นั้นไม่มีทางใช่เซี่ยซิงเหอ! 

ความคิดเห็น