ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ครองคู่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 102

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 02 มี.ค. 2563 00:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ครองคู่
แบบอักษร

ซันจิ

(10ปีต่อมา)

หลังจากเหตุการต่อสู้กับบิ๊กมัมครั้งนั้นผมก็ไม่ได้กับตระกูลวิสโมคอีกเลย

พยายามหาทางติดต่อเเค่ไหนก็ติดต่อไม่ได้จนผมเริ่มท้อใจ

มันน่าเศร้านะคับ ตอนที่ผมกำลังจะตายเเท้ๆเเต่คือพี่น้องขิงผมไม่อยู่สักคน เเละที่เสียใจกว่านั้นคืออะไรอ่ะหรอคับ คนที่ผมรัก

รักทั้งหัวใจ ยังไม่อยู่ตอนที่ผมกำลังจะตายเลบคับ ( เเต่ตอนนั้นคือมึงตายไปเเล้วนะซันจิ เเต่เเค่ฟากฟ้ามันบอกว่ายังไม่ถึงวันตายของผมเเค่นั้นเเหละ )

จนตอนนี้ก็ผ่านมา10ปีเเล้วผมยังไม่มีวี่เเววเลยว่าจะได้เจอกับพวกเขาอีกไหม

เขาจะลืมผมไปหรือยัง เขายังจำผมได้อยู่ไหม หรือว่าการตายของผมมันไม่มีความสำคัญกับเขาเลย

"" ซันจิ มากินข้าวได้เเล้ว ""

โซโลตะโกนเรียกผมให้ไปกินข้าว ผมบอกตรงๆนะเวลาทั้ง10ปีนี้ผมกับโซโลกลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมเเล้ว(เเค่เพื่อน)

เพราะผมบอกกับโซโลว่า เราคงกลับไปคบกันเเบบเเฟนไม่ได้เเล้ว เพราะอะไรนะหรอ

ห็เพราะว่า หัวใจของผม มันอยู่ที่อิจิจิหมดเเล้ว เเละก็ไม่มีวันเเบ่งให้ใคร...

ตอนเเรกที่บอกนะ โซโลเมาเหล้า3วัน3คืน เเต่ตอนนี้อ่ะหรอกลับมาเป็นปกติเเล้วคับ

เเละอีกอย่างนางมีเเฟนเเล้วด้วย เร็วกว่าผมอีกนะเนี้ย เอาจริงๆโซโลที่ดูเป็นคนเย็นชาเก่งเเต่ปากเเล้วก็เดินหลงทางเเบบนี้ก็มีเเฟนเป็นตัวเป็นตนเลยนะคับ

ดูผมสิเนี้ย ขึ้นคานอยู่คนเดียวครองโสดไปยังตายเลยล่ะมั้ง

เเล้วคณะที่ผมกำลังจะเดินไปกินข้าวในห้องรวมตัว อยู่ๆดีก็มีเรือตระกูลวินสโมคลำนึงมาจอดเรือข้างๆเรือของเรา

เเล้วก็ปรากฏคนๆนึงที่ผมรอเขามานานเกือบ10ปี ในที่สุดก็ได้เจอสักที

"" อิจิจิ ""

คนที่เดินออกมาในชุดสีขาวสะอาดตา ส่งสายตามองมาทางผม พร้อมกับกำลังจะเดินหนีไป

"" ลืมกันเเล้วหรออิจิจิ ลืมซันจิเเล้วหรอ ""

ผมก็ตะโกนออกไปสุดเสียงเเต่ก็ไม่มีอะไรตอบกับมา สงสัยเขาคงลืมผมไปเเล้วสินะ ผมคงตายไปจากใจเขาตั้งเเต่10ปีที่เเล้วล่ะมั้ง

ผมที่ไม่รู้จะทำยังไงกับความรู้สึกตอนนี้ รู้สึกเหมือนน้ำตาจะไหล งั้นเดินเข้าไปร้องในห้องดีกว่า อย่าอยู่ร้องไก้ตรงนี้เลย อายเขา

ในจังหวะที่ผมกำลังจะเดินกลับไปห้องของตัวเองจู่ๆด้านหลังของผมก็มีเสียงบางอย่างเหมือนมีบางสิ่งบางอย่างตกลงมาจากฟ้า

ผมจึงหันกลับไปดูทั้งน้ำตา ก็ผมกับชายคนนึงที่ใส่ชุดสีขาวบริสถทธิ์ เดินตรงเข้ามาทางผมเเล้วกระชากตัวผมเข้าไปกอด

"" จะลืมได้ไงล่ะ พี่รอซันจิมา10ปีเเล้วนะ เเล้วหลังจากนี้พี่จะไม่ปล่อยให้ซันจิหายไปไหนเเล้ว ""

หลังจากคำพูดของอิจิจิ น้ำตาของผมก็ไหลออกมาเป็นทางเลยคับ (คิดว่าน้ำตก ไหลเยอะจังเลย)

หลังจากนั้นผมก็บอกอำลาคนในเรือลำเก่าเเละกฃับบ้านไปกับอิจิจิ

ลาก่อนการเป็นโจรสลัด เเละยินดีที่ได้รู้จักนะเชฟ

ในห้องของซันจิ

"" พี่อิจิจิทำไมถึงใส่ชุดสีขาวเเบบนี้ล่ะ เห็นเเต่ก่อนใส่เเต่สีเเดงทำมเปลี่ยนมาเป็นสีขาวล่ะ ""

ผมถามคำถามที่ข้างคาอยู่ในใจออกมา ทุกคนสงสัยไหมล่ะคับ ทุกวันก็ใส่เเต่สีเเดงเเต่ทำไมถึงเปลี่ยนมาเป็นสีขาว อย่าบอกนะว่าเปลี่ยนเเนว

"" ไว้ทุกข์เเละไว้อาลัยให้ใครบางคนที่เคยตายไปเเล้ว ""

อิจิจิตอบกลับมา เเล้วก็ถอดชุดสีขาวออก คนที่อิจิจิบอกนะอาจจะเป็นผม เเต่ทำไมต้องถองชุดออกด้วย ไม่อายหรือไง

"" จะถอดทำไมอ่ะ ไม่อายหรือไง ""

ผมถามกลับไปเเต่กลับไม่มีคำตอบใดกลับมานอกจากคำๆว่า

"" ขอนะ ""

คำเดียวรู้เรื่องเลยว่าขออะไร เเต่ผมจะให้หรือไม่ให้ทุกคนก็รู้

ว่าผมให้

หลังจากเสร็จเรื่องบนเตียงไปสามยก ผมกับอิจิจิก็นอนอยู่ด้วยกันบนเตียง

"" ซันจิคับ หลังจากนี้ไปไม่ว่าจะผ่านทุกข์ผ่านสุขผ่านความลำบากเเค่ไหน สัญญาได้ไหมว่าจะไม่ไปไหนจะไม่ทิ้งกัน จะอยู่อย่างงี้ด้วยกันจนวันตาย ""

อยู่ดีๆอิจิจิก็พูดบางสิ่งบางอย่างออกมา นี้สินะคงเป็นคำพูดที่บอกประมาณว่าเราจะอยู่ด้วยกันจนวันตาย เเละจะไม่มีวันที่กัน

"" ซันจิสัญญาว่าจะรักอิจิจิตลอดไป เราจะครองคู่กันอย่างงี้ทุกภพทุกชาติ ""

นี้คือคำสัญญาจากผม ว่าผมจะรักอิจิจิตลอดไป

 

----------------------------------------

 

ขอบคุณมากนะคับที่ติดตามมาถึงตอนจบ อาจจะไม่ค่อยสนุกเเต่เราพยายามเเล้ว

ขอบคุณสำหรับไลย์เเละยอดวิวมันอาจจะไม่เยอะ เเต่มันเป็นกำลังใจให้เราอยากเเต่นิยายเรื่องนี้ให้จบ

ขอบคุณคับ ขอบคุณมากจริงๆ

 

 

นิยายเรื่องใหม่ขิงเราฝากไปอ่านกันด้วยนะคับ เรื่องนี้ได้เเรงบันดาลใจมาจากอนิเมะเรื่องนาจา

ฝากไปอ่านฝากติดตามฝากกดไลน์ด้วยนะคับ

 

 

 

ความคิดเห็น