มณีภัทรสร/ สไบนาง นามปากกา
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ผู้หญิงแบบนี้(กลืนไม่ลง)

ชื่อตอน : ผู้หญิงแบบนี้(กลืนไม่ลง)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.7k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ก.พ. 2563 13:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 3,000
× 0
× 0
แชร์ :
ผู้หญิงแบบนี้(กลืนไม่ลง)
แบบอักษร

“นอนไม่หลับหรอครับคุณเผ่า”เสียงที่ดังมาจากประตูทางเข้า ทำให้คนที่กำลังนั่งทอดอารมณ์ ต้องหันกลับไปมองตามเสียง

 

“อือ...”เผ่าเพชรตอบสั้นๆ ก่อนจะหันมาสนใจกับแก้วเหล้าในมือต่อ

 

“ตามไปเจอคุณปอที่ไหนครับ”อาคมถาม เมื่อเดินมาทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ใกล้ๆ

 

“น้ำตก”

 

“ซนเหมือนเด็กเลยนะครับ เพิ่งมาวันแรกแท้ๆ สร้างเรื่องปวดหัวให้คุณเผ่าซะแล้ว”อาคมพูดต่อ เมื่อเติมเหล้าใส่แก้วให้เจ้านาย ตาคนหนุ่มสังเกตอาการของคนตรงหน้าไปด้วย

 

“สอดรู้สอดเห็นสิไม่ว่า”

 

“ที่นี่คงแปลกหูแปลกตาครับ เธอเลยสนใจ ว่าแต่คุณเผ่าคิดยังไงครับ ถึงได้ให้ไปอยู่บ้านพักคนงาน”

 

“ก็เหมาะดี”

 

“แต่เธอมาอยู่ในฐานะ...พะ”

 

“พอเลยไอ้คม จะไปไหนก็ไป วันนี้กูปวดหัวกับแม่ดารามาพอแล้ว อย่ามาพูดอะไรไม่เข้าหูอีก”เผ่าเพชรเอ่ยขัดคนสนิท เมื่อรู้ว่าอาคมจะพูดอะไร ผู้หญิงบ้านั่นก็เหมาะแล้วกับที่อยู่แบบนั้น

 

“ถ้าคุณประกรรู้ว่าเอาลูกสาวเขามาทรมาน จะไม่โกรธเราหรอครับ”

 

“หึ!”เผ่าเพชรร้องในลำคอ เมื่ออาคมพูดจบ ถ้าคนอย่างนายประกรห่วงลูกสาวจริง ก็คงไม่ปล่อยให้ลลนามากับเขาหรอก หมอนั่นเป็นคนส่งเธอใส่มือเขาเอง 

 

“ที่จริงคุณปอเธอสวยกว่าคุณป่านอีกนะครับ อายุก็กำลังพอดี ถ้าคุณเผ่าอยากได้ลูกจากคนตระกูลนี้ตามพินัยกรรม คุณปอเธอก็ใช้ได้นะครับ”อาคมเสนอความคิด เพราะอย่างน้อย ลลนาก็จัดว่าเป็นคนสวย ผู้หญิงสวยๆก็ต้องทำให้คนที่อยู่ใกล้สดชื่นไปด้วย

 

“ผู้หญิงแบบนั้น กูคงเอาไม่ลง”เผ่าเพชรตอบ ก่อนจะกระดกเหล้าลงคออีกอึกใหญ่

 

“ครับ ผมจะจำไว้”อาคมตอบ ก่อนจะมองหน้าเจ้านายนิ่งๆ เอาไม่ลง แล้ววันนี้ที่หายกันไปครึ่งวัน กลับมาในสภาพที่ผู้หญิงใส่เสื้อมาแค่ตัวเดียวมันคืออะไร แม้ตัวเขาจะไม่ได้อยู่ที่ไร่ตลอด แต่เรื่องที่เกิดในไร่ก็ไม่รอดสายตาเขา

 

“มึงไม่ได้มีหน้าที่จำ พรุ่งนี้มึงบอกไอ้แสง ให้เอาลลนาไปทำงานในไร่ ให้ขุดดินแปลงต้นอ่อนรวมกับคนงานต่างด้าว”เผ่าเพชรนึกโมโห ที่โดนคนหนุ่มดักทาง จึงพาลไปลงกับตัวเจ้าปัญหา

 

“จะไหวหรอครับ คุณเขาคงไม่เคยทำงาน ผมว่า...”

 

“กูสั่ง!”

 

“ครับ”

 

“มึงมีอะไรอีกไหม”

 

“พรุ่งนี้หมอ‘วา’จะเข้าไร่ คุณเผ่าจะให้รถในไร่ไปรับ หรือว่าจะไปรับเองครับ”อาคมพูดถึงหมอวาหรือ ‘วาสินี’ แพทย์ประจำโรงพยาบาลในอำเภอ ที่เข้ามาตรวจสุขภาพคนงานในไร่ประจำทุกๆเดือน จนกลายมาเป็นแขกประจำของเจ้าของไร่ไปแล้ว

 

“เดี๋ยวกูไปรับเอง”

 

“แล้วนั่นถุงอะไรครับ”

 

“ออ...มึงเอาไปด้วย เอาไปให้แม่ดารานั่นทีถุงของใช้มั้ง กูเก็บมาจากน้ำตก”

 

“ครับ”อาคมรับคำก่อนจะเดินเลี่ยงออกไป พร้อมถุงที่หยิบติดมือมา ตาคมเข้มมองไปที่บ้านพักคนงาน ที่ยังคงเปิดไฟสว่างโล่ไปทั้งหลัง เวลานี้ดึกมากแล้ว คงไม่เหมาะถ้าเขาจะไปที่นั่น รอให้แตงเอาไปให้ตอนเช้าจะดีกว่า

 

อาคมคิดก่อนจะเดินกลับไปยังบ้านพักของตน ระหว่างทางที่เดินกลับ หัวสมองก็คิดเรื่องของเจ้านายไปด้วย เป็นเพราะอยู่กับเผ่าเพชรมาตั้งแต่จำความได้ อาคมเลยกล้าที่จะเสนอความคิด หรือคัดค้านความคิดของเผ่าเพชรได้  เผ่าเพชรส่งเสียให้เขาเรียนจนจบ อาคมกลับมาเมื่อตอนเผ่าเพชรประสบอุบัติเหตุ งานหลายอย่างที่เผ่าเพชรรับผิดชอบ เลยถูกถ่ายโอนมาที่เขา จนกระทั่งทุกวันนี้ อาคมก็ยังต้องดูแลงานแทนเผ่าเพชร ที่เอาแต่หมกตัวอยู่ที่ไร่ งานโรงแรมและกิจการนอกไร่ อาคมเลยต้องดูแลแทนเขา จะมีงานใหญ่ๆบางอย่างที่อาคมตัดสินใจไม่ได้ เผ่าเพชรถึงจะลงมือทำสักที อาคมกล้าที่จะต่อปากกับเจ้านาย เพราะรู้นิสัยของเผ่าเพชรดี ภายนอกเผ่าเพชรอาจจะดูเย็นชาและโหดร้าย แต่จะมีใครสักกี่คนที่รู้ว่า ภายใต้หน้ากากที่เผ่าเพชรสวมใส่ หัวใจเขาก็ต้องการคนดูแล อาคมหวังเหลือเกินว่า คู่หมั้นของคุณเผ่าจะมาเติมเต็มในส่วนที่ขาด แต่ใครจะคิดว่า นอกจากไม่ดูดำดูดีกันแล้ว ทางบ้านเธอยังส่งตัวแทนมา ถึงแม้จะเป็นพี่น้องกันก็เถอะ ถ้าเขาเป็นคุณเผ่า อาคมก็โกรธเช่นกัน

 

เผ่าเพชรยังมองนิ่งไปที่บ้านพักของลลนา ก่อนจะนึกสะใจ เมื่อเห็นไฟยังเปิดอยู่ คงกลัวจนนอนไม่หลับ หรือไม่ป่านนี้คงกำลังนอนร้องไห้อยู่ บ้านเขาอยู่บนเนินสูง จึงทำให้เห็นทุกมุมทั่วทั้งไร่

 

“อย่าใจเสาะ ช็อคตายไปก่อนล่ะ เธอยังต้องเจอกับบททดสอบอีกเยอะ 

 

“ลลนา ผู้หญิงร้ายกาจ”เหล้าในมือถูกส่งเข้าคอแก้วต่อแก้ว เมื่อคำพูดอาคมลอยเข้ามาในหู เธอมาในฐานะเมีย ฟังดูก็น่าสนใจดี แต่ผู้หญิงอย่างลลนาเขาคงกลืนไม่ลง

 

..................

 

คนที่เผ่าเพชรกำลังคิดถึง กำลังนอนตาค้าง หลังจากร้องไห้จนพอใจ ลลนาก็โทรกลับไปหาพีทพล กะจะเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นวันนี้ให้เพื่อนฟัง แต่กลับช็อคหนัก เมื่อเพื่อนกับเล่าเรื่องราวของตัวเองให้เธอฟังชุดใหญ่ แถมยังต่อว่าที่เธอไม่รับโทรศัพท์ จนมันเครียดจนอกแตกตาย

 

เมื่อเช้าพีทพลตื่นมาพร้อมผู้หญิง และผู้หญิงคนนั้น ก็เป็นดาราดัง แถมเป็นลูกสาวมาเฟียอีกด้วย ถึงแม้พีทพลจะเป็นสาวสอง แต่ฟังจากที่เพื่อนเล่าให้ฟังแล้ว พีทพลน่าจะมีความสัมพันธ์กับนางเอกคนนั้น

 

“หวังว่าคงไม่โดนอุ้มนะมึง”ภาวนาขอให้เพื่อนอยู่รอดปลอดภัย ก่อนจะกลับมานึกถึงเรื่องของตัวเอง เธอจะต้องอยู่ที่นี่อีกนานไหม แล้วถ้าเกิดเธอหนีไป เผ่าเพชรจะบุกไปเอาตัวน้องเธอมาหรือเปล่า ถ้าเป็นแบบนั้น พ่อกับแม่คงโกรธเธอจนวันตายแน่นอน

 

“อดทนนะปอ เดี๋ยวเขาก็ไล่แกไปเองแหละ”บอกกับตัวเอง ก่อนจะพยายามข่มตาให้หลับ ที่นี่เงียบมาก ได้ยินแม้กระทั่งเสียงลมพัด แล้วยิ่งเวลาที่ใบไม้กวาดบนหลังคา ความคิดลลนาก็ยิ่งเตลิดไปไกล พรุ่งนี้ค่อยหาคนมาตัดกิ่งไม้ออก

 

“แกโตแล้วนะปอ แกต้องมีสติ”ปลุกปลอบหัวใจตัวเอง ก่อนจะตัดสินใจลุกขึ้นไปปิดไฟ ยิ่งสว่างยิ่งมองเห็น ยิ่งเห็นก็ยิ่งหลอกตัวเอง สู้อยู่ในที่มืดๆ แล้วหลับตาซะ จะได้มองไม่เห็นอะไร

 

เผ่าเพชรขมวดคิ้วเข้าหากัน เมื่อเห็นแสงไฟจากบ้านหลังเล็กดับลง ลลนาปิดไฟหรือว่าไฟมันดับไปเอง 

 

“แล้วมึงจะไปคิดให้เปลืองสมองทำไม”ก่นด่าตัวเอง เมื่ออยู่ๆก็รู้สึกห่วงคนในบ้านขึ้นมา 

 

“แกล้งหลอกผีซะดีไหม”ความคิดชั่วร้ายลอยเข้ามาในหัว ก่อนจะค่อยๆพับเก็บไว้ รอพรุ่งนี้ดีกว่า ให้เธอไปเจอเองถ้าจะดี คนงานในไร่เขา ร้ายยิ่งกว่าผี รอให้หญิงสาวไปเจอกับตัวแล้วจะรู้สึก

 

................................................

 

เฮียแค่นี้น้องก็กลัวจนสั่นแล้วจ้ะ ยังจะคิดไปหลอกผีน้องอี๊ก เฮียใจร้าย!!!

 

ฝากด้วยน๊า

 

 

 

 

ความคิดเห็น