หอหมื่นอักษร
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ด้วยอุบัติเหตุเพียงครั้งเดียวทำให้เธอต้องร่วงหล่นสู่จุดต่ำสุดของชีวิต วันนี้เมื่อความทรงจำฟื้นกลับมา ก็ถึงเวลาที่เธอจะทวงทุกอย่างคืน!

ตอนที่ 47 ต้องเริ่มยกระดับตัวเองแล้ว

ชื่อตอน : ตอนที่ 47 ต้องเริ่มยกระดับตัวเองแล้ว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.9k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ก.พ. 2563 11:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 47 ต้องเริ่มยกระดับตัวเองแล้ว
แบบอักษร

เซี่ยจื้อเป็นคนมองโลกในแง่ดีอยู่แล้ว แต่ความยากจนได้กัดกร่อนความหวังที่จะมีอนาคตที่สดใสของเขา 

ดังนั้นการย้ายมาอยู่ในบ้านหลังใหญ่อย่างกะทันหัน สำหรับเขาแล้วมันเป็นประสบการณ์ที่ไม่น่าเป็นจริงได้ 

“จื้อ พี่ขอคืนคำแนะนำที่ครั้งหนึ่งนายเคยให้พี่ อย่าจมอยู่กับอดีต พี่สัญญาว่าในอนาคตทุกอย่างจะดีขึ้นกว่านี้ เพราะฉะนั้นอย่ามัวเสียเวลาเลย พี่จะพานายไปดูห้องของนาย” 

“โอเค!” เซี่ยจื้อเดินตามพร้อมกับรอยยิ้มกว้างบนใบหน้า 

ห้องของเขาอยู่บนชั้นสอง เป็นห้องเตียงเดี่ยวที่กว้างขวางเช่นเดียวกับห้องของเฉิงอู่ มีตู้เสื้อผ้าขนาดใหญ่และโต๊ะเขียนหนังสือท่าทางมั่นคงตั้งอยู่ตรงกันข้าม บนโต๊ะมีแล็ปท็อปไฮเทครุ่นที่เขาอยากได้มาตลอดวางอยู่! 

เซี่ยจื้อวิ่งตรงไปดูอย่างมีความสุข “พี่ นี่ให้ผมหรอ” 

ซิงเหอพยักหน้าพร้อมยิ้ม “ชอบไหมล่ะ” 

“ชอบสิ! พี่ พี่ดีกับผมเหลือเกิน ผมชอบมัน ผมชอบทุกอย่างที่นี่มากเลย” 

“พี่ดีใจที่นายชอบนะ” 

“พี่ นี่มันทำให้พี่เสียเงินเยอะอยู่ใช่ไหม” เซี่ยจื้อสงบสติลงก่อนถาม 

นากจากแล็ปท็อปราคาแพง เซี่ยจื้อสังเกตเห็นว่าซิงเหอซื้อเฟอร์นิเจอร์หลายอย่างเพื่อทำให้บ้านเปลี่ยนไป เธอต้องหมดเงินไปกับมันมากแน่ๆ 

“เดี๋ยวเราก็หาเงินมาเพิ่มได้” ซิงเหอหยักไหล่ตอบ 

เซี่ยจื้อนึกย้อนไปถึงตอนที่ซิงเหอสามารถหาเงินหลายแสนหยวนมาได้ในชั่วข้ามคืน ความรู้สึกกังวลจึงเริ่มทุเลาลง “พี่ อีกไม่กี่วันข้างหน้าผมจะเริ่มทำงานแล้ว ผมจะช่วยหาเงินมาเพิ่มนะ” 

“ไม่ต้องรีบหรอก เพราะพี่มีบางอย่างที่ต้องให้นายช่วย” 

เซี่ยจื้อรู้สึกประหลาดใจ “ให้ผมช่วยเหรอ เรื่องอะไรฮะ” 

“อีกไม่กี่วันพี่จะบอก อย่าเพิ่งไปทำงานแล้วกัน พักผ่อนอยู่ที่บ้านแล้วช่วยพี่ดูแลคุณอาไปก่อน” 

“ก็ได้ ผมจะเชื่อพี่” เซี่ยจื้อรับปากอย่างง่ายดายโดยไม่ซักถามถึงรายละเอียด 

เขายินดีจะอยู่ข้างพี่สาวอยู่แล้ว 

“ถ้างั้นก็พักผ่อนให้สบาย พี่ไม่กวนแล้ว” ซิงเหอหันหลังกลับแต่เซี่ยจื้อออกปากเรียกเธออย่างกะทันหัน 

“พี่ พี่ได้ซื้อเสื้อผ้ากับเครื่องสำอางใหม่ให้ตัวเองหรือยัง” 

ซิงเหอหมุนตัวกลับมามองด้วยสีหน้าประหลาดใจ ทำไมเขาถึงถามอะไรแบบนั้น 

เซี่ยจื้อมองพี่สาวใกล้ๆ และรู้ว่าเธอลืมดูแลตัวเองอีกแล้ว! 

เขาตำหนิเธอ “พี่ พี่ควรเริ่มดูแลตัวเองได้แล้วนะ พี่ยังสาว ยังสวย พี่ต้องดูแลรูปลักษณ์ของตัวเองไม่งั้นคนอื่นจะมาดูถูกพี่ได้” 

ซิงเหอเข้าใจในสิ่งที่เขาต้องการจะสื่อทันที 

เขายังคงผูกใจเจ็บกับสิ่งที่เทียนซินพูดถึงเธอในวันนั้น 

ซิงเหอไม่ได้ใส่ใจกับรูปลักษณ์ภายนอกของตัวเองนัก แต่ในเมื่อเธอสามารถที่จะจ่ายเงินเพื่อภาพลักษณ์ของตัวเองได้ มันก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะไม่แก้ไขรูปโฉมซีดเซียวของตัวเอง อีกทั้งเซี่ยจื้อพูดถูก การไม่เอาใจใส่กับรูปลักษณ์ภายนอกของตัวเองก็มีแต่จะทำให้คนอื่นมีเหตุผลมาดูถูกเธอได้ 

“เข้าใจแล้ว” ซิงเหอเดินออกจากห้องของเขา 

เธออยู่ในห้องที่เป็นของเธอแต่ก่อน หลังจากที่อู๋หรงยึดบ้านหลังนี้ไป เธอเปลี่ยนห้องของซิงเหอเป็นห้องเก็บของแต่ซิงเหอได้ปรับเปลี่ยนมันกลับคืนมา เธอสามาถเลือกห้องไหนก็ได้ในบ้านแต่เธอยังคงเลือกห้องเดิมห้องนี้ 

ซิงเหอยืนอยู่หน้ากระจกเต็มตัวบนผนังและสำรวจร่างกายตัวเองอย่างถี่ถ้วน เธอไม่ได้สูงเป็นพิเศษ แค่หนึ่งร้อยหกสิบห้าเซนติเมตรเท่านั้น 

ร่างกายของเธอสมส่วนดี เธอมีขาคู่สวย องค์หน้างดงามประณีตซ่อนอยู่ภายในความซูบซีดราวคนป่วยอันเกิดจากการผ่านช่วงชีวิตที่ยากลำบากนับปี 

ทั้งหมดซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อผ้าล้าสมัยที่เธอสวม ทำให้เธอถูกกลืนไปกับฝูงชน 

ต้องขอบคุณพระเจ้าที่มอบสิ่งดีๆ ให้เธอติดตัวมา ทำให้เธอเชื่อว่าในเวลาไม่นานและการดูแลที่ดีจะทำให้เธอกลับมางดงามได้อีกครั้ง ครั้งหนึ่งเธอเคยเป็นเด็กสาววันรุ่ยที่หมกมุ่นอยู่กับเครื่องสำอางและภาพลักษณ์ของตัวเอง เธอเชื่อว่าเธอสามารถดึงเอาตัวเองในอดีตกลับมาได้เมื่อจำเป็น 

ถึงกระนั้นก็อย่างที่เขาว่ากัน ความสวยมีราคาของมัน 

เธอใช้เงินไปเยอะในเวลาไม่กี่วันที่ผ่านมาและเหลือเงินไม่มากแล้วสำหรับการแปลงโฉมตัวเอง การหาเงินเพิ่มดูจะเป็นทางเลือกที่เหมาะสำหรับตอนนี้ 

อย่างไรก็ตาม คราวนี้เธอเล็งเป้าหมายสูงกว่าเดิม เธอจะไม่หยุดอยู่ที่เงินแค่ไม่กี่แสนหยวน! 

ความคิดเห็น