หอหมื่นอักษร
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ด้วยอุบัติเหตุเพียงครั้งเดียวทำให้เธอต้องร่วงหล่นสู่จุดต่ำสุดของชีวิต วันนี้เมื่อความทรงจำฟื้นกลับมา ก็ถึงเวลาที่เธอจะทวงทุกอย่างคืน!

ตอนที่ 36 บ้านที่เธอหมายตา

ชื่อตอน : ตอนที่ 36 บ้านที่เธอหมายตา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.8k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ก.พ. 2563 11:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 36 บ้านที่เธอหมายตา
แบบอักษร

เป็นเรื่องช่วยไม่ได้ที่คนต่างพากันสงสัยว่าเว็บไซต์แบบไหนกันที่เทียนซินเข้าไปดูเวลาว่างๆ 

ไม่ว่าเทียนซินจะพยายามอธิบายมากแค่ไหน มุมมองที่คนอื่นมองเธอก็ได้เปลี่ยนไปแล้ว 

ภาพลักษณ์ของสาวน้อยบริสุทธิ์ไร้เดียงสาที่เธอพยายามรักษาเป็นอย่างดีได้พังทลายลงในชั่วข้ามคืน 

นี่ทำให้เทียนซินถึงกับขังตัวเองไว้ในบ้านนานกว่าปกติด้วยความโกรธเกรี้ยวต่อโลกใบนี้ 

เธอไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าต้นฉบับของเธอได้หายไปแล้ว 

ซิงเหอไม่รู้สึกกังวลกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเทียนซินเลยแม้แต่น้อย 

เธอมีสิ่งที่สำคัญกว่านั้นต้องทำ 

เฉิงอู่ฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว เขาอาการทรงตัวหลังการผ่าตัดเพียงสองวัน 

ซิงเหอและเซี่ยจื้อที่คอยดูแลอยู่ตลอดเวลาถึงกับถอนหายใจด้วยความโล่งอก 

ซิงเหอไม่มีเวลาแม้แต่จะดูแลรูปลักษณ์ของตัวเองในระหว่างที่เธอทุ่มเทความสนใจทั้งหมดไปกับการดูแลอาของเธอ 

เซี่ยจื้อยังคงหัวเสียทุกครั้งที่นึกถึงว่าเทียนซินว่าร้ายพี่สาวของเขาอย่างไร 

เขาแนะนำพี่สาว “พี่ อาการของพ่อดีขึ้นมากแล้ว ผมดูแลคนเดียวก็ได้ ทำไมพี่ไม่ไปซื้อเสื้อผ้าใหม่ๆ ดูบ้างล่ะ ซื้ออะไรที่พี่อยากได้ ผมยังมีเงินเหลืออยู่ในบัตรอีกแสนหยวน พี่ไม่ต้องห่วงนะ ใช้ให้หมดเลยก็ได้ เดี๋ยวเร็วๆ นี้ผมก็หามาได้อีกอยู่แล้ว” 

“ไว้ทีหลังก็ได้ เราต้องหาทางจัดการกับปัญหาเรื่องบ้านก่อนเป็นอันดับแรก” ซิงเหอบอกปัดข้อเสนอของน้องชาย 

เซี่ยจื้อตระหนักขึ้นได้และเห็นด้วย “ถูกของพี่ เราอยู่ที่อะพาร์ตเมนต์นั้นไม่ได้อีกแล้ว เราต้องหาที่อยู่ใหม่ ผมจะลองไปหาที่ดีๆ ดูนะ พี่พักผ่อนเถอะ” 

“พี่มองที่หนึ่งไว้แล้วล่ะ แต่พี่ต้องจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเอง นายอยู่ที่นี่แล้วคอยดูแลคุณอาให้ดี เดี๋ยวพี่กลับมา” ซิงเหอพูดก่อนลุกขึ้นเดินออกจากห้อง 

“พี่จะไปไหนน่ะ” เซี่ยจื้อถามอย่างประหลาดแต่ซิงเหอเดินไปไกลแล้วและไม่ได้หันกลับมามองเขาเลย 

พี่จะไปไหนกันนะ 

ไม่จำเป็นต้องบอก เธอกำลังออกไปหาที่อยู่ใหม่และที่ๆ เธอหมายตาไว้ก็คือ... คฤหาสน์หลังเก่าของตระกูลเซี่ย! 

หลายปีที่ผ่านมา ที่แห่งนี้ถูกอาศัยโดยคนที่ไม่คู่ควรและเจ้าของที่ถือครองโดยผิดกฎหมาย ถึงเวลาที่คนพวกนั้นจะต้องไปจากที่นี่แล้ว 

ไม่นานซิงเหอก็มายืนอยู่หน้าประตูบ้านพักตระกูลเซี่ย 

เธอเงยหน้าขึ้นมองสถานที่อันคุ้นตาพร้อมเผยรอยยิ้มเด็ดเดี่ยวบนใบหน้า 

ซิงเหอกดกริ่งหน้าประตู ก่อนที่ประตูจะเปิดออกไม่นานหลังจากนั้น 

ผู้หญิงที่ยืนอยู่อีกด้านหนึ่งของประตูคือแม่บ้านเก่าแก่ประจำตระกูลเซี่ย ป้าเฉิน 

ป้าเฉินสะดุ้งเมื่อเห็นหน้าผู้มาเยือน “คะ...คุณหนูเซี่ย” 

“อู๋หรงอยู่ไหม” ซิงเหอถาม 

ป้าเฉินไม่รู้ถึงเหตุผลที่เธอมาที่นี่จึงตอบอย่างแบ่งรับแบ่งสู้ “คุณนายอยู่ค่ะ...” 

ซิงเหอเบี่ยงป้าเฉินออกจากทางเดินแล้วตรงดิ่งไปยังตัวบ้าน อู๋หรงที่แต่งตัวอย่างหรูหราเพราะกำลังจะเดินทางไปร่วมงานเลี้ยงไฮโซกำลังเดินลงบันไดมาพอดี 

“ป้าเฉิน นั้นใครน่ะ” อู๋หรงถามด้วยน้ำเสียงเนิบช้า เมื่อเธอมองลงมาเห็นซิงเหอซึ่งยืนอยู่ที่เชิงบันได 

อู๋หรงตกใจเล็กน้อย แต่ถึงอย่างนั้นก็กลับมาควบคุมอาการได้อย่างรวดเร็ว เธอมองซิงเหอตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อนหรี่ตามองอย่างดูถูก 

“เซี่ยซิงเหอ” อู๋หรงเกือบจะสำลักความถ่อมตนในน้ำเสียงของเธอ 

ฉันเจอนังแพศยานี่ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่กันนะ 

เมื่อสองปีก่อน ฉันจำได้ว่าตอนนั้นเซี่ยเฉิงอู่ป่วยหนักมาก พวกนั้นใช้เงินเก็บไปหมดจนสุดท้ายต้องเป็นหนี้ พอไม่มีทางเลือก ซิงเหอกลับมีความคิดบ้าๆ ที่จะมาทวงคืนมรดกที่เธอควรได้รับ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าฉันไล่เธอออกไปโดยไม่ให้เงินซักสลึงเดียว 

หลังจากสองปีแห่งความสงบสุข เซี่ยซิงเหอกลับมาอีกครั้ง 

ความคิดเหล่านี้วนอยู่ในความคิดของอู๋หรง ถ้าจะพูดให้ถูกก็คือเธอเตรียมตัวรับการกลับมาปรากฏตัวของซิงเหอมาตลอด 

เธอรู้ว่าซิงเหอจะกลับมาในวันที่เธอไม่มีที่ซุกหัวนอน   

ความคิดเห็น