หอหมื่นอักษร
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ด้วยอุบัติเหตุเพียงครั้งเดียวทำให้เธอต้องร่วงหล่นสู่จุดต่ำสุดของชีวิต วันนี้เมื่อความทรงจำฟื้นกลับมา ก็ถึงเวลาที่เธอจะทวงทุกอย่างคืน!

ตอนที่ 35 ออกจากวังวนของโรงพยาบาล – พี่นี่น่ากลัวนะเนี่ย

ชื่อตอน : ตอนที่ 35 ออกจากวังวนของโรงพยาบาล – พี่นี่น่ากลัวนะเนี่ย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.9k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ก.พ. 2563 11:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 35 ออกจากวังวนของโรงพยาบาล – พี่นี่น่ากลัวนะเนี่ย
แบบอักษร

เซี่ยจื้อสังเกตเห็นว่ารอยยิ้มของพี่สาวจางหายไปเมื่อพูดถึงชื่อของมู่ไป๋ เขาจึงรีบเปลี่ยนเรื่อง “คอมพิวเตอร์ของฉู่เทียนซินไม่มีอะไรที่คุ้มค่าเสียเวลาเลยแฮะ... หืม นี่อะไรเนี่ย ต้นฉบับหนังสือเหรอ” 

“น่าจะใช่ เทียนซินเป็นนักเขียน เคยตีพิมพ์หนังสือมาบ้างโดยใช้ชื่อตัวเอง” ซิงเหออธิบาย 

เซี่ยจื้อขมวดคิ้วอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง “ผู้หญิงอย่างยัยนั่นน่ะนะเป็นนักเขียน อนาคตวงการหนังสือประเทศเราน่าเป็นห่วงซะแล้ว” 

เซี่ยจื้อกดเปิดดูไฟล์ต้นฉบับและพบว่ามันกำลังอยู่ในระหว่างการเขียน 

“พี่ คิดว่ายัยนั่นจะเซฟไฟล์สำรองไว้ไหม ถ้าไม่...” เซี่ยจื้อหัวเราะคิกคักอย่างร้ายกาจ 

หากแต่ซิงเหอแย้งขึ้น “มีไฟล์สำคัญแค่ไม่กี่ไฟล์ในคอมพิวเตอร์ คงไม่คุ้มที่จะทำให้มันพัง” 

เซี่ยจื้อคิดว่าพี่สาวอาจถอดใจ เขาจึงเสริมขึ้น “เราต้องทำให้มันพังสิพี่ ความใจดีควรมีให้กับคนที่คู่ควรกับมันนะ แล้วก็เห็นได้ชัดว่าผู้หญิงคนนี้ไม่คู่ควรเลยสักนิด เราต้องสอนบทเรียนให้รู้เสียบ้าง ไม่งั้นคืนนี้ผมคงนอนหลับไม่สนิทแน่” 

“นายเข้าใจสิ่งที่พี่พูดผิดแล้ว มานี่ พี่เอง” 

เซี่ยจื้อถึงกับแปลกใจ พี่สาวของเขาอยากลงมือเองเหรอ 

เขาขยับตัวออกขณะส่งแล็ปท็อปให้ซิงเหอ อันที่จริงเขารู้สึกตื่นเต้นที่จะได้ดูว่าพี่สาวของเขาจะทำอะไรบ้าง 

ซิงเหอจัดวางแล็ปท็อปไว้ตรงหน้าและด้วยการคลิกอย่างมีประสบการณ์ไม่กี่ครั้ง เธอจัดการส่งไฟล์ภาพเคลื่อนไหวของคู่รักที่กำลังทำ ‘กิจกรรมโจ๋งครึ่ม’ ไปยังบรรดาเพื่อนออนไลน์ของเทียนซินทุกคน 

ด้วยความบังเอิญที่ในขณะนั้นเทียนซินกำลังพักจากบทสนทนาเพื่อไปหาอะไรดื่ม ทันใดนั้นคอมพิวเตอร์ของเธอกลับเต็มไปด้วยเสียงเตือนข้อความดังระงม 

[เทียนซิน เธอส่งอะไรมาให้ฉันเนี่ย] เพื่อนที่เธอกำลังคุยด้วยแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง 

เทียนซินเองก็จ้องไปยังภาพขยับได้ที่ถูกส่งจากเครื่องของเธอเองอย่างตกตะลึง 

นี่มันเกิดอะไรขึ้น 

เธอตกใจยิ่งขึ้นเมื่อเลื่อนลงมาพบว่าทุกคนในบัญชีรายชื่อเพื่อนของเธอได้รับรูปภาพพวกนี้ทั้งหมด 

มีบางคนเป็นคนที่เธอติดต่อพูดคุยด้วยแบบทางการ บัดนี้ภาพลักษณ์ที่เธออุตส่าห์สร้างมาได้พังย่อยยับ 

เทียนซินพยายามกดยกเลิกข้อความรูปภาพเหล่านั้นทันทีหรืออย่างน้อยก็พยายามแก้ต่างให้ตัวเอง แต่ทันใดนั้นหน้าจอของเธอก็มืดดับลง 

เธอพยายามเปิดเครื่องคอมพิวเตอร์ใหม่อีกครั้งแต่มันไม่ตอบสนอง 

เซี่ยจื้อที่นั่งอยู่ข้างๆ ซิงเหอพยายามกลั้นหัวเราะจนหน้าแดงก่ำ 

เขาหัวเราะเสียงดังไม่ได้เพราะจะไปรบกวนการพักผ่อนของผู้เป็นพ่อ 

อีกด้าน ซิงเหอผู้ร้ายตัวจริงยังคงสีหน้าเรียบเฉยเหมือนน้ำนิ่ง 

“พี่โคตรเจ๋งเลย! คิดวิธีแบบนี้ออกได้ยังไงเนี่ย” เซี่ยจื้อพยายามหยุดขำ “ช่วยด้วย ผมหัวเราะจนปวดท้องไปหมดแล้ว...” เซี่ยจื้อชูนิ้วโป้งให้พี่สาวตัวเอง 

เขาไม่เคยรู้มาก่อนว่าพี่สาวของเขาเป็นปิศาจจอมวายร้ายแบบนี้ 

เทียนซินให้ความสำคัญกับภาพลักษณ์ยิ่งกว่าชีวิตของตัวเอง และพี่สาวของเขาโจมตีไปยังจุดอ่อนนั้นอย่างตรงเผง เสียงหัวเราะเล็ดลอดออกมาจากปากของเขาขณะกำลังนึกในหน้ายับยู่ยี่ของเทียนซิน 

“สมน้ำหน้ายัยนั่น! พี่นี่น่ากลัวนะเนี่ย รู้ตัวไหม” 

ซิงเหอตอบด้วยเสียงเรียบ “ก็สมควรแล้วนี่ หรือนายไม่เห็นด้วย” 

“แหงสิ! แต่ว่านะ พี่คิดว่ามู่ไป๋จะได้รับรูปพวกนี้ด้วยหรือเปล่า” 

ซิงเหอขยิบตาให้น้องชายราวกับจะตอบว่า เขาได้รับอยู่แล้ว 

จากที่รู้ ไม่ใช่แค่มู่ไป๋เท่านั้นที่อยู่ในรายชื่อ คุณผู้ชายและคุณนายสีก็อยู่ในนั้นด้วย... 

มู่ไป๋กำลังง่วนอยู่กับการทำงานในตอนที่เขาได้รับข้อความจากเทียนซิน 

หางตาของเขากระตุกอย่างรุนแรงเมื่อเปิดเห็นข้อความนั้น 

ทุกคนที่ได้รับข้อความซึ่งรวมไปถึงพ่อแม่ของมู่ไป๋ต่างตกตะลึง 

ทำไมเทียนซินถึงส่งข้อความรูปภาพแบบนี้ 

หลายคนคาดเดาว่าคอมพิวเตอร์ของเธออาจจะติดไวรัส แต่หลายคนก็ยังสงสัยว่าคอมพิวเตอร์ของเทียนซินไปติดไวรัสแบบนี้มาจากไหน เพราะปกติการที่จะติดไวรัสแบบนี้ได้ต้องเกิดจากการเปิดเว็บโป๊ไม่ใช่หรือ 

ความคิดเห็น