หอหมื่นอักษร
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ด้วยอุบัติเหตุเพียงครั้งเดียวทำให้เธอต้องร่วงหล่นสู่จุดต่ำสุดของชีวิต วันนี้เมื่อความทรงจำฟื้นกลับมา ก็ถึงเวลาที่เธอจะทวงทุกอย่างคืน!

ตอนที่ 31 ชายที่เธอไม่อยากได้

ชื่อตอน : ตอนที่ 31 ชายที่เธอไม่อยากได้

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.9k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ก.พ. 2563 10:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 31 ชายที่เธอไม่อยากได้
แบบอักษร

“เซี่ยซิงเหอ เธอไปเอาเงินมากมายขนาดนั้นมาจากไหน เธอยังเป็นแม่ของหลินหลินอยู่นะ อย่าริอาจทำอะไรที่จะทำให้เขาเสื่อมเสียชื่อเชียว” 

ซิงเหอถึงขีดจำกัดความอดทนกับผู้หญิงคนนี้แล้ว เธอมองหน้าอีกฝ่ายอย่างเอือมระอา “เธอคิดว่าฉันทำอะไรที่น่าเสื่อมเสียงั้นเหรอ นี่เธอดูถูกฉันถึงขนาดไม่เชื่อว่าฉันจะสามารถหาเงินสามแสนหยวนได้ด้วยตัวเองเลยหรือไง” 

“ฉันไม่ได้ดูถูกเธอ! แต่มันเป็นความจริงที่เธอไม่มีทางหาเงินมากขนาดนี้ได้อย่างถูกกฎหมายหรอก” เทียนซินพูดด้วยจุดยืนที่สูงส่งของตัวเอง “ซิงเหอ ถ้าเธอต้องการเงินขนาดนั้นจริงเธอก็ควรมาบอกพวกเราสิ เธอทำสิ่งที่มันจะทำลายชื่อเสียงของเธอได้ยังไง ถ้าเธอต้องการทำลายชื่อตัวเองก็แล้วแต่เธอเถอะ แต่คิดถึงลูกชายของเธอด้วย สีหลิน เด็กชายผู้น่าสงสารที่ดันมีแม่เป็นโสเภณีข้างถนน ฉันขอคืนคำพูดแล้วกันนะ ฉันดูแคลนเธอในฐานะผู้หญิงด้วยกันจริงๆ” 

“หยุดพล่ามได้แล้ว!” ในที่สุดเซี่ยจื้อก็หมดความอดทน ถึงเขาจะยังเป็นเด็กหนุ่มแต่เขาก็น่ากลัวมากเวลาที่โกรธ 

ภาพลักษณ์อัศวินแสนสุภาพถูกโยนทิ้งไปนอกหน้าต่างขณะที่เขาชี้หน้าเทียนซินก่อนพูดอย่างเกรี้ยวกราด “ดูจากการแต่งตัวของคุณแล้ว อย่างน้อยคุณก็ดูเหมือนผู้หญิงมีการศึกษาที่โตมาจากครอบครัวที่ดี แต่ทำไมไม่มีมารยาทผู้ดีอย่างที่ครอบครัวดีๆ เขาสอนกันเลย คุณเอาความคิดบิดเบี้ยวของตัวเองมาตัดสินพวกเราอย่างนี้ได้ยังไง 

"ว่าไง แค่เงินของคุณมันสะอาด เงินของพวกเราเลยเป็นเงินสกปรกงั้นเหรอ มีหลักฐานอะไรมาพิสูจน์ไหม ถ้าไม่มีก็หยุดสร้างเรื่องสักที คุณนั้นแหละที่เป็นคนทำให้ครอบครัวของตัวเองเสื่อมเสียชื่อเสียง! 

"คุณต้องเป็นคนน่ารังเกียจขนาดไหนกันถึงได้อยากเหยียบพี่สาวของผมให้จมดินเพื่อให้ตัวเองรู้สึกดี 

“สีมู่ไป๋ต้องตาบอดไปแล้วแน่ๆ ถึงได้เลือกคุณแทนที่จะเลือกพี่สาวของผม ผู้หญิงอย่างคุณเทียบไม่ได้กับเสี้ยวเล็บของพี่สาวผมด้วยซ้ำ ผมจะย้ำคำพูดของพี่สาวผมเป็นครั้งสุดท้ายนะ เก็บขยะของคุณแล้วไปจากที่นี่ซะ! 

“พวกเราไม่ต้องการเงินของคุณ แล้วเราก็ไม่อยากเห็นหน้าคนน่ารังเกียจอย่างคุณอีกแล้ว!” 

“วะ...ว่าไงนะ!” เทียนซินตัวสั่นเทิ้มด้วยความโกรธ 

เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เทียนซินถูกต่อว่าอย่างรุนแรงแบบนี้ 

แถมอยู่ต่อหน้าคนจำนวนมาก... 

แม้เทียนซินจะเป็นคนเจ้าเล่ห์ชอบวางแผนแต่เธอก็เป็นคนหน้าบางเพราะถูกเลี้ยงมาแบบตามใจ 

“ไม่ได้ยินหรือไง ไปให้พ้น” เซี่ยจื้อย้ำ 

“ไปกันเถอะ คนแบบนี้ไม่มีค่าพอให้เสียเวลาด้วยหรอก” ซิงเหอพูดพลางดันหลังเซี่ยจื้อเข้าไปในห้องของเฉิงอู่ โดยไม่เหลียวตามองเทียนซินเลยแม้แต่น้อย 

เธอทำราวกับว่าเทียนซินไม่เคยมีตัวตนอยู่ด้วยซ้ำ 

เทียนซินกัดริมฝีปากแน่นก่อนจะเปลี่ยนเป็นยิ้มกลบเกลื่อนเมื่อเห็นเหล่าพยาบาลและหมอมองเธออยู่ 

เธอสะกดกลั้นอารมณ์โกรธแล้วพูดกับซิงเหอที่กลับเข้าไปในห้อง “เซี่ยซิงเหอ เธอนั้นแหละที่ไม่คู่ควรกับเวลาของมู่ไป๋ ฉันกำลังจะแต่งงานกับเขาแล้ว เธอจะไม่มีวันไล่ตามฉันทันไปตลอดชีวิต!” 

จากนั้นเธอก็ก้มตัวลงไปหยิบบัตรเครดิตแล้วเดินจากไป 

ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความชั่วร้ายชิงชัง 

ถ้าเป็นไปได้เธออยากจะฉีกซิงเหอเป็นชิ้นๆ  

ในทางกลับกันซิงเหอดูสงบนิ่ง แต่ถึงอย่างนั้นในแววตากลับฉายแววขุ่นมัวกว่าปกติ 

เซี่ยจื้อเป็นกังวลว่าพี่สาวอาจจะรู้สึกหงุดหงิดจากคำพูดแย่ๆ ของผู้หญิงคนนั้น เขาจึงดึงซิงเหอมากอดแล้วพูดว่า “พี่ไม่ต้องลดตัวลงไปคุยกับผู้หญิงพรรค์นั้นหรอก พี่อยู่เหนือกว่าอยู่แล้วเพราะยัยนั่นไล่ตามของเหลือของพี่ ผู้ชายคนนั้นที่พี่ไม่เคยอยากได้” 

ซิงเหอเผลอยิ้มอย่างอดไม่ได้เพราะเซี่ยจื้อพูดไม่ผิด 

ซิงเหอหัวเราะเบาๆ “ไม่ต้องห่วงนะพี่ไม่เป็นไรหรอก พี่ไม่ดื้นไปตามเกมของยัยนั่นแน่ พี่ก็แค่ทนเห็นสีหน้าเวทนาของยัยนั้นไม่ได้เท่านั้นเอง” 

ดวงตาของเซี่ยจื้อสดใสขึ้น เขากระซิบข้างหูซิงเหอ “พี่ ปล่อยเป็นหน้าที่ผมเอง คืนนี้ผมจะช่วยพี่เอาคืนยัยนั่น” 

ซิงเหอมองน้องชายอย่างฉงนใจก่อนจะถาม “นายคิดจะทำอะไร” 

“เดี๋ยวพี่ก็รู้” เซี่อจื้อตอบด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย ซิงเหออดหัวเราะไม่ได้เมื่อเห็นใบหน้าเซี่ยจื้อเปล่งประกายด้วยแผนการเจ้าเล่ห์ 

แต่ถึงกระนั้นเธอเชื่อว่าน้องชายคงไม่ทำอะไรที่รุนแรงเกินไป 

ในที่สุดทั้งคู่ก็โยนเรื่องพวกนี้ออกจากหัวเพราะถึงเวลาผ่าตัดของเฉิงอู่แล้ว 

ความคิดเห็น