มณีภัทรสร/ สไบนาง นามปากกา
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : คนใจร้าย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.8k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ก.พ. 2563 21:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คนใจร้าย
แบบอักษร

ลลนาใส่เสื้อเชิ้ตของชายหนุ่ม ก่อนจะเดินออกจากถ้ำ เพื่อมาดูให้แน่ใจว่าฝนหยุดตกแล้วหรือยัง นาฬิกาข้อมือบอกเวลาสี่โมงเย็น เท่ากับว่าเธอติดฝนอยู่หนึ่งชั่วโมงเต็มๆ ข้างนอกฝนยังคงลงเม็ด แต่ก็เบากว่าตอนแรก ร่างบางตัดสินใจ เธอต้องเดินกลับทางเก่า บรรยากาศรอบๆเริ่มมืดลง  เธอต้องรีบกลับก่อนที่มันจะมืดไปมากกว่านี้ 

 

“จะไปไหน!”ทันทีที่ก้าวขาออกเดิน ข้อมือก็ถูกรั้ง จนร่างบางเซเพราะยังไม่ทันตั้งหลัก

 

“กลับบ้านพักค่ะ”

 

“จะเดินกลับ”

 

“ค่ะ”ลลนางงกับคำถามของชายหนุ่ม ก็เธอเดินมา จะให้เธอกลับยังไงถ้าไม่เดิน ออบางทีเธออาจจะวิ่งด้วย เพราะจะได้ถึงเร็วๆ

 

“มานี่ โง่แบบนี้น่าปล่อยให้เดินหลงป่า”ร่างสูงออกแรงดึง คนร่างบางเดินตามอย่างขัดไม่ได้ ถึงเผ่าเพชรจะดูน่ากลัว แต่ถ้าให้เลือกระหว่างเดินกลับคนเดียว กับเดินไปกับเขา ลลนาเลือกอย่างหลัง เพราะอย่างน้อยๆเธอก็อุ่นใจที่มีเพื่อนร่วมทาง 

 

ร่างบางเดินตามมาเรื่อยๆ พยายามบิดข้อมือออก เพราะเผ่าเพชรบีบข้อมือเธอจนเจ็บไปหมด สัญญากับตัวเองเลยว่า เธอจะไม่ย่างกลายไปไหนอีก เหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้เธอเข็ดจนตาย

 

ตากลมโตมองแผ่นหลังกว้าง ที่แน่นไปด้วยมัดกล้าม เผ่าเพชรเปลือยท่อนบน เพราะเขาเสียสละเสื้อให้เธอ ตามเนื้อตัวเขายังมีรอยแผลเป็นเต็มไปหมด ลลนานึกขัดใจ ทำไมผู้ชายคนนี้ไม่รู้จักรักษาตัวให้ดี เงินทองก็มีมากมาย อย่าว่าแต่ยาทาแผลเป็นเลย ต่อให้ศัลยกรรมทั้งตัว ขนหน้าแข้งก็ไม่ร่วง ดีที่คนที่ต้องมาเผชิญกับคนเถื่อนคือเธอ ถ้าลองเป็นลันลดา คงได้เป็นลมตายก่อนแน่นอน

 

“หลังผมน่ารังเกียจมากหรือไง ถึงได้มองตาไม่กระพริบ”

 

“เปล่านะ ฉะ...ฉันไม่ได้มองหลังคุณซะหน่อย”

 

“เหอะ”เผ่าเพชรร้องออกมาสั้นๆ ลลนากลืนน้ำลายลงคอ เขามีตาหลังหรือไง ถึงได้รู้ว่าเธอมองเขาอยู่

 

“เราเดินทางลัดหรอคะ เมื่อขามาฉันไม่ได้มาทางนี้นะคะ”ถึงแม้จะยังไม่รู้ทาง แต่ลลนาก็มั่นใจว่าตอนเข้ามาทางที่เธอเดินเป็นไร่องุ่นทั้งสองฟาก แต่นี่เขากำลังพาเธอเดินผ่านทุ่งอะไรสักอย่าง เพราะมืดเธอเลยมองเห็นไม่ชัด

 

“ตามมาเถอะน่า พูดมากน่ารำคาญ”

 

“ฉันถามไม่ได้หรอคะ”

 

“ไม่ได้!”

 

“ค่ะ ไม่ถามก็ได้ค่ะ”ลลนาตัดจบ เมื่อเขาไม่อยากให้ถามเธอก็จะไม่ถาม เธอก็ไม่ได้อยากคุยกับเขานักหรอก นาทีนี้เธออยากกลับบ้านพัก ยังเตรียมอะไรไม่เสร็จสักอย่าง เห็นมีที่นอนหมอนมุ้งวางอยู่ ของใครก็ไม่รู้ จะนอนได้ไหม แล้วบ้านหลังนั้น มีคนตายจริงหรือเปล่า ตอนแรกก็ว่าไม่กลัว แต่พอเอาเข้าจริงๆ ลลนาก็เริ่มหายใจไม่ทั่วท้องเหมือนกัน

 

ตอนนี้กลับมาหนาวอีกแล้ว เพราะฝนยังลงเม็ดมาตลอดทาง ถึงจะไม่หนาเม็ด แต่ก็เปียกชุ่มไปทั้งตัว

 

เผ่าเพชรพาหญิงสาวมาบริเวณด้านหลัง ที่เขาจอดรถทิ้งไว้ ที่นี่มีต้นไม้ขนาดใหญ่สองต้นติดกัน ด้านบนเป็นบ้านต้นไม้ขนาดใหญ่ ที่เขาทำไว้พักผ่อน วันนี้ก็ตั้งใจมานอนพัก แต่เป็นเพราะยัยตัวดีที่เดินเพ่นพ่านเข้ามาถึงน้ำตก จึงทำให้เขาต้องลงไปจัดการกับเธอ ที่บริเวณนี้เป็นป่า และเธอก็เพิ่งมาอยู่ใหม่ คนงานในไร่ยังไม่รู้จักเธอสักคน ถึงแถวนี้จะเป็นที่ของเขา เขามีอำนาจก็จริง แต่ถ้ามีใครเกิดหน้ามืดขึ้นมา ฝ่าฝืนคำสั่งเขา ลากแม่ดารานี่ไปข่มขืนแล้วฆ่าหมกป่า เขาก็ช่วยอะไรไม่ได้

 

“ขึ้นไป”เผ่าเพชรปล่อยมือ แล้วออกคำสั่ง

 

“เรายังไม่กลับบ้านกันหรอคะ”

 

“ระหว่างขึ้นไปข้างบน กับยืนรอเสืออยู่ตรงนี้ เลือกเอาอะไร”

 

“มีเสือด้วยหรอคะ!”

 

“มีทุกอย่าง เสือ สิงห์ กระทิง แรด!”เผ่าเพชรจงใจเน้นคำว่าแรดดังๆ เมื่อหันมามองหน้าเธอ ลลนารู้ทันทีว่าถูกคนตรงหน้าหลอกด่า เข้าเต็มๆ

 

“ฉันรอตรงนี้นะคะ”ลลนาขี้เกียจคุยกับเขา เผ่าเพชรเป็นคนบ้า ข้อนี้เธอรู้ดีเลยไม่ถือสาเขา

 

“ขึ้นไปเร็วๆ อย่าให้พูดซ้ำหลายรอบ”

 

“ไม่ขึ้นค่ะ ไม่ต้องพูดซ้ำอีก ถ้าคุณจะเอาของก็ขึ้นไปเอาเถอะค่ะ ฉันจะรอตรงนี้ แต่ถ้าคุณจะอยู่ที่นี่ คุณก็ชี้บอกทางมาแล้วกันว่าจะให้ฉันเดินกลับทางไหน”ลลนาไม่ยอมทำตามที่เขาสั่ง แค่อยู่ในถ้ำเธอก็อึดอัดเกินพอแล้ว จะให้มาอยู่กับเขาต่อ เธอคงขาดอากาศหายใจแน่นอน

 

เผ่าเพชรมองคนดื้อนิ่งๆ ลลนาเป็นคนดื้อมาตั้งแต่เด็กๆ ข้อนี้เขารู้ดี

 

“ขึ้นไปข้างบนเดี๋ยวนี้!”เผ่าเพชรกดเสียงต่ำ อย่างคนพยายามควบคุมตัวเอง เขาไม่ชอบพูดอะไรซ้ำหลายรอบ

 

“ไม่ค่ะ ฉันจะไม่ยอมให้คุณลากฉันไปลากฉันมาอีกแล้ว ฉันจะกลับบ้านพัก”

 

“ลลนา เข้าใจเสียใหม่นะ ที่ผมลากคุณมาที่นี่ด้วยเป็นเพราะอะไร ผมไม่อยากให้คุณมาตายคาไร่ผม ที่นี่มีคนทุกประเภท ทั้งขี้เหล้า ขี้ยา ขี้คุก สภาพอย่างคุณ ถ้าผมปล่อยให้เดินออกไป มีหวังได้ถูกเรียงคิวแน่นอน ผมไม่อยากให้ที่นี่มีเรื่องเสียหาย แต่ถ้าคุณชอบก็ไม่เป็นไร เชิญ!”เผ่าเพชรมองลลนาตั้งแต่หัวจดเท้า ก่อนจะปีนขึ้นบันไดลิง ไปบนต้นไม้ใหญ่ โดยไม่หันมาสนใจหญิงสาวอีกเลย เธอเป็นคนเก่ง ข้อนี้เขารู้ดี ขนาดน้ำตกซ่อนอยู่กลางป่ายังหาทางมาจนได้ ปล่อยให้คลำทางกลับจะเป็นไรไป

 

..................................................

 

เฮียเผ่าไม่อ่อนโยน กอดเขา ดมกลิ่นเขา ยังจะใจร้ายกับเขาได้ลง ว่าแต่เฮียจะพาน้องมาทำอะไรรึ จะเล่นของสูงหรือไงเฮีย555

 

ฝากเฮียเผ่าด้วยน๊า

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น