หอหมื่นอักษร
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ด้วยอุบัติเหตุเพียงครั้งเดียวทำให้เธอต้องร่วงหล่นสู่จุดต่ำสุดของชีวิต วันนี้เมื่อความทรงจำฟื้นกลับมา ก็ถึงเวลาที่เธอจะทวงทุกอย่างคืน!

ตอนที่ 27 การทำทาน

ชื่อตอน : ตอนที่ 27 การทำทาน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.9k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ก.พ. 2563 10:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 27 การทำทาน
แบบอักษร

เทียนซินอาจจะเต็มใจให้เงินบางส่วนกับซิงเหอด้วยซ้ำขึ้นอยู่กับสถานการณ์ 

ความคิดที่ว่าเธออาจจะได้เห็นซิงเหออ้อนวอนขอเงินบริจาคจากเธอทำให้เทียนซินอารมณ์ดีตลอดทางไปโรงพยาบาล 

ใช้เวลาไม่นานพวกเขาก็มาถึงโรงพยาบาล มู่ไป๋หาห้องของเฉิงอู่เจออย่างรวดเร็วด้วยการใช้เส้นสายของเขา 

ระหว่างที่พวกเขารีบวิ่งไปหาซิงเหอ เฉิงอู่ก็กำลังเตรียมตัวสำหรับการผ่าตัดอยู่ 

ตัวเขาถูกพ่นด้วยสารฆ่าเชื้อโรค กลิ่นของมันวนเวียนอยู่ในห้อง 

ซิงเหอไม่ชอบกลิ่นแบบนี้ดังนั้นเธอเลยออกจากห้องมานั่งที่ทางเดินข้างนอก 

เธอประสานมือไว้ด้วยกัน ภาวนาขอให้การผ่าตัดประสบความสำเร็จ 

คุณหมอสัญญากับพวกเธอว่าโอกาสสำเร็จคือแปดสิบเปอร์เซ็นต์แต่เธอก็หยุดกังวลไม่ได้ 

“พี่เป็นยังไงบ้าง” เซี่ยจื้อซึ่งตามเธอออกมาด้วยความเป็นห่วงถามขึ้น 

ซิงเหอได้งีบหลับไปแค่ไม่กี่ชั่วโมง เขากลัวว่าเธอจะยังพักผ่อนไม่เพียงพอ 

ซิงเหอส่ายหน้าแล้วพูดว่า “พี่สบายดี ไปอยู่เป็นเพื่อนคุณอาเถอะ” 

“ไม่เป็นไรหรอก พ่อเพิ่งกลับไปนอนเอง” เซี่ยจื้อได้ยินเสียงฝีเท้าที่เร่งรีบ เขาหันไปมองแล้วก็ได้พบกับกลุ่มของมู่ไป๋ สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้นมาทันที 

ซิงเหอมองตามเขาไป และเพียงแค่แวบแรกเธอก็เห็นสีมู่ไป๋! 

จากนั้นเธอก็สังเกตเห็นฉู่เทียนซินที่ตามมาข้างหลังเขาติดๆ 

ซิงเหอรู้สึกว่าความคิดของเธอว่างเปล่าไปชั่วขณะ 

แต่เธอก็กลับมาเป็นปกติอย่างรวดเร็ว เธอยังคงรักษาสีหน้าที่ยากจะเข้าใจอยู่ตลอดเวลา 

ขณะที่พวกเขาทั้งสองคนกำลังสำรวจกลุ่มคนที่ใกล้เข้ามาตั้งแต่หัวจดเท้า กลุ่มของมู่ไป๋ก็กำลังทำสิ่งเดียวกัน 

เทียนซินจ้องไปที่ซิงเหอโดยเฉพาะ เธอไม่ยอมให้การเคลื่อนไหวใดๆ ไม่ว่าจะเล็กน้อยแค่ไหนหลุดรอดสายตาของเธอไปได้ 

แต่แล้วเธอก็ต้องประหลาดใจและผิดหวัง ซิงเหอยังคงนิ่งราวกับรูปปั้น 

เธอมองมาราวกับว่าพวกเขาทั้งหมดเป็นคนแปลกหน้า 

ไม่มีทั้งการหลีกเลี่ยง ความรู้สึกชิงชังตนเอง และความอับอายเหมือนที่เธอแสดงออกมาครั้งที่แล้ว 

ไม่มีความกังวลในดวงตาของเธอ ราวกับว่าเธอมองข้ามพวกเขาไปเพราะพวกเขาไม่มีค่าให้เธอจดจำไว้ในใจ 

ไม่ใช่แค่เทียนซินที่รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงในท่าทีของเธอ มู่ไป๋ก็สัมผัสมันได้เช่นกัน 

เขาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอแล้วถามขึ้นด้วยเสียงอันแหบแห้ง “ผมได้ยินมาว่าคุณอาของคุณป่วย” 

นี่เป็นการพูดคุยอย่างเป็นทางการครั้งแรกของพวกเขานับตั้งแต่หย่ากันไปเมื่อสามปีที่แล้ว หากไม่นับรวมบทสนทนาเล็กๆ ก่อนหน้านี้ที่แทบจะไม่สามารถเรียกว่าเป็นการแลกเปลี่ยนคำพูดของทั้งสองฝ่าย 

ซิงเหอไม่มีทีท่าว่าจะตอบคำถาม เธอมองไปที่พวกเขาอย่างราบเรียบ ผ่อนคลายอยู่ในโลกของเธออย่างเต็มที่ 

ฉังอันขยับไปข้างหน้าเพื่ออธิบาย “คุณเซี่ย ยินดีที่ได้พบกันอีกครั้งครับ ท่านประธานสีได้ยินมาจากเพื่อนบ้านของคุณว่าคุณเซี่ยเฉิงอู่ล้มป่วยลง ด้วยเหตุนี้พวกเราเลยมาเยี่ยมเขาครับ” 

เซี่ยจื้อตอบกลับด้วยคำพูดเยาะหยัน “ครอบครัวของพวกเราไปสนิทสนมกันตั้งแต่เมื่อไหร่ พี่สาวผมไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเจ้านายคุณแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงคนในครอบครัวเซี่ยที่เหลือ เพราะฉะนั้นคุณสีโปรดกลับไปเถอะ พ่อของผมไม่รับการเยี่ยมเยียนจากคนแปลกหน้า” 

คำพูดที่ไร้ความเคารพของเซี่ยจื้อทำให้เทียนซินหงุดหงิด ในเมื่อมู่ไป๋ดูจะไม่ยอมพูดอะไร เธอจึงรู้สึกว่าเป็นหน้าที่ของเธอที่จะต้องปกป้องเขา 

เธอขมวดคิ้วพร้อมกับจ้องไปที่ซิงเหอ “ซิงเหอ ไม่ว่ายังไงเธอก็ยังเป็นแม่ของหลินหลิน พวกเราตัดเธอออกไปไม่ได้หรอก เพื่อหลินหลิน พวกเราเลยยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือเพราะเกรงว่าเธออาจจะต้องการเงินไปจ่ายค่ารักษาพยาบาลของอาเธอ นั่นคือเหตุผลที่ฉันกับมู่ไป๋มาอยู่ที่นี่” 

ความคิดเห็น