cocopatt

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 29

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.8k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 25 มี.ค. 2563 23:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
29
แบบอักษร

เขาไล่จูบซอกคอลงมาเรื่อยๆแล้วค่อยปลดกระดุมเสื้อฉันออกเหลือแต่บรา เขาเริ่มบีบหน้าออกเบาๆ ค่อยเอื้อมไปด้านหลังของฉัน แล้วปลดตะขอออกแล้วโยนทิ้งบนพื้น แล้วค่อยๆๆบีบยอดเบา เล่นฉันซะเสียว

"อ่า" แล้วเขาก็ก้มลงมาดูดสลับทั้งซ้าย ขวา

"คุณพร้อมไหม" เขามองหน้าฉันแล้วค่อยๆถอดกางเกงออก จากนั้นก็ถอดกางเกงของเขาแล้วจับลูกชายของเขาดันเข้าไป ในทางรัก เขาดันเข้าดันออกหลายครั้ง

"อ่า"

"ไม่ไหวแล้วค่ะ ดนัย"

"ผมก็ไม่ไหวแล้วเหมือนกัน"

"ดนัย แพทเสียว"

"พร้อมกัน แพท"

เขาทับตัวฉันและปล่อยให้น้ำรักไหลเข้าตัวฉัน เขายังแช่ไม่ยอมเอาออก นี้เขาจะทำอีกหรอฉันไม่ไหวแล้วนะ

"คุณเอาออกได้แล้ว"

"ขอแช่ไว้แป๊บนะมันยังอยากอยู่ในตัวคุณ"

"ไม่ได้เอาออกได้แล้วฉันเหนื่อย" เขาก้มมาจูบหน้าผากแล้วดึงเจ้าลูกชายของเขาออกแล้วเขาผ้ามาเช็ดน้ำไหลติดขา

"นอนเถอะไม่กวนแล้ว" ผมดึงแพทเข้ามากอด

8:30

ผมตื่นยังไม่อยากปลุกเธอ เมื่อคืนผมทำเอาเธอเหนื่อยเหมือนกัน ผมจะทำทุกอย่างให้ถูกต้อง ผมไม่อยากปล่อยให้แพทเป็นของใครเด็ดขาด ผมก็ลุกอาบน้ำอาบแต่งตัวนั่งตรงโซฟาหน้าเตียงรอให้เธอตื่นเอง

"ตื่นแล้วหรอ"

"ค่ะ"

"ไปอาบน้ำ เดี๋ยวไปกินอาหารเช้ากัน" เธอมองหน้าผม อย่างเขิน ผมเข้าใจแล้วเธอคงยังไม่ชิน

"เดี๋ยวผมเอาชุดคลุมให้"

ฉันเขินนี้น่า ถึงจะมีอะไรกับมาแล้วก็เหอะฉันยังรู้สึกเขินเขาทุกครั้งใครจะกล้าเดินแก้ผ้าเดินต่อหน้าเขา

9:00

"เสร็จแล้วไปกินข้าวกันเถอะ"

เราเดินลงไปยังร้านอาหาร ทางโรงแรมเข้าเตรียมอาหารเช้าแบบบุฟเฟต์ เราต่างไปหยิบอาหารที่ตัวเองอยากทาน

"อ้าว ดนัยค่ะ" เจออีกแล้ว

"ทานอาหารเช้าหรอค่ะ" นลิน

"ใช่" ผมไม่ได้อะไรกับนลินแล้วแค่ไม่อยากยุ่งกับเธอ

"แล้วแฟนดนัยไปไหนแล้วค่ะ"

"มีอะไรหรอ ที่รัก" ฉันรีบเดินไปหาเขาดูท่าทางแล้วจะอยากได้นายดนัยคืนแน่ๆๆ แต่อย่าฝันค่ะ😏

"ผมไปก่อนนะ" โชคดีที่แพทเดินเข้ามาช่วยไว้

"ดูท่าทางเขาเหมือนอยากจะกลับมาคบกับคุณนะ"

"ผมไม่ได้รักเขาแล้ว" ผมมองหน้าแพท

"ให้มันจริงเหอะ คุณก็ไม่เห็นปฏิเสธอะไรเขานิ"

"หึงหรอ ที่รัก"

"หึงบ้าหึงบออะไร" ฉันรีบก้มกินอาหาร

"คุณไม่ต้องคิดมาก ผมไม่ได้รู้สึกอะไรกับนลินแล้วจริงๆ"

"แล้วแต่คุณสิ"

จริงๆเขาไม่ต้องอธิบายอะไรก็ได้นะ เพราะฉันรู้ว่าเขาคงไม่กลับไปแล้วล่ะ ฉันอาจจะเชื่อใจเข้าก็ได้มั่ง เพราะฉันคิดว่าคนอย่างนายดนัยคงไม่กลับไปกินของเก่าแน่ๆแต่อะไรก็ไม่แน่นอน อย่าไปคิดมากยัยแพท

หลังจากนั้นก็กินข้าวเสร็จ พวกเราก็ออกเดินทาง ผมขับเข้ารถมาส่งแพทที่คอนโด เอาจริงๆผมอยากให้แพทย้ายมาอยู่กับผมที่คอนโด

"แพท เราย้ายมาอยู่ด้วยกันไหม"

"คุณจะบ้าหรอ"

"ผมไม่ได้บ้า ผมพูดจริง"

"แต่เราไม่ได้เป็นอะไรกันนะ"

"แต่เราเป็นผัวเมียกันแล้วนะ"

"เราก็แค่นอนด้วยกัน แล้วพ่อแม่ฉันเขาจะคิดยังไงถ้าฉันย้ายไปอยู่กับคุณเลย"

"ผมขอโทษ ผมก็แค่ไม่อยากอยู่ห่างกับคุณ งั้นเราแต่งงานกันเลยไหม"

"ฉันขอถามอะไรคุณได้ไหมค่ะ" ผมพยักหน้าของแพท

"คุณรักฉันใช่ไหม"

"คือผมจะบอกคุณยังไงดี คือผม" อ้ำอึ้งอยู่นะพี่ดนัย บอกน้องแพทไปสิ

"งั้นคุณก็ไปคิดทบทวนก่อนว่ารักฉันไหม ถ้าได้คำตอบค่อยมาบอกฉัน" ฉันเดินลงจากรถ เขาขับรถออกไป

เขายังตอบคำถามของฉันไม่ได้เลยว่ารักฉันไหมแค่บอกมาว่ารักฉัน แค่นั้นคำเดียวก็พอ ขนาดนี้แล้วเขายังไม่รู้ใจตัวเองอีกหรอ

ผมขับรถไปยังร้านไอ้คิงใช่ผมเครียด ทำไมผมไม่ตอบแพทไปว่า ผมรักเธอ ผมยังลังเลอะไรอีก ผมไม่เข้าใจตัวเองจริงงตอนนั้นที่เธอถาม มันแย่จริงงง มันกำลังจะไปได้ด้วยดี แต่กลับเป็นผมที่ทำให้มันพัง ทำไมไม่บอกไป ว่าผมรักเธอ

"อ้าวไอ้เสือทำไมมากินเหล้าแต่หัววันว่ะ" ไอ้คิง

"กูเครียดว่ะ กูทำพังเอง" ยกแก้วเหล้า

"ทำไมว่ะ กูก็เห็น มึงไปเที่ยวกับแพทดูท่าทางน่าจะไปได้สวย"

"แพท ถามกูว่า รักเขาไหม แต่กูไม่ตอบเขาว่ากูรักเขา กูมันโง่จริงๆเลย"

"อ้าว ไอ้เสือมึง พังเพราะมึงจริงๆเอาไงล่ะ"

"กูไม่รู้ ว่ะ" ผมดื่มเยอะมากกวันนี้ ไม่ถึงกับเมามากเอาจริงผมเป็นคนคอแข็งพอสมควร

"เจนรู้ค่ะ"

"เจน/เจน"

"ทำไมต้องเรียกพร้อมกันด้วย เดี๋ยวเจนจะบอกนะคะ ไปง้อวันนี้เลยค่ะ พี่ดนัย ขับรถออกไปแล้วก็หาซื้อดอกไม้สักช่อไปค่ะ แล้วก็บอกรักเพื่อนเจนซะ ไม่งั้นคืนนี้เพื่อนเจนก็คงนอนไม่หลับแน่ๆๆ"

"จริงหรอเจน"

"จริงค่ะ ไปเลยค่ะ"

"งั้นกูไปก่อนนะ" ผมรีบเดินไปที่รถแล้วขับรถไปหาร้านดอกไม้

คอนโดแพท

คืนนี้ฉันจะนอนหลับยังไงเนี้ยตาบ้านั้นมาทำแบบนี้ อีตาบ้า ก็แค่บอกว่ารักสักคำมันจะตายหรอห่ะฉันเกลียดไอ้คนบ้า ก็ฉันรักเขาแล้วไง ทำไงได้ รักไปแล้ว

 

อ้าวพี่ดนัยรีบมาง้อเลยนะคะไม่งั้นน้องแพทจะไม่ยุ่งด้วยแล้วนะคะ😁😁😁 NC อาจจะไม่ดีนะคะ🙏

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น