หอหมื่นอักษร
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ด้วยอุบัติเหตุเพียงครั้งเดียวทำให้เธอต้องร่วงหล่นสู่จุดต่ำสุดของชีวิต วันนี้เมื่อความทรงจำฟื้นกลับมา ก็ถึงเวลาที่เธอจะทวงทุกอย่างคืน!

ตอนที่ 21 จะหาเงินสามแสนหยวนได้ที่ไหน

ชื่อตอน : ตอนที่ 21 จะหาเงินสามแสนหยวนได้ที่ไหน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.8k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ก.พ. 2563 10:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 21 จะหาเงินสามแสนหยวนได้ที่ไหน
แบบอักษร

“ค่าใช้จ่ายทั้งหมดก็ประมาณสามแสนหยวน” 

“สามแสนหยวน!” เซี่ยจื้อแทบจะไม่สามารถทำความเข้าใจกับตัวเลขมหาศาลเหล่านั้นได้ 

ต่อให้พวกเขาขายสมบัติทุกอย่างที่มี มันก็ยังรวมกันได้ไม่ถึงห้าพันหยวนด้วยซ้ำ 

พวกเขาอยู่รอดมาได้ด้วยงบประมาณแค่สองพันหยวนต่อเดือนเพราะฉะนั้นเงินสามแสนหยวนนี้เป็นจำนวนที่เขาไม่เคยแม้แต่จะจินตนาการถึงมัน 

อย่างไรก็ตามเขารู้ว่าสภาพร่างกายของพ่อเขากำลังอยู่ในขั้นคับขัน 

เขาเฝ้าดูอาการของพ่อที่ทรุดหนักลงเรื่อยๆ มากับตาตัวเองเป็นเวลาสองปีแล้ว น่ากลัวมากพอๆ กับวันนี้ เขารู้ว่าในที่สุดมันก็ต้องมาถึง 

ยิ่งกว่านั้นการหาไตมาปลูกถ่ายก็เป็นไปได้ยากมาก และเรื่องที่ว่ามีไตที่สามารถเข้ากันได้แม้ประกาศไปแค่ช่วงเวลาสั้นๆ เป็นอะไรที่เกิดขึ้นในนิยายเท่านั้น อีกนัยหนึ่งก็คือโอกาสแบบนี้คงหาไม่ได้อีกแล้ว 

แต่ว่าเขาจะไปหาเงินสามแสนหยวนได้จากที่ไหน 

อยู่ดีๆ เซี่ยจื้อก็คิดบางอย่างขึ้นมาได้เขาเลยบอกคุณหมอว่า “หมอครับ ช่วยเก็บตัวเลือกนี้ไว้ให้เราก่อนได้ไหม หลังจากที่ปรึกษากันแล้วพวกเราจะรีบให้คำตอบ” 

คุณหมอพยักหน้า “ได้อยู่แล้ว แต่ถ้าคุณต้องการให้ดำเนินการผ่าตัด โปรดจำไว้ด้วยว่าต้องจ่ายเงินค่าโรงพยาบาลกับค่าผ่าตัดที่ห้องเก็บเงิน ผมไม่ได้ตั้งใจที่จะเร่งรัดคุณนะแต่คุณควรจะรู้ว่าโอกาสแบบนี้หาได้ยากมากๆ” 

“ขอบคุณมากครับหมอ พวกเราจะรีบกลับมาโดยเร็วที่สุด” เซี่ยจื้อพูดพร้อมกับพยักหน้ารัวๆ หลังจากที่คุณหมอจากไปเขาก็พูดกับซิงเหอว่า “พี่ เราจะปล่อยให้โอกาสนี้ผ่านไปไม่ได้ ผมมีความคิดดีๆ ในเมื่อรุ่นพี่สัญญากับผมไว้แล้วว่าจะให้ผมทำงานที่บริษัทเขา ผมจะเซ็นสัญญาจ้างงานตลอดชีพกับเขาเพื่อแลกกับเงินกู้ด่วน!” 

ซิงเหอนั่งเงียบๆ เหม่อมองไปทางเฉิงอู่ที่ยังไม่ได้สติ 

ตอนที่เซี่ยจื้อเรียกเธอก็หันไปหาเขาแล้วถามว่า “พวกเราเหลือเงินอยู่เท่าไหร่” 

เซี่ยจื้อหดหู่ใจ “เหลือไม่มาก หลังจากจ่ายค่าโรงพยาบาลเราก็เหลือเงินแค่ห้าสิบหยวน...” 

“เอาเงินมาให้พี่” ซิงเหอพูดพร้อมกับยื่นมือออกไป 

เซี่ยจื้อรู้สึกประหลาดใจแต่ก็ยังให้เงินที่เหลือกับเธอ 

“บอกเลขบัญชีของนายมาด้วย” ซิงเหอพูดเสริม 

ในที่สุดเซี่ยจื้อก็ถามว่า “พี่วางแผนอะไรอยู่” 

“พี่ต้องออกไปข้างนอกเพื่อทำอะไรบางอย่าง ถ้านายได้รับข้อความจากธนาคารว่ามีเงินโอนเข้ามาก็อนุมัติด้วยล่ะ” ซิงเหออธิบาย 

เซี่ยจื้อตื่นตัวขึ้นมาทันที เขารีบหยุดเธอ “พี่วางแผนอะไรอยู่ อย่าทำอะไรบ้าๆ นะ ผมสาบานเลยว่าผมต้องหาเงินมาให้เราได้แน่ รุ่นพี่ของผมรวยมากและเขาก็อยากให้ผมไปทำงานด้วย ผมมั่นใจว่าเขาจะยอมทำตามคำขอของผม” 

“นายกังวลเกินไปแล้ว พี่ไม่ทำอะไรผิดกฎหมายหรอก เอาเลขบัญชีมาให้พี่ พวกเราเหลือเวลาอีกไม่มากแล้วนะ” ซิงเหอเรียกร้อง 

เซี่ยจื้อมีความสงสัยอยู่แต่เขาก็เชื่อเช่นกันว่าพี่สาวของเขาจะไม่ทำสิ่งที่ทำให้เสียใจในภายหลัง เขาจึงให้เลขบัญชีกับเธอไป 

ก่อนที่ซิงเหอจะจากไปเซี่ยจื้อก็ถามเธออย่างหวาดหวั่น “พี่ตั้งใจจะทำอะไรน่ะ อาชญากรรมทางคอมพิวเตอร์เป็นความผิดทางอาญา...” 

ซิงเหอจากเขาไปด้วยรอยยิ้มและคำสัญญา “จื้อ อะไรก็ตามที่นายกังวลอยู่มันไม่มีเหตุผลเลยนะ อย่าลืมอนุมัติการโอนเงินด้วยล่ะ” 

เซี่ยจื้อนึกไม่ออกเลยว่าเธอจะหาเงินสามแสนหยวนภายในช่วงเวลาสั้นๆ ได้อย่างไร ทักษะทางด้านการเขียนโปรแกรมของเธอน่าทึ่งก็จริงแต่มันก็ไม่น่าจะทำให้เธอหาเงินจำนวนมากได้ภายในระยะเวลาที่จำกัด 

ท้ายที่สุดแล้วถ้าอาชีพนี้มันทำให้รวยจริงๆ ทุกคนก็คงเป็นโปรแกรมเมอร์กันหมดแล้ว 

ก็เหมือนกับอาชีพอื่นๆ มันเป็นงานที่จ่ายเงินช้า 

แต่ว่าเซี่ยจื้อก็ไม่เหลือทางเลือกอื่นนอกจากเชื่อมั่นในตัวพี่สาวเขา 

สีหน้าที่สงบนิ่งของซิงเหอในความทรงจำช่วยให้เขามีสติขณะที่กระวนกระวายอยู่ในโรงพยาบาลขณะโยนโทรศัพท์มือถือที่ตกรุ่นไปมาระหว่างมือทั้งสองข้าง 

ความคิดเห็น