หอหมื่นอักษร
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ด้วยอุบัติเหตุเพียงครั้งเดียวทำให้เธอต้องร่วงหล่นสู่จุดต่ำสุดของชีวิต วันนี้เมื่อความทรงจำฟื้นกลับมา ก็ถึงเวลาที่เธอจะทวงทุกอย่างคืน!

ตอนที่ 20 ล้ำเส้นไม่ได้ง่ายๆ

ชื่อตอน : ตอนที่ 20 ล้ำเส้นไม่ได้ง่ายๆ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.9k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ก.พ. 2563 10:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 20 ล้ำเส้นไม่ได้ง่ายๆ
แบบอักษร

เฉิงอู่รู้สึกว่าโลกของเขาหมุน... 

“พ่อ” เซี่ยจื้อตะโกนลั่นขณะที่วิ่งเข้าไปรับตัวเฉิงอู่ก่อนเขาจะล้มลง 

เฉิงอู่ดูซีดเผือด ตาของเขาสั่นระริก 

ซิงเหอวิ่งมาหาพวกเขาแล้วสั่งว่า “เซี่ยจื้อ โทรเรียกรถพยาบาล” 

“โอเค” เซี่ยจื้อพูดด้วยเสียงอันสั่นเครือ ในขณะที่เขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาโทรหาโรงพยาบาล ซิงเหอก็พยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อช่วยให้เฉิงอู่ฟื้นคืนสติ 

เธอไม่มีความรู้ด้านการปฐมพยาบาลเบื้องต้น แต่เธอก็พยุงเฉิงอู่ให้นอนราบลงกับโซฟาเพราะหวังว่ามันจะช่วยให้เขาหายใจสะดวกขึ้น 

เจ้าของบ้านเช่าและฝูงชนที่มามุงดูต่างก็ตกใจกับเหตุการณ์ที่เปลี่ยนไปอย่างกะทันทัน 

ฝูงชนค่อยๆ แยกย้ายกันออกไปเนื่องจากกลัวว่าจะถูกลากเข้าไปพัวพันกับสถานการณ์ร้ายแรงถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเฉิงอู่ 

“เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับฉันนะ ฉันแทบจะไม่ได้แตะเขาเลย เขาหมดสติไปเอง” เจ้าของบ้านเช่าพูดแล้วรีบเดินจากไป 

ซิงเหอเงยหน้าขึ้นมาแล้วจ้องมองเขาด้วยสายตาอันดุร้าย มันทำให้เขาหยุดการกระทำของตัวเอง 

เจ้าของบ้านเช่าพูดด้วยความตกใจ “บอกแล้วว่ามันไม่เกี่ยวกับฉัน เธอจะมาโยนความผิดให้ฉันไม่ได้!” 

“ถ้าแกหนีไปตอนนี้ฉันสาบานว่าจะใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดลากแกไปขึ้นศาลให้ได้ ไปสิถ้าแกกล้า” ซิงเหอพูดด้วยรอยยิ้มที่แฝงไปด้วยเจตนาคุกคาม แต่น้ำเสียงของเธอกลับฟังดูเป็นมิตรอย่างน่าประหลาด 

เจ้าของบ้านเช่าอยากจะเถียงต่อแต่ซิงเหอก็หันหน้าไปทางอื่นแล้ว 

เขายืนอยู่ตรงนั้นด้วยความรู้สึกปั่นป่วนเพราะกลัวคำขู่ของเธอ... 

หลังจากที่รถพยาบาลมาถึงเฉิงอู่ก็ถูกยกขึ้นเปลหามออกไป ซิงเหอย่างเท้าอย่างสุขุมไปทางเจ้าของบ้านเช่า 

เมื่อประเมินดูผู้หญิงตัวเล็กและผอมบางตรงหน้าเขา เจ้าของบ้านเช่าก็ได้ยินเสียงลึกๆ ในใจบอกเขาว่าห้ามล้ำเส้นผู้หญิงคนนี้ 

แต่เมื่อคิดทบทวนใหม่อีกครั้งร่างกายของเขาแข็งแรงกว่าเธอตั้งหลายเท่าจนแทบจะบีบคอเธอได้ด้วยมือเดียว แล้วเขาจะกลัวเธอไปทำไมกัน 

ก่อนที่เขาจะทันลงมือทำอะไร ซิงเหอก็ถามขึ้นว่า “ใครเป็นคนสั่งให้แกทำแบบนี้” 

“อะไรนะ” เจ้าของบ้านเช่าตกตะลึง 

ซิงเหอไม่มีเวลามาพูดอ้อมค้อมกับเขาเธอจึงย้ำว่า “บอกฉันมาว่าใครเป็นคนสั่งให้แกไล่พวกเราออกจากบ้านแล้วฉันจะปล่อยแกไป ไม่อย่างนั้นครั้งหน้าที่เราพบกันจะเป็นที่สำนักงานศาล” 

ผู้หญิงคนนี้ไม่ได้ล้อเล่น เธอไม่ได้โกหก 

สัญชาตญาณของเขาบอกแบบนั้น เขาตัดสินใจว่าทางที่ดีที่สุดคือการพูดความจริงออกไป 

ถึงแม้ว่าเขาจะได้รับคำเตือนไม่ให้เปิดเผยว่าใครเป็นผู้บงการที่แท้จริง แต่ซิงเหอต้องไม่ปล่อยเขาไปอย่างแน่นอนถ้าเขาไม่ยิมบอกชื่อ 

หลังไตร่ตรองทุกอย่างในใจ เขาก็สรุปว่ามันไม่คุ้มที่จะเอาตัวเองไปเสี่ยงกับคดีความเพื่อแบกรับปัญหาของคนอื่น 

เจ้าของบ้านเช่ายักไหล่แล้วพูดว่า “คนที่ให้เงินฉันมาไล่ครอบครัวพวกเธอออกไปเป็นผู้หญิง ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเธอเลยนอกจากรู้ว่าเธอแซ่อู๋” 

อู๋หรง! 

ชื่อนี้ปรากฏขึ้นมาในความคิดของซิงเหอทันที เธอมีแผนที่จะจัดการกับผู้หญิงร้ายกาจคนนี้อยู่แล้วแต่อู๋หรงหาเธอเจอเสียก่อน 

ในเมื่ออู๋หรงอยากตายเร็วๆ เธอก็จะช่วยสงเคราะห์ให้!  

เมื่อซิงเหอรีบหมุนตัวกลับไปขึ้นรถพยาบาล เจ้าของบ้านเช่าก็ผ่อนลมหายใจที่เขาไม่รู้ตัวว่ากลั้นไว้ออกมา 

ที่โรงพยาบาล ซิงเหอกับเซี่ยจื้อได้รับแจ้งว่าเฉิงอู่ขาดการฟอกไตมาสองรอบแล้ว 

ก่อนหน้านี้เฉิงอู่บอกพวกเขาว่าตัวเองมาแล้ว 

แต่กลับกลายเป็นว่าเขาเก็บเงินค่ารักษาตัวเองเอาไว้ให้จ่ายค่ารักษาของซิงเหอแทน 

อาการป่วยของเขารุนแรงขึ้นมากจนพวกเขาเกือบจะเสียเฉิงอู่ไปแล้ว 

คุณหมออธิบายให้พวกเขาฟังด้วยน้ำเสียงเศร้าๆ “อาการของผู้ป่วยค่อนข้างคงที่แล้วแต่เขาจะอยู่ได้อีกไม่นานถ้าไม่รีบปลูกถ่ายไตโดยด่วน โชคดีที่มีไตบริจากเข้ามาทันเวลาพอดี ดังนั้นถ้าพวกคุณยินยอมเราจะทำการผ่าตัดภายในวันพรุ่งนี้เลย” 

“หมอครับ ค่าใช้จ่ายของการผ่าตัดทั้งหมดเท่าไหร่” เซี่ยจื้อถามด้วยหัวใจที่หนักอึ้ง 

ความคิดเห็น