primyne

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เพื่อนสมัยเด็ก 1 nc 25+

ชื่อตอน : เพื่อนสมัยเด็ก 1 nc 25+

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 25 พ.ค. 2563 18:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เพื่อนสมัยเด็ก 1 nc 25+
แบบอักษร

ก๊อก ก๊อก ก๊อก  

 

ผมยืนเคาะประตูอยู่หน้าห้องเพื่อนสนิทตั้งแต่เด็ก ในมือกำโทรศัพท์แน่น  

 

"เฮ่อ" 

 

เมื่อประตูเปิดออก มีน เพื่อนสมัยเด็กของผมก็ถอนหายใจ ก่อนจะหลบตัวให้ผมเดินเข้าไปในห้อง 

 

"นี่ครั้งที่3 ของเดือนนี้แล้วนะ คราวนี้เรื่องอะไรอีก" 

 

มีนเดินนำไปนั่งที่โต๊ะกินข้าวกลางห้องคอนโดหรูของเธอ  

 

"เดิมๆ หาว่าฉันไม่ยอมไปรับเพราะมีคนอื่น แต่ที่ไม่ได้ไปรับ กับไม่ได้รับสายเค้าเพราะฉันติดทำแลปไง"  

 

ผมนั่งลงฝั่งตรงข้ามเธอ วางมือถือคว่ำหน้าลง ทั้งๆที่มันยังสั่น และเต็มไปด้วยถ้อยคำด่าทอ แบบเดิมทุกครั้งที่ผมกับแฟนทะเลาะกัน 

 

"แกไม่เบื่อบ้างเหรอวะ ในเมื่ออธิบายอะไรเค้าก็ไม่ฟัง แล้วบอกเลิกทีไรก็ด่าแกแบบนี้ตลอดอ่ะ" 

 

มีนลุกขึ้น เดินไปรินน้ำก่อนจะเอามาวางให้ผม  

 

"มันเหมือนแกรักเค้าอยู่คนเดียวเลยอ่ะที" 

"มันก็ไม่ได้ขนาดนั้นอ่ะ แค่..."  

"แค่อะไร? คราวนี้แกจะแก้ตัวอะไรแทนฝ้ายอีก" 

 

มีนท่าทางหัวเสียมาก ปกติทุกครั้งเธอจะให้คำปรึกษาผมแบบใจเย็น 

 

"ฝ้ายไม่เคยเข้าใจว่าหมออย่างเราต้องเรียนหนัก เวลาไม่มี แทนที่จะให้กำลังใจ กลับทำแบบนี้" 

 

ผมยอมรับนะ คำพูดของมีนทุกครั้งที่บอกผมคือมันถูกหมด ฝ้ายค่อนข้างเอาแต่ใจ และไม่เคยเข้าใจเวลาที่ผมต้องผิดนัด หรือรับสายไม่ได้เพราะทำแลป  

 

เรียน หรือทำแลปมาเหนื่อยๆ ก็ต้องมาทะเลาะกับฝ้ายตลอด แต่ผมก็ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมถึงปล่อยเธอไปไม่ได้ซะที 

 

"ถามจริงนะที แกไม่รู้สึกเหนื่อยบ้างเหรอ" 

"บางทีมันก็หมดกำลังใจ ทำดีแค่ไหน พอมีอะไแบบนี้อีก ฝ้ายก็หัวเสียใส่ ชวนทะเลาะตลอด" 

"แกก็รู้ตัวเองนี่"  

 

มีนใจเย็นลง หันมามองหน้าผม 

 

"ทีฟังนะ มันไม่ได้มีแค่ฝ้ายคนเดียวนะที่รักแก ฉันก...." 

 

ครืดดดดดดดด ครืดดดดดด 

 

มีนยังพูดไม่ทันจบประโยคดี แต่มือผมก็ไวไปคว้ามือถือที่อยู่บนโต๊ะ และเมื่อเห็นเบอร์คนโทรเข้า ผมก็รีบรับทันที  

 

10 นาทีต่อมา  

 

ผมเดินกลับเข้าในห้องหลังจากคุยกับฝ้ายเสร็จแล้ว 

 

"ดีกันแล้วใช่มั้ย"  

 

มีนลุกขึ้น แล้วเดินมาหาผม  

 

"งั้นก็กลับไปคุยกันไป"  

"คือ...มีนที" 

"ไปเถอะ" 

 

มีนเดินมาส่งผมที่หน้าประตู รอยยิ้มกับดวงตาเศร้าๆแบบนั้นทำให้ผมรู้สึกปวดใจทุกครั้ง  

 

2 อาทิตย์ต่อมา 

 

ผมวางมือถือลงหลังจากวางสางจากฝ้าย นี่ไม่รู้ว่าเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วที่เราทะเลาะกันแล้วเธอบอกเลิกผมทางมือถือแบบนี้ 

 

"ที เอารีพอร์ทไปส่งแล้วกลับหอกัน"  

 

ผมมองหน้ามีน และก็เหมือนเธออ่านใจผมออก  

 

"โอเค เข้าใจละ งั้นวันนี้กลับห้องทีก่อนแล้วกัน เดี๋ยวมีนทำอะไรให้กิน" 

 

เอาจริงๆแล้วผมเหนื่อยนะ มันเหมือนผมพยายามเรื่องฝ้ายอยู่คนเดียว  

 

พอมาถึงห้อง มีนก็เดินไปที่ตู้เย็น เปิดดูของข้างใน ผมเดินตามเธอไป ในใจก็นึกอยากแกล้ง 

 

"ที นายกินช็อกโกแลตที่ฉันฝากไว้เหรอ" 

 

มีนหันหน้ามาหาผม พร้อมกับกล่องช็อกโกแลตที่เธอเคยเอามาฝากไว้  

 

"ก็ใช่"  

 

ผมยอมรับก่อนจะฉกมันมาจากมือของมีน และยกมันขึ้นสูง เพราะรู้ว่ายังไงเธอก็เอื้อมไม่ถึงเด็ดขาด  

 

"เห้ย ที เอาคืนมานะ" 

 

มีนกระโดดไปมา พยายามคว้ากล่องช็อกโกแลตจากผม ส่วนผมก็เดินถอยหลังไปเรื่อยๆ เพื่อแกล้งเธอ  

 

"ที! เอาคืนมานะ" 

"หึหึ เหวออออ" 

 

ผมถอยไม่ได้มองทาง เลยไปชนกับโซฟาด้านหลัง และล้มลง มีนที่พยายามแย่งของจากผมก็ล้มลงมาทับผมไปด้วย 

 

"อ่ะ...." 

 

หน้าของเราทั้งคู่อยู่ห่างกันแค่นิดเดียว จริงๆแล้ว มีนก็ถือว่าเป็นผู้หญิงที่สวยมากคนหนึ่ง แถมยังหุ่นดีมากๆด้วย หรืออาจจะเป็นเพราะเราอยู่ด้วยกัน เห็นกันมาตั้งแต่เด็ก ผมก็เลยไม่ได้ใส่ใจมองเธอขนาดนั้น  

 

รู้ตัวอีกที มือผมก็ลูบไปมาอยู่ที่สะโพกเธอแล้ว 

 

"อ่ะ อื้อออ" 

 

มีนครางเบาๆ แล้วซบหน้าลงข้างซอกคอผม  

 

"ท....ที" 

 

เสียงหวานครางข้างคอผม ให้ตายเถอะ เธอกำลังจะทำให้ผมมีอารมณ์นะ  

 

มีนยังคงครางเบาๆข้างๆหูผม มือผมข้างหนึ่งที่ลูบเอวเธอ ส่วนอีกข้างก็ลูบสูงขึ้นเรื่อยไปถึงกลางหลัง จนถึงเสื้อในของเธอ 

 

"อ๊าาาา" 

 

ไม่ไหวแล้วครับ 

 

ผมพลิกมีนลงมานอนอยู่ใต้ร่างผม แล้วกดจูบเธอทันที  

 

"จ๊วบบบ มีน ทีขอเอานะ" 

ความคิดเห็น