หอหมื่นอักษร
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ด้วยอุบัติเหตุเพียงครั้งเดียวทำให้เธอต้องร่วงหล่นสู่จุดต่ำสุดของชีวิต วันนี้เมื่อความทรงจำฟื้นกลับมา ก็ถึงเวลาที่เธอจะทวงทุกอย่างคืน!

ตอนที่ 13 พี่สาวที่ไม่ธรรมดา

ชื่อตอน : ตอนที่ 13 พี่สาวที่ไม่ธรรมดา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.2k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ก.พ. 2563 10:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 13 พี่สาวที่ไม่ธรรมดา
แบบอักษร

“งานค่าจ้างสองพันหยวนนี่เกี่ยวกับอะไร” 

เซี่ยจื้ออึ้งไป เขาไม่รู้เลยว่าทำไมอยู่ดีๆ พี่สาวของเขาถึงสงสัยเกี่ยวกับโปรเจกต์ที่เขากำลังจะไม่รับทำ แต่เขาก็อธิบายให้ฟังอย่างใจเย็น “มันเป็นงานเขียนโค้ดมินิเกม ผมเคยทำอะไรแบบนี้มาก่อนแล้วแต่ต้องใช้เวลาถึงสี่วัน รุ่นพี่ของผมต้องการให้ทำเสร็จภายในสองวัน ผมเลยมั่นใจว่าผมไม่สามารถทำเสร็จภายในเวลาที่กำหนดได้” 

“ขอพี่ดูหน่อย…” ซิงเหอลุกขึ้นนั่งบนเตียง เซี่ยจื้อรีบเอาแล็ปท็อปออกไปห่างๆ เพื่อหยุดเธอแล้วพูดว่า “พี่นั่งนิ่งๆ หน่อย พี่กำลังจะทำให้สายน้ำเกลือหลุดแล้วเนี่ย” 

“นายกังวลเกินไปแล้ว ให้พี่ดูหน่อยว่านายต้องสร้างมินิเกมแบบไหน” ซิงเหอยิ้ม 

เซี่ยจื้อเป็นลูกคนเดียว ดังนั้นหลังจากที่พ่อของเขารับซิงเหอเข้ามาอยู่ด้วย เธอก็เป็นเหมือนพี่สาวที่เขาอยากมีมาโดยตลอดแต่ไม่เคยมี 

บางทีอาจเป็นเพราะพลังของพี่ใหญ่ที่อยู่เหนือกว่าน้องเล็ก แต่ด้วยเหตุผลบางประการเซี่ยจื้อก็พร้อมที่จะทำตามคำขอของซิงเหอเสมอ 

ซิงเหอไม่เคยบังคับให้น้องชายทำบางสิ่งด้วยคำพูดหรือกำลังเลยสักครั้ง แต่เป็นเซี่ยจื้อเองที่มีความเคารพ ต่อเธอไปเอง 

เขารู้สึกได้ว่ามีอะไรบางอย่างที่ไม่ธรรมดาและน่าทึ่งเกี่ยวกับพี่สาวของเขา ถึงแม้ว่าเขาจะไม่สามารถอธิบายได้ว่ามันคืออะไรก็ตาม หกปีที่ใช้เวลาร่วมกันก็ไม่ได้ช่วยไขปริศนาแต่อย่างใด… 

“นี่ไง” เซี่ยจื้อพูดพร้อมกับหันหน้าจอแล็ปท็อปไปอีกทาง “แต่ทำไมพี่ถึงอยากดูมันล่ะ” 

ซิงเหอขยับเคอร์เซอร์ [1] ไปรอบๆ แล้วคลิกบนปุ่มต่างๆ เธอตระหนักว่ามันเป็นแค่มินิเกมง่ายๆ 

“นายให้พี่ยืมแล็ปท็อปสักหนึ่งชั่วโมงได้ไหม” เธอถาม 

เซี่ยจื้อคิดเอาเองว่าเธอคงอยากเล่นเกมเพราะเบื่อ 

“พี่ควรจะใช้โอกาสนี้พักผ่อนนะ ถ้าพี่เบื่อมากจริงๆ ทำไมไม่นอนหลับสักงีบล่ะ เล่นวิดีโอเกมมันไม่ดีต่อการพักผ่อนของพี่…” 

“พี่จะคืนให้นายภายในหนึ่งชั่งโมง พี่เห็นหนังสือในกระเป๋าของนาย ระหว่างนั้นก็อ่านมันฆ่าเวลาไปก่อน” ซิงเหอพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่เปิดโอกาสให้โต้แย้งใดๆ เซี่ยจื้อได้แต่ยอมทำตามอย่างเชื่อฟัง 

ดังที่กล่าวมาข้างต้น เขาแทบไม่เคยปฏิเสธความต้องการของพี่สาวเลย 

เหนือสิ่งอื่นใด ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงรู้สึกมีความสุขทุกครั้งที่สามารถทำให้ความต้องการของพี่สาวสําเร็จลุล่วง… 

เซี่ยจื้อเอาหนังสือเรียนเกี่ยวกับการเขียนโปรแกรมออกมาแล้วเตือนด้วยความกังวลว่า “ผมให้พี่เล่นแค่ชั่วโมงเดียวนะ โอเคไหม ถ้าพี่ไม่คืนแล็ปท็อป ครั้งหน้าผมจะไม่ให้พี่เล่นแล้วนะ” 

ซิงเหอไม่สนใจเขา 

เธอจ้องไปที่หน้าจอขณะที่นิ้วของเธอค่อยๆ สัมผัสได้ถึงความรู้สึกตื่นเต้นที่คุ้นเคย 

ความคิดของซิงเหอเริ่มโอนเอนเมื่อเธอจ้องมองโค้ดที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอ 

นี่มันก็หลายปีมาแล้วนับจากครั้งล่าสุดที่เธอทำงานกับโค้ดเหล่านี้ 

เธอลืมความรู้ที่ครั้งหนึ่งเคยจดจำได้ขึ้นใจไปแล้ว 

ยังคงมีอุปสรรคที่ขวางกั้นระหว่างเธอกับโค้ดพวกนี้อยู่ ถึงแม้ว่าเธอน่าจะได้ความทรงจำกลับมาหมดแล้ว 

รู้สึกราวกับฝันไปแม้กระทั่งหลังจากที่เธอเขียนโค้ดเสร็จไปแล้วหนึ่งบรรทัด มันทำให้เธออดสงสัยไม่ได้ว่าโค้ดที่เธอเขียนขึ้นมาเป็นเพียงตัวเลขไร้สาระบรรทัดนึงหรือไม่ 

อย่างไรก็ตามนิ้วของเธอยังคงทำงานต่อไปราวกับมันขยับได้เอง เมื่ออาศัยความทรงจำที่หลั่งไหลเข้ามาในสมองของเธอ สิ่งต่างๆ ก็เริ่มกระจ่างชัดขึ้นเมื่อโค้ดที่สมบูรณ์ปรากฏขึ้นมาบนหน้าจอไม่ขาดสาย 

เมื่อเวลาผ่านไปความมั่นใจของเธอเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งนิ้วของเธอเคลื่อนไหวได้อย่างคล่องแคล่วบนคีย์บอร์ด ซิงเหอก็ลืมตัวไปชั่วขณะ 

เซี่ยจื้ออยากรู้ว่าพี่สาวของเขาทำอะไรอยู่ 

เขาเคลื่อนตัวไปข้างหน้าแล้วจ้องมองหน้าจอแล็ปท็อปของตัวเอง เมื่อเขาเห็นโค้ดหลายบรรทัดที่เริ่มปรากฏขึ้นมาบนหน้าจอเรื่อยๆ เขาก็แทบจะล้มลงไปกับพื้นด้วยความตกใจ 

เป็นไปได้ยังไง! 

พี่สาวเขาไปเรียนวิธีเขียนโค้ดมาตั้งแต่เมื่อไรและไม่ใช่แค่นั้น เธอเก่งขนาดนี้ได้ยังไง! 

เซี่ยจื้อขยี้ตาแล้วเพ่งมองไปใกล้ๆ เพื่อตรวจสอบให้แน่ใจว่าเธอไม่ได้แค่พิมพ์เลขไปมั่วๆ 

เขาไม่ได้คิดไปเอง เธอกำลังเขียนโค้ดมินิเกมที่เขาตั้งใจจะปฏิเสธอยู่จริงๆ 

เธอไม่ต้องหยุดคิด ใช้หนังสืออ้างอิง หรือแม้กระทั่งตรวจดูข้อผิดพลาดเลยด้วยซ้ำ เธอยังคงเขียนต่อไปเรื่อยๆ ด้วยความเร็วที่เขาเกือบจะตามไม่ทัน 

 

------ 

[1] สัญลักษณ์บนจอคอมพิวเตอร์ที่แสดงให้เห็นจุดที่สามารถพิมพ์ตัวหนังสือได้ อาจมีลักษณะเป็นรูปลูกศร มือ ฯลฯ 

ความคิดเห็น