แซมแซม
email-icon

สวัสดีค่ะ >/\< ขอขอคุณคนอ่านทุกท่านนะคะที่เข้ามาอ่านนิยายของแซมแซมรวมถึงได้กดติดตามอีกด้วย ขอบคุณเป็นอยากมากเลย >O< ขอบคุณท่านผู้อ่านที่สนับสนุนของแซมแซมด้วยนะคะ จะพยายามปั่นมาให้อ่านกันะคะ #JUST SAMSAM

ชื่อตอน : witchery 20

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.3k

ความคิดเห็น : 53

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.พ. 2563 20:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
witchery 20
แบบอักษร

[ทศกัณฐ์]

 

'หลักฐานมาแล้วพี่ทศกัณฐ์ - ภาม'

 

ผมมองหน้าจอคอมพิวเตอร์หลังมีอีเมลล์ส่งมาจากน้องชายของผม ผมคลิกที่โฟลเดอร์เปิดไฟล์ออกมาปรากฏว่าเป็นคลิปที่ถูกดึงมาจากกล้องวงจรปิด ผมเม้มปากแล้วคลิกกดเข้าไปดู มันเป็นภาพของยัยป้ากับลิลิตที่ยืนคุย0

(คุณน้าค่ะ คุณน้าช่วยหนูด้วยนะคะ หนูอยากแต่งงานกับพี่รามสูร หนูรักพี่รามสูร)ฃ

(เธอไม่ได้คบกับทศกัณฐ์หรอกเหรอ)

(หนูเลิกไปแล้วค่ะ! พี่รามสูรเป็นคนบ้างานที่หนูคบกับทศกัณฐ์เพื่อให้เป็นทางผ่านไปหาพี่รามสูร คุณน้าช่วยหนูด้วยนะคะ)

(...)

(นะคะ คุณน้า หนูอยากแต่งงานกับพี่เรามสูรจริงๆ)

(ได้! น้าช่วยหนูเอง)

 

ผมกระพริบตาขอบตาของผมร้อนผ่าวเมื่อได้ฟังเสียงของลิลิตกับยัยป้าที่สนทนากัน บทสนทนาที่ผมได้ยินมันกำลังกลืนกินหัวใจของผมให้เจ็บปวด เธอเอาผมมาเพื่อเป็นที่หาเข้าหาพี่ชายของผม

ผมหลับตาลงปล่อยหยดน้ำตาไหลออกมาไม่สนความอายใดๆ ผมร้องไห้ออกมาเงียบๆ เพื่อไม่ให้รบกวนการนอนของแอล

นี่ผมโดนหลอกให้รัก โดนหลอกให้ทุ่มเท โดนหลอกให้รักจนหมดใจ สุดท้าย...โดนทิ้งไปแบบไม่หันกลับมามอง

....งั้นเหรอ (?)

 

(เพียะ!)

(ทำไมแกโง่แบบนี้ยัยเด็กนี่! แทนที่รามสูรมันโดนยาปลุกเซ็กส์ไปแกทำไมไม่รวบหัวรวบหางมันเลยล่ะ อีเด็กบ้า! อยากแต่งกับมัน อยากเป็นเมียมันไม่ใช่เหรอ ฉันอุตส่าให้คนไปใส่ยาปลุกเซ็กส์กับเหล้ามันแล้ว!)

(ฮึก คุณน้าค่ะ ทำแบบนี้หนูทำไม่ได้ มันไม่ใช่...)

(เพียะ!)

(ตั้งสติน่ะ! ฟังน้า...มันไม่ผิดหรอกแค่นอนกับมันแล้วที่เหลือน้าจัดการเอง)

(น้าค่ะ! หนูทำไม่ได้)

(เอ๊ะอีเด็กนี่!...)

 

ผมหอบหายใจเช็ดน้ำตาที่ไหลออกมาจนหมดทว่าขอบตาของผมมันยังคงแดงเช่นเดิม ผมทนฟังไม่ไหวจริงๆ ยิ่งฟังยิ่งรู้สึกอยากตาย!!! ผมสูดลมหายใจพยายามทำใจให้นิ่งที่สุดเพราะหลักฐานทั้งหมดผมได้มามันคือหลักฐานชิ้นสำคัญในการจับกุมคนร้ายที่ทำการค้ามนุษย์รวมถึงพยายามฆ่าในคดีของพี่ชายผม

 

เวลา 23.20 น.

ผมเดินเข้ามาในผับ U ตรงไปหาใครสักคนที่นั่งดื่มสังสรรค์กับกลุ่มเพื่อนของเธอ ลิลิตที่กำลังยิ้มและหัวเราะทว่าต้องหุบยิ้มเมื่อเห็นผมยืนอยู่ตรงหน้ารวมถึงทุกคนด้วย

"นึกแล้วว่าต้องอยู่ที่นี่"

"มีอะไรทศกัณฐ์"

"ฉันมีเรื่องจะคุยกับเธอหน่อย"

"ฉันไม่มีเรื่องอะไรจะคุยกับเธอทศกัณฐ์"

"เรื่องนี้มันเป็นเรื่องคอขาดบาดตายเลยนะลิลิต...กับเธออีกด้วย"

กลุ่มเพื่อนของเธอเริ่มซุบซิบกันลิลิตเองก็ดูจากสีหน้าที่เริ่มวิตกเธอคงจะใจไม่ได้เมื่อผมเอ่ยขึ้นมาแบบนั้นอีกทั้งเธอ ลิลิตวางแก้วเหล้าของเธอยันตัวลุกขึ้น

"นำไปสิ ขอให้คอขาดบาดตายจริงเถอะ"

ผมมองพลางหมุนตัวเดินนำทางเธอไป ผมเลือกที่ที่ไม่มีคนโดนจ่ายให้กับการ์ดไปถึงสองคนเพื่อไม่ให้คนมายุ่งกับพื้นที่ๆ ผมคุยกับลิลิตซึ่งผมต้องการความเป็นส่วนตัว เมื่อเดินมาถึงผมหันไปมองลิลิตที่ทำหน้าคล้ายกับรำคาญ

"แต่งงานกับฉันมั้ย" ผมเอ่ยออกมา ลิลิตแค่นหัวเราะใส่ผมชายตามองผมด้วยสาสตาที่สมเพช

"นี่เหรอเรื่องที่เธอจะมาพูด นี่เหรอเรื่องคอขาดบาดตาย แต่งงานกับเธอเหรอทศกัณฐ์...รู้ทั้งรู้ว่าฉันจะแต่งงานกับพี่ชายของเธอ"

"เธอไม่ได้อยากแต่ง เธอแค่โดนบังคับ!"

"ฉันไม่ได้โดนบังคับฉันเต็มใจทศกัณฐ์เพราะฉันรักพี่รามสูรไม่ใช่นาย!"

"แต่..."

"เลิกหลอกตัวเองได้แล้วทศกัณฐ์!"

"เธอแค่โดนบังคับ...." ผมยังคงยืนยันคำเดิม ผมยังพยายามบอกตัวเองว่าเธอรักผม

"ไม่! ฉันเต็มใจ เธอเข้าใจมั้ยว่าฉันเต็มใจ เลิกตื้อฉันได้สักทีฉันบอกแล้วไงว่าฉันไม่ได้รักเธอ! ทศกัณฐ์!!" ลิลิตตอกย้ำแต่ละคำพูดออกมาจนขอบตาของผมมันเริ่มร้อนผ่าวหมด

"ลิลิต...ฟังฉันนะ เธอต้องแต่งงานกับฉันมันเป็นทางเดียวที่จะช่วยเธอได้" ลิตขมวดคิ้วกับสิ่งที่ผมเอ่ยออกไป ผมเดินเข้าไปจับมือของเธอ "ได้โปรดฟังฉันเถอะ ขอร้องล่ะ...ฉันทนเห็นเธอติดคุกไม่ได้เพราะฉันรักเธอ แต่งงานกับฉันเถอะนะ"

เพียะ!

ผมเบิกตากว้างเล็กน้อยหลังลิลิตสะบัดมือตบหน้าจนกัน เธอสะบัดมือออกไปจากการจับกุมของผมโดยเร็วที่สุดคล้ายกับรังเกียจผม

"ปัญหาอ่อนรึยังไงทศกัณฐ์! เลิกตื้อและตอแยฉันได้แล้วมันน่ารำคาญ อย่าคิดนะว่าฉันจะเชื่อเธอ!...เธอมันจอมเจ้าเล่ห์ หลอกลวง คุกบ้าอะไรอย่าเอามาอ้างเพื่อหาเรื่องกลับมาคืนดีกับฉันจะให้ฉันบอกความจริงมั้ยว่าทำไมฉันถึงคบกับเธอ!"

"..."

"ที่ฉัน 'คบ' กับเธอ...เพราะฉันใช้เธอเป็นสะพานทอดไปหาพี่รามสูรยังไงล่ะ!"

พอได้ยินเช่นนั้น.... จากขอบตาของผมที่ร้อนผ่าวน้ำตาของผมไหลออกมา เธอพูดยืนยันในครั้งนี้ไม่ต่างกับที่พูดในวิดีโอจากกล้องวงจรปิด เธอไม่ได้รักมาตั้งแต่รัก เธอแค่คบกับผมเพื่อหาพี่ชายของผม ลิลิตไม่พูดอะไรเธอละสายตาไปจากผมหมุนตัวเดินออกไปจากตรงนี้.... ตรงหน้าของผมโดยไม่หันกลับมามองเลย

[ทศกัณฐ์]

 

Rrr!

ติ้ก

"คะ.... ห้ะ! อีกแล้วเหรอ o_O"

ฉันรีบเด้งตัวลุกขึ้นมาจากเตียงนอนรีบมองซ้ายมองขวามองหาทศกัณฐ์ที่ควรจะนอนข้างๆ ฉันแต่กลับไม่เจอเขาเลยซึ่งเป็นการยืนยันว่าเขาอยู่ในผับ U ตามที่บาร์เทนเดอร์บอกมา

อ๊ายย >O< ให้ตายสิทศกัณฐ์~ ก่อเรื่องให้ฉันอีกแล้ว!

 

เวลาต่อมา...

@ผับ U

ฉันเดินตามบาร์เทนเดอร์เข้ามาในมุมอับจนมาถึงก็เจอทศกัณฐ์ที่ฟุบหน้าลงบนโต๊ะขวดเหล้าถึงสี่ห้าขวดวางลงบนโต๊ะรวมถึงแก้วเหล้าที่อยู่ในมือ

เกิดอะไรขึ้นกับเขาเนี่ย ทำไมถึงได้มาอยู่ในสภาพแบบนี้ (?)

ได้หามกลับคอนโดอีกแล้วงั้นเหรอ TT แล้วตัวไอ้บ้านี่ใช่ว่าจะเบาๆ หรอกนะแต่ว่า...ดื่มขนาดนี้คงต้องมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นแน่ๆ

 

@คอนโด

ฉันบิดผ้าหมานๆ เพื่อจะมาเช็ดตัวของเขาหลังจากขับรถเขามาที่คอนโดฉันแบกร่างสูงหิ้วปีกขึ้นมาจัดแจงท่านอนดีๆ และเริ่มเช็ดตัวเหทือนที่ทำครั้งที่แล้วแล้วมาทว่าต้องตกใจเมื่อเขาสะดุ้งรู้สึกตัวคว้าข้อมือของฉันแล้วบีบแน่นจนต้องนิ่วหน้าเจ็บ

หมับ!

"อ๊ะ... >__<"

"....แอล" ทศกัณฐ์หรี่ตามองฉันพลางเอ่ยเสียงอันแผ่วเบาออกมา เขาค่อยๆ ผ่อนแรงลง

"ใช่ ฉันเอง....ว้าย O__o!"

พรึ่บ (?)

โครม

ไม่รู้ว่าอะไรแต่ที่รู้ๆ คือทศกัณฐ์พุ่งเข้ามากอดฉันฉุดลงกับพื้นพร้อมกัน เขากระชับกอดฉันแน่นซบลงที่ไหล่สิ่งที่ฉันตกใจมากที่สุดคือเขาร้องไห้ปล่อยโฮออกมาเลยก็ว่าได้

อะไร!?

เกิดอะไรขึ้น!?

ทำไมถึงได้ร้องไห้ขนาดนี้ล่ะ =__=^

"ฮืออ ฮึก ฮือๆ"

"ใจเย็น...." ฉันตบแผ่นหลังกว้างของเขาเบาๆ "ใจเย็นๆ ทศกัณฐ์..."

"ฮึก ฮือๆ ฉันแค่ต้องการใครสักคนที่รักจริงและเคียงข้างฉันเท่านั้น ทำไมอ่ะ ฮือๆ ทำไมถึงไม่มีใครรักฉันจริงๆ สักคน ฉันทุ่มเท!...ฉันทุ่มเทหัวใจทั้งหมดให้กับเธอทำไมเธอถึงไม่สนใจและยิ่ง...ฮึก...และยิ่งขย่ำมันทิ้ง"

"..."

"ฉันเจ็บ...ฉันเจ็บที่...ฮึก ฉันเจ็บที่หัวใจ!!"

"..."

"ทำไมต้องทำร้ายฉันได้ถึงขนาดนี้ ฉันให้ทุกอย่าง ฮือๆ ทุกอย่างจนหมดจริงๆ ทำไมถึงรักฉันบ้างไม่ได้ ฮึก แค่เศษ...แค่เศษเสี้ยวก็ยังดี ฮืออ"

"..."

"ไม่มีใครรักฉันจริงๆ เลยงั้นเหรอ..."

ฉันสวมกอดเขากระชับกอดอย่างปลอบโยนพลางยิ้มแห้งๆ กับความรู้สึกของตัวเองในตอนนี้ ฉันรู้...ว่าเขากำลังเอ่ยถึงใคร!

"มีสิ.... ฉันนี่ไงทศกัณฐ์"

ทศกัณฐ์เบิกตากว้างเมื่อได้ยินเช่นนั้น ฉันค่อยๆ คลายกอดเขาแล้วยิ้มแห้งๆ ให้แก่เขา มือบางฉันสัมผัสกับใบหน้าของเขาอย่างอ่อนโยน

"ฉันรักนายนะ...ทศกัณฐ์ ^^"

"...!"

ทศกัณฐ์ขมวดคิ้วกลืนน้ำลายลงคอ ใบหน้าของเขามันสับสนและมึนงงอาจจะเป็นเพราะฤทธิ์ของเหล้าที่เขาดื่มไป ฉันเช็ดน้ำตาที่ไหลออกมาจากใบหน้าของเขา

ในที่สุด...ฉันก็เป็นคนที่เอ่ยปากออกไป มันโล่งใจ มันโล่งไปหมดคล้ายกับยกภูเขาออกไปจากอก

"นายบอกว่าต้องการใครสักคนที่รักจริงและก็เคียงข้างใช่มั้ย ฉันไง... ฉันทำให้นายได้ไม่ว่านายจะต้องการอะไรฉันให้นายได้หมด...."

"แอล...."

"ขอร้อง.... อย่ามองความรักของฉันเป็นความรักแบบเพื่อนสนิทได้มั้ย?"

ฉันโน้มเข้าไปประกบริมฝีปากเขาโดยที่เขาไม่ทันได้ตั้งตัวทำให้เขาตกใจชะงักค้างไปเสี้ยววินาที ทศกัณฐ์กลืนน้ำลายลงคอหลับตาลงสัมผัสกุมใบหน้าของฉันพลางเริ่มขยับริมฝีปากอย่างอ้อยอิ่งละมุนจนกินใจกลืนความหวานละไมที่ฉันมอบให้แก่เขาไป

ฉันค่อยๆ ถอดจูบออกมาสบตากับดวงตาคู่คมสีน้ำตาลที่จับจ้องใบหน้าของฉันไม่วางสายตา ฉันกัดริมฝีปากล่างเบาๆ เพราะไร้คำพูดใดๆ ออกมาจากปากของทศกัณฐ์

บรรยากาศแบบนี้....

บรรยากาศที่ชวนอึดอัด....

 

ติดตามตอนต่อไป...

 

ต้องขออภัยที่อัพลงช้านะคะเนื่องจากแซมแซมมีสอบกลางภาค~

สู้ๆ (?) >>> ให้กำลังใจตัวเอง! °^°

ความคิดเห็น