หอหมื่นอักษร
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ด้วยอุบัติเหตุเพียงครั้งเดียวทำให้เธอต้องร่วงหล่นสู่จุดต่ำสุดของชีวิต วันนี้เมื่อความทรงจำฟื้นกลับมา ก็ถึงเวลาที่เธอจะทวงทุกอย่างคืน!

ตอนที่ 3 ในที่สุดฉันก็จะได้แต่งงานกับสีมู่ไป๋

ชื่อตอน : ตอนที่ 3 ในที่สุดฉันก็จะได้แต่งงานกับสีมู่ไป๋

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.9k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ก.พ. 2563 10:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3 ในที่สุดฉันก็จะได้แต่งงานกับสีมู่ไป๋
แบบอักษร

เขาจำได้ว่าเคยให้ค่าเลี้ยงดูเป็นเงินจำนวนมากกับเธอหลังจากที่หย่ากัน 

เงินจำนวนนั้นมันมากเกินพอที่จะให้เธออยู่อย่างสุขสบายไปตลอดชีวิต แล้วทำไมเขาถึงมาเจอเธอในสภาพนี้ได้ 

คำถามนี้ยังคงวนเวียนอยู่ในความคิดของเขาตั้งแต่ออกมาจากโรงพยาบาล 

“มู่ไป๋ คิดอะไรอยู่เหรอ” เทียนซินถามด้วยความสงสัย ซึ่งมู่ไป๋ก็ตอบเพียงว่า “ไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร” 

“คุณกำลังคิดถึงเรื่องของซิงเหอใช่ไหม” เทียนซินถอนหายใจ “ฉันเองยังไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคนที่เราเจอคือซิงเหอจริงๆ ทำไมถึงเลือกใช้ชีวิตแบบนี้ก็ไม่รู้ทั้งที่ตัวเองก็มีทรัพย์สินมากพอให้ใช้ชีวิตสุขสบาย ทำไมเธอถึงโง่แบบนี้นะ” 

โง่… มู่ไป๋นึกภาพซิงเหอเป็นแบบนั้นจริงๆ 

บางครั้งความโง่อาจจะดูน่ารัก แต่ซิงเหอนั้นทั้งโง่ทั้งดื้อดึงซึ่งเป็นการรวมกันของนิสัยที่เลวร้ายสุดกู่ ด้วยเหตุนี้ปัญหามากมายจึงมักจะเกิดขึ้นกับเธอและคนรอบข้าง 

เรียกได้ว่าการแต่งงานของพวกเขาถูกทำลายลงเพราะความดื้อดึงและความโง่เง่าของเธอก็คงไม่ผิดนัก 

เพียงแต่เขาไม่คาดคิดเลยว่าเธอจะโง่ถึงขนาดดูแลตัวเองไม่ได้ ทั้งที่ได้รับเงินค่าเลี้ยงดูจากเขาไปมากขนาดนั้น 

พูดง่ายๆ ก็คือการพบเจอกับเซี่ยซิงเหอในวันนั้นส่งผลกระทบต่อเขาอย่างมาก 

มู่ไป๋มัวแต่จมอยู่กับความคิดจึงไม่ได้ตอบคำถามของเทียนซิน จากนั้นไม่นานรถก็มาถึงร้านอาหาร 

ครอบครัวของทั้งคู่รออยู่ที่นั่นแล้ว 

การกินอาหารเย็นครั้งนี้มีขึ้นเพื่อปรึกษาเกี่ยวกับงานแต่งงานที่กำลังจะมาถึง ผู้หารือคือพ่อแม่ของทั้งสองคน รวมไปถึงสีหลินลูกของเขากับซิงเหอ 

เด็กชายอายุแค่หนึ่งขวบตอนที่พวกเขาหย่ากัน มาถึงตอนนี้ก็สี่ขวบแล้ว 

“ทำไมเราไม่เลือกวันที่สองเดือนพฤศจิกายนเป็นฤกษ์แต่งงานล่ะ มันเป็นวันมงคล แถมยังเป็นวันชาติอีกด้วย” คุณนายสี แม่ของมู่ไป๋เอ่ยยิ้มๆ 

แม่ของเทียนซินพยักหน้าอย่างมีความสุขแล้วกล่าวเสริมว่า “นี่ต้องเป็นโชคชะตากำหนดแน่ๆ เพราะดิฉันก็กำลังจะเสนอวันนี้เหมือนกัน มู่ไป๋กับเทียนซินล่ะคิดว่าดีไหม” 

“แน่นอนค่ะ เรื่องแบบนี้สมควรที่จะให้ผู้ใหญ่จัดการอยู่แล้ว” เทียนซินพูดอย่างเหนียมอาย 

“วันไหนก็ได้ครับ” มู่ไป๋ยักไหล่ 

“งั้นตกลงเอาเป็นวันนี้นะ ตอนนี้เราก็โฟกัสไปกับการเตรียมงานได้อย่างเต็มที่ เทียนซิน พระเจ้ายังทรงมีเมตตาต่อฉัน ในที่สุดก็ได้เธอมาเป็นลูกสะใภ้” คุณนายสีพูดอย่างมีความสุขพร้อมกับกุมมือของเทียนซินไว้ ทั้งสองยิ้มให้กันด้วยความเบิกบานใจ 

คุณนายสีเห็นเทียนซินมาตั้งแต่ยังเด็ก และเธอชอบบุคลิก นิสัย รวมถึงความสามารถ ของเทียนซินเป็นอย่างมาก 

เธอคอยพูดกับมู่ไป๋อยู่เสมอว่าให้แต่งเทียนซินเข้ามาในตระกูลสี แล้วในที่สุดความหวังของเธอก็กำลังจะเป็นจริง 

และโต๊ะนี้ยังมีผู้หญิงอีกคน นั่นก็คือฉู่เทียนซิน ที่กำลังจะสมหวังในสิ่งที่เธอใฝ่ฝัน 

ในที่สุดมู่ไป๋ก็ตกเป็นของเธอ 

ชายคนนี้กำลังจะเป็นของเธอในที่สุด 

ขณะนั้นเอง แก้วน้ำผลไม้ที่สีหลินถืออยู่ก็ตกพื้นจนแตกละเอียด และเขายังทำให้เสื้อเชิ้ตตัวเองเปื้อนอีกด้วย 

“หลินหลิน หลานต้องระมัดระวังให้มากกว่านี้นะ” คุณนายสีตำหนิเล็กน้อย 

“หลินหลิน หนูเจ็บตรงไหนหรือเปล่า” เทียนซินเขยิบเข้ามาพร้อมกับผ้าเช็ดหน้าเพื่อจะเช็ดเสื้อให้ แต่เด็กชายรีบโผไปอยู่ในอ้อมแขนของมู่ไป๋ หลีกหนีเธอไปได้อย่างสมบูรณ์แบบ 

มือของเทียนซินค้างอยู่กลางอากาศอย่างเก้ๆ กังๆ 

“ผมจะพาเขาไปล้างตัวเอง” มู่ไป๋บอกพร้อมกับอุ้มลูกชายไปที่ห้องน้ำ 

ภายในห้องน้ำ มู่ไป๋วางลูกชายของเขาลงบนขอบอ่างล้างหน้า 

สีหลินนั่งจ้องขาตัวเองที่กำลังเขย่าอยู่อย่างนั้น สมองเขากำลังปั่นป่วน 

ท้ายที่สุดเด็กชายก็ปัดมือของมู่ไป๋ที่กำลังเช็ดน้ำผลไม้ออกจากเสื้อเชิ้ตของเขา 

“เป็นอะไร” มู่ไป๋พูดเบาๆ ขณะจ้องมองไปที่ลูกชายตัวเอง “ลูกทำตัวแปลกๆ มาตั้งแต่เริ่มกินอาหารเย็นแล้ว มีอะไรกวนใจลูกอยู่หรือเปล่า” 

สีหลินก้มศีรษะลง ไม่ยอมพูดอะไรสักคำ 

เมื่อมู่ไป๋จับใบหน้าลูกชายเชิดขึ้น ก็ได้เห็นดวงตาคู่หนึ่งจ้องกลับมาที่เขาอย่างแน่วแน่ 

ความคิดเห็น