วันเทาน์ซันท์
Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : My Wife : ep.13

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.7k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.พ. 2563 07:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
My Wife : ep.13
แบบอักษร

“จำใส่สมองไว้ ว่าหน้าของผู้ชายที่ชื่อรามสูร มีมะนาววิศวะปีหนึ่งตบได้คนเดียวเท่านั้น!!”

 

ผมยกยิ้มอย่างชอบใจ มะนาวไม่ได้บอกเมลคนเดียวแต่มันตะโกนบอกคนทั้งโรงอาหารโดยไม่สนใจใครสักนิด

 

“เมียกูนี่..มันเปรี้ยวสมชื่อจริงๆ”

 

ฟอด!

 

ผมหอมหัวมะนาวแรงๆเป็นการให้รางวัล

 

“กะ แก!”

 

จิ๊! รำคาญผู้หญิงคนนี้ฉิบหาย!

 

“ไปไกลๆก่อนที่ฉันจะรำคาญเธอไปมากกว่านี้นะเมล คนอย่างฉันเอาจริงเธอเองก็รู้ ที่ผ่านมาไม่สนใจเพราะฉันยังไม่มีใครแต่นี่ฉันมีเมียแล้ว ถ้ายังมารังควานฉันหรือเมียฉันเธอได้รู้จักฉันมากกว่าเดิมแน่” ผมขู่เสียงนิ่งจนเมลและคนอื่นๆต่างชะงักไป

 

“นายจำคำตัวเองไว้เลยนะรามสูร”

 

“เออ ไสหัวไป!” ผมตะโกนบอกออกครั้งด้วยความหงุดหงิดเพราะเมลยืนชี้หน้าและผมไม่ใช่คนที่จะยอมให้ใครมายืนชี้หน้าได้ง่ายๆ

 

“กรี้ดดด!”

 

“หนวกหู!” ไม่ใช่เสียงผมแต่เป็นเสียงเมียตัวน้อยที่มันนั่งหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่ต่างหาก มันยกมือมาปิดหูตอนที่เมลกรี้ด ส่วนเมลตะโกนเสร็จก็เดินกระแทกเท้าออกไปจากโต๊ะ

 

“รำคาญ” เสียงเล็กบ่นออกมาเบาๆ

 

“หึ วันนี้มึงทำตัวน่ารักมากเลยมะนาว ผักไม่ต้องกินแล้ว เดี๋ยวเอาให้สองพันตอนนี้เลย” ผมยักคิ้วและจูบที่หน้าผากมันแรงๆ

 

“...” แต่แทนที่มันจะดี้ด้ามันกลับนั่งจุ่มปุ๊เบ้ปาก ทำหน้างอใส่ผมแทน

 

“เป็นอะไร”

 

“เชอะ ไม่ต้องมาพูด!” เอ้า อะไรวะ? อยู่ๆมันก็สะบัดหน้าใส่

 

....อย่าบอกนะว่างอนเรื่องเมล

 

“เรื่องนี้กูไม่ผิด กูไม่ได้ยุ่งกับผู้หญิงคนนั้นนานแล้ว ก่อนได้กับมึงด้วยซ้ำ” ไม่ว่าเปล่า ดึงร่างบางที่นั่งหน้าบูดมานั่งบนหน้าขาตัวเองแล้วใช้แขนสองข้างค้ำกับโต๊ะเพื่อกันไม่ให้มันดิ้น

 

“อย่ามาแก้ตัว!”

 

“มีเหตุผลหน่อย” ในเมื่อพูดไม่ฟังมันก็ต้องดุเหมือนกัน จะงอนจะโกรธไม่ว่าแต่มันต้องสมเหตุสมผลไหมวะ

 

“เอ่อ มะนาว กูไปรอบนห้องนะ รีบๆตามมาล่ะ” เพื่อนเมียว่าและพากันจูงมือเดินออกไป คงเห็นสถานการณ์ไม่ดี แต่เพื่อนผมทำไมมันยังหน้าด้านนั่งเสนอหน้าอยู่ตรงนี้วะ?

 

“มึงจะงอนเฮียเรื่องอะไรมะนาว บอกว่าจบไปตั้งนานแล้ว มันเป็นอะไรมึงลองพูดมาดิ๊” ผมใช้น้ำเสียงที่อ่อนลงและใช้ริมฝีปากไล่จูบตามหลังหูของเมียเพื่อตะล่อมมัน

 

“เบื่อ”

 

“เบื่ออะไรอีก?”

 

“เบื่อเฮียไง ทำไมต้องปล่อยให้คนอื่นมายืนด่าหนูด้วย!” มันกระแทกเสียงและทุบไหล่ผมแรงๆ

 

“แล้วเฮียตั้งใจเรียกมันมาหรือไง?”

 

“ไม่ได้ตั้งใจเรียกมาแล้วทำไมตอนมันด่าหนูว่าอีเด็กเมื่อวานซืนเฮียไม่ปกป้องหนู ให้หนูปกป้องตัวเองหรอ ไม่รักกันจริง!” มันยิ่งพูดหน้าก็ยิ่งงอ ส่วนผมก็เอ๋อไปสักพักและหันไปขอความช่วยเหลือจากเพื่อน แต่พวกมันแต่ส่ายหน้าให้แล้วก้มลงกินต่อ

 

“เอ้า ก็ตอนนั้นมึงก็ด่ากลับไม่ใช่หรืิอไง”

 

“เฮียต้องเป็นคนด่าให้หนูเส้! ถึงหนูจะสู้คนแต่เฮียก็ต้องปกป้องหนู!” เฮ้อ! นี่กูผิดขนาดนั้นเลยหรอวะ

 

“เออ”

 

“เอออะไร หนูไม่เข้าใจ”

 

“ขอโทษไงวะ ทีหลังจะไม่ให้ใครมาด่ามึงอีก พอใจยัง” ผมพูดกับคนบนตัก จริงๆส่วนหนึ่งตัวเองก็ผิดอย่างที่มันพูดจริงๆนั่นแหละ

 

“ไม่พอ”

 

“อะไรอีกมะนาว วันนี้มึงเอาแต่ใจจังเลยวะ”

 

“ทีกับหนูอ่ะดุตลอด ทีกับผู้หญิงคนอื่นไม่เห็นกล้าด่าเขาเลย”

 

“กูไม่ด่าตรงไหน เมื่อกี้กูด่ามันไปตั้งเยอะ หูมึงหนวกชั่วคราวหรอถึงไม่ได้ยินน่ะ ห้ะ?” ผมพร่ำบอกอย่างหัวเสีย ปวดหัวกับผู้หญิงตามรังควานยังไม่ได้เสี้ยวเวลามันงอแงเลย งอนเก่งฉิบหายแล้วเอาแต่ใจเป็นที่หนึ่ง!

 

“หนูเบื่อเฮียที่สุดในโลก! ปล่อย จะไปเรียนเล่า!” ร่างเล็กดีดดิ้นไปมาอยู่บนตักแต่แทนที่ผมจะปล่อยกลับกอดตัวมันไว้แน่นกว่าเดิม

 

“ใครจะกล้าปล่อยไปเรียนทั้งที่มึงงอนอยู่” ผมถอนหายใจแล้วมองหน้าเมียอย่างจริงจัง ส่วนมะนาวก็เงียบไปสักพักและเริ่มแผลงฤทธิ์ต่อ

 

“อาจารย์จะเข้าสอนแล้ว! ปล่อยหนูเดี๋ยวนี้นะรามสูร!” เจ้าของใบหน้างอง่ำเริ่มขยับตัวอีกรอบ

 

“จะให้กูตามไปด่ามันให้ไหมมึงถึงจะพอใจ”

 

“ทำไมเฮียต้องพูดว่าจนกว่าหนูจะพอใจ เฮียทำแค่เพราะอยากให้หนูพอใจหรอ ไม่ได้ทำเพราะอยากปกป้องหนูแต่ทำเพราะอยากให้หนูเลิกงอนแค่นั้นใช่ไหม! เบื่อ เบื่อ เบื่อๆๆๆ!”

 

ตุบ ตุบ ตุบ!

 

“มึงจะทุบอะไรแรงนักหนามะนาว” ผมใช้สองมืออีกข้างที่ไม่ได้กอดเอวมันไว้เอื้อมไปรวบมือทั้งสองข้างของมะนาวที่กำลังรัวกำปั้นใส่อกอยู่ ใช่ว่าจะแรงน้อยๆ

 

“หมั่นไส้!”

 

“งอแง”

 

“ใช้เส้! หนูมัน...”

 

“ไม่ต้องมาตัดพ้อ เดี๋ยวจัดการให้” พอมะนาวได้ยินก็นิ่งไปแล้วค่อยๆหันหน้ามาหรี่ตาจับผิดผม ตัวเองไม่สนใจสายตาเมียแต่เอามือจัดทรงผมให้มันหายยุ่งเพราะเมื่อกี้มันดิ้นแรงเกินไป

 

“ไปเรียนได้แล้วไป” พอเห็นว่าทุกอย่างเรียบร้อยก็ปล่อยแขนให้ร่างเล็กเป็นอิสระ

 

“จัดการแบบไหน”

 

“ไม่ต้องอยากรู้ เฮียบอกให้ไปเรียนก็ไป” ผมเอ่ยเสียงกึ่งดุและจูบหน้าผากมันเบาๆทั้งที่มันยังขมวดคิ้วนิ่วหน้าอยู่

 

“ก็ได้ อย่ามาดุ”

 

“มึงดื้อไง”

 

“ถ้างั้นหนูไปเรียนแล้วนะ เฮียพูดอะไรไว้เฮียต้องทำตามที่พูด ไม่งั้นหนูจะโกรธและก็..จิ๊ ยังคิดไม่ออก เอาเป็นว่าเฮียต้องรักษาคำพูด!”

 

“เออ มึงรีบไปไป” ผมยกมือไล่มัน ไม่ได้อะไรหรอกว่ะ เหนื่อยที่ต้องสู้รบกับฝีปากมัน ไม่รู้ตอนเด็กๆแม่ให้กินข้าวกับอะไรโตมาเลยพูดมากฉิบหาย!

 

“ไล่หนู!”

 

“จะกินข้าว มัวแต่เอาใจมึงเฮียยังไม่ได้กินข้าวเลยมะนาว ไม่สงสารผัวมึงบ้างหรือไง?”

 

“ข้ออ้าง! เชอะ ไปก็ได้” มันสะบัดหน้าแล้วลุกขึ้นยืนเต็มความสูง หยิบกระเป๋าและยกมือไหว้ไอ้เหมกับไอ้ราชอย่างนอบน้อมก่อนจะสะบัดตูดเดินออกไป

 

“ดื้อฉิบหาย...” ผมส่ายหน้าสองสามทีแล้วก้มลงหวังกินข้าวในจานที่แมลงวันคงมาไข่ไว้แล้วมั้ง

 

“เฮียยยยย”

 

ขวับ!

 

“อะไรอีกวะ” ยังไม่ทันจะได้ตักข้าวคำแรกเข้าปากเสียงแสบแก้วหูของเมียตัวน้อยก็ดังขึ้นขัดจังหวะก่อน

 

“ไม่ได้อยากมาหรอก เบื่อขี้หน้า!”

 

“แล้วมึงมาทำไม”

 

“ขอเงินสองพัน” มันเชิดหน้านิดๆแต่มือน้อยๆก็แบขอเงิน มันน่าตีไหม!

 

“พูดดีๆก่อน”

 

“ไม่ งอนอยู่!”

 

“งั้นก็ไม่ต้องเอา กูไม่ให้” ผมวางกระเป๋าตังไว้ที่เดิม อยากดัดนิสัยมันสักหน่อย

 

“....”

 

“จะเอาก็พูดกับเฮียดีๆไงมะนาว ทำตัวน่ารักๆหน่อย เฮียก็เหนื่อยกับความเอาแต่ใจของมึงเหมือนกันแต่ก็ยอมมึงตลอดไม่ใช่หรือไง ยอมๆกันบ้าง” ได้ทีเลยสวดมันไปอีกหนึ่งจบ ไอ้เหมกับไอ้ราชก็ยิ้มเจ้าเล่ห์มาให้ ไม่รู้มีแผนเหี้ยอะไรกันอีก

 

“งอนอยู่จะพูดดีๆได้ไง หนูไม่ได้พูดคำหยาบใส่เฮียเลยนะ”

 

“หยาบไม่หยาบไม่เกี่ยว แต่มึงเล่นไม่ฟังเหตุผลอะไรเลย ช่างเถอะ เดี๋ยวมึงก็ไปนั่งร้องอีก อ่ะ สองพัน รีบไปเรียนได้แล้วไป” ผมเลิกด่าเดี๋ยวมันจะลามเผลอพูดอะไรทำร้ายจิตใจมันอีกเลยควักแบงค์พันในกระเป๋าตังให้มันจะได้จบๆ

 

“ขอบคุณค่ะ” มะนาวยกมือไหว้แล้วรับเงินไปใส่กระเป๋า ก็ยังดีที่มันยังรู้จักไหว้ถึงตอนนี้มันจะงอนอยู่ก็เถอะ

 

“ไอ้เหม วันนี้เราติดแฮชแท็กรามสูรดุเมียแล้วไหมวะเพื่อน”

 

“มึงสองตัวหุบปาก แดกข้าวไป”

 

“กูยังไม่ได้พูด มีแต่ไอ้ราชที่พูด” ไอ้เหมปฏิเสธกวนตีนๆ ผมเลยเลิกสนใจแล้วมามองเมียที่ยืนค้ำหัวอยู่

 

“ไปเรียน”

 

“ก็ได้ๆ”

 

“ก็ได้มึงก็ไปสิวะ หรือต้องให้กูอุ้มไปส่ง”

 

“ขอโทษที่งอแงใส่ แต่หนูรักเฮียมากนะ”

 

ฟอด!

 

จมูกเล็กๆก้มลงมาหอมแก้มผมฟอดใหญ่ ว่าจบก็วิ่งหางจุดตูดไปทางขึ้นอาคารเรียน หึ น่ารักฉิบหายเลยว่ะเมียกู

 

“น้องมะนาวแม่งน่ารักสัสๆ ถ้าเป็นเมียกูนะต่อให้งอแงแค่ไหนกูก็โอ๋ไหว”

 

“กูด้วย”

 

โครมมมมม!

 

“เชี่ยราม!/ไอ้ห่านี่ โวยวายแล้วทำลายข้าวของหรอวะ” ช่วยไม่ได้มันสองคนเสือกพูดไม่เข้าหูทำไมวะ?

 

“กูไม่เอาส้นตีนยัดปากพวกมึงก็บุญแค่ไหนแล้ว!”

 

“เกรี้ยวกราดด”

 

“เสือก!”

 

“กูจะฟ้องน้องมะนาวว่ามึงมันเถื่อนไอ้ราม!” ผมกระตุกยิ้มมุมปากเพราะคำพูดของไอ้เหม มะนาวแม่งรู้ก่อนใครเพื่อนอีกว่ากูเถื่อน เจอความเถื่อนของกูมาทุกรูปแบบแล้วมั้ง หึ....

 

หลายวันต่อมา

 

“เฮีย พาไปทำเล็บหน่อย”

 

“ทำเล็บอะไรเดี๋ยวกูทุบ มึงยังไม่ปลดระเบียบเชียร์ ถ้าโดนทำโทษเดี๋ยวก็วิ่งมาฟ้องกูอีก เฮียช่วยมึงไม่ได้นะมะนาว” ผมนั่งเถียงกับเมียตัวแสบอยู่โซฟาห้องรับแขก

 

หลายวันมานี้ผมไม่ได้ปล่อยให้มะนาวกลับหอเลย ตอนนี้ก็เหมือนมันย้ายมาอยู่คอนโดผมถาวรไปแล้วและตอนนี้มันอยากไปทำเล็บแต่มันผิดระเบียบเชียร์เลยได้ดุกันไปนิดหน่อย

 

“ก็เสาร์อาทิตย์ไง วันจันทร์ก็ไปล้าง”

 

“เพื่อ?”

 

“ก็อยากทำอ่ะ ถ่ายรูปลงไอจีสวยๆ” มันพูดพร้อมขยับตัวเข้ามาอ้อนใกล้ๆ คลอเคลียพวงแก้มอยู่กับหน้าอกเปลือยเปล่า

 

“ทำเล็บเป็นพันสองพันเพื่อมาถ่ายรูปลงไอจีมันไม่ปัญญาอ่อนไปหน่อยหรอวะมะนาว” ผมถามอย่างไม่เข้าใจ ผู้หญิงมันต้องขนาดนี้เลยเชียว หรือว่าเป็นเฉพาะเมียกู

 

“ไม่ตามใจเลย”

 

“ให้พูดใหม่ เมื่อวานมึงอยากไปสปากูก็พาไป วันก่อนมึงอยากไปเติมวิตามินให้ผิวเหี้ยอะไรนั่นกูก็พาไป นี่เรียกไม่ตามใจมึงจะเรียกว่าอะไร ตามตูดหรอวะ?” ผมมองหน้ามันเคืองๆหน่อย

 

วันก่อนจะไปเติมวิตามินให้ผิวห่าอะไรนั่นผมก็ไปนั่งรอมันตั้งหลายชั่วโมง จ่ายตังให้ด้วยซ้ำ เมื่อวานบอกอยากไปนวดตัวก็พาไป นั่งเฝ้าอีกตั้งกี่ชั่วโมง ไม่เคยสำนึก!

 

“นั้นมันวันอื่นๆ แต่นี่มันวันนี้ไง”

 

“อย่า อาทิตย์นี้มึงหมดโควต้าแล้ว” ตามใจเกินไปเดี๋ยวก็เหลิง แล้วคราวนี้เวลามันอยากได้อะไรมันก็จะเอาเดี๋ยวนั้นซึ่งมันไม่ได้!

 

“ชิส์!” มันจิปากแล้วสะบัดตูดเดินเข้าไปในห้อง แต่นึกว่ามันจะเข้าไปนอนสงบจิตสงบใจแต่คิดผิด มันเดินออกมาพร้อมกับกระเป๋าอะไรสักอย่างที่ผมไม่เคยเห็น

 

ปึก พรืดดดด

 

พอมันรูดซิบออกก็เจอขวดที่มันเรียกว่ายาทาเล็บมั้ง ไม่แน่ใจ แม่งมีทุกสี เกือบยี่สิบสามสิบขวดได้มั้ง...

 

“มีเยอะขนาดนี้แล้วจะไปทำที่ร้านเพื่อ”

 

“มันไม่เหมือนกันเฮียไม่รู้หรอก” มะนาวพูดและค่อยหยิบทีละขวดออกมาวางเรียงรายด้วยรอยยิ้ม ผู้หญิงแม่งชอบจริงๆกับของพวกนี้

 

“ถ้าปลดระเบียบเชียร์เฮียพาหนูไปทำด้วยนะ”

 

“อืม อีกไม่ถึงสองอาทิตย์ ตอนนั้นมึงอยากทำอะไรก็ทำ จะย้อมผมสีเขียวก็ไม่มีใครว่ามึงหรอก”

 

“เค แต่ตอนนี้หนูอยากถ่ายรูปลงไอจีพร้อมกับเล็บสวยๆ อิอิ” มือเล็กยกป้องปากแล้วหัวเราะนิดๆ มะนาวหยิบสีทาเล็บขึ้นมาขวดหนึ่ง

 

“อ่ะ เอาสีนี้” แต่ มันไม่ได้หยิบขึ้นมาทาตัวเอง มันหยิบแล้วยื่นมาตรงหน้าผม ให้ทำไม?

 

“คือ?”

 

“ทำหน้างงทำไม หนูทาเองไม่ได้หรอก มันจะเลอะ เฮียทาให้หน่อยสิ อ่ะ”

 

“ไม่”

 

“ทาให้หน่อย แค่เปิดแล้วก็ป้ายลงไปบนเล็บหนูแค่นั้นเอง” ไม่มีทาง ผมส่ายหน้า ไม่มีทางทำอะไรปัญญาอ่อนแบบนั้นแน่นอน!

 

“ทาให้หน่อยยยยย”

 

“ทาเล็บ? มึงจะให้เฮียทาเล็บให้หรอวะมะนาว มึงกล้าใช้อดีตเฮดว๊ากที่ขึ้นชื่อว่าโหดที่สุดในมอทาเล็บให้มึงเนี่ยนะ!”

 

“เฮดว๊ากอะไร ไร้สาระ! ตอนนี้เฮียไม่ใช่เฮดว๊าก ไม่ได้เป็นพี่เชียร์แต่เป็นผัวหนู ทาเล็บให้หนูเดี๋ยวนี้เลย เร็วๆค่ะ”

 

“อย่าออกคำสั่ง”

 

“หนูจะสั่งถ้าเฮียยังไม่ทำตามความต้องการของหนู ไม่ไปทำที่ร้านแล้วไง แค่ช่วยทาให้แค่นี้จะตายหรอ ศักดิ์ศรีทันกินไม่ได้นะ!”

 

“ไม่”

 

“เร็วๆ ทาเล็บให้หน่อยค่ะเฮียรามสูร หนูจะถ่ายรูปลงไอจีแปบเดียว ไม่เสียเวลาชีวิตเฮียมากหรอก” พอไม่ได้ดังใจก็เริ่มงัดไม้เด็ดมาใช้คือการอ้อน

 

“บอกว่าไม่ไงวะ พูดไม่รู้เรื่อง”

 

“ต้องทา เดี๋ยวนี้! หนูขอออกคำสั่งในฐานะเมียตัวน้อย เร็วๆ!”

 

“ไม่!”

 

“....” มันเงียบ

 

“ไม่ต้องมางอน เฮียไม่ทำ”

 

“นู้นก็ไม่ได้ นี่ก็ไม่ได้ น่ารำคาญจริงๆ” มะนาววางสีทาเล็บปัญญาอ่อนนั่นไว้ที่เดิมและกดโทรศัพท์เล่นต่อ

 

“เฮีย”

 

“อะไรอีก”

 

“รูปนี้หนูสวยไหม” มือเล็กยื่นโทรศัพท์รุ่นล่าสุดที่กำลังเปิดรูปมันมาให้ดู

 

“อะไรวะ!”

 

หมับ!

 

“ไม่ให้” ผมหวังจะเอื้อมมือไปคว้าโทรศัพท์แต่มันเอาหนีก่อนและทำหน้าท้าทาย

 

“มะนาว มึงลบรูปนั้นเดี๋ยวนี้เลย!”

 

“ไม่ ถ้าเฮียไม่ทาเล็บให้หนูจะเอารูปนี้ลงไอจี เปิดสาธารณะด้วย”

 

จิ๊! แม่ง ทำไม่มันแสบแบบนี้วะ!

 

“เร็วๆ ให้เวลาคิดสามวิ”

 

“หนึ่ง! สอง! สะ....”

 

“เออ!”

 

“เออคืออะไร”

 

“ก็ทาเล็บให้มึงไงวะ ยื่นมือมา” ผมยอมแพ้แล้วหยิบสีทาเล็บบนโต๊ะมาค่อยๆเปิดออก

 

“คิก~ ยอมแล้วหรอ~”

 

“เออ ใครจะไปอยากให้เมียลงรูปโชว์นมแบบนั้นวะ มึงลบเลยนะ ถ้าหลุดออกไปให้คนอื่นเห็นกูเอามึงจมเตียงแน่! ลบ!”

 

_______________________________

แสบยกกำลังสองค่ะ เคยเห็นเฮียแข็งใส่เมียได้สักครั้งไหมคะ555//อ่านจบแล้วอย่าลืมคอมเมนท์ให้นักเขียนด้วยนะคะ

ความคิดเห็น