Kedrasa
email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะคะ 🥰🥰🥰

กรงรักฯ # 42 สิ่งที่อยู่ในใจ

ชื่อตอน : กรงรักฯ # 42 สิ่งที่อยู่ในใจ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 676

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ก.พ. 2563 10:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กรงรักฯ # 42 สิ่งที่อยู่ในใจ
แบบอักษร

 

 

น้องพารัก🍀

 

 

ตอนนี้ผมกับพี่ออยเราอยู่บ้านของพี่กฤษกันฮะ เหตุผลง่ายๆก็....ติดหลานนั่นล่ะฮะ ทั้งยัยพระพาย วาโย แล้วก็วายุ เด็กๆน่ารักจนผมอยากห่อกลับอเมริกากันเลยทีเดียว ยิ่งพี่ออยนะฮะ รายนั้นอาการหนักกว่าผมอีก ทั้งถ่ายรูป ถ่ายวีดีโอ โพสต์ลงโซเชียล ผมนะกดไลค์ตามแทบไม่ทัน

 

" คุณลุงขา พระพายอยากเล่นน้ำจังคะ / วาโยด้วยฮะ /......" แค่ยัยพระพายกับวาโยพูดอ้อนๆแค่นั้น พี่ออยก็รีบพาหลานจอมซนไปเปลี่ยนเสื้อผ้าทันที เรื่องตามใจยกให้เค้าเลย

 

" แล้ววายุไม่อยากเล่นบ้างเหรอลูก " ผมรีบถาม เพราะถึงเห็นพวกเค้าเป็นฝาแฝดก็ไม่ได้หมายความว่าเค้าอยากทำอะไรๆเหมือนกันทุกอย่างนะสิฮะ

 

" วายุ.....หิวฮะ " ผมแอบยิ้มทันที วายุเค้าเป็นเด็กเงียบๆ ไม่ค่อยพูด ดูภายนอกเหมือนจะโตกว่าคนอื่นๆ แต่ในความคิดของผมเด็กก็เป็นเด็กอยู่วันยังค่ำ

 

 

" งั้นวายุไปในครัวกับอานะครับ เดี๊ยวอาทำของว่างให้ทานดีมั้ยครับ แล้วพออิ่มแล้ว วายุอยากเล่นน้ำก็ค่อยเล่นแล้วกันเนอะ" ผมเอ่ยชวนวายุเพราะเค้าคงไม่กล้ารบกวนผมแน่ๆ

 

วายุพนักหน้าให้กับผมเบาๆ ผมขยับมือบางไปจับมือวายุ แล้วพากันไปที่ครัว ส่วนพี่ออยก็เล้นน้ำกับพระพาย วาโย

 

 

ผมทำแซนวิชให้วายุทาน วายุเป็นเด็กน่ารักมาก ทานได้ทุกอย่าง ต้องชมน้องวีสินะที่เลี้ยงเด็กๆให้กินง่ายอยู่ง่ายแบบนี้ พอวายุทานอิ่มผมก็พาเด็กน้อยออกมาที่สระ แต่ผมก็ต้องหยุดชะงักที่ได้ยินเรื่องที่คนกำลังคุยกันก่อนจะถึงสระน้ำ ผมจะไม่หยุดฟังเลยถ้ามันไม่มีชื่อผมอยู่ในนั้น

 

" พี่พร คุณออยเธอคบกับคุณพารักมานานแล้วเหรอพี่ ดูคุณออยรักคุณพารักมากเลยเนอะ " เสียงแม่บ้านเด็กคนใหม่เอ่ยถามรุ่นพี่ที่ทำงานในบ้าน ที่ผมรู้ว่าเป็นเด็กใหม่เพราะเมื่อวานผมได้ยินเด็กคนนี้โดนตำหนิเรื่องล้างข้าวของไม่สะอาด

 

" เออ..นานแล้ว...ยัยส้มเองถามทำไมว่ะ รีบเก็บของเร็ว..ไปเลย " เสียงแม่บ้านที่ชื่อพรเหมือนทำท่าจะดูเด็กใหม่ ผมกับวายุยังไม่ขยับไปไหน

 

" น่าสงสารคุณออยเนอะพี่ เห็นคุณเค้าชอบเด็กๆมากแต่ก็มามีแฟนเป็น.... "

 

" นี่ยัยส้มเราเพิ่งมาทำงาน ห้ามนินทาเจ้านายรู้มั้ย ถึงคุณท่านทุกคนจะใจดีก็เถอะ แกก็อย่ามาลามปามเรื่องส่วนตัวของท่านเค้า..เข้าใจนะ.."

 

" จร้าาา..พี่พร..ส้มจะจำไว้คร้าาา.."

 

" เฮ้อออ " สาวใช้ที่ชื่อพรถอนหายใจจนผมเองยังสงสัยว่ามีอะไร

 

" ถอนหายใจทำไมล่ะพี่พร "

 

" แต่ก็อย่างที่เองว่านั่นล่ะใครจะโชคดีเหมือนคุณกฤษล่ะ ได้อยู่กับคนที่รักแถมมีลูกให้ได้ด้วย มีทีเดียวสามคนสมใจคุณกฤษเค้าเลย ส่วนเรื่องคุณออยขนาดเองเพิ่งมายังสงสาร พี่อยู่มานานยิ่งสงสารคุณเค้าหนักเลย "

 

" แหม...พี่พรทำเป็นดุส้มไม่ให้พูดเรื่องเจ้านาย ทีตัวเองพูดซะยาวเชียว.....นะ...เอ่อ...คุณพารัก..คุณวายุ !!! "

 

ผมยืนฟังเด็กรับใช้ในบ้านพูดถึงเรื่องของผม ผมบอกตรงๆเรื่องมีลูก ผมก็แอบเสียใจอยู่เหมือนกัน เพราะตั้งแต่ผมแท้งครั้งนั้นมันก็ไม่มีวี่แววว่าจะท้องอีกเลย แล้วยิ่งเห็นพี่ออยรักเด็กมากๆแบบนี้ ผม...ผมยิ่งไม่สบายใจ ร่างบางของผมเริ่มสั่นเทา มันไม่ได้โมโหนะฮะ แต่ผมเสียใจที่ทุกคนคิดแบบนี้ แล้วมือบางก็รับรู้ถึงแรงบีบ ผมก้มตามแรงนั้น

 

" พี่พารักไม่ต้องคิดมากนะฮะ เดี๊ยวน้องๆก็มา " แล้ววายุก็ปล่อยมือผม เค้าวิ่งไปหาพี่ออยที่นั่งอยู่ข้างสระน้ำทันที ผมขมวดคิ้วเข้าหากันทันทีกับสิ่งที่วายุบอก

 

" คะ..คุณพารัก...สะ..ส้มขอโทษคะ ส้มไม่ได้ตั้งใจ คุณพารัก...อย่าบอกคุณกฤษเลยนะคะ ส้มยังไม่อยากตกงาน..นะคะ " ส้มคุกเข่าลงข้างๆพี่พรแม่บ้านรุ่นพี่ ที่นั่งคุกเข่าอยู่ก่อนแล้วตั้งแต่ที่เห็นผมกับวายุ

 

" ลุกขึ้นเถอะ ผมไม่ได้โกรธ แต่ก็ต้องขอบอกกับทั้งสองคนว่า อย่าทำแบบนี้อีก ผมเข้าใจ ว่าพวกพี่รักเจ้านายทุกคน แต่ก็ไม่ควรเอาเรื่องส่วนตัวมาพูดกันแบบนี้ เพราะถ้าไม่ใช่ผมที่ได้ยิน แต่เป็นคนอื่น พวกพี่อาจจะลำบากกว่านี้ก็ได้ฮะ "

 

" ขอบคุณ คุณพารักนะคะที่ไม่โกรธพวกเรา พวกเราสำนึกผิดแล้วคะ จะไม่พูดอะไรแบบนี้อีกแล้ว " พี่พรยกมือขึ้นพนมไหว้ผม ผมทำได้แค่ถอนหายใจออกเท่านั้น

 

" ฮะ พวกพี่มีอะไรก็ไปทำเถอะฮะ " เฮ้อ...ผมหายใจทิ้งอีกรอบ พร้อมหย่อนร่างบางลงบนเก้าอี้ ตรงนี้เป็นซุ้มต้นกระดังงา พวกเค้าคงไม่เห็นผมจริงๆเลยพากันพูดแบบนั้น ขนาดคนในบ้านยังคิดแบบนี้ แล้วคนข้างนอก...จะมองพี่ออยแบบไหนกันนะ

 

น้องพารัก นี่น้องไม่ได้เห็นแก่ตัวใช่มั้ยที่เก็บพี่ออยไว้กับตัวเองแบบนี้ แทนที่พี่เค้าจะมีคนรอบครัวที่สมบูรณ์ มี พ่อ แม่ และก็.....ลูก

 

" น้องพารัก!!!..น้องเป็นอะไรครับ " ผมสะดุ้งสุดตัวที่ได้ยินเสียงเรียกของพี่ออย มันไม่ได้ดังหรือตะคอกอะไรผมหรอกฮะ แต่ที่ผมตกใจ มันเป็นเพราะผมคิดอะไรเพลินไปหน่อย โดยเฉพาะเรื่อง...

 

" พี่ออย~~~" ผมเรียกชื่อพี่ออยด้วยเสียงสั่นเครือ คือมันจะไม่คิดมากแล้วเชียว แต่พอเห็นหน้าพี่ออยน้ำตามันก็พาลจะไหลขึ้นมาเลย พอทุกคนเห็นผมอาการไม่ดี พี่ออยนะตกใจไปแล้ว แต่เด็กๆนี่สิฮะ กำลังจะร้องตามผมแล้ว ยิ่งตาวาโยร้องก่อนผมอีก

 

" มันเกิดอะไรขึ้นครับ น้องพารักบอกพี่ได้มั้ย " พี่ออยขยับมานั่งข้างๆผมแล้วสวมกอดผมไว้ ส่วนพวกเด็กๆก็ล้อมหน้าล้อมหลังกอดผมจนกลมไปหมด

 

แล้วเสียงเล็กๆก็เอ่ยขึ้น " มีคนว่าสงสารลุงออยที่พี่พารักมีน้องให้ไม่ได้ฮะ " สิ้นเสียงตาวายุเท่านั้นแรงสวมกอดจากพี่ออยมันก็รัดแน่นมากขึ้น แถมถ้าผมฟังไม่ผิด ผมว่าผมได้ยินเสียงพี่ออยขบกรามแน่นดังกรอดเลย

 

" ใครครับ วายุ " เสียงเรียบเย็นของพี่ออยเอ่ยถามหลานตัวน้อย " พี่สะ...." ผมรีบหันไปหาหลานแล้วพูดสอดขึ้นทันที " พี่ออยรักไม่เป็นอะไรจริงๆฮะ ปล่อยๆไปเถอะนะฮะ ถือว่ารักขอ นะฮะๆๆๆ" ผมรีบหยุดสะอื้นเปลี่ยนเป็นอ้อนพี่ออยแทน

 

บอกตรงๆเรื่องความคิดคน เราไม่มีสิทธิ์ไปห้ามสิ่งที่เขาจะคิดกันทั้งเรื่องที่ดีและเรื่องที่ไม่ดี แต่เราสามารถเลือกที่จะรับหรือไม่รับสิ่งเหล่านั้นได้ บอกตรงๆตอนนี้ผมกลัวใจพี่ออยมากๆ อย่างที่เคยรู้กัน พี่ออยเป็นผู้ชายที่รักครอบครัวมากกก ถ้าพี่ออยรู้ว่าเป็นน้องส้ม เด็กที่รับเข้ามาทำงานคนใหม่ ผมคิดว่าน้องต้องโดนไล่ ออกจากบ้านล้านเปอร์เซ็น

 

" น้องพารักครับ พี่ขอนะครับ คราวนี้พี่คงยอมไม่ได้จริงๆ ยิ่งเป็นคนในบ้านด้วยแล้ว พี่ขอนะครับ " ผมทำได้เพียงพยักหน้าน้อยๆเท่านั้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

****พี่ออย....ใจเย็นนะคะ รู้ว่ารักเมียมากก🥺🥺🥺

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น