ใจดินสอ
email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

😊✏ว่าด้วยนิยายของไรท์นั้น>>>ไม่ใช่รักดราม่าหรือโรแมนติก ❤ ไม่ใช่รักใสๆวัยว้าวุ่นแต่เป็นรักวัยรุ่นที่มีอิโรติกรวมอยู่ด้วย😁 นอกจากจินตนาการแล้วโปรดใช้วิจารณญาณและศิลปะในการอ่านนะคะ📖 คุยกับไร์หรือแวะไปตามงานได้ที่ เพจ Writer ใจดินสอ

ชื่อตอน : EP.36 ค้างคืน 1/2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 27 มี.ค. 2563 08:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.36 ค้างคืน 1/2
แบบอักษร

เซ็น... 

ผมตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็เป็นช่วงค่ำๆที่อากาศเริ่มหนาวขึ้นไปอีก หลังจากที่แยกกับใครบางคนในช่วงกลางวันผมก็โทรหาเพื่อนที่ทำงานเป็นเลขาผู้อำนวยการในมหาลัยแถวนี้ให้หาที่พักใกล้ๆมหาลัยของใครบางคนให้ผม แน่นอนว่าผมจะอยู่ที่นี่ยาวๆเพราะหลังจากคืนนั้นผมก็ไม่สามารถข่มตานอนได้โดยที่ไม่ได้ยินเสียงของใครบางคนก่อนนอน 

 

" นี่มึงว่างขนาดที่ต้องหางานอดิเรกทำแก้เซ็งเลยเหรอเซ็น เจ้านายมึงนี่เลี้ยงดูมึงให้สุขสบายขนาดนี้เลยเหรอวะ " 

เพื่อนสนิทผมเพียงคนเดียวในตอนนี้ถามขึ้น เมื่อมันแวะเอาข้าวของเครื่องใช้มาให้ผม 

 

" อืมว่างมาก " 

ผมตอบ ผมโกหกมันว่าผมมาหาอะไรทำเล่นๆเพราะว่างแต่อันที่จริงงานผมก็มีนะก่อนมาที่นี่ผมสั่งคนอื่นทำแทนหมดแล้วเพราะตอนนี้ผมต้องทำอะไรที่สำคัญกว่า 

 

" เอองั้นไว้วันหลังกูจะแวะมาหามึงใหม่ก็แล้วกันมึงจะได้พักผ่อน ถ้าวันไหนมึงว่างๆก็แวะไปหากูด้วยนะ " 

มันพูดกับผมก่อนจะก้าวขาออกไปจากห้องผม ทำอย่างกับว่าห้องผมกับห้องมันอยู่ห่างกันไกล? 

 

" ห้องก็อยู่ตรงข้ามกันแค่นี้? " 

นอกจากคุณนักรบกับคุณนาทีแล้วก็มีคุณเซียนอีกคนที่เป็นทั้งเพื่อน พี่น้องและเจ้านายของผมแล้วผมก็มีมันนี่แหละที่เป็นเพื่อนของผมอีกคน เพื่อนที่เรียนมาด้วยกันแต่เพิ่งจะมาแยกกันตอนที่เรียนจบเพราะต่างคนก็ต่างแยกย้ายกันไปทำงาน เราสองคนมีอะไรหลายๆอย่างที่เหมือนๆกันจะต่างกันก็แค่รสนิยมบนเตียงล่ะมั้ง ก็มันน่ะซาดิส!! ส่วนผมน่ะเหรอ...ต้องรอไปสักพักก่อนถึงจะรู้ ὸ‿ό 

 

ติ้ง!! 

คิดอะไรเพลินๆได้ไม่ทันไรเสียงแอพพลิเคชั่นไลน์ของผมก็ดังขึ้น ชื่อของใครบางคนที่ส่งข้อความมาหาทำให้ผมต้องรีบกดเข้าไปอ่าน 

 

กระถิน >>> ลุงตื่นยัง 

禪 >>> ตื่นแล้ว 

กระถิน >>> ที่พักเป็นไงบ้าง? 

禪 >>> อยากเห็นก็มาดูเองสิ 

กระถิน >>> ฮั่นแน่!! จะหลอกให้ถินไปหาใช่ม้าาา  ◉⃝ ˙̫̮ ◉⃝ 

 禪 >>> รู้ดี 

กระถิน >>> ถินเก่งใช่ปะ 

禪 >>> จะมามั้ยจะได้ไปรับ 

กระถิน >>> เดี๋ยวถินไปเองก็ได้บอกแค่นั่งรถสายไหนไปก็พอ 

禪 >>> เดี๋ยวขับรถไปรับ 

กระถิน >>> เอารถมาจากไหน 

禪 >>> ก็ซื้อไงถามแปลก 

กระถิน >>> บ้าเหรอลุง!! ซื้อรถขับที่ต่างประเทศเนี่ยนะ!! 

禪 >>> มีตัง 

กระถิน >>> งกอย่างลุงเนี่ยนะจะซื้อรถ ที่ขับอยู่ทุกวันก็เจ้านายซื้อให้นี่นา 

禪 >>> รู้ดีจริงๆ รถเพื่อนน่ะให้ใช้จนกว่าจะกลับ 

กระถิน >>> อ่อ ตกใจหมดคิดว่าซื้อจริงๆ 

禪 >>> เก็บกระเป๋ามาด้วยนะ 

กระถิน >>> ทำไมอะ 

禪 >>> มาแล้วห้ามกลับ 

กระถิน >>> บ้า >_<  

禪 >>> รูมเมทมาเมื่อไหร่ค่อยไปพักก็ได้นี่ กว่าจะเปิดเทอมก็อีกตั้งหลายสัปดาห์ 

กระถิน >>> แล้วลุงไม่กลับไทยเหรอ 

禪 >>> กลับพร้อมเธอ 

กระถิน >>> ง้อววว!! 

禪 >>> เป็นวัวหรือไงมาง๊งมาง้อวว 

กระถิน >>> เป็นแฟนลุงต่างหากเล่า คิกๆ 

禪 >>> ὸ‿ό 

กระถิน >>> ฮ่า ฮ่า ฮ่า ส่งอะไรมาเนี่ย!! 

 

ผมใช้เวลาไม่นานนักในการขับรถไปรับใครบางคนให้มาพักกับผมถึงจะเป็นการพักแค่ชั่วคราวก็เถอะ ผมจำได้ว่าตั้งแต่นั่งรถมาเสียงน่ารำคาญของใครบางคนก็ดังเจี๊ยวจ๊าวไม่ยอมหยุดไม่รู้ว่ามีเรื่องอะไรให้คุยนักหนา แต่ก็นั่นแหละครับรู้ว่าน่ารำคาญแต่ก็ยังอยากได้ยิน เฮ้อ!! 

 

" โหทำไมลุงพักโรงแรมหรูขนาดนี้เนี่ย ถินรู้นะว่าลุงตังเยอะแต่ที่พักต่างประเทศค่าใช้จ่ายมันแพงกว่าบ้านเรานะลุง " 

ใครบางคนที่เดินตามผมเข้ามาในโรงแรมพูดขึ้นขณะที่เจ้าตัวนั้นเอาแต่หันซ้ายมองขวาไม่อยู่นิ่ง ไม่รู้ว่าตอนเกิดมาที่บ้านให้เด็กนี่กินนกหวีดหรือกินตุ๊กตาไขลานแทนข้าวหรือเปล่าเพราะไม่มีทีท่าว่าจะเงียบหรืออยู่นิ่งๆได้เลยสักครั้ง ไม่เหนื่อยหรือไงใช้พลังงานเยอะขนาดนี้? 

 

" ลุงพักชั้นสามสิบเลยเหรอดีจัง แบบนี้ก็ได้เห็นวิวสวยๆทุกวันเลยน่ะสิ " 

ใครบางคนหันมาถามผมเมื่อเห็นตัวเลขชั้นห้องพักที่เรากำลังขึ้นลิฟต์ไป ดีหน่อยที่ในลิฟต์มีแค่เราสองคนไม่งั้นใครบางคนคงได้เงียบจนกว่าจะถึงห้องแน่ๆ  

 

" แล้วเราไม่ออกไปกินข้าวเหรอลุง ถินอยากกินเนื้อย่างเหมือนในซีรีย์อะแล้วก็อยากไปนั่งร้านขนมน่ารักๆเหมือนในซีรีย์ด้วย " 

 

" วันนี้กินที่ห้องก่อนฉันสั่งมาไว้แล้ว เดี๋ยววันหลังพาไป " 

ผมหันไปบอก 

 

ติ้ง!! 

" มัวแต่คุยอยู่นั่นแหละออกมาได้แล้ว " 

ผมบอกคนที่ยืนนิ่งในลิฟต์เมื่อประตูลิฟต์เปิดออกก่อนที่ร่างเล็กๆจะดุ๊กดิ๊กออกมา เหมือนลูกหมา? 

 

" แล้วเพื่อนลุงล่ะเขามากินข้าวกับเรามั้ย " 

คนข้างๆยังคงถามต่อ นั่นน่ะสิมันจะมากินข้าวกับเรามั้ยมันยิ่งชอบทำตัวผลุบๆโผล่ๆอยู่ด้วยสิแล้วห้องก็ดันอยู่ตรงข้ามกันด้วย 

 

" ไม่ได้ ให้มากินข้าวกับเราไม่ได้ " 

ผมพรึมพรำคนเดียวแต่เหมือนจะมีคนหูดีได้ยิน 

 

" ทำไมอะลุง ลุงไม่อยากแนะนำถินให้เพื่อนรู้จักเหรอ " 

อ่า ไม่ใช่แบบนั้นแต่ให้มันรู้จักเธอไม่ได้  

 

" เปล่าก็แค่วันนี้ฉันอยากกินข้าวกับเธอแค่สองคนไง เอาไว้วันหลังเดี๋ยวฉันพาไปแนะนำให้รู้จักก็ได้ " 

 

" อ่อแบบนี้นี่เอง ว่าแต่ลุงคิดไรกะถินปะเนี่ยอยู่ดีๆก็ชวนเขามาค้างด้วย " 

ผมล่ะเกลียดแววตาทะเล้นที่กำลังมองมาที่ผมตอนนี้ซะจริงๆเลย ทำไมเป็นผู้หญิงขี้เล่นขนาดนี้นะถ้ามาเรียนที่นี่แล้วมีคนมาจีบจะทำยังไง 

 

" คิดสิ " 

ผมก้มหน้าลงไปกระซิบเบาๆทำเอาคนขี้เล่นถึงกับหน้าเหวอ 

 

" .......... " 

 

" คิดว่าจะพาไปกินอะไร พาไปเที่ยวไหนไงล่ะ " 

คิกๆ 

 

" โธ่ลุงอะ!! ทำไมชอบพูดไม่เคลียร์อยู่เรื่อยเลยถินก็คิดไปนู้นน!! " 

 

>>> ติดตามผลงานฉบับ E-BOOK ในธัญวลัยได้แล้วนะคะ 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น