Kedrasa

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะคะ 🥰🥰🥰

กรงรักฯ # 41 ร่วมยินดี

ชื่อตอน : กรงรักฯ # 41 ร่วมยินดี

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 568

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ก.พ. 2563 21:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กรงรักฯ # 41 ร่วมยินดี
แบบอักษร

 

พี่ออย ❤️ น้องพารัก

 

 

" ครับๆ ได้สิครับแม่ ครับไม่มีปัญหา ...คิดถึงแม่เหมือนกันครับ " ผมคุยกับแม่ที่โทรมาหาผมจากเมืองไทย แม่ผมบอกว่าน้องวีเรียนจบหมอแล้ว เลยชวนผมกับน้องพารักไปร่วมแสดงความยินดีที่เรียนจบ ใช่ครับ นี่ผ่านมากว่า 6 ปีแล้วครับ ที่ผมใช้ชีวิตร่วมกันกับน้องพารัก ชิวิตคู่ของเราราบรื่นดี ก็มีไม่เข้าใจกันบ้าง แต่ส่วนใหญ่น้องจะงอนตรงที่ผมไม่ให้กลับไทยนี่ล่ะครับ ทำไงได้ก็ผมหวงของผมนี่นา

 

" คุณแม่โทรมาเหรอฮะ คิดถึงคุณแม่จังเลยนะฮะ " เสียงน้องพารักที่พูดค่อนข้างติดไปทางอ้อนๆนิดๆ มันก็เป็นแบบนี้มาสักพักแล้วครับ ก็พอเห็นแด๊ดกับคุณแม่กลับไทย เมียผมก็แทบเต้น ก็เหตุผลเดิมครับอยากกลับไทย ความจริงผมไม่ได้อยากขัดใจน้องนะครับ แต่งานผมที่นี่มันมีปัญหานะสิครับ ผมพยายามเคลียให้เสร็จแต่มันก็ไม่เป็นดั่งใจคิด จนคุณแด๊ดกับแม่ผมกลับไปไทยได้เป็นเดือนแล้ว แล้วนี่ยังเป็นงานสำคัญของน้องวีอีก ต้องรีบซะแล้วสิ ก่อนที่เมียผมจะเปลี่ยนจากงอนเป็นโกรธแทน

 

" พี่ก็คิดถึงครับ น้องพารักครับ น้องวีเรียนจบหมอแล้วนะครับ "

 

" จริงเหรอฮะ..ไวจังเลย น้องวีเก่งจังนะฮะ เรียนไม่ถึง 6 ปี แถมยังเลี้ยงลูกเองอีก รักนับถือน้องจริงๆฮะ "

 

" คือแม่พี่โทรมาบอกว่าจะมีงานรับปริญญา...อีกสองอาทิตย์..เรา..เรากลับไทยไปแสดงความยินดีกันนะครับ "

 

" อีกสองอาทิตย์ไวจังฮะ เราจะให้อะไรน้องวีดีฮะ อืมมมม...ยากจังเลย "

 

" น้องพารัก น้องไม่น้อยใจพี่ใช่มั้ยครับที่พี่....เอ่อ...พอเป็นงานของน้องวีพี่ก็จะกลับไทย แต่พอน้องพารักขอพี่ก็...." ผมกลั้นใจถามน้องพารักออกไป ขนาดตัวผมเองยังคิดเลยว่าผมแม่งโคตรเห็นแก่ตัวเลย แต่ทำไงได้ล่ะครับก็คนมันหวงเมียนี่นา หลังๆมานี้น้องมีดูน้ำมีนวล ร่างเพรียวบางขึ้น สะโพกผาย แถมเสียงที่พูดก็หวานขึ้นเรื่อยๆ จนผมแทบอยากจะขังน้องไว้ในบ้านอย่างเดียวเลย

 

" โธ่...พี่ออย รักไม่ได้งี่เง่าขนาดนั้นสักหน่อยฮะ อาจจะมีเอาแต่ใจบ้าง แต่รักก็มีเหตุผลน้าาาา..." ผมขยับขึ้นไปนั่งบนตักของพี่ออย ก็เรากำลังนั่งดูหนังกันอยู่นะสิฮะ แต่เมื่อกี้คุณแม่โทรมา ผมก็เลยไม่อยากกวนเฉยๆ ผมยกมือบางขึ้นคล้องคอแกร่งของพี่ออยพร้อมใช้หัวทุยซุกไซร้มันเหมือนที่เคยทำประจำๆ

 

" ครับๆ พี่เชื่อแล้วก็ได้ งั้นเรื่องของขวัญพี่ให้น้องพารักคิดแล้วกันนะครับ พี่บอกตรงๆเลยเรื่องพวกนี้พี่ไม่ถนัดจริงๆ เกิดพี่เป็นคนซื้อไป น้องวีอาจจะโกรธพี่ไปเลยก็ได้ ฮ่า ฮ่า ฮ่า "

 

" ก็เพราะพี่ชอบเอาแต่แกล้งคนอื่นนะสิฮะ ดูสิพอเรื่องเป็นงานเป็นการนะ ให้รักคิดทุกที ชิส์ "

 

" ขอโทษคร้าบบบบ...แต่น้องพารักก็ดีใจใช่มั้ยครับที่จะได้กลับไทย "

 

" เราจะอยู่กันนานมั้ยครับพี่ออย รักอยากเข้าไปดูงานที่ผับด้วย ตั้งแต่รักให้พี่ไมค์รีโนเวทใหม่ รักยังไม่เห็นร้านของจริงเลย เราจะอยู่กี่วันฮะ บอกรักหน่อยสิฮะ นะๆๆๆๆ" ผมใช้หัวทุยไซร้ที่อกแกร่งจนเส้นผมเริ่มฟูฟ่อง

 

" อืมมมม...สักเดือนพอมั้ยครับ "

 

" จริงนะฮะ จุ๊บๆๆๆ น้องพารักรักพี่ออยที่สุดเลยฮะ " ผมยกร่างบางขึ้นให้หน้าของผมเสมอกับหน้าพี่ออย แล้วจูบรัวๆที่ริมฝีปากหยักหนา ตอนนี้ผมคิดถึงประเทศไทย อาหารไทย เพื่อนๆ แล้วก็ผับของโผ้มมมม

 

 

.............................................

 

 

สองสัปดาห์ต่อมา

 

ฟ้าวววววววว.....

 

"ท่านผู้โดยสารเที่ยวบิน j 116 จากอเมริกา เชิญออกทางประตู B ได้เลยค่ะ ~~~~ "

 

" พี่ออยรักง่วงจังฮะ เมื่อไหร่รถจะมารับเราสักทีฮะ " ผมบ่นพร้อมอาการงัวเงีย ก็ตอนอยู่บนเครื่องผมแทบไม่ได้นอนเลยนี่ฮะ เครื่องบินเจอพายุตลอดการเดินทางเลย

 

" รอหน่อยนะครับคนดี ข้างนอกฝนตกนะครับ รถคงติดอยู่ตรงไหนสักที่นะครับ มาครับนั่งตักพี่ก็ได้นะ จะได้หลับสบายๆ " ผมค่อยๆขยับร่างบางขึ้นไปนั่งบนตักพี่ออยอย่างที่เคยทำแล้วซุกตัวเข้าหาอกอุ่น ก็ในสนามบินมันหนาวนี่ฮะ ผมไม่สนสายตาคนที่พากันมองผมกับพี่ออยหรอกฮะ ก็คนมันง่วงนิ แล้วผมก็เข้าสู่ห้วงนิทราอย่างง่ายดาย

 

" งื้อ~~~พี่ออย..กอดรักหน่อยฮะ " ผมร้องหาพี่ออยก็มันหนาวนี่ฮะ ปกติเรานอนกอดกันตลอด...ใช่สิ เรานอนกอดกันตลอด ผมรีบลืมตาขึ้นมาทันที ตอนนี้ผมนอนอยู่บนเตียงนุ่มฟู ผมหรี่ตามองไปรอบๆ ห้อง นี่มันห้องพี่ออยในคอนโดเรานิ เราเผลอหลับตั้งแต่สนามบินจนถึงห้องนี้เลยเหรอ พอผมเริ่มปรับสายตาให้เข้ากับแสงจากระเบียงได้แล้ว ผมก็ขยับร่างบางลงจากเตียง แล้วเดินเข้าห้องน้ำไปทำธุระส่วนตัวจนเสร็จ ผมเดินออกมาจากห้องก็เห็นผู้ชายของผมกำลังง่วนอยู่หน้าเตา คงกำลังเตรียมอาหารให้ผมแน่ๆเลย ผมค่อยๆย่องเข้าไปหาพี่ออยเบาๆ

 

" น้องพารัก ทำไมไม่นอนต่อครับ ยังเช้าอยู่เลยนะครับ "

 

" งื้ออออ..ไม่หนุกเลย พี่ออยรู้ได้ไงว่ารักกำลังเดินมาอ่ะ วู้..เซ็งเลย " ผมหยุดชะงักเท้าทันทีที่ได้ยินเสียงพี่ออยทักมา ตอนนี้ร่างบางของผมนั่งลงบนเคาท์เตอข้างๆพี่ออยที่กำลังทำอาหารไม่ยอมหยุด

 

" ฟ้อดดดด...ก็เมียพี่ตัวหอมขนาดนี้ ทำไมพี่จะไม่รู้ล่ะครับ " พี่ออยหันหน้ามาแล้วใช้ริมฝีปากหนากดลงที่แก้มป่องของผม เจอแบบนี้ก็ยิ้มเลยสิฮะ พี่ออยชอบทำให้ผมเขินได้ตลอดๆเลย งื้อออ

 

" พี่ออยอ่ะ...แก้มรักช้ำหมดแล้ว "

 

" มาครับ เสร็จพอดี งั้นทานกันเลยเนอะ พี่ทำข้าวต้มหมูของโปรดน้องพารักด้วยนะ มานั่งดีๆก่อน อึบ!! "

 

" พี่ออย!!..รักเดินเองได้น่า ไม่เห็นต้องอุ้มเลย พี่ออยชอบทำแบบนี้ดูสิพักนี้รักรู้สึกว่ารักอ้วนขึ้นด้วยอ่ะ งื้อออ " ผมบ่นอุบอิบแต่ก็ยิ้มจนแก้มแทบแตกที่พี่ออยเอาใจผมแบบนี้เสมอต้นเสมอปลายตลอด

 

แล้วพี่ออยก็ตักข้าวต้มมาเสริฟเราทั้งคู่ทานกันไปคุยกันไป มีแค่เราสองคน ผมชอบเวลาแบบนี้มี่สุด โดยเฉพาะตอนนี้เราอยู่ที่ประเทศไทยแล้ว เย้~~~

 

 

 

วันงานของน้องวี🎉

 

" พี่ออยเร็วๆสิฮะ รักอยากไปเล่นกับหลาน "

 

" เมื่อวานก็เล่นด้วยกันทั้งวันแล้วนะครับ พี่กลัวน้องพารักจะเหนื่อยเกินไป เด็กๆแรงเยอะกันทั้งนั้น "

 

" งื้อ พี่ออยอ่ะ รักยังไม่แก่สักหน่อย แรงเหลือเยอะแยะ เร็วๆสิฮะ " ผมยังคงเร่งพี่ออยไม่หยุด ก็หลานๆน่ารักจริงๆนี่ฮะ ทั้งยัยพระพาย ตาวาโย แล้วก็ตาวายุ แค่คิดก็อยากเข้าฟัดให้หายคิดถึงเลย

 

ผมกับพี่ออยพากันขับรถจนมาถึงมหาลัยวิทยาลัยแพทย์ กว่าจะหาที่จอดได้พากันเหงื่อตกเหมือนกัน

 

ตืดดดดด...ตืดดดดดด.......

 

" ฮัลโหล....ฮะ...ถึงแล้วฮะคุณแม่....ฮะ..หาที่จอดรถอยู่ฮะ...ฮะเจอกันที่ลานน้ำพุ...ฮะๆโอเคฮะ " คุณแม่พี่ออยโทรตามแล้ว คงใกล้เสร็จพิธี ผมกับพี่ออยรีบไปตรงจุดนัดพบ ลานน้ำพุๆ

 

" ลุงออย พี่พารัก ทางนี้คะ " เสียงใสของยัยพระพายดังมาแต่ไกล ผมกับพี่ออยเดินดิ่งเข้าไปหาทันที ผมได้แต่แอบขำเล็กๆกับสรรพนามที่หลานใช้เรียกผมกับพี่ออย มันเป็นแบบนี้ตั้งแต่วันแรกที่พวกเราเข้าไปหาน้องวีที่บ้านแล้ว

 

ผมกับพี่ออย เข้าไปรวมกับทุกคนในครอบครัว ตอนนี้มีแต่เสียงเด็กๆคุยเล่นกันอย่างสนุกสนาน จนสักพักพี่กฤษก็มาพาเด็กๆไป

 

"พี่ออยฮะเราตามไปดูน้องวีกันดีกว่านะฮะ อยู่ตรงนี้รักเหงา "

 

" เหงาอะไร หึ แค่เด็กๆไปกับพ่อเค้าแค่นี้ "

 

" นะฮะ นะๆๆๆๆๆ"

 

" ครับๆก็ได้ครับ เฮ้อออ "

 

" พี่ออยน่ารักที่สุดเลยฮะ .....ถ้าไม่ติดที่คนเยอะนะ รักกะจะให้รางวัลสักหน่อย คิคิ "

 

แล้วเราทั้งคู่ก็เดินตามพี่กฤษไป วันนี้อากาศค่อนข้างร้อน ถึงสัปดาห์ที่ผ่านมาจะมีฝนตกมามากก็ตาม

 

" โอ๊ะ!!! ขอโทษครับ คุณเป็นอะไรรึเปล่าครับ " ผมเดินมากับพี่ออยอยู่ดีๆ ก็โดนชนเข้าอย่างจัง ผมซึ่งเป็นคนร่างเล็กอยู่แล้วถ้าไม่ได้พี่ออยรั้งไว้คงล้มไปแล้ว

 

" เดินดีๆหน่อยสิครับ เข้าใจว่ารีบแต่ถ้ามีใครบาดเจ็บมันจะไม่คุ้มเอานะครับ " พี่ออยหันไปดุเด็กหนุ่มที่ในมือถือของพะรุงพะรังไปหมด

 

" พี่ออย รักไม่เป็นไรฮะ น้องไปเถอะ กำลังรีบไม่ใช่เหรอ " ผมรีบไล่เด็กหนุ่มไปก่อนที่พี่ออยจะกลายร่าง

 

" พี่ออย รักไม่เป็นอะไรจริงๆฮะ ไปกันเถอะ นะฮะ นะๆๆๆๆ " ผมใช้มือบางทั้งสองข้างคล้องแขนพี่ออยแล้วแกว่งไปมา เพื่อหวังให้พี่ออยอารมณ์ดีขึ้น

 

" ครับๆ โอเคครับ " ผมกับพี่ออยรีบพากันเดินไปข้างๆหอประชุม บัณฑิตใหม่ออกมากันเกือบหมด ผมรีบกวาดตามองหาน้องวี จนเห็นคนตัวเล็กอยู่กับเด็กๆ

 

" อ้าว!!! ออกมาแล้วเหรอครับน้องวี พี่เกือบมาไม่ทันซะแล้ว " พี่ออยทักน้องวี เพราะความจริงถ้าไม่เกิดอุบัติเหตุเมื่อสักครู่ ผมคงทันได้เล่นกับเด็กๆอีกรอบ

 

" สวัสดีฮะ พี่ออย พี่รัก มาทันสิฮะ วีเพิ่งออกมาเอง " น้องวีหันคุยกับพี่ออย วันนี้น้องวีสวยมากๆ

 

สักพักเพื่อนน้องวีที่ชื่อเจน ก็ชวนทุกคนไปรวมกับครอบครัวที่ลานน้ำพุ เพราะผู้ใหญ่ทางบ้านพี่กฤษมากันทุกคน

 

พวกเราทุกคนพากันถ่ายรูปเป็นที่ระลึกในวันที่น้องวีประสบความสำเร็จ ผมในฐานะที่เป็นญาติคนหนึ่งแล้วก็อดที่จะภูมิใจแทนทุกคนไม่ได้ ภาพที่เห็นทั้งผู้ใหญ่ พี่กฤษ พี่ออย เพื่อนๆน้อง และหลานๆ ที่ต่างพากันยี้มแย้ม มันทำให้ผมก็รู้สึกว่าวันนี้ผมก็มีความสุขมากด้วยจริงๆ

 

พี่พารักยินดีกับน้องวีด้วยนะฮะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

***** วันนี้ขอมาฟิวครอบครัวนะคะทุกคน 🌻

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น