น้ำหมึก_หลากสี
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ep.4 take over

คำค้น : เมียมาเฟีย

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.7k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ก.พ. 2563 11:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ep.4 take over
แบบอักษร

รถยนต์คันเดิม จอดที่ป้ายห้ามจอด จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากเหนือสมุทร วันนี้เขาออกมาจากบ้านแต่เช้าเพื่อไปทำงาน กราฟนั่งทำหน้าเซ็งอย่างไม่เข้าใจเพื่อนรักว่าทำไมต้องมาทำตัวเป็นคนถ้ำมอง ทั้งที่มันไม่ใช่นิสัยของเหนือสมุทร 

“เราจะรออีกนานไหม” กราฟถามขึ้น เมื่อจอดรอมานาน ก็ไม่มีทีท่าว่าจะเห็นผู้หญิงที่เหนือสมุทรรอสักที 

“ออกรถเถอะ” สิ้นสุดคำสั่งของเหนือสมุทร คนขับรถก็รีบออกรถทันที จนกระทั่งขับไปได้ครึ่งทาง รถของเหนือสมุทรก็สวนกับแท็กซี่สีฟ้าคันหนึ่ง มันอาจจะเป็นเรื่องปกติถ้าบนรถคนนั้นไม่มีสโนว์นั่งอยู่ เขามองตามแท็กซี่คันนั้น  

“มองใครวะ” กราฟไม่ทันเห็นจึงถามขึ้น 

“ไม่ใช่เรื่องที่มึงต้องรู้” เหนือสมุทรพูดจบก็ขยับขาแว่นตานิดหนึ่ง ยังคงนั่งนิ่งวางท่าอยู่เช่นเดิม จนกระทั่งมาที่บริษัทสำนักงานใหญ่ เพราะวันนี้มีประชุม เขาต้องการจะลงทุนกับบริษัทยาพ่อของสโนว์  

“มึงเรียกทุกคนมาทำไม ทั้งที่ไม่มีงานด่วน” กราฟถือโอกาสถามระหว่างเดินเข้าห้องประชุม แต่เขาไม่ตอบ ทุกคนมาพร้อมหน้า พร้อมตา ประกอบไปด้วยกรรมการบริษัทต่าง ๆในเครือของเขา 

“เจ้าคุณไปไหน” เหนือสมุทรถามขึ้น เมื่อที่ว่างของรองประทานไม่มีเงาของเจ้าคุณ 

“กูไปตามให้” กราฟทำท่าจะลุกขึ้น แต่เหนือสมุทรบอกไม่จำเป็น เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เจ้าคุณขาดการประชุม 

การประชุมค่อย เป็นค่อยไป ส่วนมากจะเป็นการเสนอแบรนด์สินค้าต่าง ที่กำลังจะสร้างขึ้นในต้นปีหน้า แต่เขากับทำเมินเพราะเขาไม่ได้รวยจากธุรกิจพวกนี้ 

“เอาหละ เรื่องอื่นเอาไว้ก่อน” เขาค้านขึ้นกลางที่ประชุม ทุกคนจึงต้องเงียบลงไปตาม ๆ กัน สีหน้าแต่ละคนล้วนแต่กังวลเพราะกลัวเหนือสมุทรไม่พอใจ 

“ผมต้องการเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ของบริษัทยาที่จดลิขสิทธิ์ไพรศาลกุล” เสียงฮือฮาของทุกคนดังขึ้นแต่ไม่มีใครกล้าค้านนอกจาก กราฟที่ไม่เห็นด้วย 

“เหนือ มึงบ้าไปแล้วหรือไง” เหนือสมุทรไม่สนใจสิ่งที่กราฟพูด เพราะนี่ไม่ใช่การขอร้อง แต่เขากำลังบังคับทุกคนด้วยอำนาจของเขา 

“ถ้าใครไม่เห็นด้วยก็เดินออกไป” เหนือสมุทรมองหน้ากราฟ ซึ่งมันทำให้กราฟจำยอมที่จะนั่งนิ่งสงบอารมณ์ไว้ ส่วนคนอื่น ๆ คนเงียบกริบ ไม่มีใครกล้าแย้งแม้แต่คนเดียว เหนือสมุทรตบลงที่โต๊ะเสียงดัง ทุกคนกลัวจนหัวหด เขายืนขึ้นเต็มความสูง แล้วโยนเอกสารที่คิมลูกน้องฝีมือดีของเขาไปรวมรวมหุ้นส่วนของคุณสนทั้งหมด ให้กับทุกคน “ใครทำให้ผมได้บริษัทนั้นมา ผมจะตอบแทนให้อย่างงาม” เหนือสมุทรยิ้มมุมปาก แล้วเดินออกไป กราฟรีบเดินตามไปทันที  

ปัง! กราบตบโต๊ะเสียงดัง แล้วกำคอเสื้อเพื่อนรักที่ทำอะไรไม่ปรึกษาเขา และข้ามหัวเขาเหมือนเขาไม่มีตัวตน 

“ไอ้เหนือ ที่มึงทำอยู่ตอนนี้ทุกคนก็จับตามองมึงมากพอแล้ว นี่มึงยังจะไปซื้อหุ้นบริษัทกระจอกนั่นอีก มึงคิดอะไรอยู่วะ” เหนือสมุทรมองหน้าเพื่อนรัก แล้วแกะมือของกราฟออกจากคอเสื้อ เขาลุกขึ้นจัดสูทให้เป็นระเบียบ เขาเดินไปยืนที่หน้ากระจกใส มองลงไปที่อาคารเล็ก ๆ รอบ ๆ ตัวที่ผุดขึ้นเหมือนดอกเห็ด 

“มึงบอกเองไม่ใช่เหรอ ถ้ากูอยากขึ้นไปอยู่บนตำแหน่งสูงสุดต้องอาศัยเหยียบหัวพวกโลภมากขึ้น แล้วรวบรวมบริษัทเล็ก ๆ มาไว้ในกำมือ กูกำลังทำอย่างที่มึงบอก กูผิดตรงไหน” กราฟพูดไม่ออก เพราะคำพูดพวกนั้นเขาเป็นคนพูดกรอกหูเหนือสมุทรเอง จนเขามีนิสัยเลือดเย็น และ ไม่กลัวใครแบบนี้  

“เออ แต่อย่าให้มันเอิกเกริกนักนะ กูขี้เกียจมายืนปั้นหน้ายิ้มโกหกเรื่องฟอกเงินของมึง” กราฟรู้ว่าห้ามความคิดของเหนือสมุทรไม่ได้ จึงยอมปล่อยไป และทำได้แค่ระวังหลังให้ก็เท่านั้น 

บริษัทยาของคุณสนที่กำลังไปได้สวยในสองปีที่ผ่านมา จนทำให้ครอบครัวเขารวยขึ้นอย่างมหาศาล ตอนนี้ถูกคู่แข่งปั่นจนหุ้นตก อย่างใจหาย รายการสั่งยาจากโรงพยาบาลยกเลิดออเดอร์ทั้งหมด เมื่อยาของคุณสนไม่ได้ประสิทธิภาพ ข้อนี้เขาต้องรับผิดชอบ โรงพยาบาลหลายแห่งที่ให้บริษัทคุณสนผลิตให้ ทยอยยกเลิกไปหลายแห่งจนไม่เหลือ คุณสนเริ่มเกิดความหงุดหงิด ไม่มีใครเข้าหาได้นอกจากสายป่าน  

“เกิดอะไรขึ้นคะแม่” สโนว์เดินเข้ามาในบ้าน หลังกลับจากมหาลัยเธอมองข้าวของที่แตกหักเกลื่อบ้านอย่างนึกแปลกใจ  

“สโนว์หนูขึ้นห้องไปก่อนลูก คุณพ่อกำลังโมโห” สโนว์ทำตามคำสั่งของมารดาอย่างว่าง่าย เธอได้แต่ขดอยู่มุมห้องตัวสั่นทุกครั้งเมื่อได้ยินเสียงข้าวของที่แตกหักจากฝีมือของผู้เป็นพ่อ  

จากวันนั้น สโนว์ก็ไม่เจอผู้เป็นพ่ออีกเลย เพราะท่านเอาแต่เก็บตัวอยู่ในห้อง คนเดียว มีเพียงสายป่านเท่านั้นที่ยังเข้าไปหาได้ตามปกติ 

สายป่านดิ้นรนทำทุกอย่างเพื่อให้บริษัทของตัวเองอยู่รอด แต่เหมือนยิ่งทำก็ยิ่งแย่ เพราะผู้ถือหุ้นลาออกจนหมด ยาที่อยู่ในระหว่างการผลิตถูกยกเลิกเพราะไม่มีเงินชำระ ทำให้เป็นหนี้มากถึงยี่สิบล้านในเวลาชั่วพริบตา เงินที่หมุนอยู่ในบัญชีติดลบภายในระยะเวลาเดือนเดียว เหนือสมุทรยิ้มอย่างพอใจเมื่อกราฟ ทำตามที่เขาต้องการ  

“สายป่านหย่อนก้นลงนั่งบนโซฟาหลังกลับจากเดินเรื่องขอยืมเงิน แต่ถูกปฏิเสธทุกธนาคาร เธอรู้สึกเครียดมาก แต่สโนว์กลับทำเป็นไม่รู้ ไม่ชี้ ยิ่งทำให้เธอหงุดหงิด 

“ดื่มน้ำก่อนนะคะพี่ป่าน” สโนว์วางแก้วน้ำลงให้พี่สาว แล้วหยิบรีโมตเปิดทีวี 

“ปิดก่อนได้ไหม พี่กำลังใช้ความคิด” สายป่านเอ่ยเสียงเรียบ อย่างไม่สบอารมณ์ แต่สโนว์ไม่ได้ยิน สโนว์จึงเปิดไปเรื่อย ๆจนกระทั่งสายป่านบอกย้อนกลับไปที่ช่องเดิม 

“พี่รู้จักเขาเหรอ” สโนว์มองหน้าพี่สาว เมื่อเริ่มมีรอยยิ้ม 

“อื้ม พี่รู้แล้วจะช่วยคุณพ่อยังไง” สายป่านรีบไปหาผู้เป็นพ่อ แล้วเล่าเรื่องที่เหนือสมุทรอยากลองลงทุนกับบริษัทยา มันจะสามารถช่วยครอบครัวเธอได้ ถ้าเหนือสมุทรยอมลงทุนด้วย 

“จริงเหรอลูก เขาสนใจอยากลงทุนกับบริษัทยาเหรอ” คุณสนยิ้มอย่างมีความหวัง 

“ใช่ค่ะพ่อ เขาเป็นมหาเศรษฐีที่ชอบลงทุนมีบริษัทหลายแห่ง ทำธุรกิจหลายอย่าง ป่านจะลองคุยกับเขาเผื่อเขาสนใจ” สายป่านพูดให้ผู้เป็นพ่อฟัง จนคุณสนหัวเราะอย่างดีใจ 

“ดีลูก พ่อไว้ใจป่านนะลูก พ่อเชื่อว่าลูกจะพาบริษัทเราผ่านไปได้ด้วยดี” คุณสนวางมือลงบนไหล่บุตรสาว รู้สึกภูมิใจกับลูกคนนี้เป็นอย่างมาก 

“ค่ะพ่อ ป่านจะไม่ทำให้พ่อผิดหวัง”  

สโนว์แอบฟังพี่สาวกับพ่อคุยกัน เธอได้แต่ถอนหายใจแล้วเดินกลับเข้าห้อง 

เหนือสมุทรนั่งป้อนปลาให้กับพญาอินทรีสีดำอย่างสบายใจ จนกระทั่งเจ้าคุณเดินยิ้มมาหาเขา พร้อมกับนั่งลงข้าง ๆ 

“ดูจากรอยยิ้มของมึง หนอน ผีเสื้อคงตายสินะ” เหนือสมุทรเอ่ยขึ้นน้ำเสียงเรียบเฉย หนอนที่ว่าก็คือคุณสน ผีเสื้อก็คือสายป่าน 

“แน่นอน และตอนนี้ผีเสื้อตัวนั้นก็อยากพบมึง จะให้กูนัดวันให้เลยไหม” เจ้าคุณยิ้มกริ่ง ถามเพื่อนรัก 

“ไม่ใช่ตอนนี้” เหนือสมุทรสะบัดแขนทีหนึ่ง พญาอินทรีของเขาก็บินขึ้นฟ้า แล้วส่งเสียงดังจนแสบหู  

“ทำไมวะ” เจ้าคุณถามอย่างสงสัย  

“อะไรที่มันได้มาง่าย ๆ ก็หมดสนุกสิ” เหนือสมุทรพูดจบก็เดินเข้าบ้าน เจ้าคุณยิ้มมุมปากเมื่อเข้าใจความคิดของเพื่อนรัก 

ความคิดเห็น