ปลายอักษรา

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

พบรัก - ปากกาคาร่อง NC+ (ภาค x ชมพู)

ชื่อตอน : พบรัก - ปากกาคาร่อง NC+ (ภาค x ชมพู)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 48k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 02 มิ.ย. 2563 11:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พบรัก - ปากกาคาร่อง NC+ (ภาค x ชมพู)
แบบอักษร

 

“ร้อน ร้อนมากกกค่ะ” 

นีรนุชเลื่อนภาพในจอโทรศัพท์มือถือดูขณะกำลังเดินกลับจากห้องอาหาร 

“แอร์ยี่สิบองศาเนี่ยนะพี่นีย์” 

ชมพูเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแปลกใจ 

“ร้อนใจจ้ะ ไม่ใช่ร้อนกาย” 

นีรนุชยิ้มกรุ้มกริ่มตอบ 

“ทำไมอะคะ” 

เด็กสาวเอียงคอถามด้วยความสงสัย 

“โอ๊ยยย ชมพู แกไปขุดรูอยู่สมัยไหนมาเนี่ย เจ้พูดถึงท่านประธานคนใหม่ของบริษัทย่ะ” 

ว่าแล้วก็ส่งรูปภาพที่เขาแชร์ต่อกันมาในกรุ๊ปไลน์สายเม้าส์ให้รุ่นน้องดู 

“เป็นไง แซ่บระเบิดระเบ้อเลยใช่มั้ย” 

ชมพูส่ายหน้า  

“กรี๊ด ปากหนูเบิร์นไปหมดแล้ววว” 

ต่างกับตังเม รุ่นน้องฝ่ายพีอาร์ที่กรี๊ดเสียงหลง 

“ทำงานกันเถอะค่ะสาวๆ” 

ชมพูขำเบาๆก่อนจะเดินกลับไปนั่งยังโต๊ะของตัวเอง อีกไม่กี่นาทีเขาก็คงจะมาถึงตามกำหนดการแล้วสินะ 

คุณภาค ประธานบริษัทคนใหม่ที่เข้ามารับช่วงบริหารต่อจากท่านเกรียงไกรผู้เป็นบิดา 

ชมพูได้ข่าวว่าเขาทั้งหล่อและเก่งแถมยังจบโทจากประเทศอังกฤษ 

แต่ก็นั่นแหละ หญิงสาวไม่ค่อยได้สนใจหรอก เพราะชีวิตของเธอส่วนใหญ่มุ่งมั่นแต่เรื่องงานอย่างเดียวเท่านั้น 

“กรี๊ด เมื่อกี้แกเห็นมั้ย หล่อเหมือนไม่ใช่มนุษย์!” 

เสียงซุบซิบดังมากจากโถงทางเดิน 

“ฉันอยากเกิดเป็นยัยชมพู!!” 

เจ้าของชื่อได้ยินครบทุกประโยคแต่ก้มหน้าทำงานอย่างไม่แยแส จนกระทั่งรองเท้าสีดำขลับมาหยุดอยู่ตรงระดับสายตา 

“ตารางงานผมวันนี้มีอะไรบ้าง” 

เขาถามโดยไม่แนะนำตัวก่อนเลยด้วยซ้ำ 

“บ่ายโมงตรงเข้าประชุมร่วมกับฝ่ายบริหารและหนึ่งทุ่มนัดรับประทานอาหารกับประธานบริษัทชาล์มมิ่งค่ะ” 

ชมพูยกมือไหว้ตามมรรยาทและเอ่ยตอบตารางที่เธอจำได้แม่นยำ 

“อืม ว่าแต่คุณชื่ออะไรนะ” 

ภาคมองเลขาของเขาแล้วแอบคิดในใจ  

สาวแว่นแต่งตัวแสนเฉิมเชยเนี่ยนะที่ใครๆต่างก็บอกว่าทำงานคล่องแคล่วว่องไวและเก่งเป็นที่หนึ่ง 

“พีรญาค่ะ” 

ชมพูตอบเสียงเรียบ 

“ชื่อเล่น” 

เขาล้วงกระเป๋ากางเกงและชะโงกหน้าเข้ามาใกล้ 

“เอ่อ ชมพูค่ะ” 

ขยับตัวออกห่างเล็กน้อยและตอบเสียงตะกุกตะกัก 

คนตัวสูงพยักหน้ารับอย่างไม่ค่อยใส่ใจและเดินเข้าไปด้านในห้อง  

ก่อนจะกดปุ่มเรียกให้เธอเอาเอกสารต่างๆเข้าไปชี้แจงให้เขาฟังแบบคร่าวๆ 

ก๊อกๆๆ 

เสียงเคาะประตูนั่นทำให้ชมพูขมวดคิ้วและจ้องมองไปยังคนที่กำลังเดินเข้ามาด้วยสายตาแปลกใจ 

“เชิญ” 

ภาคเอ่ยอนุญาตทั้งที่อีกไม่กี่นาทีเขากำลังจะต้องเข้าประชุมแล้ว 

“สวัสดีครับท่านประธาน” 

ชาญชัย หัวหน้าแผนกฝ่ายควบคุมการผลิตที่อายุมากกว่ายกยิ้มทักทาย 

“ออกไปก่อน” 

ภาคหันไปบอกชมพูที่ทำท่าเหมือนอยากจะไล่ชาญชัยออกไปเต็มทนเพราะเขาเข้ามาโดยพลการ 

หญิงสาวจำใจทำตามที่เจ้านายสั่ง 

ปัง 

พอบานประตูไม้สักปิดลง ภาคก็หันหลับมามองอีกฝ่ายที่นั่งไขว่ห้างบนเก้าอี้ฝั่งตรงกันข้ามด้วยท่าทีสบายๆ 

“เมื่อกี้เลขาผมไม่ได้บอกว่ามีใครนัดไว้ล่วงหน้านี่ครับ” 

ถามพลางพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ไม่ให้เผลอไล่ใครออกตั้งแต่วันแรกที่เพิ่งเข้ามาบริหารงาน 

“ก็เพราะเรื่องที่ผมจะพูด ไม่ได้อยู่ในตารางงานน่ะสิครับ” 

ชาญชัยประสานมือและขยับตัวเอ่ยเสียงกระซิบ 

“ไหนๆก็ลงเรือลำเดียวกันแล้ว คืนนี้ผมเลยอยากมอบของขวัญเล็กๆน้อยๆเป็นการต้อนรับท่านประธาน” 

ยิ้มตบท้ายขณะวางแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะและพูดต่อ 

“และถ้าท่านเซ็นอนุมัติโครงการตัวล่าสุดที่ผมเสนอไป ผมจะจัดของสมนาคุณชุดใหญ่เพิ่มให้อีกแบบไม่มีวันลืมเลย” 

ภาคพอจะเข้าใจแล้วว่านี่คือการทุจริตคอรัปชั่นหรือการส่งส่วยใต้โต๊ะนั่นเอง 

“ขอบคุณมากครับ แต่ผมขอเช็คของรอบนี้ก่อนนะว่าคุณภาพจะสมราคาคุยรึเปล่า” 

ผู้บริหารไฟแรงยิ้มรับเพราะต้องการจะวางแผนตลบหลังชายแก่จอมเจ้าเล่ห์ 

“ยินดีครับ รับประกันว่าท่านต้องถูกใจน้องชมพู่มากแน่นอน” 

ชาญชัยพูดจบก็เดินยกยิ้มร้ายออกไปด้านนอก  

หึ ไหนใครว่าท่านประธานคนใหม่ทั้งเด็กและฉลาด เขาก็ไม่เห็นว่าจะต่างอะไรจากหมูในอวยเลยนี่นา 

20.10 นาที 

[ พี่ชมพู ]  

ปลายสายเอ่ยเรียกเธอด้วยน้ำเสียงร้อนรน 

“ว่าไงตัง” 

ชมพูกดเปิดบูลทูธขณะขับรถและเอ่ยถาม 

“มีเอกสารด่วนต้องให้ท่านประธานเซ็นทันทีทำยังไงดีคะ” 

เป็นแบบนี้เสมอ เธอชินแล้วล่ะ 

“พี่จัดการเอง” 

ชมพูวนรถกลับไปเอาเอกสารที่บริษัทก่อนจะขับไปยังร้านอาหารที่ภาคกำลังคุยธุรกิจกับคู่ค้าอยู่ 

พอคนตัวเล็กไปถึงร้าน เหลือบมองนาฬิกาข้อมือก็พอจะเดาได้ว่าตอนนี้เขาน่าจะจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้วมั้ง 

“ขออนุญาตค่ะ” 

เธอจึงเคาะประตูห้องอาหารเบาๆ 

“มาแล้วเหรอ” 

พอเปิดเข้าไปด้านในก็พบว่ามันเป็นห้องไพรเวทราวกับโรงแรมระดับห้าดาว 

“คะ?” 

ชมพูขานรับเสียงแปลกใจ เขารู้ได้อย่างไรว่าเธอจะมา 

“เธอเองสินะ คนของคุณชาญชัย” 

ภาคยกยิ้มและแค่นเสียงหัวเราะ 

“อ่า ใช่ค่ะ คือมีเอกสารสำคัญ..” 

ชมพูขมวดคิ้วงงนิดหน่อยก่อนจะตอบกลับไปว่าใช่ เธอก็เป็นลูกน้องทุกคนนั่นแหละ  

“ส่งปากกามาสิ” 

เขาดึงข้อมือเล็กเข้าไปใกล้จนร่างบางเกือบทรงตัวไม่อยู่ 

“นี่ค่ะ” 

ชมพูส่งปากกาด้ามหรูให้เขาพร้อมแฟ้มเอกสาร 

“เซ็นตรงนี้เลยใช่มั้ย” 

แต่ภาคกลับอาศัยจังหวะกระชากตัวเธอเข้าไปจนเสียหลักเซล้มลงบนตักเขา 

“คะ คุณภาคจะทำอะไรคะ” 

หญิงสาวดิ้นขลุกขลักเมื่อพบว่าตนเองกำลังตกอยู่ในสถานการณ์ล่อแหลม 

“ผมมากกว่าที่ต้องถาม ว่าคุณคิดจะร่วมมือกับนายชาญชัยทำอะไรบริษัท” 

ภาคเอ่ยเสียงโกรธ อยากเสนอตัวดีนักใช่มั้ย เดี๋ยวเขาจะจัดให้สมใจอยากเลยเชียว 

“พูดอะไรของคุณ ดิฉันไม่รู้เรื่อง อ๊าย” 

ชมพูปัดป้องมือใหญ่ที่ลูบไล้ไปทั่วกาย 

“ไหนดูซิว่าจะปากแข็งไปได้อีกกี่น้ำ” 

ภาคจับคางมนเชยขึ้นและบดจูบใส่จนปากเล็กบวมเจ่อ 

จุ๊บ จ๊วบ 

“อื้อ อื้อ” 

เขาชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อเห็นคนตรงหน้าไม่ประสีประสาอะไรเลย 

อะไรกัน ทำอย่างกับคนจูบไม่เป็น 

“อยากให้ผมเซ็นนักใช่มั้ย” 

สะบัดความคิดนั้นทิ้งไปก่อนจะจับขาเรียวแยกออก 

“หยุดนะ อ๊าย” 

สวบ ปั่ก 

และสอดปากกาเข้าไปในร่องสวาท 

“อ้ากว้างๆ ไม่ต้องเขินน่า” 

แจ๊ะๆๆๆ 

แหย่แยงจนน้ำหวานไหลเลอะออกมาติดนิ้ว 

“อ๊ะ อ๊า” 

มือหนึ่งก็ขยี้ปุ่มกระสันไปด้วย 

“สวยกว่าที่คิดแฮะ” 

พอก้มลงเห็นร่องสีชมพูอ่อนเคลือบไปด้วยน้ำสีใสก็อดใจแทบไม่ไหว 

“อึก ดะ ดิฉันว่าคุณกำลังเข้าใจผิด” 

ชมพูแข้งขาอ่อน หมดแรงต่อต้าน ทั้งตัวสั่นระริกเพราะไม่เคยผ่านประสบการณ์ในเรื่องอย่างว่ามาก่อน 

“ปากแข็งเหมือนกันนะเรา” 

ภาคแสยะยิ้ม นึกว่าเธอแกล้งทำเป็นขัดขืน 

“ว้าย” 

ชมพูปิดปากร้องอุทานเสียงหลงอีกครั้งเมื่อเขาขยับกายรูดซิปกางเกงลง 

“แต่แข็งไม่เท่าของผมหรอก” 

จากนั้นก็จับท่อนเอ็นเสียดสีไปกับร่องสวาทโดยมีเนื้อผ้าบางๆกั้นอยู่ 

“ไอ้คนบ้ากาม ใส่เสื้อผ้าเดี๋ยวนี้นะ ไม่งั้นฉัน ฉันจะ..” 

ชมพูทั้งดิ้นทั้งปิดตา ใจดวงน้อยสั่นระรัวจนแทบคลั่ง 

“จะทำไม” 

ภาคแกล้งก้มลงกระซิบถามชิดใบหู 

“อื้อ” 

ชมพูพยายามเบี่ยงตัวหนีแต่ก็ไม่พ้น ถูกริมฝีปากร้อนทาบทับลงมาอยู่ดี 

จุ๊บ 

“จะช่วยผมถอดต่อเหรอ” 

เขาหัวเราะในลำคอ 

“ไม่ต้องหรอก เพราะผมชอบจับ คุณ ถอดมากกว่า” 

ว่าแล้วก็สอดมือเข้าไปใต้เสื้อเชิ้ตสีขาวบางและกอบกุมทรวงอกอิ่มไว้ในมือ 

หมับ 

“อ๊า อ๊า” 

สะกิดยอดอกเธอด้วยปลายเล็บพลางมองคนบนตักสูดปากครางด้วยใบหน้าแดงซ่าน 

“เสียงหวานเหลือเกินแม่คุณ” 

จากนั้นก็บีบเค้นต้นขาอวบและกระซิบถามเสียงแหบพร่า 

“อยากรู้จังว่าตรงอื่นจะหวานแบบนี้ไหม” 

ปากกาสีเงินสลับทองถูกชักออกจากร่องสวาทก่อนนิ้วใหญ่จะสอดเข้าไปแทนที่ 

สวบ ปั่ก 

“อ๊ายๆๆ” 

ภาคควานล้วงสัมผัสโพรงนิ่มหยุ่นจนมันฉ่ำแฉะไปหมด 

จ๊วบ 

“อือ ใช้ได้” 

แอบใช้อีกมือนึงปาดน้ำหวานที่ไหลเยิ้มไปตามซอกขาขึ้นมาชิม  

หวานชะมัด ปกติเขาไม่เคยทำแบบนี้ให้กับผู้หญิงที่ไหนเลย แต่กับเธอทำไมมันอดใจไม่ไหวก็ไม่รู้ 

“ปละ ปล่อยดิฉันนะคะ” 

ชมพูร้องครวญครางเสียงอ่อย 

“อย่ามาทำเป็นเล่นตัวหน่อยเลยน่า” 

ภาคกดเสียงต่ำขณะเร่งจังหวะกระทุ้งนิ้วเร็วขึ้น 

แจ๊ะๆๆ สวบๆๆ 

“อิ๊ๆๆ” 

พอร่องสาวสั่นระริกเขาก็เกี่ยวดึงซ้ำๆราวกับกำลังตกเบ็ด 

สวบๆๆ ปั่กๆๆ 

“คุณต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายปล่อย” 

สบตามองคนในอ้อมแขนที่เกร็งตัวกระตุก 

“อ๊า อ๊า อ๊ายยยยยยย” 

น้ำสีใสออกมาจนไหลล้นฝ่ามือเขา 

“หึๆ ถ้าติดใจต่ออีกยกได้นะ” 

ภาคยิ้มมองคนที่พยายามประคองร่างตัวเองลุกขึ้นและสวมใส่เสื้อผ้าอย่างทุลักทุเล 

เพี๊ยะ 

“ไอ้โรคจิต!” 

มือเรียวฟาดลงบนแก้มเขาจนภาคชาไปทั้งหน้า พอชมพูคว้ากระเป๋าได้ก็รีบวิ่งออกจากห้องทันที  

แม้จริงๆแล้วขาของเธอในตอนนี้แทบจะไม่มีเรี่ยวแรงเลยด้วยซ้ำ 

“ท่านประธานขา ชมพู่มาแล้วค่ะ” 

หญิงสาวในชุดเซ็กซี่ที่ดูกร้านโลกเดินสวนเข้ามาในห้องขณะที่ชมพูกำลังจะผลักประตูออกไป 

“เอ๊ะ นี่ใครกันคะ” 

มองสลับระหว่างท่านประธานกับเลขาสาวด้วยสายตาสับสน 

ภาคเบิกตาโพลง อุทานในใจด้วยความช็อค 

เวรแล้ว เด็กที่ชาญชัยบอกว่าจะส่งมาชื่อ ชมพู่ ไม่ใช่ ชมพูนี่หว่า! 

. 

. 

. 

. 

. 

To be continued  

ความคิดเห็น