cocopatt

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 20

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.1k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 25 มี.ค. 2563 16:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
20
แบบอักษร

เสียงข้อความไลน์เด้งขึ้น

แพท📲 พรุ่งนี้ฉันนัทกับคุณเจไดไว้ ที่ร้านกาแฟในห้าง จะสรุปเรื่องแบบ

แพท 📲 ตอนบ่ายโมง นายจะมาไม่มาก็นาย เรื่องของนาย

ผมอ่านข้อความที่เธอส่งมา เอาจริงผมดีใจนะที่เธอยังจำสัญญาได้ แต่ดูเธอพิมพ์สิ มันน่าจริงๆ

ฉันส่งข้อความความให้เขาตามที่สัญญากันไว้ แต่เขายังไม่ตอบคำถามฉันเลย ทำอะไรอยู่นะ หรือมั่วแต่...อย่าไปสนใจเลยช่างเถอะ

เสียงไลน์ดังขึ้น ฉันรีบเอาโทรศัพท์มาดูว่าเขาตอบมาหรือยัง แต่ไม่ใช่ของเขาเป็นของยัยเจน ไม่น่าไปสัญญาอะไรกับคนแบบนั้นเลยยัยแพท วางโทรศัพท์โดยไม่ตอบข้อความของเจน

ผมยังไม่ตอบเอาจริงๆผมยังไม่พอใจเธออยู่ก็เธอเล่นมีทั้งไอ้ทาม แล้วก้อยังมารวมงานกับไอ้เจไดคนที่หักหลังผมอีก ให้เธอรอข้อความไปก่อนเพราะยังไงพรุ่งนี้ผมก็ต้องไปด้วยอยู่แล้ว ไม่วันให้ยัยตัวแสบไปสองต่อสองกับไอ้เจได้เด็ดขาด หลังจากอาบน้ำเสร็จตอนนี้ก็น่าจะประมาณ 5 ทุ่ม เธอคงจะหลับไปแล้ว รอตอบพรุ่งนี้แล้วกัน

ฉันนอนไม่หลับเลยบ้าไปแล้ว เขาทำอะไรอยู่นะไม่ตอบข้อความของฉันอีตาบ้า มั่วแต่ยุ่งกับผู้หญิงอยู่หรอนอนๆแพทอย่าไปใส่ใจคนแบบนายดนัยเลย เชอะ เอาจริงๆฉันพยายามขมตาแล้วก็ไม่หลับ บ้าบอที่สุดเลย

เวลา 10.00

ฉันเพิ่งตื่นเอาจริงวันนี้ฉันนอนตื่นสายมาก อาจจะเป็นเพราะเมื่อคืนนอนไม่ค่อยหลับก็อีตานั่นเล่นไม่ตอบข้อความฉันนะสิ

📲 พรุ่งนี้มาหาผมที่ออฟฟิศก่อน แล้วออกไปด้วยกัน

ออฟฟิศผมอยู่ชั้นบนของห้าง

เชอะกว่าจะตอบได้ แล้วทำไมต้องให้ฉันไปเจอเขาก่อนด้วยนะ

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ยัยเจนโทรมา

"ยัยแพท ทำไมแกไม่รับโทรศัพท์ฉันเมื่อคืน"

"ฉันหลับแล้ว แกมีอะไร"

"เออ เมื่อคืนจ้า พี่คิงเล่าว่าพี่ดนัยมาเคลียร์กับพี่ทาม"

"ตานั้นหรอไปเคลียร์กับพี่ทาม"

"เออก็ใช่นะสิ แล้วเกิดศึกชิงนางจ้า"

แล้วก็เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน เขาโดนพี่ทามแกล้งไม่ยอมปล่อยฉัน เพราะอยากให้นายนั้นรู้ใจตัวเอง รู้ใจตัวเองหรอ เขาโมโหเกือบจะชกพี่ทาม

"แต่เอาจริงๆนะแก พี่ดนัยดูรักแกนะ จากที่ฉันรู้จักพี่เขามา เขาไม่เคยตามใครเลย มีแกนี้แหละที่เขาตามตื๊อ"

"เขาอาจจะต้องการเอาชนะฉันก็ได้"

"ไม่นะ ฉันว่าเขารักแกแต่แค่ยังไม่รู้ใจตัวเองก็เหมือนแกนั้นแหละ"

"ใคร ไม่รู้ใจตัวเอง"

"หมั่นไส้พวกแกสองคนจริงๆรักกันก็บอกกันสิ"

ฉันว่างสายจากยับเจน ที่ยัยเจนพูดก็ถูกมั่ง ก็ฉันไม่หมั่นใจว่าเขาชอบฉันจริงหรือเปล่า หรืออาจจะแค่เล่นสนุก ลืมตอบข้อความนายนั้น

ผมมั่วแต่เคลียร์เอกสารนี้ก็ใกล้จะเที่ยงแล้ว ยัยตัวแสบยังไม่อีก หรือเธอไม่เห็นข้อความของผม

ดนัย📲 อยู่ไหนทำไมยังไม่มา

แพท📲 อยู่บนรถแล้ว รถติด

ดนัย📲 ขึ้นมาที่ออฟฟิศ แล้วค่อยออกไป

แพท📲 ค่าาา

อีตาบ้านี้ชอบสั่งจริงๆๆฉันไม่ได้เป็นลูกน้องเขานะ สั่งอยู่ได้

12.00

ตอนนี้ฉันมาถึงห้างแล้วกำลังขึ้นไปออฟฟิศชั้นบนสุด ตอนมาครั้งแรกไม่ได้สังเกต ออฟฟิศตกแต่งได้ดีจริงๆ

"สวัสดีค่ะ มาพบคุณดนัยนะคะ"

"คุณดนัย แจ้งว่าถ้าคุณแพทมาให้รอที่ห้องเลยค่ะ" เลขา

"ขอบคุณนะคะ"

ฉันยิ้มแล้วเดินเข้าไปด้านในห้องทำงานของเขา แล้วเขาหายไปไหนนะ เสียงประตูเปิด

"มาแล้วหรอ ไปหาอะไรกินก่อนแล้วค่อยไปคุยงาน"

"ค่า" เธอตอบประชดผม

"ผมอาจจะไม่เข้ามาออฟฟิศอีก ฝากด้วยนะครับ" เขาบอกเลขา

ฉันก็ส่งยิ้มแล้วเดินตามเขาไป แต่ทำไมเขาจะต้องจับมือฉันด้วยนะ ฉันก็อายเป็นนะ เขาไม่อายพนักงานบ้างหรอ มองกันใหญ่เลยนะ

"นายปล่อยมือฉันได้แล้ว ไม่อายหรอ"

"อายทำไม"

ดูเขาตอบสิ ก็พวกเขามองกันใหญ่เลยแล้วก็ซุบซิบกัน ฉันไม่อยากใครมองนิว่าฉันเป็นเด็กของเขา

"แกคนนี้ไงที่พามาวันนั้น"

"ตัวจริงแน่ๆๆแก พามาขนาดนี้"

"แน่เลย อิจฉาอ่ะแก"

"แต่เหมาะกันมากเลย"

"ใครเหมาะกันหรอสาวๆ" พ่อดนัย

"ก็คุณดนัยกับแฟนไง"

"ดนัยหรอ"

"ท่านประธาน" พนักงานพากันแตกตื่นไปโต๊ะของตัวเอง

 

 

 

 

ความคิดเห็น