facebook-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทนำ 2

คำค้น : ตำรวจพลร่ม, ตำรวจ, อรินทราช, ตชด., ค่ายนเรศวร, นเรศวร 261, หน่วยรบพิเศษ, แพทย์ตำรวจ, ทหารพราน, ทหาร, ชายแดนภาคใต้

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 114.5k

ความคิดเห็น : 93

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ก.พ. 2563 02:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
บทนำ 2
แบบอักษร

บทนำ 2 

 

               “เจ้บอกว่าเขาขับรถเหยียบน้ำขึ้นมาสาดใส่ตุ๊กตาจนเละ เจ้ก็เลยกวนประสาทเขากลับงั้นหรอ” หนุ่มตี๋โอปป้าทวนเหตุการณ์ที่เจ้ของตนเพิ่งจะเล่าให้ฟังขณะเดินกลับไปหาคนอื่นๆ ที่บริเวณหน้าหอประชุม 

               “ใช่” 

               “แล้วเขาชดใช้ค่าเสียหายอะไรให้มั้ย” 

               “เออ...เปล่า” เธอตอบแล้วกุมกระเป๋าสะพายของตัวเองเอาไว้ ตอนแรกเธอก็ว่าจะเอามีดที่เขาให้ไปเป็นของขวัญแทนตุ๊กตาตัวนั้น แต่ว่า...เธอรู้สึกใจหายแปลกๆ เธออยากเก็บมีดเล่มนี้เอาไว้เอง “เขาจะจ่ายเงินให้แล้วล่ะแต่พี่ไม่เอาเอง เรื่องเล็กน้อยน่ะ” 

               “ไม่ใช่ว่าเจ้แอบปิ๊งเขาหรอ เขาออกจะหล่อมากเลยนะ” 

               “ใครจะบ้าไปปิ๊งคนที่เพิ่งเจอกันแค่ไม่กี่นาทีฮะ ประสาท อ้อ แล้วก็เลิกเรียกพี่ว่าเจ้ๆๆ ได้แล้วอริน บอกแล้วไงว่าไม่ชอบให้เรียกแบบนี้” 

               “ผมไม่ยอมนะ ผมจะไม่ยอมให้พี่ไนเปอร์รักใครมากกว่าผมเด็ดขาด!” อรินยังคงอดหวงเธอกับเรื่องนี้ไม่ได้ 

               “นี่ แกเป็นแค่น้องชายนะไม่ใช่พ่อ ไม่ต้องมาหวง” 

               “ทำไมล่ะ เป็นน้องชายแล้วมันยังไง เป็นน้องชายแล้วไม่มีสิทธิ์หวงพี่สาวหรอ คอยดูนะ ถ้าไอ้หนุ่มหน้าไหนมาเข้าใกล้พี่ไนเปอร์ล่ะก็ผมจะฟ้องลุงรันกับลุงภูทันทีเลย จำไอ้หนุ่มทหารพรานที่ฐานชายแดนได้มั้ย พอลุงรันกับลุงภูรู้ว่ามันจะมาจีบพี่มันก็โดนเด้งทันที ผมเป็นคนไปฟ้องลุงๆ เองแหละ” 

               “อ๋อ ถึงว่าสิ” เธอเพิ่งจะรู้ความจริงก็ตอนนี้นี่แหละ เหตุการณ์แบบนี้มันเกิดขึ้นบ่อยจนเธอชินแล้ว เพราะว่าเป็นลูกสาวคนเดียวที่พ่อกับลุงรักแล้วก็หวงมาก โดยเฉพาะพ่อ พ่อของเธอเลยไม่ต้องการให้ใครมาจีบ พ่ออยากให้เธอเป็นโสดและอยู่กับพ่อแล้วก็แม่ไปแบบนี้ตลอดแล้วเธอเองก็ไม่ได้ซีเรียสอะไรด้วย เธอเองก็ไม่เคยคิดเรื่องรักๆ ใคร่ๆ กับใครมาก่อน แค่ทุกวันนี้ได้อยู่กับพ่อกับแม่ มีคุณปู่คุณย่า ลุงป้าน้าอา มีพี่ๆ น้องๆ เยอะแยะมากมายเธอก็มีความสุขแล้ว ครอบครัวของเธอเป็นครอบครัวที่ใหญ่มากเธอเลยไม่เคยรู้สึกเหงา แล้วด้วยเหตุนี้เธอจะไปคิดถึงเรื่องรักๆ ใคร่ๆ ได้ยังไง 

               แก้วเจ้าจอมเดินกลับเข้าไปบริเวณด้านหน้าของหอประชุมศูนย์การฝึก หน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน ที่วันนี้มีการจัดพิธีปิดหลักสูตรนักเรียนรบพิเศษรีคอน ซึ่งมีเหล่าญาติพี่น้องของนักเรียนรบพิเศษมาร่วมแสดงความยินดีมากมายรวมถึงครอบครัวของเธอด้วย ครอบครัวของเธอเป็นครอบครัวทหาร พ่อของเธอเป็นทหารมียศพันเอก เป็นผู้บังคับบัญชากองกำลังทหารพรานจังหวัดชายแดนภาคใต้และหน่วยปฏิบัติการพิเศษร่วม มีหน้าที่บัญชาการและคุมทหารพรานของกองทัพบกทั้งหมดในเขตภาคใต้ ส่วนแม่ของเธอเป็นอาจารย์หมอด้านศัลยแพทย์มือหนึ่งของเมืองไทย และที่สำคัญคือเธอมีคุณปู่เป็นถึงองคมนตรี หลังจากที่เคยรับราชการเป็น ผบ.ทบ. และผู้บัญชาการทหารสูงสุดมาก่อน แม้จะอายุมากแล้วแต่คุณปู่ของเธอก็ยังทำหน้าที่ของท่านอย่างแข็งขัน เป็นแบบอย่างที่ดีให้กับลูกๆ หลานๆ ได้ปฏิบัติตาม ส่วนเธอเองเธอก็เป็นหมอเหมือนแม่ แต่เป็นหมอตำรวจของหน่วยตำรวจตระเวนชายแดน เพิ่งได้เลื่อนยศใหม่แบบสดๆ ร้อนๆ มาเป็นร้อยตำรวจโทหญิงแพทย์หญิงแก้วเจ้าจอม สุวรรณเวช ประจำการอยู่ที่หน่วยเฉพาะกิจตำรวจตระเวนชายแดนที่ 346 อำเภอแม่สอด ซึ่งเป็นตำรวจตระเวนชายแดนในกองกำลังนเรศวรดูแลชายแดนเขตภาคตะวันตก 

               วันนี้ญาติผู้พี่ของเธอได้เรียนจบหลักสูตรรีคอนแล้วเธอกับทุกๆ คนในครอบครัวเลยมาร่วมแสดงความยินดีกับเขา ก่อนหน้านี้ในระหว่างที่รอญาติผู้พี่ออกมาจากหอประชุมอยู่นั้นก็ได้มีลูกชายของเพื่อนพ่อเธอคนหนึ่งพยายามจะหาทางเข้ามาพูดคุยกับเธอ หรือเอาง่ายๆ ก็คือมาจีบนั่นแหละ เธอไม่ชอบแล้วก็รำคาญเขาก็เลยเลี่ยงออกไปเดินเล่นที่ริมหาดคนเดียวจนกระทั่งได้เจอกับตำรวจพลร่มนายนั้น 

               “อ้าวยัยหนู มาแล้วหรอลูก” 

               “พ่อภู!” เมื่อมาถึงจุดที่ครอบครัวของเธอยืนรวมตัวกันอยู่แก้วเจ้าจอมก็รีบโผเข้าไปกอดผู้เป็นพ่อที่เพิ่งเดินทางมาถึงทันทีเพราะไม่ได้เจอกันนานนับตั้งแต่วันเลี้ยงฉลองยศใหม่ของเธอ พ่อภูของเธอคนนี้จริงๆ แล้วเป็นพี่ชายของแม่ซึ่งก็คือคุณลุงแท้ๆ ของเธอ แม่บอกว่าตอนที่แม่ของเธอตั้งท้องพี่ชายฝาแฝด แม่ได้ยกพี่ชายฝาแฝดของเธอให้เป็นลูกของพ่อภู ส่วนพ่อภูเองก็มีแต่ลูกชายเลยอยากจะได้ลูกสาวบ้าง พ่อภูก็เลยขอเธอไปเป็นลูกสาวด้วยอีกคนและรักเธอเสมือนลูกแท้ๆ เธอกับพี่ชายฝาแฝดก็เลยมีพ่อสองคน ความสัมพันธ์นี้เลยยิ่งทำให้ครอบครัวของเธออบอุ่นมากขึ้น 

               “ไนเปอร์คิดถึงพ่อภูที่สุดในโลกเลยค่ะ” เธอบอกพลางเอียงแก้มให้พ่อภูหอมแล้วจึงหอมแก้มเขาตอบจนผู้เป็นพ่อแท้ๆ ของเธอได้แต่มองอย่างอิจฉา หมั่นไส้ลุงกับหลานคู่นี้ที่เจอกันทีไรเป็นต้องทั้งกอดทั้งอ้อนกันแบบนี้ตลอด 

               “พ่อก็คิดถึงไนเปอร์ลูก คิดถึงมากๆ เลย” พ่อภูของเธอบอกพลางลูบผมเธออย่างเอ็นดู วันนี้พ่อภูของเธอแต่งชุดทหารมาเต็มยศ เมื่อก่อนเขาเป็นทหารในหน่วยของทหารพรานแต่ตอนนี้พ่อภูของเธอกลายมาเป็นนายพลแล้ว พลตรีคีรินทร์ วัฒนกุล รองแม่ทัพภาคที่ 3 คุมกองกำลังทหารทั้งหมดของทางภาคเหนือ ที่วันนี้พ่อภูของเธอแต่งชุดทหารมาเต็มยศก็แต่งเพื่อมาเป็นเกียรติให้กับลูกชายคนโตของเขา พี่รีคอน หรือร้อยโทศิขริน วัฒนกุล ญาติผู้พี่ที่เธอตั้งใจจะเอาตุ๊กตาหมีน่ารักๆ มาให้ ความจริงทุกคนก็แต่งชุดเครื่องแบบมาร่วมแสดงความยินดีกับเขาทั้งนั้น ทั้งพ่อของเธอ พี่ชายฝาแฝดของเธอที่ตอนนี้หายหัวไปไหนแล้วก็ไม่รู้ มีแค่เธอกับอรินเท่านั้นที่ไม่ได้แต่งชุดเครื่องแบบมาเพราะผู้หมวดศิขรินขอมาว่าอยากให้เธอแต่งชุดสวยๆ สไตล์สาวหวานมาหาเขาในวันนี้ ส่วนอรินนั้น ไม่ว่าเธอจะทำอะไรหรือแต่งชุดอะไรเขาก็จะทำตามเธอหมดทุกอย่าง พอเห็นเธอไม่แต่งชุดเครื่องแบบเขาก็เลยไม่แต่งบ้าง  

               “โอย หมั่นไส้ อะไรจะคิดถึงกันขนาดนั้น” ผบ.กรันณ์ ผู้เป็นพ่อแท้ๆ ว่าให้สองลุงหลานตามประสาคนหวงลูกสาวและกลัวลูกสาวไปรักคนอื่นมากกว่าตน แต่ยิ่งได้ยินน้องเขยว่ามาแบบนี้ รองคีรินทร์ก็ยิ่งกอดแก้วเจ้าจอมแน่นเป็นการประชด ใช่ว่ามันจะหมั่นไส้เขาคนเดียวนี่ เขาเองก็หมั่นไส้มันเหมือนกันที่หวงลูกสาวจัดจนแก้วเจ้าจอมจะขึ้นคานอยู่แล้ว 

               “พอเลยๆ พอได้แล้ว” ผบ.กรันณ์รีบเข้าไปดึงเอาลูกสาวคืนจากพี่เมีย แก้วเจ้าจอมก็เลยได้แต่หัวเราะคิกคักที่พ่อๆ ของเธอหวงเธอแบบนี้ แต่ความจริงแล้วพ่อรันของเธอก็ไม่กล้าหือกับพ่อภูหรอก เพราะพ่อภูเป็นรุ่นพี่ที่พ่อรันของเธอเคารพรักมาก แล้วก็เพราะพ่อภูนี่แหละที่ทำให้พ่อรันกับแม่ของเธอได้พบรักกัน 

               “โธ่คุณพ่อขา ก็ไนเปอร์ไม่ได้เจอพ่อภูนานนี่ ไนเปอร์คิดถึงพ่อภู คิดถึงป้าหมอเอื้อยด้วย” ว่าแล้วก็โผเข้าไปกอดป้าหมอเอื้อยอย่างแสนอ้อนด้วยอีกคน ซึ่งป้าหมอเอื้อยเป็นภรรยาของพ่อภูและเป็นเพื่อนรักของแม่เธอด้วย 

               “แล้วนี่ทำไมป่านนี้รีคอนถึงยังไม่ออกมาอีก นักเรียนคนอื่นๆ เขาออกมาหาญาติๆ แล้วนะ” หมอเอื้อยถามพลางกอดแก้วเจ้าจอมเอาไว้ หากแต่สายตาก็ยังคงมองหาแต่ลูกชายคนโตของตน 

               “สงสัยเขาจะร่ำลาเพื่อนๆ ที่เรียนด้วยกันอยู่น่ะ อืม...อรินไปตามหาพี่รีคอนหน่อยสิลูก” ราชาวดีหรือหมอแก้ม คุณแม่คนสวยของแก้วเจ้าจอมหันมาบอกหลาน อรินจึงรีบออกไปตามหาผู้หมวดศิขรินให้อย่างว่าง่ายโดยมีหมอเอื้อยมองตาม 

               “ต๊าย สงสัยเธอจะได้อรินมาเป็นลูกชายอีกคนแล้วล่ะแก้ม ดูสิ! ตามติดสไนเปอร์อย่างกับเงาตามตัว” หมอเอื้อยหันมาบอกราชาวดี 

               “ก็ลูกชายไง ก็เลี้ยงให้เป็นพี่น้องกันมาตั้งแต่เด็ก แค่พี่น้องเท่านั้นนะ” ผบ.กรันณ์ว่าขึ้น ความหวงลูกสาวไม่มีใครเกินเขาหรอก พอได้ยินผู้เป็นพ่อว่าแบบนี้แก้วเจ้าจอมก็เลยหันมากอดแขนอ้อนผู้เป็นพ่อของตนบ้าง 

               “ไนเปอร์รักอรินเหมือนน้องชายแท้ๆ นะคะคุณพ่อ อรินเขาก็รักไนเปอร์แบบพี่สาว คุณพ่อไม่ต้องห่วงหรอกนะคะเพราะตอนอยู่ที่หน่วย ตชด. อรินยังมาให้ไนเปอร์ช่วยจีบสาวให้อยู่เลย” 

               “อืม งั้นก็ดีแล้วล่ะลูก อรินเป็นเด็กดี เป็นพี่น้องกันแบบนี้ล่ะนะดีแล้ว” ผบ.กรันณ์ยิ้มบอกลูกสาวที่เป็นเสมือนแก้วตาดวงใจก่อนจะเอื้อมแขนไปโอบราชาวดี ภรรยาผู้เป็นยอดรักยอดดวงใจของตนเอาไว้อีกคน ไม่ว่าจะผ่านไปกี่สิบปีแต่ความรักที่เขามีต่อภรรยาคนนี้ก็ยังมากมายท่วมท้น ไม่ว่าเขาจะอยู่ที่ไหนก็ตามเขาก็จะให้เธอตามไปอยู่กับเขาทุกทีและไม่เคยแยกจากกันไปไหน แก้วเจ้าจอมเห็นความรักของพ่อกับแม่แล้วก็อบอุ่นหัวใจยิ่งนัก หากจะมีคนรัก เธอก็อยากจะมีคนรักที่รักเธอมากๆ เหมือนกับที่พ่อรักแม่ของเธอแบบนี้ รักกัน อยู่เคียงคู่กันไม่จากกันไปไหน 

               “อรินมาด้วยแบบนี้ แล้วผู้กำกับกับอาฟ้ามุ่ยมาด้วยรึเปล่าไนเปอร์” รองคีรินทร์ถามลูกสาวอีก แก้วเจ้าจอมจึงหันมาทางเขา 

               “คุณอาไกรจักรกับคุณอาฟ้ามุ่ยส่งอรินมาเป็นตัวแทนของครอบครัวค่ะ” เธอตอบ เพราะคุณอาทั้งสองคือพ่อกับแม่ของอริน ซึ่งคุณอาไกรจักรเป็นเพื่อนของพ่อเธอตอนนี้ทำงานเป็นผู้กำกับกองกำกับการตำรวจตระเวนชายแดนทางภาคเหนือ ส่วนคุณอาฟ้ามุ่ยนั้นเป็นคุณครู ด้วยความที่อรินติดเธอมาก และติดมาตั้งแต่เด็กๆ อรินจึงตามมาเรียนหมอกับเธอด้วยโดยเป็นรุ่นน้องเธอหนึ่งปี เธอเรียนแพทย์ที่วิทยาลับพระมงกุฎฯ แต่ตอนจะเลือกเหล่านั้นเธอตัดสินใจไม่ได้ว่าจะเลือกเหล่าไหนดีเพราะชอบทุกเหล่าเลย พี่ชายฝาแฝดของเธอก็เลยทำฉลากมาให้เธอจับ ซึ่งเธอก็จับได้เหล่าของตำรวจ เธอก็เลยได้มาเป็นหมอตำรวจโดยเลือกลงที่หน่วยตำรวจตระเวนชายแดน อรินก็เลยเลือกเหล่าตามเธอ เพราะนอกจากจะได้มาทำงานกับเธอแล้วอรินก็ยังได้เป็นตำรวจตระเวนชายแดนตามที่คุณอาไกรจักรอยากจะให้เป็นด้วย 

               “ว้า น่าเสียดาย นึกว่าจะได้รวมแก๊งกันซักหน่อย” รองคีรินทร์บอกอย่างเสียดายที่ไม่ได้เจอเพื่อนรุ่นน้องที่เคยร่วมรบด้วยกันมา แต่ก็เอาเถอะ ถึงอย่างไรพวกเขาก็มีนัดเจอกันบ่อยๆ อยู่แล้ว ถึงจะต่างคนต่างก็แยกย้ายออกไปทำหน้าที่ของตนแต่อย่างไรพวกเขาทุกคนก็ยังคงเป็นครอบครัวเดียวกันเสมอ 

               หลังจากที่อรินไปตามผู้หมวดศิขรินได้ไม่นานเขาก็กลับมาโดยมีผู้หมวดศิขริน นักเรียนรบพิเศษคนล่าสุดกับผู้กองกรินทร์ ผู้กองกวินทร์ พี่ชายฝาแฝดของแก้วเจ้าจอมเดินกอดคอกันตามมา หนุ่มๆ ทั้งสี่คนหยอกล้อและแซวกันไปมาอย่างสนิทสนมเพราะถูกเลี้ยงให้โตมาด้วยกัน จนเมื่อผู้หมวดศิขรินหันมาเห็นผู้เป็นพ่อกับแม่ยืนรออยู่เขาก็รีบเข้าไปหาคนทั้งคู่ทันทีก่อนคุกเข่าลงไปกับพื้นแล้วกราบแทบเท้า ตลอด 13 สัปดาห์ที่ผ่านมาเขาได้ฝึกหนักและเรียนรู้อะไรๆ มามากมาย เหนื่อยยากแสนลำบากจนเกือบถอดใจอยู่บ่อยครั้ง แต่เพราะไม่อยากทำให้พ่อกับแม่ผิดหวังเขาจึงต้องฮึดสู้จนประสบความสำเร็จได้ในวันนี้ การจะฝึกหน่วยรบพิเศษให้ได้แต่ละหลักสูตรมันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลย แล้วยิ่งต้องแบกคำว่า ลูกชายคนโตของรองแม่ทัพภาค เอาไว้ความกดดันก็ยิ่งถาโถมเข้ามา ทุกวินาทีที่เขาฝึก เขามักจะนึกถึงแต่หน้าของพ่อกับแม่เสมอจนตอนนี้เขาสามารถเอาปีกเครื่องหมายนักรบรีคอนมาประดับที่อกเสื้อได้อย่างเต็มภาคภูมิแล้ว 

               “คุณพ่อ...คุณแม่” เมื่อกราบพ่อกับแม่แล้วเขาก็ลุกขึ้นไปสวมกอดคนทั้งคู่เอาไว้ หมอเอื้อยยิ้มทั้งน้ำตา ทั้งภูมิใจและซึ้งใจกับลูกชายคนนี้ สามเดือนกว่าที่ลูกต้องมาฝึกหน่วยรบพิเศษ ไม่มีวันไหนเลยที่เธอจะไม่ห่วงลูก ตอนนี้ลูกชายได้กลับเข้ามาสู่อ้อมแขนของเธอแล้วเธอจะกอดปลอบขวัญลูกชายเอาไว้ให้แน่นๆ ให้ลูกได้รู้ว่าเธอรักเขามากแค่ไหน 

               “คนเก่งของแม่” หมอเอื้อยว่า รองคีรินทร์จึงกอดทั้งภรรยาและลูกชายเอาไว้พร้อมๆ กัน ภูมิใจในตัวลูกชายคนนี้เสมอเพราะลูกชายคนนี้ได้ดั่งใจพ่อทุกอย่าง ทั้งเรื่องการเรียนและเรื่องการงาน 

               แก้วเจ้าจอมเห็นครอบครัวของญาติผู้พี่อบอุ่นแบบนี้ก็ยิ่งสุขใจนักเธอจึงหันมากอดผู้เป็นแม่ของตนเอาไว้บ้าง วันนี้เป็นอีกวันที่เธอมีความสุขที่สุดเพราะได้อยู่พร้อมหน้ากันทั้งครอบครัว 

               “ซึ้งเป็นกับเขาด้วยหรอยัยโหด” ผู้กองกวินทร์ นายทหารเรือและหัวหน้าทีมหน่วยซีลหันมาถามและเบะปากใส่น้องสาวอย่างหมั่นไส้ เวลาอยู่ต่อหน้าแม่แก้มหรือคุณย่า แก้วเจ้าจอมจะชอบแอ๊บเป็นคุณหนูใสๆ แสนเรียบร้อย เป็นพี่สาวที่แสนดีของน้องๆ แต่พอลับหลังแม่แก้มแล้วมีพ่อรันคอยให้ท้าย เขาล่ะอยากจะประกาศให้ชาวโลกรู้นักว่าปิศาจมีจริง นี่ถ้าไม่ติดว่าเป็นหมอแล้วก็เป็นผู้หญิงด้วย ป่านนี้เธอคงเป็นแรมโบ้ภาคผู้หญิงแล้วล่ะ 

               “แม่แก้มขา พี่เรนเจอร์ว่าไนเปอร์เป็นยัยโหด” แก้วเจ้าจอมรีบฟ้องแม่ หากแต่สายตากลับจ้องพี่ชายอย่างไม่ยอมง่ายๆ ไว้ลับหลังแม่ก่อนเถอะจะหยิกให้ช้ำไปทั้งตัวเลย 

               “ไม่เอาน่าเรนเจอร์ อย่าว่าน้องสิลูก” นั่นไง! แล้วแบบนี้จะไม่ให้เขาหมั่นไส้น้องสาวได้ยังไง อ้อนแม่ทีไรแม่โอ๋ทุกที ดูๆๆ ยังจะมีหน้ามายักคิ้วเย้ยเขาอีก 

               “ไนเปอร์” ผู้หมวดศิขรินหันมาหาแก้วเจ้าจอมหลังจากที่กอดและรับศีลรับพรจากพ่อกับแม่เรียบร้อยแล้ว พอเขาหันมาเห็นญาติผู้น้องคนสวยคนนี้ก็เลยเดินเข้ามาหาพร้อมกับแอ่นอกเสื้ออวดเครื่องหมายนักรบรีคอนกับเธอ 

               “เป็นไงๆ อยากได้บ้างรึเปล่า...ยัยโหด” ว่าแล้วผู้หมวดหนุ่มกับพี่ชายฝาแฝดแล้วก็อรินก็หัวเราะออกมาลั่นด้วยรู้กันดีว่าเธอไฟแรงและอยากเป็นหน่วยรบมากแค่ไหน แต่เธอก็เป็นไม่ได้เพราะทางกองทัพไม่อนุญาตให้ข้าราชการตำรวจกับทหารหญิงเข้าสังกัดหน่วยรบ แก้วเจ้าจอมเลยต้องเข้าไปอยู่ในหน่วยแพทย์แทน 

               “เย้ยกันเข้าไป” เธอว่าแล้วทำหน้างอนใส่ ผบ.กรันณ์ “ไนเปอร์ไม่อยากเป็นผู้หญิงเลย ไนเปอร์อยากเป็นผู้ชายทำไมคุณพ่อถึงไม่ให้ไนเปอร์เป็นผู้ชายล่ะคะ” 

               “อ้าว” ผู้เป็นพ่อว่า นี่เป็นความผิดของเขาหรอเนี่ย 

               “ดูสิ เป็นผู้ชายดีจะตาย พี่ซีลกับพี่เรนเจอร์ได้ไปฝึกทั้งหลักสูตรทหารเสือราชินี หลักสูตรเรนเจอร์ หลักสูตรรีคอน หลักสูตรหน่วยซีล หลักสูตรพลร่มจนได้ปีกพลร่มชั้นที่หนึ่ง ไนเปอร์ก็อยากจะไปฝึกหลักสูตรพวกนี้เหมือนกันนะ” 

               “ไนเปอร์ก็ได้ปีกพลร่มกรมตำรวจมาเหมือนกันไม่ใช่หรอลูก แถมยังเป็นนักแม่นปืนมือต้นๆ ของทางกรมตำรวจด้วย พ่อภูมิใจในตัวลูกสาวพ่อจะตาย ยิ่งเป็นหมอเก่งเหมือนแม่แก้ม พ่อยิ่งภูมิใจ” ผบ.กรันณ์รีบปลอบใจลูกสาว ลูกคนนี้ได้เลือดเขาไปเยอะนิสัยคลั่งการรบก็เลยได้ไปจากเขาด้วย ใจร้อนวู่วามก็ที่หนึ่ง ลูกไม้ใต้ต้นชัดๆ 

               “งั้นมาสมัครเป็นทหารพรานในหน่วยของพี่มั้ย จะได้ปีกเครื่องหมายทหารพรานด้วย ทหารพรานหญิงไง” ผู้กองกรินทร์ถามเล่นๆ แต่คนเป็นน้องกลับจริงจังรีบพยักหน้ารับจนเขาล่ะเอ็นดูเธอนัก สมกับเป็นยัยโหดของพี่จริงๆ 

               “งั้นเอาแบบนี้มั้ย ถ้าอยากผู้ชายแบบพี่ๆ เขางั้นไนเปอร์ก็ให้แม่แก้มผ่าตัดแปลงเพศให้ซะเลยสิ” หมอเอื้อยแซวหลานสาว แก้วเจ้าจอมก็ยิ่งทำหน้างอนเข้าไปใหญ่ 

               “โธ่ป้าหมอเอื้อย” เธอครวญจนทุกๆ คนขำกัน ผู้หมวดศิขรินก็เลยเข้ามากอดปลอบใจเธออย่างไม่เกรงใจผู้เป็นอาที่ได้ขึ้นชื่อว่าหวงลูกสาวหนัก เพราะเขากับเธอเป็นพี่น้องสายเลือดเดียวกัน อากรันณ์ก็เลยไม่เคยหวงแก้วเจ้าจอมกับเขา และเขากับเธอก็อายุห่างกันแค่สี่เดือนเท่านั้นก็เลยได้เรียนด้วยกันและสนิทกันมากที่สุด นอกจากเขาจะเป็นพี่ชายทางสายเลือดของเธอแล้วเขาก็ยังเป็นเพื่อนของเธออีกด้วย 

               “โอ๋ๆๆ ยัยโหดของพี่” 

               “พี่เพ่ออะไร เกิดก่อนแค่สี่เดือน” เธอยังคงกอดอกทำหน้างอนแต่ก็ยอมให้ผู้หมวดศิขรินกอดแต่โดยดี 

               “แหม แค่นี้ทำเป็นบ่น ทีพี่เกิดช้ากว่าพี่ซีลแค่สามนาทียังต้องยอมเป็นน้องเลย” ผู้กองกวินทร์หันมาว่าเหน็บพี่ชายฝาแฝดของตนที่ตอนนี้เป็นผู้บังคับกองร้อยทหารพรานอยู่ที่กรมทหารพรานที่ 35 กรมทหารพรานที่ผู้เป็นพ่อของพวกเขาเคยสังกัดอยู่ “เพราะป้าหมอเอื้อยแหละ ตอนที่ผ่าคลอดแม่แก้มแทนที่จะอุ้มผมออกมาจากท้องแม่แก้มก่อน ดูสิ ได้เป็นน้องเลย” 

               “เอ้าเจ้าเด็กนี่” แล้วผู้กองกวินทร์ก็ถูกป้าหมอเอื้อยหยิกไปตามระเบียบ 

               ในระหว่างที่ทุกคนกำลังชื่นชมแสดงความยินดีกับผู้หมวดศิขรินอยู่นั้นก็ได้มีสาวสวยอีกคนเดินเข้ามาหาพร้อมกับดอกไม้ช่อใหญ่ ความสวยน่ารักของเธอติดตาตรึงใจผู้หมวดศิขรินมาตั้งแต่เด็กๆ แล้ว พอเห็นเธอเดินเข้ามาหาเขาก็รีบคลายกอดจากแก้วเจ้าจอมทันที ดวงตาคู่คมของเขาเป็นประกายทุกครั้งเมื่อยามได้มองหญิงสาวคนนี้ 

               “สวัสดีค่ะคุณลุง คุณป้า พี่ซีล พี่เรนเจอร์ พี่ไนเปอร์ พี่อริน” เธอยกมือขึ้นไหว้ทุกคนอย่างเรียบร้อยราวกับผ้าผืนสวยที่พับเอาไว้อย่างเป็นระเบียบก่อนจะหันมาทางผู้หมวดหนุ่ม นักเรียนรบพิเศษคนล่าสุดในตอนนี้ 

               “สวัสดีค่ะพี่รีคอน ยินดีด้วยนะคะที่ตอนนี้ได้เป็นนักรบรีคอนสมชื่อแล้ว” ขวัญคณิน หรือน้องมารีนของทุกคนยื่นช่อดอกไม้ให้กับเขา หัวใจของผู้หมวดหนุ่มเต้นระรัวยิ่งกว่าเสียงกลองก่อนที่เขาจะรีบรับช่อดอกไม้มาจากเธอ หากแต่สายตาของเขากลับมองเธออย่างหวานเชื่อมจนขวัญคณินเขินนัก แก้วเจ้าจอมรู้ดีว่าผู้หมวดศิขรินรู้สึกอย่างไรกับน้องสาวคนนี้เธอก็เลยดันหลังเขาให้เข้าไปหาขวัญคณินอีก พี่รีคอนของเธอนี่เหมือนกับที่พ่อรันบอกเลย พ่อภูจีบสาวไม่เก่งยังไงพี่รีคอนก็จีบสาวไม่เก่งแบบนั้น 

               “ขอบคุณครับ พี่คิดว่ามารีนจะไม่มาซะแล้วสิ” 

               “ก็เกือบไม่ได้มาค่ะ พอดีว่าเมื่อเช้ามีสอบเก็บคะแนนที่วิทยาลัย มารีนเห็นว่าวันนี้เป็นวันสำคัญของพี่รีคอน พอสอบเสร็จแล้วก็เลยรีบนั่งรถมาหา” ขวัญคณินบอกอย่างเขินๆ แก้มนวลแดงระเรื่อ ตอนนี้เธอยังแต่งชุดเครื่องแบบของนักเรียนพยาบาลทหารบกชั้นปีที่ 1 อยู่ แต่แค่ผู้หมวดศิขรินได้รู้ว่าเธอรีบมาเขา เขาก็ดีใจนักแล้ว 

               “เรียบร้อยจนไม่น่าจะเป็นลูกสาวยัยขวัญตาตัวแสบได้เลยนะ” หมอเอื้อยหันมากระซิบบอกกับสามี รองคีรินทร์ก็เลยกระซิบตอบ 

               “เรียบร้อยแบบนี้น่ารักดีจะตาย นี่ว่าที่ลูกสะใภ้ของเรานะเอื้อย” รองคีรินทร์เองก็รู้ดีว่าลูกชายคนโตของตนนั้นคิดอย่างไรกับน้องสาวคนนี้ ซึ่งตนก็เอ็นดูขวัญคณินมากอยู่แล้ว ถ้าได้มาเป็นสะใภ้ก็คงจะดี จะได้เกี่ยวดองครอบครัวให้แน่นแฟ้นขึ้นเพราะมารีนเป็นลูกของน้องสาว ผบ.กรันณ์ พ่อของมารีนก็เป็นลูกน้องคนสนิทของเขา พ่อแม่สนิทสนมกันเป็นอย่างดี 

               “มารีนจะมาด้วยทำไมถึงไม่บอกลุงล่ะลูก ลุงจะได้รอ จะได้ไม่ต้องนั่งรถมาคนเดียวแบบนี้” ผบ.กรันณ์รีบดึงเอาหลานสาวเข้าไปหา เรื่องความหวงลูกสาวนั้นเป็นที่หนึ่ง เรื่องหวงหลานสาวก็ไม่เป็นรองใครเหมือนกัน ยิ่งหลานคนนี้เป็นลูกของน้องสาวเขา พ่อของเธอก็เป็นลูกน้องคนสนิทของเขาด้วย ผบ.กรันณ์เลยเอ็นดูหลานสาวคนนี้มาก ทั้งน่ารักแล้วก็อ่อนหวานเรียบร้อย ผิดกับคนแม่ที่สมัยก่อนทั้งแสบ ทั้งซุกซนจนเขาแทบคุมไม่อยู่ 

               “มารีนคิดว่าจะสอบเสร็จช้ากลัวมาไม่ทันค่ะเลยไม่ได้บอกใครว่าจะมาด้วย แต่วันนี้โชคดีสอบเสร็จเร็วมารีนก็เลยรีบมาหาพี่รีคอน” 

               “ฮิ้ววววว” สองแฝด แก้วเจ้าจอมกับอรินพากันร้องแซว ได้ยินแบบนี้เข้าไปผู้หมวดศิขรินได้นอนฝันหวานแน่ๆ คืนนี้ 

               “รีคอน เมื่อกี้นี้พี่เห็นแกคุยกับเพื่อนนักเรียนรีคอนด้วยกันไม่ใช่หรอว่าจะพาแฟนไปเปิดตัว เนี่ย มารีนมาแล้ว พาไปเปิดตัวสิ” ผู้กองกรินทร์แนะนำอย่างเอาใจช่วยความรักของน้องชายกับน้องสาว แต่ทว่า... 

               “พูดอะไรแบบนั้นซีล น้องเป็นสาวเป็นนางจะเสียหายเอานะ ถ้าจะเปิดตัวแฟนก็ควงไนเปอร์ไป มารีนอยู่กับลุงกับป้าแก้มที่นี่แหละ” ผบ.กรันณ์ดึงเอาหลานสาวเข้ามาหาเพราะหวงขวัญคณินไม่อยากให้ผู้หมวดศิขรินมาจีบ เลี้ยงให้โตมาเป็นพี่น้องกัน จะมากินกันเองไม่ได้ อีกอย่างถ้าให้แก้วเจ้าจอมเปิดตัวเป็นแฟนกับผู้หมวดศิขริน หนุ่มๆ ก็จะได้เลิกคิดมาจีบลูกสาวของเขา แล้วแก้วเจ้าจอมกับผู้หมวดศิขรินก็เป็นพี่น้องสายเลือดเดียวกัน เป็นแฟนกันจริงๆ ไม่ได้อยู่แล้ว 

               “แหม กูละเกลียดความหวงลูกหวงหลานของมึงซะจริงไอ้รัน มารีนควงแขนพี่รีคอนไปเลยลูก แล้วต่อไปไม่ต้องมาเรียกลุงว่าลุงภูแล้วนะ ต่อไปให้เรียกพ่อภู เรียนจบแล้วมาเป็นลูกสะใภ้พ่อ” รองครินทร์ว่าทำเอาขวัญคณินทั้งเขินทั้งอายจนต้องกอดแขนป้าแก้มของตนเอาไว้ โธ่ ลุงภูพูดอะไรก็ไม่รู้ เธอเขินจะแย่แล้วเนี่ย 

               “ให้น้องมารีนไปกับรีคอนเถอะค่ะคุณพ่อ รีคอนขี้เหร่ไม่ใช่สเปกไนเปอร์ ไนเปอร์ไม่อยากควง” แก้วเจ้าจอมเองก็ไม่ยอม 

               “โหพี่ไนเปอร์ ถ้าอย่างพี่รีคอนเรียกว่าขี้เหร่พี่ก็ตาถั่วแล้วล่ะ” อรินว่า เขาละสงสัยนักว่าสเปกพี่สาวเป็นยังไง แต่ละคนที่เข้ามาจีบนี่หล่ออย่างกับเทวดาแต่แก้วเจ้าจอมก็ไม่เคยถูกใจใครซักคน 

               “ไม่ได้หรอกไนเปอร์ ให้น้องอยู่กับพ่อนี่แหละ รีคอนควงไนเปอร์ไปประกาศกับเพื่อนๆ เลยว่าเป็นแฟนกัน ลุงอนุญาต” 

               “ใช่สิ! ก็ไนเปอร์กับรีคอนเป็นพี่น้องกันนี่มึงก็เลยไม่หวง อย่านึกว่ากูจะไม่รู้นะว่ามึงคิดอะไรอยู่ไอ้รัน ที่อยากให้ใครๆ เข้าใจว่าไนเปอร์เป็นแฟนรีคอนเนี่ยก็เพราะมึงกลัวว่าจะมีคนอื่นมาจีบลูกมึงใช่มั้ย” 

               “พี่รู้ใจผม สมกับเป็นพี่เมียของผมจริงๆ” ผบ.กรันณ์ตอบพี่เมียอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาวใดๆ เพื่อปกป้องลูกสาวกับหลานสาวเขาทำได้ทุกอย่างแหละ อีกอย่างมารีนก็ออกจะหวานเรียบร้อยเสียขนาดนี้เขาก็เลยกลัวว่าหลานสาวจะถูกรังแกเอาน่ะสิ 

               “พ่อครับ จะว่าไปพ่อก็ไม่ต้องหวงยัยโหดให้มากหรอก แค่นี้ก็จะขึ้นคานอยู่แล้ว พี่ชายออกจะหล่อขนาดนี้ถ้าน้องสาวขายไม่ออกผมอายคนอื่นเขา” ผู้กองกวินทร์บอกกับผู้เป็นพ่อ ผบ.กรันณ์ก็เลยหันไปทำหน้าดุใส่ลูกพร้อมกับพยักหน้าบอกให้ผู้กองกรินทร์จัดการสั่งสอนน้องชายฝาแฝดแทนเขา ลูกสามคนนี้มีแค่ผู้กองกรินทร์กับแก้วเจ้าจอมเท่านั้นที่เป็นพวกเขา ส่วนผู้กองกวินทร์นั้นชอบอ้อนแต่แม่ก็เลยถูกแม่โอ๋และให้ท้าย เจ้าลูกคนนี้ชอบขัดใจเขาอยู่เรื่อย จะแตะต้องก็ไม่ได้แม่เขาหวง 

               “แม่แก้มครับ ดูสิพ่อสั่งให้พี่ซีลรังแกผม” ผู้กองกวินทร์รีบหันมาฟ้องแม่แล้วก็หลบพี่ชายที่ทำท่าจะเตะเขาแทนพ่อ พี่ซีลกับยัยโหดเลือกข้างผิดแล้วล่ะ พ่อรันของเขากลัวแม่แก้มจะตาย ถ้าเขาอยู่ข้างแม่แก้มซะอย่างพ่อรันก็ทำอะไรเขาไม่ได้เพราะเขามีแม่คอยปกป้อง 

               “พอได้แล้วลูก อย่าเล่นกันแบบนี้สิโตแล้วนะ เป็นตั้งผู้กองกันแล้วยังเล่นเป็นเด็กๆ อยู่อีก” ราชาวดีว่าเมื่อผู้กองกรินทร์ยื่นเท้ามาจะเตะน้องชายแทนพ่อ   

เจ้าหมอนี่มันกะล่อนดีนัก ชอบขัดใจพ่ออยู่เรื่อย ผู้กองกรินทร์คิดในใจ ถ้าไม่แก้มไม่ห้ามเอาไว้คงได้เตะน้องชายจริงๆ 

               “เอาล่ะครับๆ ไม่ต้องทะเลาะกันแล้ว เดี๋ยวผมควงยัยโหดไปก็ได้ น้องมารีนยังเด็ก ไม่ต้องไปเจอเพื่อนๆ ผมหรอก ส่วนมากมีแต่พวกทหารเรือ เจ้าชู้ๆ ทั้งนั้น” 

               “ทำไมวะ เป็นทหารเรือแล้วมันทำไม” ทหารเรือหนึ่งเดียวในที่นี้ว่าขึ้น ผู้หมวดศิขริน รองผู้บังคับกองร้อยอาวุธเบา แห่งกองพันทหารราบที่ 2 กรมทหารราบที่ 14 เลยได้แต่มือไม้ยกมือขอโทษผู้เป็นพี่ชาย 

               “ผมหมายถึงเพื่อนผมพี่ แหม ใครจะกล้าว่าพี่เรนเจอร์กัน” ทั้งๆ ที่ในใจผู้หมวดหนุ่มคิดว่า พี่เรนเจอร์นี่แหละตัวเจ้าชู้เบอร์หนึ่ง ลื่นอย่างกับปลาไหล 

               “ทำไมต้องไปเปิดตัวอะไรนี่ด้วย ไนเปอร์ไม่ไปหรอก รีคอนอย่างขี้โม้ขี้คุยเองช่วยไม่ได้” แก้วเจ้าจอมไม่ยอมไป แหม ก็ตัวเองอยากไปโม้กับคนอื่นเอาไว้เองนี่ มิน่าล่ะตอนที่เธอบอกว่าวันนี้จะมาแสดงความยินดีด้วยเขาถึงได้บอกให้เธอแต่งตัวสวยๆ มาหา เขาตั้งใจจะพาเธอไปอวดกับเพื่อนๆ มาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ถึงขวัญคณินไม่มาเขาก็ต้องพาเธอไปอวดเพื่อนอยู่ดี 

               “ไปกู้หน้าให้พี่หน่อยน่า” ผู้หมวดศิขรินขอ 

               “ใครพี่ บอกแล้วไงว่าเกิดก่อนแค่สี่เดือน สำหรับไนเปอร์ถือว่าเป็นรุ่นเดียวกัน” 

               “เดี๋ยวให้ค่าจ้างหมื่นหนึ่ง” 

               “เงินซื้อไนเปอร์ไม่ได้หรอก” 

               “เดี๋ยวพาไปเลี้ยงบุฟเฟต์ชาบู กินไม่อั้นสามมื้อ” 

               “โอเค ดีล” เท่านั้นแหละแก้วเจ้าจอมก็ควงแขนผู้หมวดหนุ่มไปหาแก๊งเพื่อนๆ ของเขาในทันทีทันใดจนทุกๆ คนอดขำให้กับพี่น้องคู่นี้ไม่ได้ 

               “เงินซื้อไนเปอร์ไม่ได้ แต่ชาบูซื้อไนเปอร์ได้ ยัยเจ๊โหดเห็นแก่กิน!” อรินแอ๊บเสียงสองว่าไล่หลังพลางส่ายหน้าให้ แต่จะว่าไปเขาก็เห็นด้วยกับคุณลุงกรันณ์นะ ให้ทุกคนเข้าใจว่าพี่ไนเปอร์ของเขาเป็นแฟนพี่รีคอนแบบนี้แหละดีแล้ว เขาเองก็ไม่อยากให้พี่สาวมีแฟน บอกตรงๆ เลยว่าเขาหวง 

 

 

 

               กว่าจะหาที่จอดรถได้ก็ทำเอาเสียเวลาไปไม่น้อย ซ้ำระหว่างทางก็ยังเจอคนรู้จักที่ต้องทักทายกันตามมารยาทอีก กว่าผู้กองพนาจะมาหาน้องชายได้ก็กินเวลาไปมากโข นี่ถ้าถูกน้องชายโวยเห็นทีคืนนี้คงต้องพาไปเลี้ยงหาอะไรอุดปากมันแล้วล่ะ เขาคิดขณะเดินผ่านผู้คนเข้าไปหาน้องชาย ซึ่งตอนนี้กำลังรวมตัวอยู่กับเหล่าเพื่อนๆ นักเรียนรบพิเศษของเขา หนุ่มๆ แต่ละคนดูครึกครื้นและคึกคักกันมากๆ เหมือนพวกเขากำลังมีเรื่องอื่นให้ได้สนใจเพิ่มอีกเรื่องนอกเหนือจากเรื่องการประดับปีกเครื่องหมายในวันนี้ ไม่เพียงแค่นักเรียนรบพิเศษเท่านั้นที่ดูจะคึกคักกัน แม้แต่ญาติๆ ของนักเรียนรบพิเศษก็ยังหันไปมองทางกลุ่มของพวกเขาอย่างสนใจ 

               “มีดารามารึไง” เขาว่าออกมาคนเดียวเมื่อเดินเข้าไปใกล้กลุ่มนักเรียนรบพิเศษแล้ว จนเมื่อมาถึงจึงได้รู้ว่าทำไมหนุ่มๆ พวกนี้รวมถึงคนอื่นๆ ถึงได้ดูคึกคักกันนัก ที่ทุกคนดูคึกคักกันก็เพราะว่าเหมือนจะมีนักเรียนรบพิเศษนายหนึ่งเอาแฟนมาอวดเพื่อน แล้วแฟนของเขาก็สวยมากๆ สวยเหมือน...เฮ้ย! นั่นมันยัยเด็กห้าวตัวแสบที่เขาขับรถเหยียบน้ำใส่นี่นา ตอนแรกเห็นเดินควงแขนไปกับไอ้ตี๋หน้าโอปป้านั่น แล้วทำไมตอนนี้ถึงได้มายืนให้หนุ่มทหารบกทั้งโอบทั้งกอดแบบนี้ ในบรรดานักเรียนรบพิเศษรีคอนเกือบทั้งหมดจะเป็นทหารเรือ ทั้งนายทหารชั้นสัญญาบัตรและชั้นประทวน น้องชายของเขาบอกว่ามีนักเรียนรบพิเศษที่มาจากเหล่าอื่นสี่นายคือทหารอากาศสองนาย น้องชายของเขาที่มาจากเหล่าตำรวจและเหล่าทัพบกอีกหนึ่งนาย นายทหารหนุ่มยศร้อยโทในชุดเครื่องแบบทหารสีกากีแกมเขียวนายนี้คงจะเป็นนักเรียนรบพิเศษที่มาจากเหล่าทัพบกที่ว่า แล้วก็เป็นคู่บัดดี้กันกับน้องชายของเขาด้วย 

               “พี่พนา!” ผู้หมวดธนากร นักเรียนรบพิเศษที่ยืนอยู่ท่ามกลางเพื่อนๆ หันมาร้องเรียกพี่ชายพร้อมกับดึงเขาเข้าไปหา ตลอดสามเดือนกว่าที่ไม่ได้เจอกันขอยอมรับอย่างไม่อายเลยว่าคิดถึงพี่ชายมาก เพราะมีกันอยู่แค่สองคนพี่น้องเท่านี้ ทุกๆ ความเคารพรัก ความห่วงใยก็เลยมีให้แค่พี่ชายที่ส่งเสียเขามาจนเรียนจบนายร้อยตำรวจและได้มาเป็นตำรวจพลร่มเหมือนกัน 

               “มาแล้วหรอพี่” เขาสวมกอดพี่ชายอย่างดีใจ ผู้กองพนาจึงกอดน้องชายตอบแล้วกับตบไหล่เขาอย่างภูมิใจ น้องชายคนนี้ไม่เคยทำให้เขาผิดหวังเลยจริงๆ แต่กอดได้ไม่นานเขาก็ต้องผละน้องชายออกเมื่อหญิงสาวเพียงหนึ่งเดียวที่ยืนอยู่กับเหล่านักเรียนรบพิเศษตอนนี้เธอกำลังหันมามองทางเขา ดูเธอเองก็แปลกใจเหมือนกันที่ได้เจอกับเขาอีก สีหน้าแปลกใจของเธอมีแค่เสี้ยววินาทีเท่านั้นก่อนที่จะเปลี่ยนมาเป็นกระตุกยิ้มขึ้นที่มุมปาก กอดอกมองเขาอย่างกวนบาทา ผู้หญิงอะไรนิสัยอย่างกับผู้ชาย นักเรียนรบพิเศษที่เธอจะเอาตุ๊กตามาให้ก็คงจะเป็นผู้หมวดรูปหล่อนายนี้สินะ 

               “เฮ้ยกร! วันนี้รีคอนเอาแฟนมาอวดแล้ว มึงก็ยังจะเอาแฟนมาอวดด้วยอีกคนหรอวะ” เพื่อนนักเรียนรบพิเศษของผู้หมวดธนากรเอ่ยแล้วมองมาทางผู้กองพนาอย่างแซวๆ คนที่ถูกเพื่อนแซวก็เลยชักสีหน้ากลับ 

               “แฟนบ้าอะไรของพวกมึง กูแมนเต็มร้อยเว้ย นี่พี่พนา พี่ชายแท้ๆ ของกูเอง” 

               “หูยยยยย” ทุกคนพากันร้องออกมา ก็รู้อยู่หรอกว่าเพื่อนของพวกตนมันแมนเต็มร้อย แต่ที่ต้องร้องหูยกันออกมาก็เพราะทึ่งกับเครื่องหมายรบพิเศษต่างๆ ที่อยู่บนอกเสื้อของผู้กองพนาต่างหาก อะไรมันจะเยอะแบบนี้ เยอะจนแทบจะไม่มีที่ให้ติดอยู่แล้วนะเนี่ย ตอนแรกว่าคนน้องหล่อแล้ว คนพี่ยิ่งดูหล่อกว่า นิ่งๆ ขรึมๆ แลดูน่าเกรงขามจนทุกคนไม่กล้าแซวอีก 

               “สวัสดีครับพี่ ผมรีคอนครับ เป็นบัดดี้กับไอ้กร” ผู้หมวดศิขรินเดินเข้ามาหาผู้กองพนาแล้วยื่นมือไปเพื่อจะจับทักทาย ตลอดระยะเวลาที่เรียนหลักสูตรรีคอน ผู้หมวดธนากรบัดดี้ของเขาโม้ให้เขาฟังทุกวันว่าพี่ชายตัวเองเก่งอย่างนั้น เก่งอย่างนี้ พอได้มาเห็นตัวจริงจึงได้รู้ว่าเก่งสมคำร่ำลือ เพราะเครื่องหมายต่างๆ บนหน้าอกของเขานั้น ถ้าไม่แกร่งจริงคงยากจะได้มา 

               “สวัสดีครับผู้หมวด ยินดีที่ได้รู้จัก” ผู้กองพนาจับมือทักทายเขาตอบ...ชื่อรีคอนงั้นหรอ ชื่อสมกับเป็นหน่วยรบ แล้วไอ้ตี๋คนก่อนหน้านี้ชื่ออะไรนะ เขาได้ยินยัยเด็กห้าวตัวแสบนี่เรียกว่าอริน อรินทราชหน่วยรบของตำรวจล่ะสิท่า ผู้กองพนาคิดก่อนจะหันมาจับจ้องอยู่ที่แก้วเจ้าจอม ถึงว่าสิหนุ่มๆ พวกนี้ดูจะคึกคักกันนัก ที่แท้ก็เพราะได้เห็นนางฟ้าแสนสวยลงมาเดินดินนี่เอง นางฟ้าแค่หน้าตานะ ส่วนนิสัยน่าจะออกไปทางปิศาจเดวิลมากกว่า 

               “รีคอนมันเอาแฟนมาอวดน่ะพี่ สวยเป็นบ้า น่าอิจฉามันจริงๆ” ผู้หมวดธนากรกระซิบบอกพี่ชาย แก้วเจ้าจอมได้ยินแบบนี้แล้วก็เลยหันมากอดแขนญาติผู้พี่ของตนเอาไว้อย่างออดอ้อน เล่นละครให้สมจริงสมจังมากขึ้น 

               “ไม่เห็นจะสวยตรงไหนเลย ฉันเคยเจอสวยกว่านี้ตั้งเยอะ” เห็นหญิงสาวเอาแต่กอดแขนแฟนหนุ่มผู้กองพนาก็ทั้งหมั่นไส้แล้วก็หงุดหงิด อีกความรู้สึกลึกๆ ในใจกลับมีความผิดหวังแอบซ่อนเอาไว้อยู่ สวยขนาดนี้จะมีเจ้าของแล้วก็ไม่แปลกหรอก 

               “ไม่หรอก ผมเป็นน้องพี่ ผมมั่นใจว่าพี่ต้องไม่เคยเจอสวยกว่านี้” ผู้หมวดธนากรยืนยันอย่างไม่รู้ว่าพี่ชายตนกำลังประชด 

               “ตุ๊กตาหมีตัวนั้นคุณคงจะเอามาให้แฟนคุณใช่มั้ย” ผู้กองพนาหันมาถามแก้วเจ้าจอมอีกเมื่อเห็นเธอทำเป็นเมินเหมือนไม่เคยเจอเขามาก่อน 

               “อ้าว เคยเจอกันแล้วหรอ” ผู้หมวดศิขรินหันมาถามญาติผู้น้องพลางเลิกคิ้วขึ้น ไปเจอกันมาตอนไหน  

               “เจอเมื่อก่อนหน้านี้นี่แหละ เขาทำตุ๊กตาที่หนูจะเอามาให้พี่รีคอนพัง วันนี้หนูก็เลยไม่มีของขวัญมาให้พี่รีคอนไง” หนู ผู้หมวดศิขรินยิ่งต้องเลิกคิ้วขึ้นไปอีก ยัยโหดเป็นอะไรของเขาจู่ๆ ก็มาเรียกแทนตัวเองว่า หนู ทั้งๆ ที่ไม่เคยพูดมาก่อน เหมือนกับว่าไม่อยากจะให้ใครรู้จักชื่อตัวเองงั้นแหละ 

               แก้วเจ้าจอมค้อนใส่ผู้กองพนาอย่างไม่ชอบใจ เธออุตส่าห์แกล้งทำเป็นไม่รู้จักเขาแล้วแต่เขาก็ยังมาพูดถึงเรื่องนี้อีก ทำไม ต้องการจะเย้ยที่เธอไม่มีตุ๊กตามาให้ญาติผู้พี่หรือแค่ต้องการจะประกาศให้ทุกคนได้รู้ว่าตัวเองเคยเจอเธอมาก่อน 

               “แต่ไม่เป็นไรหรอกนะ ถึงจะไม่มีตุ๊กตาให้กอดแล้ว งั้นพี่รีคอนก็กอดหนูแทนได้” ฟ้าจะผ่าลงมาตอนนี้มั้ยล่ะเนี่ย ผู้หมวดศิขรินได้แต่เงยหน้าขึ้นมองฟ้าฝน ยัยโหด จ้างมาร้อยเดียวแต่เล่นไปเป็นล้าน ถ้าอากรันณ์กับพี่ชายฝาแฝดของยัยนี่มาได้ยินเข้า โดนหยิกพุงเขียวแน่ๆ 

               “ฮิ้วววว อิจฉาคนจะได้กอดนางฟ้าโว้ยยยยย” เพื่อนๆ นักเรียนรบพิเศษกับผู้หมวดธนากรพากันร้องแซวคู่รักกำมะลอเมื่อได้ยินที่แก้วเจ้าจอมอ้อนคนรัก ในขณะที่ผู้กองพนาได้แต่เมินหน้าหนี ยัยเด็กบ้า เป็นสาวเป็นนางมาพูดแบบนี้ต่อหน้าผู้ชายตั้งมากมายได้ยังไงกัน 

               “เออ พี่ว่าเราไปกันเถอะนะ” ผู้หมวดศิขรินรีบบอก เดี๋ยวเกิดยัยโหดบ้าดีเดือดอะไรขึ้นมาอีก เพื่อนๆ เขาได้มองว่าเธอเป็นผู้หญิงแรงกันพอดี ไอ้นิสัยปากไวๆ แบบนี้น่ะ ได้อากรันณ์มาทั้งนั้น “เฮ้ยทุกคน กูไปแล้วนะไว้มีโอกาสค่อยนัดเจอกัน” เขาหันไปกล่าวลาเพื่อนๆ พร้อมกับตบไหล่ผู้หมวดธนากรซึ่งอีกฝ่ายก็ตบไหล่เขาตอบ รับปากว่าหากมีโอกาสจะต้องนัดเจอกันอีกให้ได้ 

               “เดี๋ยวๆๆ ทำไมรีบไปจังเลยวะ อย่าบอกนะว่าจะรีบไปกอดแฟน เฮ้ย! แค่กอดอย่างเดียวรึเปล่า ไม่เจอกันตั้งสามเดือนกว่าเลยนะ ฮ่าๆๆ” เหล่าเพื่อนๆ ของผู้เหมวดหนุ่มยังแซวไม่เลิก ผู้หมวดศิขรินจึงแกล้งชักสีหน้าใส่ก่อนจะพยักหน้าให้ผู้กองพนาเป็นเชิงขอตัวลาแล้วจึงได้โอบไหล่พาแก้วเจ้าจอมกลับไปหาครอบครัว 

               “ไนเปอร์ ทีหลังอย่าไปพูดอะไรแบบนี้ต่อหน้าผู้ชายหรือคนอื่นๆ อีกนะ” เขาบอกเธอเมื่อเดินห่างกลุ่มเพื่อนๆ มาแล้ว “พี่ไม่รู้หรอกนะว่าไนเปอร์มีเรื่องอะไรกับผู้กองตำรวจพลร่มคนนั้นรึเปล่า แต่การจะไปพูดอย่างกับผู้หญิงกร้านโลกแบบนั้นต่อหน้าผู้ชายน่ะมันดูไม่ดี คนอื่นเขาจะเข้าใจผิด ไนเปอร์เป็นผู้หญิง มันจะเสียหายเอาได้” 

               “ไนเปอร์ไม่แคร์หรอกรีคอน” เธอหันมาตอบเขา สีหน้าไม่ได้มีแววล้อเล่นเหมือนก่อนหน้านี้แต่อย่างใด “ใครจะมองไนเปอร์เป็นผู้หญิงยังไงก็เรื่องของเขา ถึงยังไงชีวิตนี้ไนเปอร์ก็ไม่ต้องมีแฟนอยู่แล้ว คุณปู่ คุณพ่อ พี่ซีลแล้วก็พี่เรนเจอร์หวงไนเปอร์มาก อ้อ! อรินด้วยอีกคน อีกอย่างนะ อาชีพอย่างพวกเราจะตายวันตายพรุ่งก็ไม่รู้ ไนเปอร์ไม่ได้มีเวลามาสนใจหรือแคร์ใครทั้งโลกหรอก ใครจะไปรู้ พอหมดวันหยุดนี้แล้วกลับฐานไปไนเปอร์อาจจะถูกผู้ร้ายยิงตายอยู่ริมชายแดนก็ได้ ไนเปอร์จะไม่ได้แก่ตายหรอก”  

               “พูดอะไรแบบนั้น” ผู้หมวดศิขรินว่าพลางกุมมือเธอเอาไว้แล้วก้มลงมามองหน้าสบตากับน้องสาว “ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นพี่จะปกป้องไนเปอร์เองนะ พี่จะไม่ยอมให้ใครมารังแกหรือทำร้ายไนเปอร์ พี่จะไม่ปล่อยให้ไนเปอร์เป็นอะไรไปเด็ดขาด” มืออุ่นๆ ลูบศีรษะของเธออย่างเอ็นดูทำให้แก้วเจ้าจอมซึ้งใจยิ่งนัก รีคอนเป็นทั้งเพื่อนแล้วก็พี่ชายที่ดีของเธอไม่ได้ต่างจากพี่ชายฝาแฝดเลย 

               “พูดน่ารักขนาดนี้งั้น...วันนี้ไนเปอร์จะยอมเรียกรีคอนว่าพี่รีคอนก็ได้ อ้อ! จะช่วยเชียร์น้องมารีนให้อีกแรงดีมั้ย” 

               “ดีงามที่สุด” ผู้หมวดศิขรินว่าอย่างถูกใจแล้วโอบไหล่แก้วเจ้าจอมอย่างสนิทสนมไปหาครอบครัวโดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่าตลอดเวลาที่เขากับแก้วเจ้าจอมเดินออกมาจากกลุ่มเพื่อน ได้มีใครคนหนึ่งแอบมองตามมาโดยตลอด  

               ผู้กองพนาได้แต่แอบมองความสนิทสนมของคนทั้งคู่ ไม่ว่าจะเป็นการกุมมือ ลูบศีรษะ แล้วก็โอบกอดอย่างแนบชิด ทุกๆ อย่างมันบ่งบอกให้เขารู้ว่าเธอกับคนรักของเธอรักกันมากแค่ไหน ยิ่งตอนที่คนรักของเธอก้มลงมาสบตาและพูดด้วยเธอก็ยิ่งดูจะซาบซึ้งไปกับคนรัก ถึงแม้เขาจะไม่ได้ยินว่าคนทั้งคู่พูดอะไรกัน แต่ดูจากสีหน้าอิ่มสุขของคนทั้งคู่แล้วเขาก็เดาได้ว่าทั้งสองคงจะพลอดรักกันแน่ๆ 

               “พวกเขาดูรักกันมากเลยนะพี่” ผู้หมวดธนากรที่แอบมองคู่รักกำมะลอเหมือนกันว่าขึ้น นี่ถ้าไม่เห็นว่าเป็นเพื่อนบัดดี้ร่วมเป็นร่วมตายกันมา ใจก็นึกอยากจะแย่งแฟนเพื่อนอยู่หรอก 

               “แฟนเพื่อนแกเขาชื่ออะไรหรอ” 

               “ชื่อหรอ” ผู้หมวดธนากรหันมายิ้มแหะๆ ตอบพี่ชาย “ไม่รู้สิ รีคอนมันไม่ได้บอก บอกแค่ว่าเป็นแฟนแล้วพามาอวด อีกอย่างนะพี่ ต่อให้รีคอนบอกชื่อแฟนมันผมก็ไม่ได้ฟังหรอก แฟนมันสวยขนาดนั้นใครเห็นเป็นต้องตะลึงทั้งนั้นแหละ นางฟ้าชัดๆ” ได้ฟังน้องชายว่าผู้กองพนาก็เลยได้แต่ถอนหายใจออกมา จนแล้วจนรอดเขาก็ยังไม่รู้จักชื่อของเธออยู่ดี  

 

************************************************************* 

ขอเป็นติ่งพี่รีคอนได้มั้ยเนี่ย ผู้ชายอบอุ่นเหมือนพ่อภูเลย 

ตอนหน้ามีเสียน้ำตานะคะ พกผ้าเช็ดหน้าเอาไว้ด้วย 

************************************** 

ปั่นพี่เชนทร์ไม่ทันค่ะเลยไปขุดบทนำของพี่พนากับน้องไนเปอร์มาให้อ่านฆ่าเวลาก่อน 

นิยายเรื่องนี้มีบทนำ 4 ตอนนะคะก่อนจะเปิดตอนที่ 1 ซึ่งเป็นเนื้อหาของเรื่องจริงๆ 

ยังไม่ได้ลงประจำนะคะ ปั่นพี่เชนทร์ต่อก่อนเด้อ 

ความคิดเห็น