marcelen

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Episode 28

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ก.พ. 2563 21:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Episode 28
แบบอักษร

 

 

 

แผนการที่แท้จริง

 

 

 

“ให้ตายเถอะ!!! วุ่นวายจริงๆ” ผมสบถบออกมาอย่างไม่ชอบใจในขณะที่กำลังเดินมุ่งตรงไปที่ห้องวีไอพีของไอ้กงโชจุนสองคนนั้นมันไหวตัวทัน...บ้าจริง!!

“หยุด!! เข้าไม่ได้” แต่ไม่ทันผมเดินมาถึงบริเวณหน้าห้องมันก็เจอคนของมันสองคนที่ยืนเฝ้าอยู่กันไว้หมาให้เข้าไป

“พอดีฉันมารับผู้หญิงสองคนที่อยู่ข้างในนั้นนะพี่ชาย” คำพูดของผมทำให้สองคนนั้นมองหน้ากันแล้วขำออกมา

“ฮ่าๆๆ ฉันไม่สนหรอกนะว่าผู้หญิงสองคนนั้นเป็นอะไรกับแกแต่ถ้าเข้าไปกับนายฉันละก็คงยากหน่อยที่จะเข้าไปขัด รีบหันหลังเดินกลับทางเดิมที่แกมาสะก่อนจะมีปัญหา” คำพูดของพวกมันหนึ่งในนั้นทำให้ผมมองหน้าอย่างรำคาญใจ

“งั้นเหรอ...งั้นก็....” พูดไม่จบผมก็กระโดดถีบจนหมอนั่นเซถอยหลังไปชนประตูส่วนเพื่อนมันอีกคนพอเห็นดั่งนั้นก็รีบชักปืนออกมาแต่มันช้าเกินไปผมรีบหยิบมีดพกที่ซ่อนไว้ออกมาแทงเข้าที่ต้นคอของหมอนั่นจนล้มลงกับพื้นก่อนจะรีบเปิดประตูเข้าไปในห้อง

ปัง!

ทันทีที่ผมเปิดประตูเข้าไปสายตาของคนทั้งสี่ก็โฟกัสมาที่ผมที่เข้ามาใหม่ทันทีก่อนไอ้โขจุนจะยกปืนขึ้นมาเล็งมาที่ผม

“แกเป็นใครเข้ามาทำไม” คำถามของมันทำให้ผมยักไหล่แทนคำตอบผมหันไปมองลูกน้องของยองมีแล้วพยักหน้าเหมือนเป็นสัญญาณบอกถึงแผนต่อไปสองคนนั้นพยักหน้าเล็กน้อยอย่างเข้าใจที่ผมสื่อ

“นี่แกเป็นพวกเดียวกันกับยัยสองคนนี้สินะ” คำพูดข องเควินทำให้ผมไม่ตอบอะไรปลายกระบอกปืนหันมาทางผมสลับกับทางนั้นผมยิ้มออกมาเล็กน้อยกับคำพูดของหมอนั่นพร้อมกับเอื้อมมือไปปิดปุ่มนาโนชิปที่ท้ายทอย

“สวัสดีกงโชจุน...ไม่เจอกันนานนะ” คำทักทายของผมทำให้สองคนนั้นยิ้มออกมา

“ในที่สุดก็เผยตัวตนออกมาสักทีนะชเวอึนโฮ” พวกนั้นดูไม่แปลกใจเท่าไหร่ก็แน่ละผมไม่คาดหวังเรื่องนั้นอยู่แล้ว

“ก็นะพอดีมีเรื่องที่ต้องจัดการนิดหน่อยนะ” สองคนนั้นหันหน้ามองหน้ากันก่อนจะหัวเราะออกมาจนผมมองไปอย่างไม่เข้าใจภายใต้สีหน้าที่ราบเรียบ

“ฮ่าๆๆๆๆ แกคิดว่าจัดการฉันแล้วจะเปลี่ยนแปลงอะไรได้งั้นเหรอ คิดว่าตัวเองจะสามารถทำอะไรได้อีก??” คำถามของกงโชจุนทำให้ผมตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบอย่างไม่สนใจ

“ไม่ได้จะจัดการให้แกตายตอนนี้สักหน่อยก็แค่....” ผมลากเสียงยาวอย่างใจเย็นก่อนจะเหลือบตามมองไปตรงกระจกบานใหญ่ตรงกลางห้องพวกนั้นก็มองไปตามผมเช่นกันก่อนจะเห็นลูกน้องสองคนของผมกำลังจะกระโดดทะลุกระจกเข้ามา..

เพล้งงงงง!!!!

เสียงกระจกแตกดังลั่นไปทั่วเศษกระจกแตกลงพื้นทำให้ผู้คนข้างล่างแตกตื่นกันไปทั่วเสียงดนตรีหยุดชะงักทุกคนตกในความโกลาหลวิ่งตกใจออกไปจากผับจากนั้นคนของผมที่ดักรอข้างนอกพอเห็นสถานการณ์แบบนี้ก็รีบเข้ามาล้อมรอบที่ผับแห่งนี้ทันที...

“นี่แก!!!” กงฌชจุนหันมามองหน้าผมอย่างไม่ชอบใจในขณะที่เควินทำแค่มองนิ่งราวกับกำลังประเมินสถานการณ์ก่อนจะพูดขึ้น

“สิ่งที่พวกคุณเตรียมตัวมานั่นคงหมายความว่าคุณจัดการคนของผม และ กงโชจุนข้างนอกหมดแล้วสินะ” ผมยักไหล่แทนคำตอบใบหน้าราบเรียบพอเห็นผมทำแบบนั้นกงโชจุนก็ทำท่าจะเข้ามาจู่โจมผมแต่เควินกลับดึงหมอนั่นไว้

“เย็นไว้โชจุนอย่าพึ่งทำอะไร”

“แต่ว่า”

“ตอนนี้ถ้าคิดทำอะไรโง่ๆก็มีแค่ตาย” พอได้ยินเควินพูดแบบนั้นกงโชจุนก็ยอมอยู่นิ่งๆ แล้วเควินก็หันมาพูดกับผม

“เอาละผมยอมละ และ ผมคิดว่าคุณคงต้องการที่จะคุยอะไรกับเรา” หมอนั่นวางปืนในมือลงบนโต๊ะก่อนจะนั่งลงอีกครั้ง

“ก็ไม่เชิงฉันแค่ทีคำถาม”

“ถึงจะอยากตอบหรือไม่ผมก็คงต้องตอบสินะ”

“ก็รู้นิว่าปฏิเสธไม่ได้”

“เอาละงั้นถามมา” พอเห็นหมอนั่นยอมเจรจาด้วยผมจึงเดินไปนั่งลงโซฟาฝั่งตรงข้ามทันทีก่อนจะหันหน้ามองไปทางพวกนั้นด้วยใบหน้าราบเรียบ

“พอดีฉันต้องการรายชื่อของคนกลุ่มหนึ่งที่ฉันพึ่งได้ข้อมูลมาว่ากงโชจุนมีรายชื่อคนพวกนั้น” พอได้ยินผมพูดแบบนี้ทั้งสองคนนั้นก็ทำท่าตกใจเล็กน้อยก่อนกงโชจุนจะพูดขึ้นมาอย่างตกใจเล็กน้อย

“รายชื่อพวกนั้นหรือว่า.....”

“ใช่ฉันต้องการรายชื่อของสายลับที่แฝงตัวเข้ามาทั้งหมด...”

“ช้าไปแล้วครับ” ทันทีที่ผมพูดจบเควินก็พูดสวสขึ้นมาทันทีจนผมขมวดคิ้วเล็กน้อย

“หมายความว่าไง” แต่คำถามของผมก็ถูกกงโชจุนตอบแทน

“ก็หมายความว่าตอนนี้พวกนั้นเริ่มเคลื่อนไหวแล้ว และ ถึงแกจะได้รายชื่อไปแกก็จัดการพวกนั้นไม่ได้พวกนั้นเริ่มแผนเรียบร้อย”

“หมายความว่าไง” ผมยังคงถามออกไปอย่างใจเย็นพยายามยังเชิงว่าพวกนั้นพูดความจริงหรือเปล่าแต่ทั้งคู่ก็มองหน้ากัน และ หันมามองผมอย่างยิ้มเป็นรอยยิ้มที่ชวนให้โมโหสุดๆ

“รู้ไปตอนนี้แกก็ทำอะไรไม่ได้...” แต่ทันทีที่กงฌชจุนพูดออกมาอย่างผู้ที่ถือไพ่เหนือกว่านั่นก็ทำให้ผมยิ้มเยาะออกมาเล็กน้อยก่อนจะมองหน้าสองคนนั้นด้วยรอยยิ้มที่แสนเย็นชา

“นี่...เอาแบบนี้มั้ยฉันมีข้อเสนอให้”

“อะไร”

“ถ้าใครยอมบอกว่าพวกนั้นมีแผนอะไรฉันจะยอมปล่อยตัวไป และ ถ้าใครไม่ยอมบอกละก็....” ผมพูดขึ้นพร้อมกับหยิบปืนที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมา

“กระสุนลูกนี้จะฝังในสมองพวกแกไม่คนใดก็คนหนึ่ง” พอผมพูดจบพวกนั้นก็หันหน้ามามองผมอย่างชั่งใจว่าผมพูดจริงหรือเปล่า และ สองคนนั้นก็เริ่มมองหน้ากันอย่างสับสนจนไม่นานเควินก็ถอนหายใจออกมาเล็กน้อยก่อนจะพูดขึ้น

“แผนการของคนพวกนั้นคุณต้องพึ่งผมกับกงโชจุนถ้าอยากจะหยุดจริงๆ...” คำต่อลองของเควินทำให้ผมส่ายหน้าเล็กน้อย

“เล่ามาสิแล้วฉันจะคิดอีก...บอกมาส้าพวกนั้นมีแผนอะไร”

“ล้างบางประเทศที่ชื่อว่าเกาหลีใต้” คำตอบของหมอนั่นทำให้รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีจริงๆให้ตายสิ

“ล้างบาง...ยังไง...” คำถามของผมทำให้กงโชจุนหันมาตอบ

“หมายความว่าคนพวกนั้นเริ่มเคลื่อนไหวเพื่อวางระเบิดทุกๆจุดในเมืองแล้ว และ ไม่ใช่แค่ที่นี่นะแต่ที่นี่เป็นแค่จุดเริ่มต้นจากนั้นพวกนั้นจะยิงระเบิดนิวเคลียร์ลงแต่ละเมือง....คนพวกนั้นสั่งซื้อหัวรบนิวเคลียร์กับบริษัทของฉันเมื่อครึ่งปีก่อน” คำพูดของกงโขจุนทำให้ผมกำมือแน่นอย่างไม่ชอบใจ

“แล้วแกก็ยอมตกลงขายให้พวกนั้นมาทำลายประเทศตัวเองนี่นะ???”

“แล้วไง..ต่อให้ฉันไม่ขายให้พวกนั้นก็ทีทางที่จะหาได้อยู่ดีอีกไม่นานเกาหลีใต้จะลุกเป็นไฟยิ่งกว่าในนรก”

ปัง!

“อ๊ากกกก!!!! แก!!! คิดจะฆ่าฉันหรือไงห้ะ!!!!!” ทันทีที่มันพูดจบผมหยิบปืนขึ้นมายิงเข้าที่ขาของมันทันทีด้วยสีหน้านิ่งเฉย ส่วนเควินก็ทำแค่มองนิ่งๆไม่พูดอะไร

“หุบปากไปฉันสามารถฆ่าแกได้แล้วให้คนของฉันนำสมองของแกไปดึงความทรงจำทั้งหมดของแกมาถ่ายโอนข้อมูลฉายเป็นภาพได้อย่าพูดให้ฉันรำคาญจะดีกว่าเพราะฉันคงไม่ปราณีแกเท่าไหร่หรอกถ้าแกยังอวดดีแบบนี้” สิ้นสุดคำพูดของผมหนอนั้นทำแค่อ้าปากค้างก่อนจะกัดฟันอน่นแต่ไม่ยอมพูด หรือโวยวายอะไรออกมา

“วิวัฒนาการทางการแพทย์ และ เทคโนโลยีของพวกคุณล้ำหน้าจริงๆอย่างที่ทั่วโลกล่ำลือกันสินะ” เควินที่นั่งฟังเงียบก็พูดขึ้นแต่ผมไม่ตอบอะไรตอนนี้ผมสนแค่สถานการณ์ที่กำลังจะเกิดเท่านั้น

“เรื่องนั้นไม่ใช่เรื่องที่นายจำเป็นต้องรู้...เล่ารายละเอียดของแผนทั้งหมดมาให้หมดก่อนฉันจะทำให้นายเป็นอย่างไอ้คนข้างๆ” เควินเหลือบตามองกงโชจุนเล็กน้อยก่อนจะยอมหันมาเล่ารายละเอียดเรื่องที่หมอนั่นรู้ทั้งหมดมาให้ผมฟัง...คนพวกนั้นกำลังคิดจะทำลายเกาหลีใต้จากนั้นก็จะเข้ามายึดครองที่นี่ให้ขึ้นตรงต่อเกาหลีเหนือจากนั้นก็จะทำการลบชื่อของเกาหลีใต้ออกจากแผนที่โลก!!!! ไอ้พวกบ้าเอ๊ย!!!!!

“ฉันไม่ยอมให้ทุกอย่างเป็นแบบนั้นแน่ๆ!!!”

 

ทุกอย่างจะเป็นยังไงต่อเนี่ยเรื่องนี้จะลงเอยโดยที่ไม่เสียใครไปสักคนหรือเปล่าโปลดติดตามตินต่อไปได้จ้าถึงจะมาน้อยแต่ก็มานะฮ่าๆๆ

กลับมาแล้วจ้าหลังจากที่หายไปนานเพราะอาการป่วยเกือบเอาตัวไม่รอดฮ่าๆๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น