รักเอ๋ยรัก

เมื่อยื้อจนสุดแรง การจากไปไม่ใช่เพราะหมดรัก แต่เพราะหัวใจมันล้าเกินกว่าสู้ต่อไปไหว รู้ว่าเขาไม่รักรั้งไว้ก็มีแต่เจ็บปวด สู้อวยพรเหมือนครั้งหนึ่งที่เขาเคยอวยพรให้เธอแล้วจากไป ความทรงจำคงสวยงามกว่า รู้ว่าตัวเองเห็นแก่ตัวแค่ไหน แต่เธอขอชีวิตน้อยๆ เป็นตัวแทนของเขายามที่เธอตัดสินใจเดินจากไป

ชื่อตอน : สะดุด

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 110

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ก.พ. 2563 18:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สะดุด
แบบอักษร

“วิวก็ตลก ฝนไม่ใช่ลูกนะ วิวต่างหาก” สองสาวเถียงกันโดยไม่ได้รู้ตัวว่ามีชายหนุ่มคนหนึ่งมองดูพวกเธอจากมุมหนึ่ง

แม้เวลาผ่านไปหลายปี แต่เธอยังคงสะดุดตาเขาอยู่เหมือนเดิม ตอนอยู่มหาวิทยาลัย เธอเป็นดาวเด่นตั้งแต่วันรับน้อง หนึ่งเพราะเธอสวยน่ารัก และสองนามสกุลเธอไม่มีใครไม่รู้จัก และเพราะอย่างนั้นเขาไม่เคยคิดว่าจะยุ่งเกี่ยวด้วย แต่โชคชะตาก็พาให้พวกเขาใกล้ชิด และเงินทำให้พวกเขาร้างรา วันนี้เธอมัดผมหางม้าใส่ชุดสูทเข้ารูปกระโปรงสีน้ำเงินเข้ม สองสาวกำลังถกปัญหาอะไรสักอย่างหน้าดำคร่ำเคร่งแต่ดูแล้วสนิทกันไม่น้อย

“คุณเมฆครับ อีกสิบนาทีต้องเข้าสายประชุมกับคุณโรมานอฟ” ชาคริตเตือนเจ้านายเมื่อเห็นเขานิ่งมองไปยังวาสนาและอีกหนึ่งสาวสวยหน้าคุ้นๆ ที่นั่งกินกาแฟกันอยู่โดยไม่ขยับไปไหน เมฆาพยักหน้ารับรู้แล้วเดินไปขึ้นลิฟต์ ชาคริตหันไปมองสองสาวอีกรอบก่อนตามเจ้านายไป ไม่เข้าใจว่าเจ้านายจะยืนจ้องวาสนาทำไมในเมื่อถ้าเขาสนใจเธอทำไมไม่ชวนเธอไปกินข้าวด้วยกันตอนคุยเรื่องกองทุนเสร็จ จะว่าสนใจอีกหนึ่งสาวก็ไม่น่าใช่เพราะเจ้านายเขาไม่เคยสนใจผู้หญิงที่ไหน สวยกว่านี้ก็ไม่เคยสน จนเขาเคยนึกสงสัยเหมือนกันว่าเจ้านายเขาชอบผู้ชายหรือเปล่า แต่ก็ไม่น่าใช่อีกเพราะไม่เคยมีท่าทีกับผู้ชายเช่นกัน

หลังประชุมเสร็จเมฆามานั่งทำงานต่อ แต่ในหัวกลับมีแต่ภาพของผู้หญิงที่ทิ้งเขาไป เขาเข้าใจว่าเธอยังอยู่อเมริกา รู้ว่าสามีเธอเสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ เรื่องนั้นเป็นข่าวดังไม่น้อย เพราะเจ้าสัวมีลูกชายคนเดียว พอเห็นเธอวันนี้เขาคิดว่าเธออาจจะกลับมาอยู่เมืองไทยแล้วก็ได้ เขาปัดเรื่องเธอออกไปจากหัว แล้วนั่งอ่านรายงานเชิงลึกที่ได้มาจากเครือข่ายที่มีอยู่ในประเทศต่างๆ เรื่องการลงทุน แต่อ่านยังไงก็ได้แค่สองบรรทัดแรก แล้วก็วกไปคิดเรื่องเธอใหม่ เขาเลยต้องหานามบัตรของวาสนาแต่ไม่เจอเพราะเขาอาจทิ้งไปแล้ว จึงถามชาคริตว่าเธอได้ให้นามบัตรเขาหรือเปล่า เมื่อได้นามบัตรมาจากชาคริตเขาลองหาข้อมูลบริษัทของวาสนา ถึงได้รู้ว่าเธอกับวรุณาเปิดบริษัทออแกไนเซอร์ด้วยกัน แล้วเขาจะค้นหาเรื่องของเธอไปทำไม คิดได้ดังนั้นจึงโยนนามบัตรวาสนาไว้ในเก๊ะ ตอนนี้ที่ต้องทำคือทำงานให้โรมานอฟมอบหมายให้ เขาสั่งเลขาให้เอากาแฟมาให้แล้วจึงเริ่มตั้งสมาธิในการทำงาน คนที่ทิ้งไปไม่มีค่าเพียงพอให้เอากลับมาคิดถึงอีก บอกตัวเองทุกครั้งที่ภาพเธอปรากฏในหัว และบอกเรื่อยมาจนปัจจุบัน

โรมานอฟอยากได้ที่ผืนหนึ่งบนถนนสุขุมวิทเพื่อสร้างคอนโดกับเพื่อน ตอนนี้แม้แต่เจ้าของที่เขาก็ยังไม่รู้ว่าเป็นใครเพราะฉะนั้นต้องเริ่มจากตรงนี้ก่อน เขาต่อสายหาเตชินท์ซึ่งเป็นนายหน้าที่ดินและเป็นลูกค้าที่มาลงทุนกับกองทุนของเขาให้เตชินท์ช่วยสืบข้อมูลให้ แล้วถ้าติดต่อสำเร็จก็จะมีค่านายหน้าให้ด้วย เตชินท์บอกขอเวลาสองสามวันแล้วจะติดต่อกลับ

พอไม่มีอะไรให้ทำหรือโฟกัสในก็พาลคิดถึงผู้หญิงคนนั้นอีก ทำให้หงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก ทำไมต้องคิดถึงคนที่ทิ้งเขาเพราะเงิน เขาไม่ได้คิดถึงเธอมาพักใหญ่แล้วจนคิดว่าลืมเธอไปแล้วด้วยซ้ำ นอกจากเวลาที่ไปสถานที่หรือทำกิจกรรมที่เคยทำด้วยกันภาพเธอก็จะแว่บเข้ามา นี่เป็นเหตุผลหนึ่งที่เขาไม่ค่อยกลับบ้านถึงแม้ว่าจะต้องกลับไปหาแม่บ้าง เพราะบ้านเป็นสถานที่แห่งหนึ่งที่เธอกับเขามีเวลาร่วมกันเยอะ เธอชอบมาที่บ้านเข้าครัวกับแม่เขา พากันไปทำบุญ ทำสวน ให้เขาสอนเรื่องการเงิน เธอว่าอีกหน่อยถ้าต้องเข้าไปช่วยกิจการพ่อแม่จะได้ทำได้ แต่แท้จริงเขารู้ว่าเธอแค่ต้องการขลุกอยู่กับเขา และเพราะเขามักจะอ้างเรื่องความไม่เหมาะสมเธอจึงต้องหาเรื่องอยู่กับเขา เขาเรียกชาคริตมาถามเรื่องลูกค้ากองทุนให้มีสมาธิกับเรื่องอื่นเพื่อให้ไม่คิดถึงเธออีก

“วันนี้คุณเมฆมีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่าครับ” ชาคริตถามเพราะเห็นเจ้านายเครียดผิดปกติ

“เปล่า ทำไมเหรอ” คนไม่รู้ตัวว่าตัวเองหน้านิ่วคิ้วขมวดขนาดไหนถาม

“ผมเห็นคุณเมฆเครียดๆ น่ะครับ”

“เหรอ” เขาไม่รู้จะพูดอะไรที่ดีกว่านั้น เอามือลูบหน้าพยายามจะปรับสีหน้าให้เป็นปกติ

“แล้วมีอะไรจะให้ผมทำเกี่ยวกับคุณวาสนาไหมครับ”

เขาเลิกคิ้วสงสัยว่าทำไมลูกน้องคนสนิทถึงถามอย่างนั้น คนรู้ใจเจ้านายเลยตอบว่า

“ผมเห็นคุณจ้องเธออยู่เป็นนานสองนานตอนที่เธอนั่งร้านกาแฟ” ชาคริตตอบอย่างที่ตัวเองคิด

“ยังไม่มี ถ้ามีแล้วจะบอก” เขาแค่ช็อคที่อยู่ๆ ก็เจอเธอโดยไม่คาดฝัน 

********************************************* 

ความคิดเห็น