Chimpanzee

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะคะ : )

ตอนที่ 9 [ข้าวหอมอร่อยของน้องระบาดทั่วดวงดาว]

ชื่อตอน : ตอนที่ 9 [ข้าวหอมอร่อยของน้องระบาดทั่วดวงดาว]

คำค้น : หากต้องการได้ใจชายต้องคว้ากระเพาะเขาให้ได้ก่อน ,ทำอาหาร ,ออมเล็ต ,อังศุมาลิน ,นิยายวาย ,นิยายแฟนตาซี

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 468

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ก.พ. 2563 16:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 9 [ข้าวหอมอร่อยของน้องระบาดทั่วดวงดาว]
แบบอักษร

 

ทำไมเหรอ... ช่วงนี้คือพระศุกร์เข้าพระเสาร์แทรกเหรอ? 

ท่านพี่รองเพิ่งจะออกไปลิลลี่ ฌอน คิโด้ก็เข้ามาแทน นี่ไม่ได้อยู่อย่างสงบๆเลย ออมเล็ตมองชายหนุ่มร่างสูงโปร่งของคุณพ่อบ้านประจำตัวคนใหม่ลิลลี่กำลังคุกเข่าอยู่เบื้องหน้าด้วยสีหน้าละลายแก่ใจคล้ายกับว่าอีกฝ่ายทำอะไรที่ผิดต่อเขามา... บอกแล้วไงว่าไม่อยากพูดมากไง ต้องการคีพลุค! 

 

ออมเล็ตมักคิดว่าในช่วงนี้รู้สึกว่าคนบ้านนี้กำลังคิดทำสงครามประสาทกับเขา ทุกคนกำลังบีบให้เขาพูด ทุกคนกำลังบีบให้เขายกเลิกโหมดคีพลุคคุณชายสามอังศุมาลิน! 

หึ! แต่ดีจริงๆที่พี่ไข่เจียวคนนี้น่ะคือยอดนักเขียนผู้มีจินตนาการล้ำเลิศและดูละครมาเยอะแยะมากมายเพราะฉะนั้นคิดว่าพี่จะโป๊ะแตกเหร๊อ ฝันไปเถ๊อะ! 

 

ออมเล็ตมองส่งสายตาเย็นชาไร้อารมณ์ทว่ามีกระแสความกดดันให้ลิลลี่... พี่ไข่เจียวน่ะคีพลุคอยู่แล้วถึงจะอยากรู้แต่ไม่พูดหรอกนะ แค่ส่งสายตาแค่นี้ก็ต้องเข้าใจแล้วป่ะลิลลี่ อย่ากวนรีบพูดสิ! 

 

“คุณชายคือ...” 

 

 

ย้อนกลับไปก่อนหน้านี้... ภายในห้องครัวนั้นทุกคนล้วนมุ่งความสนใจไปที่คุณชายสามอังศุมาลินกับท่านจอมพลลีโอนาร์ทรวมถึงดอกเตอร์ไทเกอร์กันหมดจึงไม่ค่อยได้สนใจคนรอบข้าง 

อันว่าคุณชายสามอังศุมาลินขณะเข้าครัวทำอาหารเองนั้นมีท่าทีแตกต่างจากท่าทางไร้พลังชีวิตในเวลาปกติมาก พวกเขาดีใจที่คุณชายสามดูมีชีวิตชีวามากขึ้นซึ่งแลกมากับความทรมานของกระเพาะอาหารตนเองอย่างที่สุด 

 

อาหารที่คุณชายสามอังศุมาลินประกอบขึ้นให้ความรู้สึกที่แตกต่างและไม่เหมือนใคร... โอ้ พระเจ้า! ว้าวมาก! น่ากินมาก! หิวมาก! ไม่รู้ว่าคำอุทานเช่นนี้ดังขึ้นในใจของพวกเขาไปแล้วกี่ครั้ง สำหรับพวกเขาเหล่าพ่อบ้าน(เฉพาะกิจ)เป็นเรื่องยากมากที่จะต้องอดทนต่อความรู้สึกหิวโหยหนักหน่วงถึงเพียงนี้ 

 

ดังนั้น... 

 

เมื่อเหล่าเจ้าคุณนายคุณทั้งหลายรับประทานเรียบร้อย คุณพ่อบ้านใหญ่ราเชนจึงได้เรียกพวกเขาเข้าไปที่ห้องครัวซึ่งมีอาหารที่คุณชายสามประกอบขึ้นเหลือไว้อีกชุดหนึ่ง เขียนโน้ตแตะไว้ด้านหน้าว่า ‘พ่อบ้าน’ 

นี่อาหารมีส่วนของพวกเขาด้วยเหรอ... ฌอนหลุดกิริยาสุภาพ คิโด้ที่เคร่งขรึมยังยกยิ้มกว้าง ลิลลี่ยิ้มปริ่มน้ำตาจริงๆแล้วนะจะได้ลิ้มรสอาหารจากฝีมือของคุณชายสาม และมีกรรมวิธีแตกต่างไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อนทั้งรสชาติสีสันพร้อมกลิ่นหอมชวนทรมานใจทรมานกระเพาะชายหนุ่มเหลือเกิน เราจะได้กินแล้ว! 

 

“โอ้พระเจ้า นี่มันอร่อยมาก ข้าวหอมอร่อยมาก ไข่เจียวนุ่มสีทานอร่อยมากๆ นี่มันคือรสชาติที่ฉันไม่เคยได้กินที่ไหน!” 

 

“คุณชายหุงข้าวด้วยกรรมวิธีที่แตกต่างทั้งรสชาติของข้าวก็ยังแตกต่างด้วย ว้าววว ข้าวนี่มันอะไรนุ่มละมุนลิ้น กลิ่นหอมจรุงกับไข่เจียวนุ่มๆเติมรสซอสมะเขือเทศไม่ไหว น่ากินมาก” 

 

“อร่อยมาก ยังไม่เคยกินข้าวกับไข่เจียวที่อร่อยขนาดนี้ที่ไหนเลย นี่มีการหุงข้าวแบบนี้ด้วยเหรอ สุดยอดมาก คุณชายสามสุดยอดมาก!” 

 

“นี่พวกนายทานเงียบๆไม่เป็นหรือยังไง?” 

 

“แต่คุณพ่อบ้านใหญ่ซาบซึ้งน้ำตาไหลแล้วนะครับ” 

 

“อร่อยมาก! นี่มันอร่อยจริงๆนะ อร่อยจริงๆ” 

 

นี่ต่างหากคือรีแอคชั่นที่ออมเล็ตต้องการเห็นทว่าน่าเสียดายที่เขาไม่ได้เห็น... 

ภายในใจของพวกเขาเหล่าพ่อบ้านต่างขอบคุณสรรเสริญคุณชายสามอังศุมาลินพร้อมปฏิญาณตนจะเป็นสุดยอดพ่อบ้านที่ยอดเยี่ยมให้คุณชายสามให้ได้... ลืมไปแล้วว่านี่คือภารกิจ หากภารกิจจบก็ต้องกลับคืนไม่ใช่เหรอ? อ้อ ลืมไปแล้ว 

 

ฮึกฮือ! คุณชายสามอังศุมาลินดีขนาดนี้ยังต้องรักษาอะไรอีกครับท่านจอมพล?! 

 

“กระเพาะของชายหนุ่มต้องการสิ่งนี้ มากกว่าคำว่าถูกใจสิ่งนี้ก็คือหลงรักสิ่งนี้... ครับ” 

 

 

หลังจากนี้คือต้นเหตุที่ลิลลี่ต้องมาคุกเข่าขออภัยอยู่เบื้องหน้าคุณชายสามอังศุมาลิน 

 

ปัจจุบันในเครือข่ายดวงดาวมีแพลตฟอร์มหนึ่ง ‘เฟซสตาร์แกรม(FacestarGram)’ หมายความตรงตัวคือ หน้าดวงดาว+สิ่งที่วาดหรือเขียนซึ่งเป็นแพลตฟอร์มโซเชียลเน็ตเวิร์กหรือโซเชียลมีเดียที่ใหญ่ที่สุด มีจำนวนบัญชีผู้เข้าใช้นับไม่ถ้วนระดับสากลจักรวาล(Universe) 

ในเฟซสตาร์แกรมมีฟิลเตอร์ลูกเล่นหนึ่งที่เรียกว่า เอฟจีสตอรี่(FG Story) แชร์ Story ให้ทั่วดวงดาวรู้ เป็นการถ่ายภาพหรือถ่ายวิดีโอเลือกเป็นสตอรี่ที่ดีที่สุดของคุณในวันนี้ โดยสตอรี่มีระยะเวลาเริ่มนับตั้งแต่อัปโหลดจนครบหนึ่งวันก่อนจะรีเซ็ตเริ่มใหม่หรือสามารถกดตั้งค่าระยะเวลาได้เช่นกัน เมื่ออัปโหลดดังกล่าวลงสตอรี่แล้วสามารถกดเลือกได้ว่าบุคคลที่สามารถดูสตอรี่ของเรามีใครบ้าง เป็นฟิลเตอร์ลูกเล่นประจำเอกลักษณ์ของเฟซสตาร์แกรมที่นิยมกันมาก 

 

 

[FG Story : Lilly Lasves] 

 

#ข้าวหอมอร่อยไข่เจียวนุ่มฟูกับซอสมะเขือเทศ# 

กระเพาะของชายหนุ่มต้องการสิ่งนี้ 

มากกว่าคำว่าถูกใจสิ่งนี้ก็คือหลงรักสิ่งนี้... ครับ 

 

ลิลลี่ ลาสเวส… อัปโหลดภาพเอฟจีสตอรี่ห้าช็อต 

 

ในปัจจุบันมีการวิวัฒนาการพัฒนาไปอย่างก้าวไกลแม้กระทั่งภาพหรือวิดีโอที่อัปโหลดลงในระบบของเครือข่ายดวงดาวยังเสมือนจริงเป็นระบบโฮโลแกรมเรียลไลฟ์ประหนึ่งว่าตัวเราได้อยู่ ณ เบื้องหน้าหรือได้จับต้องสัมผัสของจริงด้วยตนเอง... 

 

ออมเล็ตไม่เล่นเอฟสตาร์แกรมและเพิ่งรู้จักเอฟสตาร์แกรมยังรู้เลยว่าบรรลัยขนาดไหน?! 

เขามองว่าเอฟสตาร์แกรมคล้ายคลึงกับแอปพลิเคชันโซเชียลต่างๆในยุคศตวรรษที่ 21 อยู่หลายอย่างเพียงแต่ในโลกอนาคตนั้นมีความล้ำเลิศมากกว่า 

 

ลิลลี่เผลออัปโหลดเพราะอยากแชร์ว่าเขาได้ทานของอร่อยเลิศล้ำขนาดไหน แต่เขาลืมไปว่าตัวเองไม่ใช่พ่อบ้านธรรมดา เขาคือ ลิลลี่ ลาสเวส แพทย์อัจฉริยะนะมีคนติดตามมากพอสมควร เขาไม่คิดว่ามันเกิดการแชร์มากกลายเป็นกระแสไวรัลขึ้นมาอย่างรวดเร็วและหนักหน่วงประหนึ่งน้ำป่าไหลหลากประหนึ่งดาวหางพุ่งหลาวขนาดนี้ ถึงจะลบเอฟจีสตอรี่นั่นไปแล้วก็ยังมีคนรีอัปโหลดภาพขึ้นมาอีกแพร่หลายไปทั่วดวงดาว 

อีกอย่างงานนี้ลิลลี่บังเอิญโป๊ะแตกเผยตัวตนแล้วรวมถึงตัวตนของฌอน คิโด้ด้วย เมื่อกลับมามองที่คุณชายสามอังศุมาลิน... สีหน้าเช่นนี้ยังไงก็อ่านไม่ออก 

 

“คุณชายผมรู้เท่าไม่ถึงการณ์จริงๆครับ... โปรดลงโทษด้วย” 

 

“มีเหตุผลอะไรที่ดีกว่านี้ไหม” 

 

‘รู้เท่าไม่ถึงการณ์’ เหตุผลแก้ตัวนี้น่ะออมเล็ตได้ยินจนชินละตั้งแต่ยุคศตวรรษที่ 21 นู้นจนปัจจุบันนี้เลย... แต่ว่าเอฟสตาร์แกรมก็น่าสนใจเหมือนกัน 

 

 

 

[FacestarGram]- New Upload 

 

ไม่ทราบว่านี่คืออะไร?! #ข้าวหอมอร่อยไข่เจียวนุ่มฟูกับซอสมะเขือเทศ# 

ข้าวหอมอร่อยคืออะไร?!ไข่เจียวนุ่มฟูกับซอสมะเขือเทศคืออะไร?! แม่เจ้า! ทำได้ยังไง หุงข้าวแบบนี้ได้ยังไง หาข้าวหอมอร่อยแบบนี้กินได้ที่ไหน ไข่เจียวนุ่มฟูนี่อีก! โอ้พระเจ้า! เพียงแค่ฉันได้คลิกเข้าไปดูสัมผัสผ่านระบบกระเพาะท้องไส้ของฉันก็ปั่นป่วนหิวโหยแล้ว ครัวที่ไหน ที่ไหนมี ซื้อ ซื้อ ซื้อ... มันแบบว่าต้องการมาก @#$%^&*()_+@#$%^&*()_+=@ 

คุณลิลลี่ ลาสเวส แพทย์อัจฉริยะแห่งสถาบันการแพทยศาสตร์เป็นคนอัปโหลดแต่ตอนนี้ลบไปแล้วหมายความว่ายังไง?! 

----------------------------- 

[FG Story : Lilly Lasves] 

#ข้าวหอมอร่อยไข่เจียวนุ่มฟูกับซอสมะเขือเทศ# 

กระเพาะของชายหนุ่มต้องการสิ่งนี้ 

มากกว่าคำว่าถูกใจสิ่งนี้ก็คือหลงรักสิ่งนี้... ครับ 

 

Tepple : คุณรวดเร็วมากตอนแรกเราแค่แชร์มาไม่ได้กดบันทึกไม่คิดเลยว่าคุณลิลลี่จะลบ ฮรึกกกกก มีนดีย์นะ... @#$%^&*()_+@#$%^&*()_+=@ 

One1O : ไม่ใช่แค่กระเพาะของชายหนุ่มหรอกนะทีต้องการสิ่งนี้ ฉันก็ต้องการสิ่งนี้เช่นกันนนน บอกพิกัดมาเดี๋ยวนี้ ที่ไหน ที่ไหน หากินได้ที่ไหนฉันจะไปเยือน! 

มะม่วงหวาน : ขอส่งหนังสือให้คุณลิลลี่ออกมาชี้แจงครับ! 

มินะมีนานะ : ฮืออออ ‘ข้าวหอมอร่อย’ กินได้ที่หนายยยยยย Y_Y 

โยโย่วสินี : ข้าวหอมอร่อย! ข้าวหอมอร่อย! ข้าวหอมอร่อย! 

คุณไก่แจ้พ่อครัวหัวป่า : ผมเป็นพ่อครัว ลองหุงข้าวดูหุงยังไงก็ไม่ได้แบบข้าวหอมอร่อยเลย ทอดไข่เจียวก็ไม่เห็นจะนุ่มฟูแบบนี้ มันทำยังไงครับ! มันทำยังไงครับ! มันทำยังไงครับ! 

คุณไก่แจ้พ่อครัวหัวป่า : ขอส่งหนังสือให้คุณลิลลี่ออกมาชี้แจงครับ! 

ปลาป๋องน้องรัก : ฉันก็ไปลองทำแล้วปรากฏว่าล้มเหลวสิ้นดี ขอส่งหนังสือให้คุณลิลลี่ออกมาชี้แจง! 

KEY001 : ข้าวหอมอร่อย อยากกินข้าวหอมอาย่อยยยยยย 

12345 : ข้าวหอมอาย่อยยยยยย 

PinkWinkwink : ข้าวหอมอาย่อยยยยยยยย 

 

บลาบลา บลา... (อีกเยอะแยะมากมาย) 

 

 

“พ่อบ้านเป็นแพทย์เหรอ” ออมเล็ตวางไลท์เบรนในมือลง ใบหน้าหวานล้ำตายด้านไร้อารมณ์ ท่าทีอันนิ่งสงบสยบทุกการเคลื่อนไหวเช่นนี้กลับยิ่งทำให้ผู้คนกลั้นหายใจรู้สึกหวั่นเกรงหนักกว่าเดิมอีก 

ส่วนภายในใจของออมเล็ตนั้น... ฮ่าๆฮ่าๆ คุณพ่อบ้านแม่งพวกเอ็งโป๊ะแตกเร็วเกิ๊น กลั้นขำไม่ไหวหน้านี่สั่นเหมือนโมโหเลย ขำอ่ะ! 

 

“คะ—คะคุณชาย อย่าไล่ผมออกเลยนะครับ” 

 

“คุณชายอย่าไล่พวกเราออกเลยนะครับ” 

 

 

ตั้งแต่วันนี้ติดต่อเนื่องอีกหลายวันอันดับการค้นหาบนเครือข่ายดวงในวันนี้ #ข้าวหอมอร่อย# และ #ข้าวหอมอร่อยไข่เจียวนุ่มฟูกับซอสมะเขือเทศ# 

การหุงข้าวยังไงให้ได้แบบข้าวหอมอร่อย และการทอดไข่เจียวนุ่มฟูยังไงให้ได้เช่นนี้กลายเป็นสิ่งที่ทุกคนกำลังทอล์กพูดคุยถึงและมีการออกมาทดลองทำอาหารประกอบเองตามมากขึ้น ข้าวหอมอร่อยและไข่เจียวนุ่มฟูสีเหลืองสวยน่ารับประทานที่แม้กระทั่งพ่อครัวมืออาชีพยังไม่สามารถประกอบขึ้นมาได้ 

ใคร เป็นใคร เป็นใครที่ทำมันออกมาเรียกน้ำย่อยกระเพาะของพวกเขาแล้วยังงุบงิบเงียบกริบไปอีกนะ?! 

 

 

ไวรัลข้าวหอมอร่อยระบาดทั่วดวงดาวอย่างรวดเร็ว... 

 

 

 

โรงเรียนสเตฟฟามีเลีย… เป็นโรงเรียนเตรียมวัยเด็กหนึ่งในห้าอันดับแรกของดาวโลกและติดอันดับหนึ่งในหมื่นในเครือข่ายดวงดาวซึ่งมีผู้เข้าศึกษาโรงเรียนเตรียมวัยเด็กแห่งนี้จำนวนมากทั้งมนุษย์โลกและจากมนุษย์ต่างดาวก็มีเข้ามาศึกษาที่นี่เช่นกัน 

หากเอ่ยถามว่า ‘โรงเรียนเตรียมวัยเด็ก’นั้นคืออะไร... ตอบอย่างง่ายๆเลยเป็นโรงเรียนของเด็กๆทุกคนในช่วงอายุวัยเด็กซึ่งรับตั้งแต่อายุ 7-20 ปีโดยแบ่งการศึกษาเนื้อหาและระดับชั้นตามอายุตามความสามารถของแต่ละคนซึ่งที่นี่สามารถรองรับได้จำนวนมาก มีสวัสดิการอำนวยความสะดวกในการศึกษาหลายอย่างอย่างมีมาตรฐาน 

 

เด็กๆลูกท่านหลานเธอของคนใหญ่คนโตหลายคนต่างก็ร่ำเรียน ณ ที่โรงเรียนนี้เช่นกัน… รวมถึงคุณชายสี่ฟินิกซ์ อัครเดช และคุณชายเล็กโลเวล อัครชัย แห่งตระกูลพิชิตไชยศรีด้วย พวกเขาและกลุ่มเพื่อนที่มีคบหากันฉันสหายสนิทไม่กี่คนกำลังนั่งเล่นอยู่ที่สนามบาสเกตบอล 

หนึ่งในนั้นก็มีโจโจ้ จิงโจ้ คุณชายจริณภัทรแห่งตระกูลศรีไพบูลย์ตระกูลสหายพี่น้องเก่าแก่กัน เขากำลังนั่งเล่นเอฟสตาร์แกรมเป็นประจำแต่วันนี้มันกลับไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว มองภาพๆหนึ่งอย่างเหม่อลอย 

 

“นี่โจ้ไปเล่นบาสกัน... นี่ๆ นี่เจ้าจิงโจ้เหม่ออะไร!” โลเวลเดินมาตามเพื่อนไปเล่นบาสแต่เห็นเจ้าเพื่อนแต่เด็กแต่น้อยมองในไลท์เบรนทำหน้าเพ้อๆเหม่อๆก็เข้าไปตะโกนใส่ข้างหูอีกฝ่าย ฟินิกซ์เดินตามหลังมานั่งลงเงียบๆ 

 

“โลเวลตกใจหมด!” 

 

“นายเหม่ออะไร” 

 

เด็กหนุ่มทั้งสองคนใบหน้าฉายแววความหล่อเหลาตามฉบับคมเข้ม รูปร่างสูงโปร่งกำลังอยู่ในช่วงกำลังเจริญวัย แฝดแห่งบ้านพิชิตไชยศรีที่มีใบหน้าเหมือนกันราวกับพิมพ์วางเกินไปชวนให้คนนอกสับสนยิ่งนัก 

ทว่าหากได้รู้จักแล้วจะพบว่าฟินิกซ์ผู้เป็นแฝดพี่นั้นจะมีความเรียบนิ่งดุดันมากกว่าโลเวลผู้เป็นแฝดน้องที่ดูสดใสร่าเริงขึ้นมาหน่อย... นิดหน่อยนั่นแหละ ต้องเข้าใจถึง DNA ของคนบ้านนี้คนเขาทราบกล่าวขานเลื่องลือไปทั่วทั้งดวงดาว 

 

“ฟินิกซ์ โลเวล... ดู” จิงโจ้กดไลท์เบรนเปิดเฟซสตาร์แกรมที่ดูค้างอยู่ให้ทั้งสองคนดูด้วยกัน ความคิดในหัวพลันแวบขึ้นมาต้องหาเพื่อนร่วมชะตากรรมให้เยอะๆ ยิ่งเป็นเจ้าแฝดบ้านนี้ยิ่งดีเพราะครอบครัวค่อนข้างมีอิทธิพลมาก 

 

..... 

 

นิ่ง เงียบกริบ นิ่งเงียบไปแล้วครับท่าน... อะไรคือการดูอาหารที่ล้ำเลิศขนาดนี้ด้วยสีหน้าเฉยๆแล้วถึงนิ่งเงียบไปเลย ไม่หือไม่อือ ไม่มีรีแอคชั่นอะไรเลยนอกจากบรรยากาศรอบข้างที่ค่อนข้างเปลี่ยนแปลง ลำคอกลืนน้ำลายช้าๆไม่กี่ครั้งอย่างนิ่งสงบ 

คุณชายจริณภัทรจะพยายามเข้าใจคนบ้านนี้จริงๆนะ... 

 

“ลิลลี่ แพทย์อัจฉริยะเป็นคนอัปโหลดภาพแต่ลบไปแล้วเลยไม่รู้ที่มาที่ไปเลย ท่านพ่อกับท่านพี่ของนายมีอิทธิพลมากช่วยสืบให้หน่อยสิ” 

 

“จะลองถามดู” ฟินิกซ์เป็นคนตอบ ใบหน้าของฝาแฝดคมคร้ามสืบทอดจากผู้เป็นบิดาฉายแววความรู้สึกมุ่งมั่นอย่างแรงกล้า... เอ๋ แต่ว่าแพทย์อัจฉริยะที่ชื่อ ลิลลี่ นี่คุ้นๆนะเหมือนเคยได้ยินที่ไหนนะ? 

 

จิงโจ้ละความสนใจจากอาหารอันล้ำเลิศนั้นก่อนเพราะไม่งั้นมีหวังเขาได้หิวตายแน่ๆ... ความรู้สึกต้องการอยากกินแต่ไม่ได้กินแม่งโคตรทรมานสุดไปเลย! 

 

“จริงสิพี่สามของนายน่ะเรียนจบที่นี่เมื่อปีที่แล้วใช่ไหม ฉันไม่เคยเห็นพี่สามของนายเลยนะ” 

 

คุณชายจริณภัทรแห่งตระกูลศรีไพบูลย์เป็นเพื่อนกับเด็กบ้านนี้มาตั้งนานก็ยังไม่เคยได้ยินอะไรเกี่ยวกับคุณชายสามของบ้านนี้เลยทั้งๆที่เพิ่งเรียนจบโรงเรียนเตรียมวัยเด็กสเตฟฟามีเลียแท้ๆแต่กลับไม่มีข่าวคราวอะไรเลย จำได้ว่าแค่เจ้าฝาแฝดเพื่อนเขาเข้าโรงเรียนนี้ข่าวก็ออกตั้งอึกทึกครึกโครมกัน 

กับลูกชายคนที่สามกลับเงียบกริบไปหมด โคตรความลับเลย! 

 

“นี่เงียบทำไม” จิงโจ้ถามอีกเพราะทั้งฟินิกซ์ทั้งโลเวลเงียบกริบกันทั้งคู่เลย เนิ่นนานจนเป็นโลเวลที่เชิดหน้าขึ้นทำเบะปากทำบึนปากแบบเด็กๆกับเรื่องพี่คนนี้เรื่องเดียว ทว่าคำตอบของเจ้าหมาป่าคนน้องกลับทำให้แฝดพี่ถึงกับถลึงดวงตาคมกริบเอ่ยเรียกชื่อเสียงดุเข้ม 

 

“ไม่มีอะไร พี่สามเหรอ... ไม่ได้กลับบ้านนานแล้วป่านนี้ตายแล้วมั้ง” 

 

“โลเวล!” 

 

โลเวลหน้าเจื่อนลงเล็กน้อยพลางเม้มริมฝีปากแน่น กะพริบตามองแฝดพี่ไม่ชอบกับน้ำเสียงแบบนี้ไม่ชอบให้เรียกดุๆแบบนี้ ความไม่ชอบใจในคนต้นเหตุจึงเพิ่มมากขึ้น 

แม้พวกเขาจะได้รับสืบทอดพันธุกรรมความหน้าตายด้านความรู้สึกเย็นชาไร้อารมณ์อย่างไรแต่พวกเขาก็ยังอยู่ในวัยเด็ก... ‘ดื้อเงียบ’ คือตัวแทนนิสัยน้องคนเล็กของบ้าน 

 

“ถ้านายพูดแบบนี้อีกพี่จะฟ้องแด๊ดดี้... วันนี้พี่จะกลับบ้าน” ฟินิกซ์ขมวดคิ้วหน้าดุดันพูดเสียงเข้มกับแฝดน้อง เขาไม่อยากดุน้องจึงพูดเรื่องอื่นพักที่บ้านพักของโรงเรียนมาหลายวันนี้เขาจะกลับบ้านดีกว่า 

ไม่คิดว่าปฏิกิริยาตอบกลับของน้องเล็กจะเป็นเช่นนี้และเรื่องจะกลายเป็นแบบนี้... 

 

“ทุกคนก็สนใจแต่พี่สาม!” 

 

“พี่สามไม่เห็นจะมีอะไรดีตรงไหนเลย ไม่เห็นเหมือนคนในตระกูลเราสักนิด!... หน้าก็เล็ก ตัวก็เล็กบอบบาง เตี้ยเท่ามด พูดก็ไม่เป็นไม่รู้เป็นใบ้หรือเปล่า แถมพลังอะไรก็ไม่มี ไร้ประโยชน์ที่สุดในบ้านแล้ว!” 

 

ทันทีที่โลเวลพูดจบฟินิกซ์ก็ทนไม่ไหวระเบิดทันที พลังจิตกระจายแผ่รอบข้างสิ่งเปราะบางแตกกระจาย... 

 

เพล้ง! 

 

“โลเวล!” 

 

“ฟินิกซ์!” 

 

เด็กฮอร์โมนกำลังพลุ่งพล่านเหรอ?... ฝาแฝดยืนจังก้าจ้องหน้ากัน คุณชายจริณภัทรรีบถอยกรูดทันทีไม่เคยเห็นทั้งสองคนทะเลาะกันจนเผลอปลดปล่อยพลังจิตแรงแบบนี้เลย 

เรื่องคุณชายสามต้องมีเรื่องแน่ๆ เย็นนี้จิงโจ้จะกลับบ้านเหมือนกัน จะกลับไปถามปะป๋า! 

 

“พี่สามไร้ความสามารถใครๆก็รู้!” โลเวลพูดแล้วเดินปึงปังออกไป... ฟินิกซ์เงียบขรึมก่อนจะหันมองรอบข้างที่ยังมีคนอยู่รังสีความดุดันไม่อาจเทียบเท่าพี่ชายคนโตและพี่ชายคนรองเลยแต่ในรุ่นเดียวก็น่ากลัว 

 

“ทำใจฟินิกซ์ น้องนายแค่ตามประสานิสัยของน้องชายคนเล็กของบ้านน่ะ” 

 

..... 

 

 

 

สถาบันวิทยาศาสตร์... ณ ที่แห่งนี้ไม่อาจแนะนำอะไรได้มากเพราะที่นี่มีแต่ความลับ! 

 

“ดอกเตอร์ไทเกอร์ครับ” ฮันเนสผู้ช่วยของดอกเตอร์ไทเกอร์เดินถือกระปุกอาหารสังเคราะห์สำหรับมื้อนี้เข้ามาจะเห็นว่าจำนวนอาหารสังเคราะห์ที่เขาถือมานั้นมีจำนวนมากกว่าปกติเพราะเขาหิวมาก! 

ส่วนมืออีกข้างถือไลท์เบรนทรงไข่วงรีเปิดค้างไว้ที่หน้าของภาพๆหนึ่ง… 

 

“วันนี้มีข่าวอะไรบ้าง” 

 

“มีครับๆๆ มีสิ่งน่าสนใจครับ” ฮันเนสนั่งลงเหยียดหลังตรงกระตือรือร้นทันทีเมื่อดอกเตอร์ไทเกอร์เอ่ยถามเช่นนี้จึงรีบตอบกลับไป... นี่แหละคือสิ่งที่เขาต้องการ เพราะคำว่า ‘สิ่งน่าสนใจ’ มักจะเรียกความสนใจจากดอกเตอร์ไทเกอร์ได้เสมอและผลดีก็จะตามมาทีหลังเสมอ 

 

“มีอะไรว่ามา” 

 

“ข้าวหอมอร่อย!” 

 

“ข้าวหอมอร่อย?” 

 

ดอกเตอร์ไทเกอร์เปิด ‘ข้าวกล่อง’ กลิ่นหอมน่าอร่อยลอยฟุ้งทั่วสถานที่พักผ่อนในห้องวิจัยของเขาเรียกสายตาจากสมาชิกร่วมทีมวิจัยที่ยังอยู่มาเป็นจุดเดียว... ดวงตาเปล่งประกายน้ำลายสอเสียงร้องท้องโครกครากนี่คือ ? 

 

….. 

 

 

 

หน่วยบัญชาการทหารสังกัดหน่วยไลอ้อนคอมมานโด... ณ ที่แห่งนี้ก็ไม่อาจแนะนำอะไรได้มากเพราะที่นี่มีแต่ความลับ! 

 

ท่านจอมพลลีโอนาร์ทที่อยู่ในหน่วยบัญชาการทหารสูงสุดเหตุใดมาโผล่ที่หน่วยไลอ้อนคอมมานโดได้ล่ะทำเอาเหล่าทหารในหน่วยถึงกับเกร็งและตึงเครียดกันมากไปตามๆกัน... 

 

“ท่านจอมพล” พันโทเลโอเนลโล่ลุกขึ้นทำความเคารพผู้เป็นบิดาถูกต้องตามกฎระเบียบทหารไม่ขาดตกบกพร่องทั้งเอ่ยเรียกแยกแยะส่วนตัวส่วนทำงานอย่างเคร่งครัด ใบหน้าที่ถอดแบบท่านจอมพลลีโอนาร์ทราวกับพิมพ์วางทุกกระเบียดนิ้วคล้ายสะท้อนกระจกทำให้คนมองรู้สึกกดดันเกินบรรยาย 

 

ต่อมาพันโทเลโอเนลโล่ก็ต้องประหลาดใจเมื่อผู้เป็นบิดาไม่เอ่ยอันใดกลับยื่นกล่องสี่เหลี่ยมมาตรงหน้าแทน “นี่คือ?” 

 

“น้องฝากมาให้” 

 

“น้อง?” เขาทวนคำไม่เคยได้รับของฝากจากใครเขาจึงไม่ค่อยเข้าใจสักเท่าไหร่ เมื่อนึกถึงน้องชายก็... “เสือ” 

 

“อังศ์” 

 

พ่อลูกเงียบกริบไป... บรรยากาศการพูดคุยระหว่างพ่อลูกแปลกๆเช่นนี้เหล่าทหารที่แอบเมียงมองอยู่ก็พลันคิดว่านี่คือเรื่องปกติเหรอ? ไม่เข้าใจเท่าไหร่เลย? 

 

พันโทเลโอเนลโล่มองเงียบๆในความรู้สึกมีระลอกคลื่นวิ่งวนมากมาย ขณะที่ท่านจอมพลลีโอนาร์ทกำลังจะพูดต่อนั้นไลท์เบรนของเขาก็มีเสียงเรียกเข้าพอดี มองหมายเลขการติดต่อเป็นจิตแพทย์พ่อบ้านคนใหม่ของลูกชายตัวเล็กคนนั้นเขาจึงกดรับก่อนทันทีเพราะเกรงว่าจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้น... 

 

“สวัสดีครับนายแพทย์ลิลลี่ ลาสเวส ขออนุญาตเรียนสายท่านจอมพลลีโอนาร์ทครับ” 

 

“อังศ์มีอะไร” ท่านจอมพลลีโอนาร์ทถามกลับเข้าประเด็นของเรื่องทันที... คิดจะติดต่อหมายเลขหาเขาได้ก็ต้องมีเรื่องเดียวเท่านั้นแหละ กำลังรอฟังอย่างใจจดใจจ่อพอได้ฟังรายงานดังกล่าวแล้วเขาก็มิอาจใจนิ่งสงบอยู่ได้เลย 

 

“เรียนท่านจอมพล คุณชายสามรู้เรื่องนั้นแล้วครับ เป็นความผิดของพวกผมเองท่านจอมพลโปรดลงโทษด้วยครับ” 

 

ฟังจบความเงียบอึดอัดเข้าคืบคลานทางกายภาพและภายในใจทั่วบริเวณคล้ายถูกแช่แข็งด้วยรัศมีกดดันที่มองไม่เห็นของท่านจอมพล... จนกระทั่งได้ยินน้ำเสียงอ่อนหวานล้ำหนึ่งดังขึ้นที่ทำให้ท่านจอมพลลีโอนาร์ทถึงกับเหม่อลอยเกิดระลอกคลื่นความรู้สึกรุนแรงเผลอแช่แข็งบริเวณจนเหล่าทหารเดือดร้อนกันถ้วน 

 

 

 

“แด๊ดดี้รีบกลับบ้านนะ” 

 

 

 

--------------------------- 

ข้าวกล่องของแด๊ดดี้กับท่านพี่ เอาภาพเดียวพอไรท์ก็หิวเหมือนกันกินข้าวไข่เจียวมาหลายมื้อละ เดี๋ยวเปลี่ยนเมนูมื้อหน้าละจ้า 

Talk 

น้องทำเมนูใหม่รอที่บ้านแล้วนะพ่อ... กลับบ้าน กลับบ้านดิ กลับตอนนี้เลยได้มั้ยยยยยยย (ไรท์//ไม่ได้ พ่อยังไม่ถึงเวลาเลิกงานเลยนะ) 

พ่อบ้านโป๊ะแตก... ข้าวหอมอร่อยระบาดไปทั่วดวงดาวแล้ว บูมๆๆ บูม! 

 

ฮรึกกกก ละก็คือน้องห่อข้าวกล่องให้ท่านพ่อกับท่านพี่เหรอ เนี่ย น่ารักกกกก 

ตอนนี้ขอซีนให้พี่ๆ น้องๆ กันหน่อย ตอนหน้าจัดอาหารสักมื้อเพิ่มเติมพี่เลโอเนลโล่กับน้องฟินิกซ์ด้วยคน ส่วนน้องหมาป่าเด็กดื้อเอ๊ยนอนหอต่อไปเถอะ 

ละเพื่อนจิงโจ้คือน่าเอ็นดูอ่า ครอบครัวเขาเป็นเพื่อนกันแบบลูกพี่ลูกน้องอ่ะ ทีมแอนนิมอล ฮือออ น้อนลู้กกก 

 

งานของยัยน้องไรท์บอกแต่แรกแล้วว่าน้องเป็นนักเขียนกับยูทูปเบอร์อาหารซึ่งในอนาคตข้างหน้าเดี๋ยวน้องจะกลับคืนสู่อาชีพเดิมจ้ะ 

 

Talk2 : เดี๋ยวไว้พบกันใหม่นะบายบ๊ายน้าา ♡♡♡ 

ความคิดเห็น