อักษรามณี

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 1 (3)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.9k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ก.พ. 2559 04:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 1 (3)
แบบอักษร

“นั่นเพราะลูกไม่ได้กลับบ้านมาเกือบสองปีแล้วถึงได้ไม่เคยเห็น กะรัตเป็นแม่บ้านชาวไทย เพิ่งเข้ามาทำงานอยู่ที่นี่ได้ไม่ถึงปี มีลูกติดมาด้วยหนึ่งคนเป็นเด็กสาวอายุสิบแปดชื่อโรส นั่นเป็นบ้านที่พ่อให้กะรัตกับลูกสาวเข้าไปพักอยู่ตอนนี้”

 

อิซาเบลชี้ไปยังบ้านหลังน้อยซึ่งแวดล้อมไปด้วยไม้ดอกนานาพันธุ์ซึ่งดอมมินิคมองมันทุกครั้งที่เข้ามาในห้องนี้ สายตาคู่นั้นที่เต็มไปด้วยความใคร่รู้จับจ้องไปยังภาพของบ้านหลังเล็กก่อนจะหันกลับมายังมารดาอีกครั้ง

 

“แม่ครับ ผมแค่คุยกับตำรวจเท่านั้นเรื่องคดีของพ่อ แต่ว่า...ตั้งแต่กลับมาผมยังไม่ได้คุยกับแม่เรื่องในบ้านของเราเลยสักครั้ง ผมรู้สึกว่าระยะเวลาปีกว่าที่ผมไม่ได้อยู่ที่นี่มันมีอะไรเปลี่ยนแปลงไปมากและผมก็คิดว่ายังมีอีกหลายเรื่องที่ผมยังไม่รู้”

 

“ความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นเสมอในทุกเวลาและทุกสถานที่ แม้แต่บ้านของเราก็มีอะไรที่เปลี่ยนแปลง เพียงแต่มีอะไรบางอย่างที่แม่ไม่เคยเล่าให้ลูกฟังตอนที่ลูกอยู่ที่เมืองเมดิสัน รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย แม่กลัวว่ามันจะทำให้ลูกไม่สบายใจ”

 

“ผมพบกับเรื่องหนัก ๆ มามากครับแม่ ยังมีอะไรที่หนักหนากว่าการต้องคอยดูแลเหมืองถ่านหินบนเทือกเขาแอปปาเลเชียนอีกอย่างนั้นหรือครับ”

 

“มีซิจ๊ะ” หญิงวัยห้าสิบโอบใบหน้าคร้ามเข้มไว้ด้วยอุ้งมือทั้งสอง “แต่มันไม่ใช่ปัญหาหนักของลูก มันเป็นปัญหาหนักสำหรับแม่ต่างหาก”

 

จบคำพูดชวนให้สงสัยอิซาเบลก็ลดมือทั้งสองลงและหันไปมองที่บ้านหลังเล็กนอกหน้าต่างด้วยแววตาที่ฉายประกายกล้าขึ้นมาเล็กน้อย

 

“เมื่อเกือบหกเดือนที่ผ่านมาพ่อของลูกรับแม่บ้านคนใหม่เข้ามาในคฤหาสน์ของเรา หล่อนมาจากเมืองไทย เป็นแม่หม้ายและมีลูกติดมาด้วยหนึ่งคน เอ็ดมันน์เรียกเธอว่า กะรัต และเรียกลูกสาวของหล่อนที่มีชื่อจริงคือ รสิกา ว่า โรส เขาให้สองคนแม่ลูกพักอยู่ที่บ้านหลังเล็กในสวนดอกไม้ของคฤหาสน์ บ้านที่มองไปจากห้องนี้จะเห็นมันได้อย่างชัดเจนทีเดียว”

 

 

อิซาเบลเว้นจังหวะและถอนหายใจทว่าใบหน้าเชิดขึ้นอยางมีนัยซ่อนอยู่

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น