รักเอ๋ยรัก

เมื่อยื้อจนสุดแรง การจากไปไม่ใช่เพราะหมดรัก แต่เพราะหัวใจมันล้าเกินกว่าสู้ต่อไปไหว รู้ว่าเขาไม่รักรั้งไว้ก็มีแต่เจ็บปวด สู้อวยพรเหมือนครั้งหนึ่งที่เขาเคยอวยพรให้เธอแล้วจากไป ความทรงจำคงสวยงามกว่า รู้ว่าตัวเองเห็นแก่ตัวแค่ไหน แต่เธอขอชีวิตน้อยๆ เป็นตัวแทนของเขายามที่เธอตัดสินใจเดินจากไป

ชื่อตอน : ความเป็นไป

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 321

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ก.พ. 2563 04:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ความเป็นไป
แบบอักษร

“ถ้าวันหนึ่งเราเจอกันอีก พี่ให้น้องฝนเป็นน้องได้ไหม” เธอถามแบบคนเห็นแก่ตัว เธอยังอยากจะคุยกับเขา ถึงจะชื่อเมฆ แต่เขาเหมือนเมฆขาวในวันฟ้าใส เขาเป็นเหมือนแสงตะวันของเธอให้ความสดชื่นแจ่มใสและอบอุ่น ทั้งที่เขาเป็นคนแข็งๆ ไม่แสดงออกแต่เธอรู้ว่าเขาเอาใจใส่ เขาอาจจะไม่พูดจาหวานหู แต่เขาจะแสดงออกด้วยการกระทำ เมื่อไหร่ที่เธอต้องการความช่วยเหลือเขาจะอยู่ตรงนั้นตลอด แต่จากนี้เธอจะไม่มีเขาอีก  

เธอเป็นใจเย็น เข้าผู้ใหญ่เก่ง แต่กับคนที่เธอไม่นับถือ เธอจะเป็นคนหัวแข็ง เป็นหญิงมั่น สู้คน ไม่ยอมรับอะไรง่ายๆ แต่พออยู่กับเขาแล้วเธอรู้สึกเหมือนได้เป็นน้องบ้าง มีคนดูแลทั้งที่ไม่เคยอยากให้ใครดูแล เขามีความเป็นผู้นำสูงและแสดงให้เห็นว่าเขาเก่งกว่า ดูแลเธอได้ ฉะนั้นถ้าเป็นเขาเธอก็อยากอ้อน อยากเป็นน้องน้อย อยากทำตัวน่ารัก เขาเป็นผู้ชายคนเดียวที่ทำให้เธอรู้จักคำว่ารัก  

“พี่ไม่รู้หรอก รอให้วันนั้นมาถึงก่อนแล้วพี่จะตอบ” เขาไม่รู้จริงๆ ว่ามันจะเป็นยังไงเมื่อไม่มีเธอ พวกเขาคบกันมาสามปี มีกระเซ้าเย้าแหย่ มีพ่อแง่แม่งอนส่วนใหญเป็นเธอที่แหย่ให้เขายิ้มหรือหัวเราะ หนทางราบรื่นเต็มไปด้วยความสุข ถึงแม้ฝนจะเป็นลูกคนรวย แต่เธอก็ติดดิน กินข้าวข้างทาง ไปออกค่ายอาสา ยอมนั่งรถเก่าๆ ไปไหนมาไหนกับเขา ไม่ดูถูกคนถึงมาคบกับเขา ที่สำคัญดูแลและรักแม่เขา แม่เขาก็ชอบเธอมาก เขาเคยคิดว่าเขาช่างโชคดีที่ดอกฟ้าโน้มลงมาหาหมาวัดแม้เพื่อนๆ จะเตือนว่าหมาวัดก็ยังคงเป็นหมาวัดแต่เขาไม่เคยเชื่อ สุดท้ายเธอก็เลือกที่จะแต่งงานกับคนรวย ไม่ใช่รวยธรรมดาแต่รวยล้นฟ้า 

“น้องฝนขอกอดพี่เป็นครั้งสุดท้ายได้ไหม” เธอเห็นแก่ตัวอีกแล้วใช่ไหม เธอเป็นคนทิ้งเขาแต่ขอกอดเขาอีกครั้ง 

“พี่ว่ามันคงไม่เหมาะ พุร่งนี้เราก็จะมีคู่หมั้นคู่หมายแล้ว” เขากลัวว่าถ้าเขากอดเธอ อาจจะไม่สามารถปล่อยเธอไปได้  

วรุณาพยักหน้าอย่างยอมรับ เขาเป็นสุภาพบุรุษเสมอ เธอเข้าใจเขาและไม่คิดจะบังคับเขา เมื่อเลือกแล้วเธอต้องยอมรับ บอกเขาว่าจะไปลาแม่ของเขา เขาเห็นเธอเดินไปกราบเท้าท่านพูดอะไรกันนานสองนานทั้งสองกอดกัน แล้วเธอก็เดินคอตกไปที่รถยุโรปราคาแปดหลักของตัวเองที่จอดอยู่ เธอหันมองรอบกายอย่างช้าๆ เหมือนพยายามเก็บทุกอย่างไว้ในความทรงจำก่อนจะขับรถจากไปอย่างช้าๆ  

ข่าวการแต่งงานของลูกชายเจ้าสัววัฒนากับลูกสาวเจ้าของโรงงานผลิตชิ้นส่วนรถยนต์เป็นข่าวระดับประเทศ ทุกคนต่างว่าทั้งสองเหมาะสมกัน เงินต่อเงิน คนอกหักอย่างเมฆาแม้ไม่อยากฟังก็ยังได้ยิน เพื่อนที่รู้จักกันก็โทรมาถาม บ้างสมน้ำหน้า บ้างก็ปลอบ บางคนที่อยากจะเข้าข้างเขาก็ว่าวรุณาว่าเป็นผู้หญิงเห็นแก่เงิน สินีเพื่อนในกลุ่มที่เคยชอบเมฆาก็มาเยาะเย้ยเรื่องสินสอด งานแต่ง ชุดแต่งงานรวมไปหลายร้อยล้าน เมฆาได้แต่ทำเฉยๆ ไม่แสดงความเห็นหรือความไม่พอใจใดๆ จนทุกคนเลิกพูดกันไปเอง ห่วงก็แต่ความรู้สึกของแม่ แม่เขาก็หวังว่าวรุณาจะมาเป็นสมาชิกคนหนึ่งของบ้าน แต่แม่กลับไม่พูดอะไรเรื่องนี้อีก ไม่แม้แต่จะเอ่ยชื่อเธอให้เขาได้ยิน เขาไม่รู้ว่าแม่คิดยังไงแต่แม่ไม่พูดถึงเธอเขาก็ไม่พูดเช่นกัน 

หลังแต่งงาน วรุณาไปเรียนต่อและอยู่กับวีรวัฒน์ที่อเมริกาทำตัวเป็นภรรยาที่ดีเป็นแม่บ้านแม่เรือนเรียนหนังสือไปด้วย เธอเรียนที่เดียวกับวาสนาแต่คนละคณะ แต่ก็ทำให้สนิทกันมากขึ้นเพราะไม่ได้เจอกันมานานแล้ว วีรวัฒน์ขยันโพสต์ภาพหวานของเขาและภรรยาลงอินสตาแกรม พากันไปเที่ยวหลายที่ทั้งในอเมริกา แคนาดา หรือ ยุโรปเป็นที่ล่ำลือถึงความรักหวานแหววของคู่ข้าวใหม่ปลามันในวงไฮโซ ผู้หญิงทั้งประเทศอิจฉาอยากได้สามีที่เพอร์เฟคแบบวีรวัฒน์บ้าง ในขณะที่เมฆาปิดตัวเองจากข่าวสาร ตั้งหน้าตั้งตาทำงานหาเลี้ยงแม่ต่อไป แล้วโชคชะตาก็พลิกผันเมื่อเขาได้ช่วยชีวิตเศรษฐีชาวรัสเชีย โรมานอฟ เจ้าของกองทุนระหว่างประเทศเขาจะให้เงินตอบแทนแต่เมฆาไม่รับ เมื่อรู้ว่าเมฆาจบการเงินก็เลยชวนมาทำงานด้วยแล้วสอนให้เขาบริหารจัดการกองทุนแบ่งหุ้นในบริษัทให้เขา เมฆานำเงินที่ได้จากปันผลมาลงทุนต่อยอดเมื่อมีเงินก้อนใหญ่การบริหารจัดการและการทำกำไรก็ง่ายขึ้น นอกจากจัดการกองทุนให้โรมานอฟแล้วเขาก็เล่นหุ้นของตัวเองตามหลักที่โรมานอฟสอนภายในเวลาสามปีกลายเป็นผู้จัดการกองทุนที่อายุน้อยแต่ทำกำไรได้อย่างมากมาย มีคนมาลงทุนกับเขาเป็นจำนวนมาก แล้วเขายังกันเงินส่วนหนึ่งไปซื้อบิทคอยน์ตั้งแต่ยังมีราคาไม่กี่เหรียญจนตอนนี้พุ่งสูงเป็นพันเหรียญ เมฆาสร้างบ้านหลังไม่ใหญ่นักบนที่ดินผืนเดิมแต่มีเครื่องอำนวยความสะดวกครบครันให้แม่ เพราะบ้านหลังเก่าไม่แข็งแรง การเดินสายไฟก็ไม่เป็นระเบียบ เมื่อตัวเองไม่ค่อยอยู่บ้านจึงอยากมั่นใจว่าแม่จะอยู่อย่างปลอดภัย ส่วนตัวเองก็ซื้อเพนต์เฮาส์ใจกลางเมืองไว้อยู่เวลาทำงานดึก และยังมีบ้านพักที่เขาจ้างบริษัทสร้างบ้านมาสร้างให้ตามแบบที่มีเขาชอบในเกาะทางภาคใต้ห่างไกลผู้คนไว้ไปพักผ่อนเวลาไม่อยากเจอใคร  

************************************************************** 

อย่างที่บอกว่าจะมาช้าหน่อย รีไรท์หลายรอบเพราะพลอตยังไม่ตกตะกอนค่ะ แคแรคเตอร์แต่ละตัวยังไม่รู้จะยังไงดี อยากให้แหวกแนวจากเรื่องเก่าค่ะ จะพยายายามมาลงให้บ่อยขึ้นค่ะ กลัวรีดหนีไปเสียก่อน 555 

ฝากอีบุ๊คด้วยค่ะ ไปที่ เฟซบุ๊คของไรท์นะคะ รักเอ๋ยรัก นักเขียนค่ะ

ความคิดเห็น