หอหมื่นอักษร
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

แม้อุปสรรคที่พานพบจะเป็นโชคชะตาขีดลิขิตไว้ ทว่าหากมีองค์ชายอย่างเขาคอยเคียงข้าง นางก็หวังเพียงว่าจะฝ่าฟันมันไปได้...

ตอนที่ 19 สมัครแข่งขัน

ชื่อตอน : ตอนที่ 19 สมัครแข่งขัน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 601

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ก.พ. 2563 15:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 19 สมัครแข่งขัน
แบบอักษร

 

เหออันโหรวรู้ว่าโอกาสมาถึงแล้วจึงใส่ซวงฮวาเฉ่าลงไป ทันทีที่ซวงฮวาเฉ่าสัมผัสถูกดอกตูมของดอกจู๋ทิงก็เปลี่ยนสภาพเป็นเหมือนเกล็ดหิมะทำให้ดอกตูมกับสารพิสุทธิ์ของกิ่งและใบจู๋ทิงรวมตัวกัน พอแข็งตัวแล้ว อี้เสินตานในเตาหลอมก็เริ่มมีลักษณะของโอสถทิพย์บ้างแล้ว 

สุดท้ายจึงเติมอี้จิงเพื่อกระตุ้นให้สารพิสุทธิ์ของซวงฮวาเฉ่ารวมตัวกับสารพิสุทธิ์อื่นและแข็งตัว  

ในที่สุดก็หลอมโอสถทิพย์อี้เสินตานได้สำเร็จผิวนอกเป็นสีชมพูอ่อนราวกับกลีบดอกไม้ เหออันโหรวนำโอสถทิพย์เจ็ดแปดเม็ดใส่ไว้ในขวดเคลือบวางแผนจะมอบเป็นของขวัญให้เยี่ยนสี่  

แล้วนางก็หลอมโอสถทิพย์ชนิดอื่นอีก เหออันโหรวใช้เวลาในการหลอมโอสถทิพย์ระดับต่ำน้อยลงเรื่อยๆ ปริมาณที่หลอมได้ก็ทยอยเพิ่มมากขึ้น ความสำเร็จในการหลอมโอสถทิพย์ระดับกลางก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน  

พอได้เวลาเลิกหลอมโอสถทิพย์เตรียมกลับไปกินอาหารก็เลยเวลาอาหารกลางวันแล้ว แต่นึกขึ้นได้ว่ามีขนมถั่วเขียวที่เยี่ยนสี่เอามาให้เมื่อวานจึงกลับไปห้องพัก นางยังมีเวลาพักผ่อนครู่หนึ่ง พอถึงตอนบ่ายจะไม่เหนื่อยล้าเกินไป  

เหออันโหรวนั่งบนตั่งกินขนมถั่วเขียวคำแล้วคำเล่าติดๆ กันจนติดคอจึงรีบเทชามาดื่มพร้อมกับเอามือทุบอก  

ขณะกินก็นึกขึ้นได้ว่าลู่ซิงหัวคงจะมาหา แต่หลายวันมานี้ตนไม่ได้อยู่ห้องพัก กลางคืนกว่าจะกลับก็ดึกแล้ว นางส่ายหัวสลัดความคิดนี้ออกไป คิดในใจว่าอย่าเจอลู่ซิงหัวเลยหนะดีแล้ว จะได้ไม่ยุ่งยากเพิ่มขึ้น  

ตอนเข้าไปในห้องของเยี่ยนสี่นางก็ไม่อยู่แล้ว คงจะออกไปเล่น เหออันโหรวจึงเอาขวดโอสถทิพย์อี้เสินตานวางบนโต๊ะให้เยี่ยนสี่ เพราะไม่เช่นนั้นกว่านางจะกลับมาเยี่ยนสี่คงหลับไปแล้ว รบกวนกลางดึกคงไม่ดีแน่ 

พอวางโอสถทิพย์ไว้แล้ว เหออันโหรวก็กลับไปงีบที่เตียงในห้องครู่หนึ่งจากนั้นจึงไปหลอมโอสถทิพย์บนภูเขาด้านหลังอีก 

ขณะกลับไปภูเขาด้านหลัง เหออันโหรวรู้สึกว่าจิตใจของตนห่อเหี่ยวต้องการพักฟื้นจึงวางแผนจะหลอมโอสถทิพย์หยวนหยางตานเพื่อกระตุ้นจิต พรุ่งนี้จะได้เข้าเรียนอย่างกระฉับกระเฉงช่วยลดความล้มเหลวในการหลอมโอสถทิพย์  

หลังจากเหนื่อยทั้งวัน เหออันโหรวก็กลับห้องเพื่อนอนหลับให้เต็มอิ่มแต่พบว่าบนโต๊ะมีขนมห่อกระดาษไขอีกห่อหนึ่งวางอยู่ กลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกกุ้ยฮวาล่องลอยกลางอากาศ แต่เหออันโหรวรู้สึกเพลียจนกินไม่ลงบอกขอบใจเยี่ยนสี่ในใจแล้วหลับไป 

ความมุมานะของเหออันโหรว เป็นผลให้มีพลังโคจรอยู่ในร่างยิ่งเต็มเปี่ยม เริ่มแรกหลอมโอสถทิพย์ทั้งวันจะรู้สึกเหนื่อยมาก พอนานเข้าแม้หลอมโอสถทิพย์ทั้งวันทั้งคืนก็ไม่เหนื่อยเลย แม้จะเป็นเช่นนี้แต่ยังมีอะไรบางอย่างติดขัดนางรู้สึกว่าตนสามารถก้าวไปถึงระดับครุฟ้าได้แต่ยังไม่มีโอกาส  

วันหนึ่งหลังจากส่งโอสถทิพย์เป็นการบ้านตามที่อาจารย์กู้หลีเฉิงมอบหมาย เหออันโหรวก็ไปกินอาหารที่หอซือเหลียงเก๋อ นางได้ยินคนรอบข้างพูดถึงการแข่งขันในสำนักศึกษา ลู่ซิงหัวเคยชนะเลิศมาแล้วทุกรายการ 

เหออันโหรวตะลึงในความสามารถของลู่ซิงหัว นางเป็นคนเดียวในบรรดาศิษย์ใหม่วิชาหลอมโอสถทิพย์ที่อาจารย์กู้หลีเฉิงยอมรับ เบื้องหลังคือความพยายามซึ่งมีแต่ตนเท่านั้นที่รู้ ส่วนลู่ซิงหัวคงเป็นเพราะมีพรฟ้าประทาน เหออันโหรวยิ้มอย่างขมขื่น คนเราทำไมจึงแตกต่างกันมากมายปานนี้ 

ไม่รู้ทำไมวันนี้นักชุบชีวิตมากินอาหารช้าเป็นพิเศษ เมื่อเหออันโหรวเดินออกไปจากหอซือเหลียงเก๋อก็เห็นลู่ซิงหัวกำลังเดินเข้ามา  

ขณะกำลังคิดว่าจะทำเป็นไม่รู้จักเขาแล้วเดินหลบไป ลู่ซิงหัวก็พูดขึ้น “โหรวเอ๋อร์ ไม่ได้เจอเจ้าหลายวันแล้ว ไปไหนหรือ” 

“ข้าไม่ได้มีพรฟ้าประทานมากมายอย่างเจ้าก็ต้องซุ่มฝึกให้เต็มที่” เหออันโหรวตอบ 

“ข้าได้ยินเยี่ยนสี่บอกว่าเจ้าซื้อเตาหลอมโอสถทิพย์ผุๆ มาฝึกเอง” ลู่ซิงหัวยืนขวางเหออันโหรวซึ่งกำลังจะออกไป 

“ทำไมเจ้าต้องเรียกว่าผุๆ...” เหออันโหรวกัดฟันไม่ยอมให้ลู่ซิงหัวดูแคลนของที่นางซื้อ  

พอได้ยินอย่างนี้ ลู่ซิงหัวก็หัวเราะ “สำนักศึกษาจัดการแข่งขันบ่อยๆ ผู้ชนะเลิศจะได้รางวัลดีๆ ช่วงนี้มีข่าวว่าจะจัดการแข่งขันหลอมโอสถทิพย์ รางวัลชนะเลิศคือเตาหลอมโอสถทิพย์ซึ่งอาจารย์เซียวอู๋สร้างเองกับมือจะช่วยยกระดับพลังได้ดีกว่าเตาที่เจ้าซื้อจากตลาดของเก่ามาก” 

“อย่างนั้นหรือ...ขอบใจที่บอกข่าวดีให้ข้ารู้” เหออันโหรวรู้สึกประหลาดใจ ลู่ซิงหัวเอาใจใส่ตนหรือนี่ 

“เวลานี้เรื่องสำคัญสำหรับเจ้าคือยกระดับความสามารถ” ลู่ซิงหัวมองหน้านางด้วยแววตาอ่อนโยน แต่เสียดายเหออันโหรวไม่ทันเห็นความอ่อนโยนในแววตาของเขาก็รีบวิ่งออกไปแล้ว 

ความจริงแล้วสำนักศึกษาจัดให้มีการแข่งขันเป็นประจำนี่เอง แต่เหออันโหรวต้องโทษตัวเองที่มุ่งแต่หลอมโอสถทิพย์ ไม่ได้แบ่งใจมาสนเรื่องราวอื่นๆ ของสำนักศึกษา 

พอคิดได้แล้วเหออันโหรวจึงไปดูรายละเอียดบนป้ายประกาศของสำนักศึกษา การแข่งขันหลอมโอสถทิพย์ครั้งนี้เป็นการแข่งขันไม่ใหญ่แต่ก็ไม่เล็กโดยทางสำนักศึกษาจัดขึ้น จะเริ่มในอีกสิบวันข้างหน้า ต่อเนื่องสามรอบแต่ละรอบคัดเลือกผู้แข่งขันหนึ่งในสาม ผู้ชนะเลิศรอบสุดท้ายจะได้รับเตาหลอมโอสถทิพย์ซึ่งอาจารย์ใหญ่เซียวอู๋สร้างเองกับมือ 

เหออันโหรวไปสมัครตามสถานที่ที่แจ้งไว้ นางนึกไม่ถึงว่าคนรับเรื่องคืออาจารย์อินซู่ อาจารย์อินซู่เองก็ดูออกว่าเหออันโหรวนึกสงสัย นางชูกล้องยาสูบขึ้นพลางหัวเราะเบาๆ “เฮ้อ วิชาชุบชีวิตมีศิษย์ใหม่ไม่กี่คน ข้าอยู่ว่างๆ อาจารย์ใหญ่เลยใช้ให้มาทำงานนี้” พูดจบก็ขยิบตาให้เหออันโหรว 

เหออันโหรวนึกถึงอาจารย์กู้หลีเฉิงผู้เคร่งเครียดตลอดเวลา นี่คือความแตกต่างละ แต่พอเห็นท่าทางน่ารักของอาจารย์อินซู่ นางจึงยิ้มให้บอกว่ามาสมัครแข่งหลอมโอสถทิพย์ 

คิดไม่ถึงว่าพออาจารย์อินซู่ได้ยินก็ลังเลขึ้นมาทันทีพูดกับเหออันโหรวว่า “เจ้าแน่ใจหรือ การแข่งหลอมโอสถทิพย์ครั้งนี้ ผู้สมัครไม่ใช่มีแต่ศิษย์ใหม่ ส่วนใหญ่เป็นศิษย์เก่ารวมทั้งศิษย์สำนักใน โอกาสชนะมีน้อยมาก” 

“อาจารย์ไม่ต้องเป็นห่วง ไม่เป็นไรเลย ต่อไปนี้ข้าจะเตรียมตัวเต็มที่” เหออันโหรวก็เริ่มกังวลเมื่อรู้ว่ามีคนแข่งขันจำนวนมาก แต่พอคิดอีกทีแม้ไม่ได้เตาหลอมโอสถทิพย์เป็นรางวัลก็ถือว่าเพิ่มประสบการณ์ ครั้งนี้ไม่ได้ ต่อไปก็จะมีโอกาสมากขึ้นจึงตัดสินใจเด็ดเดี่ยว 

“วันนี้เป็นวันสุดท้ายของการเปิดรับสมัคร ศิษย์ใหม่มีเพียงสองคน ช่างเป็นโคน้อยไม่กลัวพยัคฆ์จริงๆ” อาจารย์อินซู่ทำท่าเหมือนไม่รู้จะทำอย่างไร 

เหออันโหรวกลับประหลาดใจที่ยังมีศิษย์ใหม่อีกคนหนึ่งร่วมแข่งหลอมโอสถทิพย์เหมือนตน คงไม่ใช่ลู่ซิงหัว... 

แต่ความจริงพิสูจน์ว่านางคิดมากไปเอง ลู่ซิงหัวไม่ได้ร่วมแข่ง วันแข่งขันรอบแรกมีการแบ่งศิษย์ใหม่กับศิษย์ใหม่กลุ่มหนึ่ง ศิษย์เก่ากับศิษย์สำนักในอีกกลุ่มหนึ่ง คนที่อยู่กลุ่มเดียวกับเหออันโหรวเป็นผู้ชายหลอมโอสถทิพย์ซึ่งอยู่เตาข้างๆ นางชื่อไป๋หลัวมู่ นางรู้ว่าผู้ชายคนนี้มีความสามารถไม่ต่างกับนางนักจึงไม่รู้สึกแปลกใจ 

การแข่งขันรอบแรกเป็นการหลอมโอสถทิพย์คูเฉ่าตานระดับกลาง คูเฉ่าตานเป็นอาหารใช้เลี้ยงสัตว์ทิพย์ แตกต่างจากการหลอมโอสถทิพย์อื่นซึ่งต้องสกัดสารพิสุทธิ์จากสมุนไพรทิพย์ การหลอมโอสถทิพย์คูเฉ่าตานต้องใช้เปลวไฟหลอมสมุนไพรทิพย์จนเกือบไหม้เกรียมแต่ยังไม่ไหม้เพราะสัตว์ทิพย์กินแต่อาหารหยาบไม่เหมือนคนเรา 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น