Nanstory_
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

I LOVE YOU 23 รักตลอดไป (ตอนจบ)

ชื่อตอน : I LOVE YOU 23 รักตลอดไป (ตอนจบ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.7k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ก.พ. 2563 10:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
I LOVE YOU 23 รักตลอดไป (ตอนจบ)
แบบอักษร

ตอนที่ 23

 

[ Lookpeach Talk ]

"ไมมาช้าวะ" โมน่าถามฉันขึ้นหลังจากที่ฉันเดินไปนั่งลงที่โต๊ะฝั่งตรงข้ามของโมน่าและแพม

"ไปหาพี่ลีมา" ฉันตอบออกไปแค่นั้นก่อนจะยกแก้วเบียร์ขึ้นดื่ม

ก็ตอนแรกฉันจะไม่มาแล้วแต่โมน่าและแพมชวนเลยออกมาอีกอย่างจะออกมาหาพี่ลีวายด้วยแต่ไม่คิดเลยว่าฉันทิ้งให้มาคนเดียวมีเห็บมาเกาะจนได้

"แล้วไมทำหน้างั้น?" แพมพูดพร้อมหยิบแก้วเบียร์ขึ้นจิบเบาๆ

"มีเห็บมาเกาะ"

"เหอะ ทำไงได้วะพี่ลีวายนะหล่อแถมเมื่อก่อนร้ายจะตายไม่แปลกที่จะมีคนมาเกาะ" มันก็จริงอย่างที่โมน่าพูดนะ

"แต่ตอนนี้ใครจะมาเกาะต้องเจอฉัน" ฉันพูดพร้อมหยิบแก้วเบียร์ขึ้นยกกระดก

"ตกลงคบกันยัง" แพมเอ่ยถามขึ้นพร้อมมองหน้าฉันนิ่งๆ

ใช่สิฉันยังไม่ได้เล่าเรื่องนี้ให้ใครฟังเลยแม้แต่แพมและโมน่าก็ยังไม่รู้

"อือ" ฉันพยักหน้ารับเบาๆ

"ทำไมไม่บอกฉัน" แพมจ้องหน้าฉันนิ่งอย่างคาดโทษ ก็ฉันลืมนี่หน่า

"ใช่มันน่าน้อยใจนัก" โมน่าพูดขึ้นอีกคน

"อย่าน้อยใจสิ ขอโทษน้าาาฉันก็กะว่าจะบอกแต่ดันลืมทำไงได้ล่ะ" ฉันไม่ได้อยากจะปิดบังเรื่องนี้กับเพื่อนเลยนะแต่ฉันดันลืมไงก็เลยยังไม่ได้บอก

"เอาเถอะ โกรธไม่ลงหรอกคบกันแล้วก็ดีใจด้วย" โมน่ายกยิ้มออกมา

"ใช่สิแก พรุ่งนี้งานประกวดเดือนของน้องแทนคุณนะ เอาไรไปให้น้องดี" พอฉันได้ยินแพมพูดขึ้นฉันก็นึกถึงคำพูดของพี่ลีวายเลยว่าเขาไม่ให้ฉันไปเอาไงดี

"ดอกไม้ไหม หรือป้ายไฟที่ยัยพีชบอกดีมันเวอร์ดีฉันชอบ"

"แกฉันไปไม่ได้ ฝากดอกไม้แสดงความยินดีกับน้องหน่อยสิ" ฉันบอกออกไปพร้อมยิ้มแห้งๆเอาจริงๆก็รู้สึกผิดกับน้องแทนคุณมากนะเพราะน้องอุส่าชวนแล้ววันนั้นยังไลน์มาเตือนสติอีกแต่ฉันไปไม่ได้ไงไม่อยากมีปัญหากับพี่ลีวายและที่สำคัญถ้าฉันไปน้องอาจจะตกรอบก็ได้

"ทำไมวะ" โมน่าและแพมถามขึ้นพร้อมจ้องมองหน้าฉันเพื่อเอาคำตอบ

"พี่ลีไม่ให้ไป" ฉันตอบออกไปพร้อมยกแก้วเบียร์ขึ้นดื่ม

"อ้าวไมวะ แอบไปไม่ได้ไงพี่ลีวายไม่รู้หรอก" แพมพูดขึ้นพร้อมทำหน้าจริงจัง ตอนแรกฉันก็ว่าจะทำแบบนั้นแหละจะแวะเอาดอกไม้ไปให้น้องแล้วกลับแต่กลัวพี่ลีวายมารู้ทีหลังแล้วซวยไง ฉันซวยไม่เท่าไหร่หรอกแต่น้องแทนคุณเนี่ยสิฉันจะให้น้องมาซวยด้วยไม่ได้เพราะทุกคนในมหาลัยก็ย่อยรู้และแน่ใจมากๆว่าเดือนมหาลัยปีนี้ยังไงก็ต้องเป็นแทนคุณ

"ไม่ได้หรอก เดี๋ยวน้องซวย.."

"ซวยยังไง??" โมน่าถามด้วยใบหน้าที่สงสัย

"พี่ลีบอกว่าถ้ารู้ว่าฉันไปน้องแทนคุณจะตกรอบทันที"

"โอโห้โหดวะ นี้ขนาดแกกับน้องไม่ได้คุยไรกันมากนะยังขนาดนี้ ถ้าสมมุติแกแอบมีชู้ไม่ตายคู่เหรอวะ" แถมทำท่าทางน่ากลัวแต่ฉันว่าบางทีเพื่อนฉันก็เวอร์ไปนะ

"เวอร์ล่ะ" ฉันถึงกับหลุดขำให้กับคำพูดของเพื่อนฉัน

"ก็มันน่าคิดไหม เอาเป็นว่าเดี๋ยวพวกฉันสองคนไปเองแกก็ฝากดอกไม้มาละกันเดี๋ยวบอกน้องให้ว่าแกติดผัว" โมน่าพูดพร้อมหัวเราะออกมาเบาๆ

"ติดอะไรเล่า ไม่ได้ติด" ฉันรีบแก้ตัวออกไปก่อนจะยกแก้วเบียร์ขึ้นดื่มแก้เขินไปอีก

"หึ ไม่ต้องเลยค่ะวันนี้ถ้าพี่ลีวายไม่มานี้แกจะยอมมาไหมคะ" แพมพูดขึ้น

มันก็จริงนั้นแหละเพราะเหตุผลที่มาที่นี้ก็เพราะพี่ลีวายตอนแรกจะไม่มาแต่เพื่อนชวนไงแล้วพี่ลีวายอยู่ที่นี้ด้วยเลยมาซะเลยแต่ไม่คิดหรอกจะมาเจออะไรที่มันอารมณ์เสียซะก่อน

หลายชั่วโมงผ่านไป

"กลับไปแล้วครับ" พี่ลีวายเดินมาสะกิดฉันเบาๆ

"ค่ะ" ฉันหันไปตอบนิ่งๆก่อนจะโบกมือลาเพื่อนแล้วเดินออกจากผับไปพร้อมพี่ลีวายโดยที่ฉันก็ไม่ได้พูดคุยอะไรด้วยเลย

กรึก!

"อย่าขับเร็วนะ พี่จะขับตามหลัง" พี่ลีวายเปิดประตูให้ฉันก่อนจะพูดขึ้นฉันก็พยักหน้ารับนิ่งๆก่อนจะปิดประตูแต่ก็โดนจับไว้ซะก่อน

"ไปนอนคอนโดพี่ไหม?"

"ไม่ค่ะ"

ปัง! ฉันปิดประตูเรียบร้อยก็ขับรถออกจากผับทันที

คอนโดลูกพีช

ฉันมาถึงคอนโดเป็นที่เรียบร้อยโดยมีพี่ลีวายขับรถตามมาติดๆ

"พีช" พี่ลีวายเอ่ยเรียกฉันขึ้นทันทีที่เขาเดินตามฉันมาในห้องนอน

"...." ฉันไม่ตอบอะไรแต่กลับเดินหายเข้าไปในห้องน้ำก่อนจะอาบน้ำให้เรียบร้อย

กรึก แกร๊ก!

ฉันเปิดประตูห้องน้ำออกมาก็เจอพี่ลีวายนั่งมองหน้าฉันอยู่บนเตียงฉันจึงรีบเดินเข้าไปในห้องแต่งตัวก่อนจะรีบแต่งตัวให้เรียบร้อย

พรึบ!

"งอนพี่เหรอครับ" พอฉันเดินออกมาจากห้องแต่งตัวพี่ลีวายก็เข้ามากอดฉันจากทางด้านหลังทันที

"..." ฉันก็เงียบแต่ก็ยังยืนให้พี่ลีวายกอดอยู่แบบนั้น

"หายงอนนะครับ จุ้บ" พี่ลีวายพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนหวานจนหัวใจของฉันเต้นแรงมากก่อนจะก้มลงจูบเบาๆที่ต้นคอของฉัน

"..." ฉันก็ยังยืนเงียบอยู่เหมือนเดินทั้งๆที่ในใจไม่ได้งอนหรือโกรธอะไรเขาเลย

"ถ้าหายงอนพี่จะพาไปเที่ยว"

ฟรึบ!

"วันไหนคะ" ฉันดีใจจนเผลอหันหน้ากลับมามองหน้าพี่ลีวายพร้อมยิ้มออกไปอย่างลืมตัว

"รีบเชียวนะ" พี่ลีวายพูดจบก็เอามือมาขยี้จมูกฉันเบาๆ

"พีชอยากไปนิคะ"

"ทะเลไงครับ ที่พีชบอกอยากจะไป"

"เย้ น่ารักที่สุดเลยค่ะ" ฉันบอกพร้อมยิ้มออกไป

"หอมแก้มหน่อยสิ" พี่ลีวายพูดจบก็ยื่นแก้มเขามาให้ฉันหอมฉันจึงเขย่งปลายเท้าขึ้นอีกนิดก่อนจะจุ้บลงบนแก้มของพี่ลีวายเบาๆ

"พี่ไม่อยากได้แค่หอมแก้มแล้วนะสิ" พี่ลีวายกระตุกยิ้มออกมา

"พีชง่วงจังค่ะ" ฉันพูดพร้อมทำท่าทางง่วงนอนก่อนจะเดินไปที่เตียงพร้อมล้มตัวลงนอนก่อนจะหลับตาลง

"เก่งจังนะเรื่องหนีเนี่ย" พี่ลีวายเข้ามากระซิบที่ข้างหูของฉันเบาๆก่อนจะดึงฉันเข้าไปสวมกอดไว้

 

ปิดเทอม

ทะเล

ตอนนี้ฉันยืนมองคลื่นทะเลที่พัดไปมาด้วยความเพลิดเพลินก่อนที่จะรู้สึกตัวอีกทีก็มีคนมาสวมกอดจากทางด้านหลังเป็นที่เรียบร้อย

"ตัวหอมจัง" พี่ลีวายเข้ามาคลอเคลียกับลำคอของฉันเบาๆเล่นเอาฉันขนลุกซู่ไปหมด

"หื้อ จักจี้" ฉันบอกออกไปพร้อมขยับหนีเขาแต่ก็โดนจับไว้อีกเหมือนเดิม

"รักพี่ไหมหื้อ" คนตัวโตที่กอดจากทางด้านหลังเอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน

ฟรึบ!

"พีชรักพี่ลีตั้งแต่วันแรกที่เจอค่ะ" ฉันหันหลังกลับไปมองหน้าเขาพร้อมเอื้อมมือไปประคองใบหน้าเขาไว้หลวมๆ

"...." พี่ลีวายไม่ตอบอะไรฉันแต่กลับทำหน้าเศร้าขึ้นมาซะงั้นเขาเสียใจเหรอที่ฉันรักเขาตั้งแต่วันแรกที่เจอ

"เสียใจเหรอคะ ที่พีชรักตั้งแต่วันแรกที่เจอ" ฉันถามออกไปด้วยแววตาที่หลากหลาย

"เปล่าครับ พี่แค่เสียใจที่พี่พึ่งมารักพีช" ฉันถึงกลับหลุดขำออกมาทันที

"เสียใจทำไมคะ ในเมื่อตอนนี้พี่ก็รักพีชไม่ใช่เหรอ" ฉันพูดพร้อมยิ้มหวานให้เขาไป

"ใช่ครับ รักมากด้วย" พี่ลีพูดจบก็อุ้มตัวฉันลอยขึ้นจากพื้นทำให้ฉันต้องจับบ่าแกร่งของเขาไว้

"พี่ลี ปล่อยๆเดี๋ยวตกนะ" ฉันร้องออกมาอย่างตกใจ

"ใครมันจะปล่อยให้เมียตัวเองตกกันเล่า"

"งั้นปล่อยเลยค่ะ" พี่ลีวายหัวเราะให้กับท่าทางกลัวของฉันก่อนจะปล่อยตัวฉันลงยืนที่พื้นดีๆแล้วเอื้อมมือมาจับผมฉันออกจากหน้าแบบเบาๆแต่มันทำให้ฉันมองตาเขาไม่กระพริบเลยล่ะ ทำไมถึงอ่อนโยนแบบนี้นะ

"พี่รักลูกพีชนะครับ" พี่ลีวายบอกพร้อมยิ้มออกมา

"พีชก็รักพี่ลีนะคะ รักมากด้วยและจะรักคนนี้คนเดียวตลอดไป" ฉันใช้นิ้วจิ้มไปที่หน้าอกของพี่ลีวายเบาๆพร้อมยิ้มออกมา

"เรียนจบเตรียมตัวเป็นเจ้าสาวของพี่เลยนะ" ฉันอึ้งออกมาทันทีเมื่อพี่ลีวายพูดประโยคนี้ออกมา นี้เขาคิดถึงอนาคตด้วยเหรอ

"พี่ลีคิดเรื่องแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่คะ?" ฉันเอียงคอถามด้วยความสงสัย

"ก็ตั้งแต่มีพีชเข้ามาในชีวิตพี่แหละครับ"

"ถ้าเป็นแบบนั้นพีชไม่อนุญาตให้พี่เปลี่ยนใจแล้วนะ" ฉันพูดพร้อมยิ้มออกไป

"พี่ก็ไม่อนุญาตให้พีชปฏิเสธพี่เหมือนกัน"

"พีชไม่มีทางปฏิเสธพี่ค่ะ"

":)"

พี่ลีวายยิ้มออกมาก่อนจะเอามือมาประคองใบหน้าฉันไว้หลวมๆแล้วเข้ามาประกบริมฝีปากจูบฉัน มันเป็นรอยจูบที่่อ่อนโยนมากมันทำให้ฉันล่อยลอยออกไปกลางอากาศได้เลย ฉันไม่คิดเลยว่าถ้าวันหนึ่งฉันไม่มีรอยจูบนี้ฉันจะเป็นยังไง แต่ยังไงฉันก็จะไม่ให้มันเป็นแบบนั้นหรอก :)

รักนะคะพี่ลีวายของลูกพีช

 

 

————จบบริบูรณ์————

 

แงๆเรื่องนี้มีน้อยเพราะไม่มีปมหรืออะไรมากมาย และไม่มีตอนพิเศษนะคะ 🙏🏻 เรื่องนี้จบแล้วแต่อีกเรื่องกำลังสนุกเลยนะ(มั้ง)555555 ฝากนะคะ I LOVE DOCTOR NC 18+

ความคิดเห็น