EYEY.

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : BAD BLOOD EPs.09

คำค้น : ลอว์เมสัน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.8k

ความคิดเห็น : 34

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ก.พ. 2559 22:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
BAD BLOOD EPs.09
แบบอักษร

 

 

 

#

 

 

 

 

YOUTUBE

TUMBLR

 

 

 

 BAD BLOOD

 

 

 

 EPs.09

 

 

หลังจากที่ลอว์ออกไปได้สักพักผมก็เดินไปล็อกประตูอีกครั้ง มีทางเดียวคือพังเข้ามาแค่นั้นแต่เขาคงไม่ลงทุนขนาดนั้นหรอก ผมเดินกลับมานอนเล่นบนเตียงเหมือนเดิม ไม่มีอะไรให้ผมทำสักอย่าง ผมนั่งใช้นิ้วเขี่ยที่นอนอยู่แบบนั้นจนต้องลุกขึ้นนั่ง ก่อนจะหันไปมองบานหน้าต่าง ผมคลี่ยิ้มออกมาเล็กน้อย

 

 

ผมรู้ว่าตัวเองหนีเขาไม่รอด แต่ลองหนีหน่อยก็ไม่เสียหาย

 

 

ผมรีบเปิดหน้าต่างออกเบาๆ ผมไม่มั่นใจว่าฟาโลจะรู้มั้ยถ้ารู้ขออย่าให้เขาบอกลอว์ด้วยเถอะ!

 

ตุบ

ผมนิ่วหน้าเล็กน้อยเมื่อผมกระโดดลงมาแรงไปหน่อยก่อนจะรีบกลั้นหายใจไว้เพราะเดี๋ยวจะตื่นเต้นไปมากกว่านี้ เมื่อไม่มีใครออกมาดูผมก็รีบเดินอ้อมไปอีกทางเพื่อไปหาเฟย ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงบ้าง แค่ไม่กี่นาทีผมก็มาหยุดอยู่หน้าบ้านของเฟย ไฟก็ยังเปิดผมไม่มั่นใจว่าห้องไหนเป็นห้องเฟยเลยค่อยๆย่องเข้าไปแอบฟังว่าในบ้านเขาคุยอะไรกัน

 

 

ผมหน้านิ่งไปทันทีที่พวกเขาคุยเป็นภาษาจีน แวมไพร์น่าจะมีความสามารถแบบสามารถพูดได้ทุกภาษาอะไรแบบนี้ แต่ผมเชื่อเลยว่าต้องพวกที่เกิดมานานกว่าร้อยปีแน่ๆถึงจะพูดได้และผมเกิดได้กี่วันล่ะ หนึ่งอาทิตย์ได้แล้วมั้ง ไม่เห็นพลังอะไรจะมีกับเขา

 

 

ผมคิดอะไรอยู่เนี่ย.....ผมกลอกตาให้ตัวเองเล็กน้อยก่อนจะหันหลังกลับไปมองซอยบ้านตัวเอง แต่ผมก็ไม่เดินกลับไป ผมเดินออกไปยังตัวเมืองที่กำลังมีแสงสีสะท้อนบนท้องฟ้าจนเห็นชัด น่าจะเป็นเทศกาลอะไรสักอย่าง

 

 

 

ผมพยายามก้มหน้าเดินกระชับเสื้อกันหนาวจนถึงต้นคอ คนที่กำลังนั่งดื่มนั่งพูดคุยกันอยู่หน้าบ้านก็เริ่มมองมาที่ผมก็ต้องพยายามสงบนิ่งตัวเองไม่ใช่เพราะผมกลัวพวกเขา แต่ผมกลัวตัวเองจะทำร้ายพวกเขาต่างหาก เมื่อพ้นสายตาผู้คนผมหันไปมองด้านหลังดีๆก่อนจะเดินเร็วๆเพียงแค่ไม่กี่วินาทีผมก็หยุดยืนที่หน้าถนนที่ถูกกวาดหิมะออกพร้อมกับเสียงผู้คนเจี๊ยวจ๊าวไปหมด บวกกับเสียงดนตรีดังพอให้ได้ยิน

 

 

ผมมองซ้ายมองขวาอีกทีก่อนจะตัดสินใจเดินไปตามเสียงเพลงนั่น เสียงพูดคุยเป็นภาษาจีนดังขึ้นไม่หยุดให้ตายเถอะผมฟังไม่ออกเลยสักคำเดียว

 

 

ปัง!

 

“shit” ผมสบถออกมาเล็กน้อยเมื่อเสียงพุดังสนั่นไปทั่วบวกกับคนที่หลั่งไหลออกมาจากร้านเบียดผมจนตกถนน พวกเขาพากันแห่ถ่ายรูปไม่หยุดทำให้ผมต้องรีบเบียดพวกเขาเข้าไปยืนในตรอกมืดๆที่อยู่ระหว่างร้านเหล้าสองร้าน

 

 

ผมชะงักไปนิดหน่อยเมื่อนึกได้ว่าตัวเองสบถคำเดียวกับลอว์ ผมว่าผมคงเริ่มบ้าตามเขาแล้วแน่ๆ ผมเลิกสนใจก่อนจะมองพุที่พวกเขาจุดขึ้นมาต่อเนื่อง ผมมองเห็นมันชัดและผมไม่ได้ตื่นเต้นอะไร แต่มันก็สวยแหละเพียงแค่มันไม่สวยแล้วในสายตาผม

 

 

น้อง

!!

 

ครับ ? ผมหันไปมองพร้อมกับตอบกลับไปอย่างรวดเร็ว ผมหน้านิ่งไปทันทีที่ชายวัยกลางคนที่กำลังถือขวดเหล้ากลิ่นหึ่งเชียว

 

...ไม่ใช่กลิ่นเหล้า แต่เป็นกลิ่นมนุษย์ตรงหน้า..

 

อึ่ก เลี้ยงเหล้าหน่อย อึ่ก ดิ!” ชายคนนั้นเดินเข้ามาพร้อมกับแบมือตรงหน้าผม ผมฟังไม่ออกแต่ดูจากการกระทำคงจะกำลังรีดไถเงินผมอยู่

 

 

แต่ให้ตายเถอะ ช่วยออกไปไกลๆผมหน่อยได้มั้ย!

 

ขอตัว ผมพูดบอกเป็นภาษาอังกฤษไปก่อนจะรีบเดินผ่านผู้ชายคนนั้นเข้าไปในตรอกลึกๆ เขาท่าทางร่อแร่คงไม่ตามมา

 

 

ตึก ตึก ตึก

 

เสียงฝีเท้าผมดังก้องไปทั่วบริเวณตรอกนี้ผมแปลกใจที่ไม่มีคนไม่พอมันยังเงียบมากด้วยจนผมได้ยินเสียงหายใจของตัวเอง แต่ๆจู่ผมก็รู้สึกระแวงรอบข้างทั้งๆที่ผมไม่ได้รู้สึกถึงสิ่งมีชีวิตเลยสักนิด

 

 

ผมเม้นปากแน่นก่อนจะตัดสินใจจะกลับไปทางเดิม ผมหมุนตัวก่อนจะก้าวเดินกลับไปตามเดิม

 

พรึบ

 

 

“!!!” ผมแทบจะหยุดลมหายใจลงตรงนั้นเมื่อจู่ๆร่างสูงของลอว์ก็หล่นลงมายืนอยู่ตรงหน้าผม เขากระโดดมารึไง! แล้วเจอผมได้ยังไง!

 

 

ผมทำท่าจะอ้าปากถามแต่ก็นึกได้ว่าผมไม่คุยกับเขา อีกอย่างน่าจะเป็นฟาโลที่บอก ลอว์มองหน้าผมพร้อมกับขมวดคิ้วแน่นเหมือนทุกครั้ง ผมเองก็ยืนเอามือล้วงกระเป๋าเสื้อกันหนาวตัวเองมองหน้าเขานิ่งๆโดยที่ไม่รู้สึกอะไร และไม่คิดจะทักก่อนด้วย

 

 

ออกมาทำไม

คำถามแรกของลอว์ทำให้ผมขมวดคิ้วไปนิด ก่อนจะหันซ้ายหันขวาทำไม่รู้ไม่ชี้ว่าเขาถามใคร

 

 

เมสันฉันกำลังถามนายอยู่ เสียงเข้มกดต่ำทันที ผมทำหน้าเหมือนเพิ่งนึกได้ก่อนจะยักไหล่ให้เขาโดยที่ไม่ตอบอะไร

 

 

หมับ! ผมนิ่วหน้าทันทีเมื่อมือหนาจับเข้าที่ต้นแขนผมพร้อมกระชากเข้าหาตัวเขา ลอว์มีสีหน้าดุดันแต่ผมไม่กลัว ! ผมชักจะชินกับมันซะแล้ว

 

 

อย่าเล่นตัวได้มั้ย!?”

 

 

“….” ผมเงียบที่ถูกตะคอกออกมาใส่หน้าเต็มๆ ผมไม่หลบสายตาเขายังมองเขาด้วยสายตาที่ไม่รู้สึกอะไร

 

 

คิดว่าตัวเองเป็นใคร แล้วออกมาทำไมทีตอนแรกฉันเรียกทำเป็นไม่อยากออกมาทีตอนนี้ดันหนีออกมาเพื่อให้ฉันออกมาตามรึไง ห้ะ!”

 

 

ไม่ใช่!” ผมตอบกลับแทบจะทันทีแต่ก็ต้องชะงักเมื่อลอว์เหยียดยิ้มที่มุมปากของเขา

 

 

 

เขามันบ้าที่สุด! แต่ผมก็คงบ้ากว่าที่ไปดิ้นตามคำพูดของเขาแบบนั้น!

 

 

ไม่ใช่อะไร ลอว์เขาถามพร้อมกับยกยิ้มที่มุมปากสีซีดของเขาไม่หุบ ผมทำอะไรไม่ถูกได้แต่อ้ำอึ้งเหมือนกำลังถูกไล่ต้อนยังไงยังงั้น แต่เขาก็แปลกปกติผมน่าจะถูกเตะอัดกำแพงไปแล้ว บ้าของจริง!

 

 

ทำไมไม่ตอบล่ะ หรืออยากให้ฉันตามเหมือนรอบที่แล้ว น้ำเสียงลอว์ดูอ่อนลงมาทันทีก่อนจะขยับหน้าเข้ามาใกล้ผม ผมเหวอไปเลยเมื่อได้ยินแบบนั้น

 

 

ไหนบอกลืมไปแล้วไงล่ะ! กำลังเล่นหนังตลกกับผมอยู่รึไง!?

 

ทำหน้าแบบนั้น คงกำลังถามฉันอยู่ในใจใช่มั้ยล่ะคำพูดของเขาทำให้ผมอึ้ง

 

 

....อ้ะ ผมชะงัก เมื่อมือหนาจับต้นแขนผมไว้แน่นไม่ปล่อย ไม่พอเขายังดึงตัวผมเข้าไปใกล้เขาจนหน้าผากเราแทบจะชิดกัน หัวใจผมเต้นแรงอย่างบ้าคลั่งเมื่อเขาเลื่อนสายตาก้มลงต่ำมองไปยังริมฝีปากผมที่กำลังขมุบขมิบไม่รู้จะพูดอะไร

 

 

ชอบให้ฉันทำแบบตอนนั้น...ใช่มั้ย ตอบ

 

 

 

 

         พูดออกมาได้ยังไงผมถามกลับไปทันที ลอว์เขาก็เอาแต่ยิ้มที่มุมปากร้ายๆของเขา ผมรีบหันหน้าหลบเขาทันที ลอว์เองก็ผละออกพร้อมกับปล่อยมือที่ต้นแขนผมด้วย

 

 

กลับบ้าน เขากลับมาทำเสียงเข้มใส่ผมเหมือนเดิม ผมขมวดคิ้วอย่างขัดใจทันทีแต่ผมก็ไม่ยอมตอบอะไรเขากลับเอาแต่ยืนนิ่งๆ

 

 

อยากให้ฉันทำแบบเดิมสินะ

 

 

เห้ย!” ผมเหวอออกมาทันทีที่ลอว์ทำท่าจะเดินเข้ามาใกล้อีก ผมรีบเดินผ่านเขาเดินออกไปจากตรอกนี้ทันที ได้ยินเสียงทุ้มหัวเราะมาตามหลัง

 

เขาแกล้งผม!

 

ผมเดินออกมาจนสุดตรอกมีลอว์เดินตามหลังมาติดๆ ผู้คนเองก็กลับเข้าไปตามร้านแล้วบางคนก็ทยอยเดินเข้าไปในงาน ผมยืนนิ่งอยู่แบบนั้นเมื่อคิดอะไรได้

 

 

กลับบ้าน

 

ไม่ทันที่ผมจะได้หมุนตัวหันไปหาลอว์เสียงเข้มก็พูดขึ้นมาซะก่อน ผมมองหน้าเขาที่เริ่มบึ้งตึงเมื่อมองหน้าผม ไม่เปลี่ยนจริงๆ

นี่ผมโกรธคุณอยู่นะ ผมบอกออกไปตามตรง ลอว์ทำท่าฮึดฮัดออกมาเล็กน้อยแต่ก็ไม่ยอมลงให้ผมหรอก

 

 

แล้วยังไง

 

 

คุณควรจะง้อผมสิ ผมกำลังสำคัญตัวเองมากตอนนี้ผมรู้ดี แต่ถึงยังไงผมก็ไม่ยอมหรอก ลอว์หน้านิ่งไปทันทีก่อนจะเลิกคิ้วใส่หน้าผม

 

 

ผมรู้ แต่ผมไม่ยอมยกโทษให้ และผมก็ใจแข็งมากกว่าที่คุณคิดเสียอีก ผมไม่ได้ขู่เขาแต่ผมเอาจริง ลอว์คงนึกสมเพชผมอยู่ในใจเขาถึงได้ยิ้มเย้ยยันผมออกมาแบบนั้น

 

 

คิดว่าตัวเองเป็นใคร

 

 

ผมว่าแล้ว ผมได้ยินจนชิน ผมเชิดใบหน้าใส่เขาทันทีทำให้ลอว์หุบยิ้มพร้อมกับหรี่ตามองหน้าผมด้วยสายตาดุดัน ผมไม่ได้ต่อปากต่อคำกับเขาแล้ว ผมใช้สายตามองเขาด้วยความหยิ่งพะยองที่ผมเพิ่งจะได้เชื้อมาจากเขานั่นแหละ ลอว์กัดปากตัวเองแน่น

 

 

ก็ได้ เดินนำไป

 

ผมรีบหันหลังเดินนำเขาเดินตามพวกนักท่องเที่ยวเข้าไปงานทันที ผมยกยิ้มขึ้นมานิดๆพยายามไม่หัวเราะเยาะเขา

 

 

เอาใหญ่แล้วนะ ลอว์เดินเข้ามาประชิดตัวผมก่อนจะกระซิบข้างหูผมเสียงกดต่ำ ผมขนลุกไปหมดแต่ให้ตายตอนนี้ผมยิ้มไม่หุบ

 

 

เราเดินตามคนที่เดินนำเรามาจนเข้ามาในงานที่กำลังส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าวไม่หยุด ผมเบิกตาขึ้นนิดๆเมื่อมองเห็นปราสาทน้ำแข็งที่เขาฉายไฟจนมันกลายเป็นสีสันต่างๆเปลี่ยนสีไปเรื่อยๆ ไม่ใช่แค่ปราสาทมีพวกรูปั้นตัวอื่นๆแกะสลักน้ำแข็งด้วย ผมรีบเดินเข้าไปแตะมันดูทันทีมีลอว์เดินตามมาติดๆ นักท่องเที่ยวสาวๆบางคนก็หันมามองเขาแต่หน้าเขาหงุดหงิดตลอดเวลาจนแต่ละคนได้แต่หันไปซุบซิบแน่ล่ะเขาเล่นหน้าตาดีขนาดนั้น

 

 

 

มีโทรศัพท์มั้ย ผมหันไปถามลอว์ที่เอาแต่ทำสีหน้าหงุดหงิด ผมแบมือไปขอเขาแต่ลอว์กลับยืนนิ่งพร้อมกับมองผมด้วยสายตาดุดัน ผมจำต้องชักมือกลับเพราะเขาแค่ยอมให้ผมมาดูเฉยๆ ผมเดินดูไปทั่วงานอยากจะถ่ายรูปไว้บ้าง เหมือนผมมากับพ่อขี้งกยังไงยังงั้น

 

 

พอใจรึยัง

เป็นคำแรกที่เขาพูดขึ้นมาตั้งแต่ที่เราเดินเข้ามาในงาน ผมหันไปมองหน้าเขาก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นนิดๆ

 

 

ยัง ผมตอบกลับพร้อมเหยียดยิ้ม แค่นั้นลอว์ก็ขมวดคิ้วแน่นจนเป็นปม

 

 

พอได้แล้ว

 

 

ถ้าคุณถ่ายรูปให้ผมนะ ผมยอมกลับเลย

 

 

เมสัน ลอว์กดเสียงต่ำมองหน้าผมดุทันที ผมยักไหล่ไปให้เขาจนลอว์จำยอมหยิบโทรศัพท์ของเขาออกมาเตรียมถ่ายรูปให้ผม ผมหันมาแลบลิ้นล้อเขาคนเดียวก่อนจะรีบวิ่งไปยังปราสาทน้ำแข็งเพื่อถ่ายรูป

 

 

อะไรกันทำไมมันมัว ผมติลอว์ทันทีที่เขาถ่ายรูปให้ผมมัวมาก ลอว์ฮึดฮัดออกมาทันที

 

 

ไปยืนใหม่ เขาพูดแค่นั้นผมก็รีบส่งโทรศัพท์คืนเขาพร้อมกับรีบวิ่งไปฉีกยิ้มข้างๆปราสาทน้ำแข็ง

 

ลอว์ลดโทรศัพท์ลงผมก็รีบวิ่งเข้าไปดูทันทีก่อนจะหรี่ตามองเขาลอว์ทำหน้าโมโหสุดๆทำท่าจะบีบคอใส่ผมทันที

 

 

ผมยังไม่ได้ว่าอะไรเลย โอเครูปนี้สวยแล้ว ผมว่าออกไปพร้อมยิ้มขำ ลอว์หน้านิ่งไปนิดก่อนจะรีบแย่งโทรศัพท์เขากลับไป เมื่อได้รูปที่พอใจผมก็ต้องกลับบ้านตามที่ลอว์บอก

 

 

 

เอารูปมาให้ผมดูหน่อยสิผมพูดทวงเมื่อเรากำลังเดินเข้ามายังซอยหมู่บ้าน ลอว์หันมาถอนหายใจใส่หน้าผมก่อนจะยื่นโทรศัพท์ยี่ห้อดังของเขามาให้ผม ผมรับโทรศัพท์เขามาก่อนจะชะงักไปทันทีเมื่อมองภาพหน้าจอ รูปของหญิงสาวผมยาวสีดำสนิทเธอยิ้มได้สวยมากใบหน้าเธอน่ารักมากๆ

 

นั่นคิล

 

“!!” ผมรู้สึกตัวชาวาบไปหมดเมื่อลอว์เป็นคนบอกออกมาเอง

 

คนรักของฉันลอว์หันมาพูดกับผมพร้อมมองหน้าผมตรงๆสายตาเขาผมอ่านไม่ออกแต่เขาสังเกตผม ผมจำต้องรีบปรับสีหน้าถึงตอนนี้ผมจะรู้สึกชาไปหมดแล้วก็เถอะ

 

อะ อ่อ ผมตอบกลับเสียงตะกุกตะกัก ลอว์ก็หันกลับไปเดินนำผมต่อทันที ผมกำโทรศัพท์อยู่แบบนั้นจู่ๆก็รู้สึกไม่อยากดูรูปแล้ว

 

อ้ะ ผมยื่นโทรศัพท์คืนลอว์ร่างสูงหันมามองหน้าผมก่อนจะขมวดคิ้วเล็กน้อยแต่ก็ยอมรับคืนไป

 

เออ ผมยังไม่หายโกรธคุณหรอกนะ ผมเปลี่ยนเรื่องคุยเพื่อกลบเกลื่อนสีหน้าของตัวเอง

 

พรึ่บ ลอว์หันมามองหน้าผมทันที

 

ฉันพาไปเดินแล้วไง ลอว์เขาเหมือนจะทึ่งกับผมไปเลย

 

 

มันตลกจัง แต่ทำไมผมหัวเราะไม่ออกล่ะ….

 

เดินแค่วันเดียวเอง นี่ผมยังไม่นับเรื่องที่คุณทำร้ายผมโดยที่ไม่มีเหตุผลด้วยนะ ผมได้ทีก็พูดออกไปอีก ลอว์ยิ่งทำสีหน้าหงุดหงิดมากกว่าเดิม หรือกลายเป็นเรื่องปรกติสำหรับเขาแล้วก็ไม่รู้

 

 

แล้วทำไมฉันถึงทำร้ายนายไม่ได้

 

ผมก็มีหัวใจนะ

 

ผมพูดเสียงจริงจังพร้อมกับมองหน้าเขา ลอว์รีบหันหน้าหลบผมไวมากก่อนจะเดินนำผมไปเงียบๆ ผมเองก็ยังไม่อยากคุยอะไรกับเขาตอนนี้ ในหัวผมมีแต่รูปคิลเต็มไปหมด

 

 

ผมเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมตัวเองถึงได้ติดตากับรูปนั้น แถมผมยังรู้สึกไม่มีความสุขยังไงก็ไม่รู้ อารมณ์ผมหมองไปหมด

..

.

 

จนเรากลับมาถึงบ้านลอว์ก็แยกตัวเข้าห้องไปทันทีผมถอดเสื้อกันหนาวออกก่อนจะเดินเข้าไปหาฟาโล

อย่าทำแบบนั้นอีกนะ แค่ผมนั่งลงฟาโลก็ดุผม

 

ผมขอโทษ ผมขอโทษออกไปจากใจจริงฟาโลก็พยักหน้ามาให้ผม

 

 

ฉันเกือบแย่แหนะตอนที่นายหายไป ผมนิ่งไปเมื่อได้ยินคำพูดของฟาโล

 

ยังไง ?”

 

ก็เขาเล่นเกือบอาละวาดบ้านแทบพัง

 

ตลกแล้ว ผมพูดออกไปแทบจะทันที ฟาโลก็ยักไหล่มาให้ผมเล็กน้อยก่อนจะเพยินหน้าไปทางประตูห้องผม ผมอ้าปากกว้างทันทีก่อนจะรีบวิ่งเข้าไปดูห้องตัวเอง ลืมความรู้สึกหน่วงๆเมื่อกี้ไปทันที

 

พัง! พัง! พังหมดทุกอย่างแม้กระทั่งเตียง! พังตั้งแต่ประตูห้องยันหน้าต่างที่กระจกแตกเลยทีเดียว ผมรีบเดินออกมาหาฟาโลก่อนจะชี้ห้องตัวเองผมไม่รู้จะเอามือไปวางไว้ที่ไหนได้แต่ยกมือชี้ไปทางห้องตัวเอง ผมพูดอะไรไม่ออกที่เห็นสภาพห้องตัวเองกลายเป็นกองขยะแบบนั้น

 

บอกแล้วว่าฉันเกือบแย่ ฟาโลพูดพร้อมมองไปยังบานประตูของลอว์ ผมถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่ก่อนจะเดินไปเคาะประตูห้องเขา

 

 

แกร๊ก...

ประตูบานใหญ่ถูกเปิดออกพร้อมกับใบหน้าของลอว์ที่กำลังบึ้งตึงไม่พอเขายังออกมาโดยที่ไม่ใส่เสื้อเลย

 

อะไร

 

ห้องผม ผมพูดประชดเขายิ้มๆพร้อมกับชี้นิ้วไปที่ห้องตัวเอง แค่นั้นลอว์ก็ยืนกอดอกตัวเองทันทีพร้อมกับเหยียดยิ้มยียวนมาให้ผม

 

ซ่อมสิ

 

อะไรนะ!” ผมแทบไม่อยากจะเชื่อหูตัวเองเมื่อได้ยินแบบนั้น

 

ไม่ก็เข้ามานอนกับฉัน

 

ว่าไงนะ!?”

 

คำพูดของลอว์ทำให้ผมเอ๋อไปเลยไม่มีคำไหนจะบรรยายได้เลยตอนนี้ ริมฝีปากซีดๆของเขายกยิ้มไม่หุบไม่พอดวงตาเขาตอนนี้มีแววกรุ่มกริ่มเหมือนกำลังสนุกที่แกล้งผมได้! แล้วให้ไปอยู่ห้องเดียวกับเขาเนี่ยนะคิดได้ยังไง! เขาถูกประสาทกินไปแล้ว! แต่ทำไมผมต้องัวใจเต้นแรงกับคำพูดของเขาด้วยเนี่ย ผมพยายามปรับอารมณ์ตัวเองอีกครั้ง

 

ผมจะอยู่ข้างนอกเนี่ยแหละ ขอบใจ ผมพูดแค่นั้นก็รีบเดินเข้าไปนั่งข้างฟาโลทันที ได้ยืนเสียงปิดประตูห้องของลอว์ผมก็ถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่

 

เขาบ้าไปแล้วใช่มั้ย!” ผมระเบิดออกมาระบายกับฟาโลทันที ฟาโลเองก็เอาแต่มองหน้าผมนิ่งๆ นั่นเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว

 

ไร้เหตุผลไม่พอยังทำอะไรโดยไม่คิด เขาโตขึ้นมาได้ยังไงผมถามจริงๆเถอะ ผมพูดพร้อมกัดปากตัวเองอย่างขัดใจ

 

 

อึก...

อยากรู้มั้ยละว่าฉันโตขึ้นมาได้ยังไง เสียงเข้มกระซิบของหูผมใกล้มากจนผมสัมผัสได้ถึงลมหายใจของเขา ผมรีบเด้งตัวลุกขึ้นยืนทันทีก่อนจะมองหน้าลอว์ที่ยืนมองหน้าผมอยู่ด้วยสีหน้าบึ้งตึง

 

 

ผมนึกว่าเขากลับเข้าห้องไปแล้ว!! ฟาโลก็ไม่บอกผมเลย!

 

 

ผมรีบหลับตาปี๋ทันทีที่ร่างสูงทำท่าจะเดินเข้ามาแต่ทุกอย่างก็เงียบ ..เงียบมากจนผมต้องลืมตามอง ลอว์ก็ยังยืนอยู่ที่เดิม ผมได้แต่เหวอปรกติผมว่าเขาหน่อยไม่ได้เลยนะเขาต้องทำร้ายผมไปแล้วสิ!

 

 

ไปเก็บเสื้อผ้าแล้วไปอาบน้ำ ลอว์พูดแค่นั้นก็หมุนตัวเดินกลับเข้าห้องไปทันที ทิ้งให้ผมได้แต่ยืนเหวออยู่แบบนั้น

 

 

เขากำลังทำดีกับผมอยู่รึเปล่า .....เขามันน่ากลัวทุกอารมณ์จริงๆนะ

 

 

 *******

 

 [LOADING....100 per.]

อ่านแล้วฟีตแบคด้วยนะคะ 

 จะดราม่าหรือจะหวาน อิอิ

 

TBC.

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}