cocopatt

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 10

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 24 มี.ค. 2563 20:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
10
แบบอักษร

หลังจากที่ผมเคลียร์เสร็จนี้ก็เย็นแล้ว วันนี้ผมรู้สึกเหนื่อยอยากพัก

"คุณดาว รายงานพรุ่งนี้ทันไหม"

"ทันค่ะ คุณดนัย"

"ผมฝากด้วยนะ"

"ค่ะ คุณดนัย"

ผมขับรถตรงไปยังคอนโด อยู่ผมก็รู้สึกอยากกลับไปแล้วเจอแพทอยู่ในห้องคงมีความรู้สุขน่าดู ผมนี้คิดอะไรเผลอเจ้อ

นานแล้วที่ไม่ได้อัพไอจี วันนี้ขออัพสักหน่อยแล้วกัน

Danai_ki

 

Danai_ki🍷🍷

Lilliy คิดถึงดนัยจังเลยค่ะ

May แค่แขนก็หล่อแล้ว

Kaiking_k ชิวนะมึง

Danai_ki เสือกนะมึง

TimTime อาทิตย์หน้ากูกลับแล้วเจอกันพวกมึง

Kaiking_k มาเจอร้านกูเลยนะมึงไอทาม @TimTime @Danai_ki

Danai_ki ได้เจอกันมึงไอ้ทาม

 

หลังจากที่คุยกับพวกมันในไอจีเสร็จผมก็เข้าไปอาบน้ำ วันนี้ว่าจะไปนอนบ้านสักหน่อยไม่ได้เจอพ่อแม่นานตั้งแต่วันที่นัดคุยเรืี่องหมั้นก็ยังไม่ได้กลับบ้านเลย ช่วงนี้ผมมั่วแต่ยุ่งกับงานที่กับหลังจะรีโนเวทห้องน้ำและร้านค้าในโซนที่กำลังจะเปิดใหม่

แพท

หลังจากที่คุยกับคนออกแบบร้านฉันก็นัดยัยเจนมาหาอะไรกิน ฉันเดินเข้ามาในร้านอาหาร

"แพท ทางนี้" ยัยเจนโบกมืิอให้ฉัน ฉันเดินทางนั่งโต๊ะ

"คุยเรื่องแบบร้านเสร็จแล้วหรอ" ยัยเจนถามฉัน

"ยังรอเขาทำแบบ3Dให้ดูก่อนอ่ะ วันนี้แค่คุยแบบที่ฉันอยากได้และเขาก็แค่ร่างแบบคราวให้ดูก่อน"

"เพื่อนฉันจะมีร้านเป็นของตัวเองแล้ว"

"ตื่นเต้นว่ะแก" ฉันรู้สึกตื่นเต้นกับร้าน เพราะมันเป็นความฝันของฉันที่ฝันจะมีแบรนด์เป็นของตัวเอง

"แพท ถ่ายรูปกัน"

แชะ📸

"สวยไหม ดูหน่อยสิ" เจนพูด

อาหารมาเสริฟ นั่งกินไปด้วยเมาส์ไปด้วยอยู่ยัยเจนก็พูดถึงผู้หญิงคนนั้น คนที่ตานั้นก็รู้จัก

"แกจำพี่นลินได้ไหมคนที่มาทักวันนั้น"

"จำได้ ทำไมหรอ" ฉันยังตักอาหารเข้าปาก

"เขาเคยเป็นแฟนของพี่ดนัย แต่ก็ต้องเลิกกัน ตอนแรกฉันก็ไม่รู้ ตอนที่ฉันเข้าปี1 พี่เขาก็อยู่ปี3 แล้ว เขาเป็นรุ่นพี่ของฉัน พี่คิงเป็นคนบอก"

ฉันคิดไว้ว่าสองคนนี้ต้องมีอะไรแน่ๆ เพราะสายตาที่พี่เข้ามองนายนั้นมันดูอาวรณ์ นายนั้นอย่างบอกไม่ถูก

"นายนั้นฟันแล้วทิ้งหรอ"

"ผิดคาด ตอนแรกฉันคิดแบบแก แต่แกรู้ไหม พี่ดนัยโดนเทจ้า"

ฉันตกใจกับสิ่งที่ยัยเจนบอก ไม่คิดว่านายนั้นจะโดนเท เพราะหน้าตาแบบนายนั้นจะคบใครก็ได้ดูจากฐานะทุกอย่างเพรียบพร้อมไปหมด ถ้าไม่ติดชอบมั่วผู้หญิง

"โดนทิ้งหรอ"

"ใช่จ้า เทแบบไม่เหลือชิ้นดี เพราะพี่นลินคบซ้อน แต่ก่อนพี่ดนัยไม่เคยยุ่งกับใครเลยนอกจากพี่นลิน แต่หลังจากโดนเท ครั้งนั้นก็ไม่เคยมอบความรักให้กับใครอีกเลยจ้า"

ไม่เคยมอบความรักให้ใครหรอ แล้วที่เขาอยากหมั้นก็คงแค่อยากเอาชนะฉัน แค่นั้นนะสิ

"แพท แพท แพท"

"อะไร"

"ฉันเรียกหลายที แกไม่ได้ยินหรอ"

"ได้ยิน ว่าไง"

"นั้น คิดเรื่องพี่ดนัยหรอ"

"บ้าใครจะคิดถึงนายนั้น"

"หรอ"

"ก็ใช่นะสิ หยุดแซวได้แล้ว ไม่เห็นจะน่าสนใจตรงไหนเลย มันเรื่องของนายนั้น"

"จ้า แต่พี่เขาก็น่าสงสารนะที่โดนคนรักหักหลัง"

ก็น่าสงสารอยู่ แต่เขาก็ไม่น่ามั่วไปทั่วแบบนี้

"ฉันเคยถามพี่ดนัยนะว่ายังรักไหม"

เหมือนฉันกำลังลุ้นกับคำตอบของนายนั้นเลย ว่าเขายังรักไหม

"ตั้งใจฟังมากนะคะ"

"ก็แกเล่า ฉันก็จะเป็นผู้ฝังที่ดีไง"

"จ้า งั้นต่อ พี่เขาบอกว่า ไม่แล้ว ไม่รู้สึกอะไรกับนลินเลยตอนนี้ แต่ที่ยังห่วงความโสดเพราะคิดว่า ความรักไม่มีอยู่จริง"

เขาคงเจ็บปวดน่าดูแต่ก็น่าเห็นใจอยู่ แต่เรื่องที่เขาจะหมั้นกับฉันมันคนละเรื่องกันนะ

"แต่เขาไม่เคยมั่วผู้หญิงไปทั่วนะแก ถ้าไม่ถูกใจเขาก็ไม่เคยพาไปคอนโด เหมือนแกนะ"

"ยัยเจน " ฉันตีแขนไปหนึี่งที

"โอ้ย เจ็บนะแก แค่นี้ทำเป็นเขิน"

"เจ็บแล้วก็จำเลย ห้ามแซวเด็ดขาด" ฉันงอนยัยเจน

นั้นไม่หยุดพูดอีก ถ้าฉันไม่โดนยา ฉันไม่ยอมตานั้นเด็ดขาดฝันไปเถอะ

"จริงนะแก ฉันว่าพี่เขาดูเปิดใจมากขึ้นนะ ตั้งแต่เจอแก เขาไม่พาผู้หญิงมาอีกเลยนะ"

เอาจริงก็อย่างยัยเจนพูดแต่นายนั้นจะเป็นยังนี้ไปนานแค่ไหน เสือก็ยังเป็นเสือยังวันค่ำ

หลังจากที่กินข้าวกับยัยเจนเสร็จฉันก็ขับรถกลับบ้าน เพราะสัญญากับแม่ไว้ วันนี้จะนอนบ้าน

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น